بسم‏اللَّه‏الرّحمن‏الرّحيم‏
امروز مسأله‏يى كه لازمتر از مباحثه‏ى درسى است و من بايستى آن را خدمت آقايان عرض كنم، قضاياى اخير نجف و كربلاست كه بسيار مهم است و قضايايى نيست كه يك مسلمان و شيعه در قبال آن بتواند آرام بگيرد. بنده خودم از دو روز قبل كه اين قضايا پيش آمد، تقريباً به‏طور دايم حالم منقلب است؛ يعنى واقعاً احساس مى‏كنم كه حادثه‏يى را كه اينها، اين امريكاييهاى بى‏خرد و قسى‏القلب، پيش آورده‏اند، حادثه‏ى بسيار دشوارى براى خودشان است؛ كار بزرگى را دارند انجام مى‏دهند و نمى‏فهمند.
چون امام حسين و اميرالمؤمنين فقط متعلق به شيعه نيست و همه‏ى مسلمانها براى اين بزرگواران و براى اين مراقد مطهر احترام و ارزش قائلند، براى مسلمانِ مؤمن قابل تحمل و قابل قبول نيست كه بيايند در خيمه‏گاه كربلا و تانگ و توپ و نيروى مسلح بياورند، يا به گنبد مطهر اميرالمؤمنين اهانت كنند و آن را با گلوله بزنند. اين قضايا، قضاياى بسيار مهمى است.
به نظر مى‏رسد كه امريكاييها كار را از حد گذرانده‏اند و در واقع حماقت را با وقاحت و گستاخى و بى‏پروايى توأم كرده‏اند. تعرض به مقدسات مردم و آنچه كه مردم دلبسته‏ى به آنها هستند، موضوع كوچكى نيست؛ موضوع بسيار مهمى است. و عجيب اين است كه با همه‏ى اين گستاخيها و بى‏پرواييها، دم از حقوق بشر و دم از دمكراسى و... هم مى‏زنند! اين همان وقاحتى است كه در وجود اينها واقعاً عجيب است. من مطمئنم كه مردم مسلمان، بخصوص مردم شيعه - چه در كشور خودمان، چه در شهرهاى مختلف عراق، چه در بقيه‏ى نقاط عالم - در مقابل اين تعرض و گستاخى امريكاييها ساكت نخواهند نشست. امريكاييها چه خودشان بفهمند يا نفهمند، اعتراف بكنند يا نكنند، در عراق شكست خورده‏اند. آن وضعى كه امريكاييها در عراق پيش آورده‏اند و آن تخم نفرتى كه در عراق كاشته‏اند، محصول تلخش را تا ده‏ها سال در عراق، بلكه در كل منطقه، خواهند چيد. اين‏طور نيست كه اينها خيال كنند خواهند توانست در عراق بمانند و بر مردم عراق سلطه پيدا كنند و بى‏دردسر حكومت كنند و نفت عراق را ببرند و مردم آن را اين‏طور تحقير كنند.
ماجراى زندان «ابو غريب» - كه اخيراً معلوم شده است كه اين ماجرا مخصوص زندان ابوغريب هم نيست و در همه يا در اكثر زندانهايى كه امريكا در عراق دارد، با عراقيها همين رفتار مى‏شده است - داغ ننگى بر پيشانى امريكاييها شد؛ و اين داغ به اين آسانيها پاك نخواهد شد. آن وقت رؤساى امريكايى - رئيس‏جمهور و باند حاكم بر امريكا - مى‏گويند ما خبر نداشتيم؛ عذرخواهى‏شان اين است! مى‏گويند ما اطلاع نداشتيم؛ ما درِ شكنجه‏گاه‏هاى صدام را بسته‏ايم. مگر فرق مى‏كند كه چه كسى مردم را شكنجه كند؛ صدام يا شما؟! شكنجه، شكنجه است. شما درِ شكنجه‏گاه‏هاى صدام را نبستيد؛ شما جاى صدام را گرفته‏ايد. اين كه مى‏گويند ما خبر نداشتيم، اولاً دروغ مى‏گويند؛ چون صليب سرخ صريحاً اعلام كرد كه از مدتها قبل مسؤولان رده‏ى بالاى ارتش و مسؤولان امريكا را در جريان اين كار قرار داده است. معلوم مى‏شود كه از مدتها قبل اين كار اتفاق افتاده و حالا آشكار شده است؛ بنابراين بايد خبر به اينها رسيده باشد و اگر نرسيده، اين موضوع، خودش جرم ديگرى است. وانگهى، مگر صدام خودش به سلولها مى‏آمد و شكنجه مى‏كرد؟ صدام هم مأمورينش مى‏كردند، شما هم مأمورينتان دارند مى‏كنند.
دستگاه شما، دستگاه نفرت، ظلم، بى‏اعتنايى و بى‏احترامى به كرامت انسانهاست. چرا وارد عراق شديد؟ چرا يك كشور مستقل را زير چكمه‏ى سربازان خودتان اين‏طور لگدمال كرديد؟ چرا كرامت و ارزش مردم عراق را ناديده گرفتيد؟ حالا دارند طرح انتقال قدرت درست مى‏كنند، منتها قدرتى كه در واقع در اختيار خودِ امريكاييها باشد. سياستمداران و نخبگان عراقى بدانند كه هر قدرتى كه در عراق روى كار بيايد و دست‏نشانده‏ى امريكاييها تلقى شود، اين قدرت به قدر امريكا پيش مردم عراق منفور خواهد بود. مردم عراق حاضر نيستند كه بعد از رفتن صدام، سلطه‏ى امريكا و دست‏نشانده‏هاى امريكا را بر آن‏جا ببينند. انتقال قدرت، به اين است كه به مردم عراق انتقال قدرت شود و انتخابات انجام گيرد؛ مردم انتخاب كنند، نه اين‏كه كسى بيايد آن‏جا يك طرحى را كه امريكاييها مايلند، به نخبگان و سياستمداران عراقى ديكته كند و آنها هم تسليم همان طرح امريكا شوند.
ورود امريكاييها به عراق غلط بود، ماندنِ‏شان غلط بود، رفتارشان با مردم غلط بود، حاكم امريكايى بر سر مردم گذاشتن غلط بود و آمدنِ‏شان به سمت كربلا و نجف غلط بود. اين كارهايى كه اخيراً كردند، غلطاندرغلط است و بدانند كه مطمئناً دنياى اسلام و بخصوص دنياى شيعه در مقابل اينها ساكت نخواهد ماند. در دنياى اسلام چهره‏ى مطهر اميرالمؤمنين، چهره‏ى مطهر سيدالشهدا (سلام‏اللَّه‏عليهما) چهره‏هاى نورانى‏يى است كه در اعماق دلهاى مردم جا دارد؛ آن‏وقت بيايند وارد شهر كربلا و نجف شوند و در كنار «وادى‏السلام» كه محل دفن صلحا و بزرگان و اوليا و اوصياست، حضور نظامى پيدا كنند و ده‏ها نفر از مردم بى‏گناه نجف و كربلا را به قتل برسانند.
جنايتى كه اينها انجام مى‏دهند، بزرگترين جنايتهاست و اين جنايت از نظر دنياى اسلام، از نظر ملت ايران و از نظر همه‏ى شيعيان جهان محكوم است و مسلّم است كه امريكاييها نخواهند توانست اين راه را ادامه دهند. هرچه هم ادامه دهند، بيشتر در اين گنداب كه خودشان به وجود آورده‏اند، فرو خواهند رفت و بيشتر اسير اين باتلاق خواهند شد. اگر هرچه زودتر خودشان را خلاص كنند و نجات دهند، به صرف آنهاست. البته امريكاييها گير افتاده‏اند و الان هيچ كار نمى‏توانند بكنند؛ ادامه دادنِ‏شان شكست است، خارج شدنِ‏شان هم شكست است؛ اما در عين حال، ادامه دادن، شكست بزرگ‏ترى است و ضربه‏ى سهمگين‏ترى بر آنها وارد خواهد كرد. امروز آنها در عراق و صهيونيستهاى غاصب در فلسطين، بزرگترين جنايت بشرى را مرتكب مى‏شوند و اين كافى است كه دنيا به حقانيت سخن جمهورى اسلامى كه «مرگ بر امريكا» و «مرگ بر اسرائيل» را جزو شعارهاى خودش قرار داده، پى ببرد. اگر امروز دولتهاى اروپايى حقيقتاً در ادعاى طرفدارى از حقوق بشر صادقند و راست مى‏گويند، بايد صريحاً در مقابل اين حركتى كه امريكاييها كرده‏اند، اقدام كنند؛ حرف فايده‏يى ندارد و كشورهاى اروپايى بايد در مجمع عمومى سازمان ملل، نه در شوراى امنيت كه بتوانند آن را «وتو» كنند، قطعنامه ببرند و اين رفتارهاى ضدبشرى امريكا را محكوم كنند، تا نشان دهند كه واقعاً راست مى‏گويند؛ والّا صِرف ادعاى حقوق بشر از نظر ملتها، هيچ ارزشى ندارد.
والسّلام عليكم و رحمةاللَّه