Mərhəmətli və Bağışlayan Allahın adı ilə.
الحمدلله ربّ العالمين
والصّلاة والسّلام علي سيّدنا و نبيّنا ابي‌القاسم المصطفي محمّد
و علي آله الاطيبين الاطهرين المنتجبين سيّما بقيّةالله في الارضين
Əziz qardaşlar, bacılar, çox xoş gəlmisiniz.
Sizinlə keçirdiyimiz bu görüşlər mənim üçün həmişə ən xoş görüşlərdən olub;
istər Müqəddəs Müdafiənin yadigarı olan
və mənim zehnimdə ən dəyərli xatirələri yenidən canlandıran qocaman hərbçilər olsun,
istərsə də son bir neçə onillikdə bu mübarək kollektivin sıralarına qoşulmuş
əziz gənclər, sonrakı nəsillər.
Ümidvaram, sizin hamınıza ilahi bərəkət nəsib olar
və siz hər bir halda o doğru yolla – sirati-müstəqimlə irəliləməyə,
müqəddəs cihadı həyata keçirməyə müvəffəq olarsınız.
İnsanın dünya və axirətdə səadət və qurtuluşunun sirri də elə bundadır.
Əvvəla, mübarək zilhiccə ayı mühüm bir aydır, onun qədrini bilməliyik.
Bu ayda mübarək Qədir-Xum və Qurban bayramlarından – bu iki əlamətdar gündən başqa,
mühüm və əlamətdar olan digər bir gün də var ki,
bu, Ərəfə günüdür. Ərəfə gününün qədrini bilək;
Yaradan qarşısında itaət və təslimkarlıq dərgahına daxil olmağa hazırlaşaq.
Ərəfə günü çox böyük bir gündür.
Vaxt keçdikcə bizlərin qəlbini sanki toz basır, sanki qəlbimiz pas atır.
Dua və yalvarış, Allah qarşısında itaət, zikr, təvəssül bu pası, bu toz-torpağı silib götürür.
Bu iş üçün, bu toz-torpağın, hisin-pasın təmizlənib götürülməsi üçün konkret olaraq daha münasib günlər var ki, onlarda insanın şansı daha yüksək olur.
Belə günlər içərisində ən üstün olanlarından biri də Ərəfə günüdür. Ərəfə gününün qədrini bilin.
Ərəfə günü günortadan gün batan vaxta qədər olan saatlar çox əhəmiyyətli saatlardır;
bu saatların hər anı xariqüladə bir iksir kimi,
dərman kimi əhəmiyyətlidir. Onları qəflət içində keçirməyək.
Bu günün əməllərinə nümunə olaraq, İmam Hüseynin (ə) heyrətamiz Ərəfə duasını qeyd etmək olar.
Bu dua Yaradan qarşısında itaət, zəlillik, zikr, dua və yalvarışın təzahürüdür.
Bundan başqa, İmam Səccadın (ə) “Səhifeyi-Səccadiyyə”dəki duasını misal gətirmək olar.
Bu duaları dərindən düşünərək, mənasına diqqət yetirərək oxuyun. Onlar sizin üçün il boyu mənəvi qida, azuqə olacaq.
Sizin qarşınızda uzun, çətin və çox dəyərli bir yol var.
Düzdür, həyatda yollar çoxdur;
hamı yaşayır, çörək qazanır,
işləyir – mübah, müstəhəb, yaxud haram olan işlər görür –
sizin seçdiyiniz bu yol isə misilsiz bir yoldur.
Sanki daş-çınqılla müqayisədə bir gövhərdir; əhəmiyyətli bir yoldur.
Tarix yazan,
xalqlara başucalığı qazandıran, ölkələrə qurtuluş bəxş edən, gələcəyi quran
və bütün bunlardan ən üstünü, sizə Allahın cənnətini, dünya və axirət behiştini nəsib edəcək həyat yollarından biridir.
Bu yol belə bir yoldur.
İndi təbii ki, bu yolun əhəmiyyəti qədər
çətinlikləri, yorğunluqları, tikanı-qanqalı da çoxdur.
Güc tələb edir, yüksək ruh tələb edir. Bax o əməllər, Allaha qarşı o diqqət sizdə bu ruh yüksəkliyini yaradacaq.
Mənəviyyatı, təvəssülü, Allah qarşısında itaətkarlığı yaddan çıxarmayın.
Yaradan qarşısında dua və yalvarışın hər bir dəqiqəsi
insanın qəlbində dəyərli bir ehtiyat yaradır. Bu, mənim qeyd etmək istədiyim birinci məsələ.
İslam İnqilabı Keşikçiləri Korpusuna gəlincə;
bu ad 4 sözdən ibarətdir, hər birinin bir dərinliyi,
məğzi, şərhi var.
Siz korpus daxilində fəaliyyət göstərirsiniz, başınız işə məşğuldur.
Ola bilsin, bundan sonrakı nəsil, gələcək tədqiqatçılar, gələcəkdə korpusa və onun fəaliyyətinə nəzər salacaq insanlar qədər
bu sözlərin üzərində durmaq, onların mənasının dərinliyinə varmaq üçün vaxt tapmayasınız, amma dərindən düşünməyin yeri var:
“korpus”, “keçikçilik”, “inqilab” və “İslam”.
Sizin adınız, sizin qurumunuzun adı bu 4 sözdən təşkil olunub.
“Korpus” kəlməsinə gəlincə; siz İnqilab Keşikçiləri Korpususunuz, amma inqilabın keşiyində durmaq təkcə bu korpusa aid deyil,
bu, hər kəsin – hər bir insanın, hər bir varlığın vəzifəsidir.
Korpusun isə xüsusiyyəti budur ki, o bir qurumdur,
sistemli, təşkilatlanmış bir strukturdur.
Korpusda birləşmək nizam-intizama əsaslanmaq, işlərin idarə olunması,
hər bir xırda işin öz nəticəsini verməsi deməkdir.
Pərakəndəlik olanda intizamsızlıq yaranır, görülən işlərin çoxu hədər gedir.
Vahid bir kollektiv olanda, konkret qurum, təşkilatlanma olanda, nizam-intizam, qayda-qanun olanda isə bu,
su ilə dolu bir bənd üçün çertyoj çəkməyə bənzəyir.
Əgər düzgün yerinə yetirilsə, bir damcı su da hədər getmədən
nəzərdə tutulan yerə çatdırılır. Korpus çərçivəsində təşkilatlanmağın özünəməxsus xüsusiyyəti budur.
Ölkəmizdəki strukturlar arasında Keşikçi Korpusdan savayı ikinci belə bir struktur yoxdur ki,
bu ölkənin tarixində baş vermiş ən dəyərli hadisəni qorumaq
– bu barədə az sonra danışacağam
– onun keşiyində durmaq vəzifəsini bir qurum olaraq üzərinə götürsün.
Odur ki korpus olmaq, korpus daxilində təşkilatlanmaq nizam-intizam,
hər kəsin öhdəsinə düşən vəzifənin konkret surətdə müəyyən olunması deməkdir.
Vahid korpus daxilində təşkilatlanmağın digər bir aspekti isə qocalmamaq, aktuallığını itirməməkdir.
Təşkilat heç vaxt qocalmır, köhnəlmir. Nəsillərin dəyişməsi,
bilik və təcrübənin bir nəsildən digərinə ötürülməsi bir təşkilatın qocalmasına imkan vermir,
o, daim yenilənir, yeni nəfəs qazanır.
Yəni bu gün Keşikçi Korpus müxtəlif sferalarda elə elmi biliklərə yol tapıb ki,
30 il əvvəl onları bu qədər aydın, açıq şəkildə mənimsəyə bilməmişdi.
Korpusun müxtəlif sahələrdə qazandığı nailiyyətlər
günü-gündən artır, dərinləşir.
Bu, təşkilatlanmaq, qurum olmaq, nizam-intizamla hərəkət etmək üçün xarakterik olan xüsusiyyətlərdən biridir.
Digər bir xüsusiyyət isə yeni kadrların yetişdirilməsidir;
həm daxildə, həm də kənarda.
Vahid bir təşkilat olduqda, nizam-intizam olduqda həmin təşkilatın daxilində
insanlar yetişir, intellektual və effektiv kadrlar ərsəyə gəlir.
Qurum daxilində uğurlu təşkilatlanma olmadıqda, pərakəndə bir vəziyyət olduqda isə bu xüsusiyyət müşahidə olunmur.
Daxildə kadr yetişdirmədən əlavə, kənarda da yetişdirmə var.
Bu gün Keşikçi Korpus ictimai rəyə,
gənclərin, vətəndaşların formalaşmasına təsir göstərir.
Korpusdan müxtəlif qurumlara ötürülən kadrlar həmin kollektivlərə, həmin strukturlara
öz təsirini göstərir; özü də onların sayı çoxdur,
bu illər ərzində korpusdan bir çox qurumlara
rəhbər vəzifələrə kadrlar gedib.
Odur ki istedadlı kadrların yetişdirilməsi
korpusun digər bir xüsusiyyətidir.
Korpus meydanda güc və iqtidarın təcəssümüdür; bu, korpus çərçivəsində təşkilatlanmağın
özünəməxsus xüsusiyyətidir. Siyasətdə, təbliğat sferasında güc və iqtidar bir şeydir,
əməldə, meyanda güc və iqtidar isə başqa bir şeydir.
Meydanda iqtidar siyasi iqtidarın da yaranmasına səbəb olur.
Əgər siz meydanda iqtidara maliksinizsə, iradənizi ortaya qoya,
işləyə, özünüzü müdafiə edə, özünüzə qarşı maraq yarada bilərsiniz.
Bir xalq,
yaxud bir xalqın içərisindən hansısa struktur, kollektiv bu xüsusiyyətlərə malik olduqda
bu, ona həmin siyasi iqtidarı da, şəxsi nüfuz
və hörməti də qazandırır, sair bu qəbildən olan amillər də yaranır. Keşikçi Korpus meydanda iqtidarın təcəssümüdür.
Əlbəttə ki, meydanda iqtidar anlayışı iqtisadiyyat sferasında da məna kəsb edir.
Orada da güclü, nüfuzlu, fəal bir iqtisadi qurum, kollektiv olarsa,
bu da meydanda iqtidar deməkdir; bu, özü-özlüyündə başqa bir söhbətin mövzusudur.
Odur ki korpusun vahid bir qurum, kollektiv olaraq İslam İnqilabının keşiyində durmasının
öz mənası var.
Əgər bu nizam-intizam olmasaydı, təşkilatlanma olmasaydı, dağınıqlıq, pərakəndəlik olsaydı,
elə sadəcə İslam İnqilabını dsətəkləyən bir qrup mömin insan
heç bir qurumun tərkibində təşkilatlanmadan İslam İnqilabının keşiyində durmaq fikrinə düşsəydi,
ortaya tamam başqa bir şey çıxardı.
Qurum daxilindəki bu nizam-intizam, bu təşkilatlanma böyük bir bərəkətdir.
Keşikçi Korpusda da bu var.
Bəli, bu xüsusiyyətləri sadaladıq, dedik ki, korpus vaxt ötdükcə yenilənir,
heç vaxt köhnəlmir, qocalmır–
insanlar qocalır, amma qurumlar, təşkilatlar qocalmır – bu o deməkdir ki,
bu yenilənməyə yardımçı ola biləcək bütün kadrlardan istifadə etmək lazımdır.
Gəncləşmə xüsusiyyəti – sevindirici haldır ki, Keşikçi Korpusda buna diqqət yetirilir,
buna meyil var və çox müsbət bir xüsusiyyətdir
– könhə, təcrübəli, qocaman kadrlardan istifadə ilə yanaşı olmalıdır.
Yəni bu yenilənmədə korpusun sıralarında xidmət edərək sınaqdan çıxmış, işini görmüş,
bir çox fəaliyyətlərə imza atmış qocaman kadrlarından istifadə olunmalıdır.
Onların iştirakı olmadan yenilənmə çətin, bəzən isə qeyri-mümkün olar.
Korpusda nəsillərarası qırılma olmamalıdır.
Ələlxüsus bizim qocaman kadrlarımız
işdə bir çox sınaqlardan çıxıblar; böyük sınaqlardan.
Mən özüm o zaman bütün xəbərlər barədə məlumatım olduğuna,
sonralar da müharibə mövzusunda bu qədər kitab oxuduğuma baxmayaraq,
yenə də yeni bir kitab əlimə düşəndə,
vaxtım olanda, özümdə güc tapanda oxuyuram
və hər dəfə də qarşımda sanki yeni bir qapı açılır;
təzə sözlər eşidirəm.
Bu 8 illik dövr İran xalqının qarşısında tezliklə, asanlıqla tükənməyəcək
qeyri-adi bir dünya, dərin bir okean açmışdır.
Dediyim odur ki, həmin fəal, effektiv, qocaman kadrlardan istifadə olunsun.
Əlbəttə, belə demək istəmirəm ki, o vaxt fəal olan hər kəsi o günlərin mötəbərliyi xatirinə öpüb gözümüz üstə qoyaq
Mən dəfələrlə demişəm ki, biz hamımız – səksənə yaxın yaşım olduğuna baxmayaraq, mən özüm bir cür, siz gənclər bir cür,
qocalar bir cür – imtahan qarşısındayıq, çaşa bilərik,
ayağımız sürüşə bilər. İnsanın ayağı hər an sürüşə bilər.
Şair deyir: – günahkarla günahdan çəkinənin, dindarın hökmü, yəni aqibəti, sonda necə olacağı, Cənnətə, yoxsa Cəhənnəmə gedəcəyi qiyamətdə bəlli olacaq. İndidən heç kimə deyə bilməz ki, sonda hansı vəziyyətə düşəcək.
Ola bilər ki, insan bir ömür layiqincə yaşaya, amma sonda çətin bir sınaq
onu tamamilə dəyişə.
Demirik ki, o dövrdə, həmin günlərdə fəallıq göstərmiş, müharibədə iştirak etmiş hər kəsə
toxunulmazlıq vermək lazımdır və ona yaxınlaşmağa heç kəs cürət etməməlidir, yox,
amma köhnənin adamlarına qiymət vermək, onların qədrini bilmək lazımdır.
Bu illər ərzində özündə o ehtiyatı, öz sağlam əqidəsini qoruyub saxlamağı bacarmış insanlar
çox dəyərlidir.
Bəli, “korpus” sözünün vahid bir təşkilat, nizam-intizamlı bir qurum kimi mənası barədə bu qədər.
Sizin adınızın birinci hissəsində bu söz, bu məna durur.
Əlbəttə ki, bu barədə daha ətraflı danışmaq, izah vermək istəsən, deyiləsi fikirlər çoxdur;
amma hələlik bu dediyim 3-4 cümlə kifayətdir.
Keşikçi olmaq; Keşikçi Korpus; siz keşikçilərsiniz.
İnqilabın keşiyində durmaq, əslində, ölkənin inqilabi iradəsinin göstəricisidir.
İnqilabi iradə; inqilabi iştirak; inqilabi mahiyyət və kimlik.
“Bu qurumun vəzifəsi inqilabın keşiyində durmaqdır” deyildiyi zaman
bu o deməkdir ki, inqilabın iradəsi əvvəlki kimi möhkəmdir,
inqilab ölkə arenasında iştirakını qətiyyətli şəkildə davam etdirir. Bu, çox əhəmiyyətli bir mənadır.
İnqilabı sırf ona aid olan hadisələrlə
– məsələn, inqilabın başlanğıcı, inqilabın qələbə çaldığı günlər və sairlə məhdudlaşdırmaq olmaz; onlar inqilabın bir hissəsidir.
İnqilabın mənasını düzgün nəzərdən keçirsək,
görərik ki, inqilabi hərəkat bütövlükdə inqilabın yalnız kiçik bir hissəsidir.
İnqilab bəşər toplumlarından birində – milli və ya trans-milli miqyasda, bir nəsildə,
bir sivilizasiyada – baş verən hərtərəfli bir dəyişiklikdir; inqilabın mənası budur.
Düzdür, dünyada bəzən hansısa çevrilişlərə də inqilab adı qoyurlar,
amma inqilabın mənası daha dərindir və bizim ölkəmizdə bu baş verib.
Bizim ölkəmizdə baş verən hadisə sözün əsl mənasında bir inqilab idi və bu inqilab bu gün də var, davam edir.
“İnqilab” kəlməsinin mənası haqda danışarkən inqilabla bağlı bəzi şərhlər verəcəyəm,
hələliksə “keşikçi” kəlməsi barədə söhbətimizdə onu qeyd etmək istəyirəm ki, siz: “Biz inqilab keşikçiləriyik” – dediyiniz zaman
bu o deməkdir ki, inqilab hələ də canlıdır, vardır, meydandadır.
Əgər bəzilərinin iddia və ya arzu etdiyi kimi, inqilab ölü olsaydı, onun keşiyində durmağa ehtiyac olmazdı.
Ölünün keşiyində durmaq lazım deyil ki! Deməli, inqilab var, mövcuddur.
Deməli, inqilabın keşiyində durmaq elə inqilabın öz varlığını davam etdirməsi deməkdir.
Yəni siz öz fəaliyyətinizlə bunu demək istəyirsiniz ki, inqilab var.
Bir qədər sonra bu barədə danışacağam ki, bəli, doğrudan da, inqilab var, mövcuddur, özü də bütün gücü və qüdrəti ilə möcvuddur.
Siz: “İnqilabın keşiyində durmuşuq” – dediyiniz zaman bu keşikdə durmağın, keşik çəkmək anlayışının aspektlərindən biri də odur ki,
inqilab hansısa təhlükələrlə üz-üzədir, ona qarşı hansısa təhdidlər var.
Bəli, təhlükə yoxdursa, keşikdə durmaq lazım deyil.
İnsan o yerdə nəyinsə keşiyini çəkir ki, həmin şey üçün təhlükə mövcud olur.
Deməli, siz öz adınızla həm inqilabın varlığını təsdiqləyirsiniz,
həm də inqilabın müəyyən təhlükələrə məruz qaldığını açıqlayırsınız, bu kimi təhlükələrin mövcudluğundan xəbər verirsiniz.
İndi yaxşı, əgər inqilabın keşiyində duran biziksə, həmin təhlükələrin nədən ibarət olduğunu bilməliyik.
Keşikçi Korpusun üzərinə düşən əsas işlərdən biri də beynəlxalq prosesləri sırf təhlükələri tanıyıb üzə çıxarmaq məqsədilə izləməkdir.
Beynəlxalq prosesləri, beynəlxalq arenada baş verən hadisələri, dünyadakı xəbərləri izləməklə
biz hansı təhlükələrin mövcud olduğunu öyrənə bilərik;
eynilə ölkə daxilində gedən prosesləri də.
Odur ki Keşikçi Korpus başını aşağı salıb bir küncdə öz idarəçilik işləri ilə məşğul olan bir struktur deyil.
Gözüaçıq, sayıq, ətrafa
– həm ölkə daxilində, həm beynəlxalq miqyasda, həm də regionda ətrafa diqqət yetirən,
baş verənləri müşahidə edən, canlı və sayıq bir varlıq kimi haradan təhlükə gələcəyini izləyən bir qurumdur.
Təhlükə kimə, yaxud nəyə qarşı ola bilər? Burada söhbət ayrı-ayrı şəxslərdən getmir,
inqilaba qarşı təhlükə mövcuddur. Odur ki siz prsoesləri daim izləməlisiniz.
Korpusun kəşfiyyat bölmələri, kəşfiyyat məsələləri ilə bağlı hər bir şey buna əsaslanır.
Əlbəttə ki, korpusun şəxsi heyəti, rütbəsindən asılı olmayaraq bütün kadrlar bu proseslər barədə məlumatlandırılmalı,
təhlükələrdən xəbərdar olmalıdırlar ki, nə etdiklərini və nə etmək istədiklərini bilsinlər.
Əgər korpusun zabit heyəti keşiyində durduğu şeyi hansı təhlükələrin gözlədiyini bilmirsə,
bilmək olmaz ki, öhdəsinə düşən vəzifəni layiqincə yerinə yetirə biləcək, ya yox.
İnsan təhlükənin haradan gəldiyini və nədən ibarət olduğunu biləndə onda hərəkətə keçmək üçün stimul yaranır.
Odur ki “keşikçilik”, “inqilabın keşiyində durmaq” ifadələrinin kəsb etdiyi mənalardan biri də
daim ayıq-sayıq olmaq, inqilaba xidmətə hazır olmaqdır.
Əmirəl-möminin Əlinin (ə) məktubunda da bu var:
وَ اِنَّ اَخَا الحَربِ لَاَرِق
– Döyüş qardaşı sayıq olmalıdır. Vacib deyil ki, bu, hazırda gedən, aktiv müharibə olsun;
yox, özünü müharibəyə hazırlayan hər kəs sayıq olmaldır.
Kiminlə müharibəyə? Bizə qalsa, heç vaxt müharibəyə ilk olaraq başlayan tərəf olmamışıq, olmayacağıq da!
Heç kimə əziyyət verməyən bitərəf xalqlar və dövlətlərlə bizim heç bir davamız yoxdur.
Bizim davamız problem yaradan, əziyyət verən, hücum edən, təhdid edən dövlətlərlədir. “لَاَرِق”; “اَرِق” – ayıq, oyaq deməkdir,
daim ayıq-sayıq olan mənasındadır. Deməli, “inqilab keşikçisi” birləşməsinin ifadə etdiyi mənalardan biri də daim sayıq və hazırlıqlı olmaqdır.
Təbii ki, təhlükənin nədən ibarət olduğunu biləndə ona uyğun hazırlığınız da olacaq.
Vaxt var idi, kiber-təhlükələr yox idi, o zaman kiminsə kiberməkanla bağlı məsələlərlə məşğul olmağına ehtiyac da yox idi.
Bu gün isə bu təhlükə var və kimlərsə bu sahə ilə məşğul olmalıdır.
Cənab komandan – əziz generalımız bu barədə danışdı.
Korpusun uşaqları gəlib bu hüseyniyədə də özlərinin çox gözəl, böyük, diqqəlayiq nailiyyətlərini
bu işi bilən şəxslər qarşısında nümayiş etdirmişdilər,
məlum olmuşdu ki, korpus bu sahədə də bir çox işlər görüb. Bütün sahələrdə də eynilə.
Təhlükənin nədən ibarət olduğunu biləndə onu hansı vasitə ilə neytrallaşdırmaq lazım olduğunu da biləcək və həmin vasitəni əldə etmək üçün hərəkətə keçəcəksiniz.
Əgər həmin vasitə sizdə varsa, qoruyacaq, üstündə əsəcəksiniz, yoxdursa, yolunu tapıb əldə edəcəksiniz.
“Keşiyini çəkmək” ifadəsi, əslində,
iki anlayışı qarant altına alır: birincisi, kənar təhlükələrdən qorumaq, keşiyində durmaq,
ikincisi isə əziz tutmaq,
üstündə əsmək.
Yəni insan həmin şeyi özü üçün əziz, dəyərli bilir, hörmətini saxlayır; bu da var.
İnqilabın keşiyində durmaq təkcə onu qorumaq demək deyil;
qorumaq barədə bayaqdan danışdıq.
İnqilabın keşiyində durmaq həm də inqilabı əziz bilmək, önəm vermək, böyük tutmaqdır.
İnsan birini qoruyursa, bu o deməkdir ki, onu əziz tutur, qədrini bilir, əhəmiyyətini dərk edir.
Bunun üçün inqilabın mahiyyətini doğru-dürüst anlamaq lazımdır, ona görə də siz inqilab haqda hər şeyi yaxşı bilməlisiniz.
Bütövlükdə korpus miqyasında, rütbəsindən asılı olmayaraq
korpusun bütün heyəti inqilabın mahiyyətini aydın, gözüaçıq, hərtərəfli surətdə dərk etməlidir.
İnqilab haqda doğru-dürüst bilmək, mahiyyətini dərk etmək lazımdır. Əgər bu baxımdan mədəni işlərdə
kəm-kəsir varsa, mütləq aradan qaldırılmalıdır. Araşdırın, baxın.
Korpusda xidmət edən qardaş-bacılarımız – ən başda duranından ən aşağıdakına qədər – inqilabın güclü məntiqi ilə silahlanmalıdır.
Çünki bu gün əks-inqilabi qüvvələr müxtəlif yollarla nüfuz etməyə, təsir göstərməyə çalışır.
Onların içəriyə nüfuz edib öz təsirini göstərmək üçün istifadə etdiyi yollardan biri də – indi bu nüfuz etmə barədə də danışacağam;
mən düşmənin ölkəyə nüfuz etməsi üzərində daim dururam, vurğulayıram,
inanclarda boşluq yaratmaqdır – inqilabi inanclarda, dini inanclarda.
İnqilab və din haqqında fikirlərdə çaşqınlıq yaradırlar, boşluq da buradan yaranır.
Digər müxtəlif yollardan da istifadə edirlər, cürbəcür adamları da var:
universitet müəllimləri arasında da, fəal tələbələr arasında da, elm xadimləri və mütəfəkkirlər arasında da adamları var.
Boşluq yaranmasına vasitəçi ola biləcək hər cür adam var.
Korpusdakı qardaşlarımızda, müxtəlif rütbəli kadrlarda bu hazırlıq, bu məntiq gücü olmalıdır.
İnqilabdan əvvəl biz bu məntiq gücündən bir çox hallarda istifadə edirdik.
Gənclərlə söhbətlərimizdə – o zaman mən cavanlarla Quran,
“Nəhcül-Bəlağə” və sairə bu kimi mövzular ətrafında söhbətlər aparırdım – deyirdilər ki,
əvvəllər biz universitetdə marksistlərin qarşısında tutarlı söz deyə bilmirdik, indi isə daha dilimiz qısa deyil;
sözümüz var, məntiqimiz var, dediyimizi arqumentlərlə əsaslandırırıq. Təkcə deyiləni inkar etmək də deyil,
sübut edirik, müəyyən həqiqətləri ortaya qoyuruq.
Bu gün Keşikçi Korpusun sıralarında xidmət edən gənclərdə belə güclü məntiq olmalıdır,
onlar qarşılarındakı insanda şübhə doğuran sualları tutarlı bir dillə cavablandırmağı bacarmalıdırlar. Bu, əsas məsələlərdən biridir.
İnqilabı qorumaq, inqilabın keşiyində durmaq budur;
yəni inqilabı əziz tutmaq, inqilabın haqqını vermək, qədrini bilmək.
İnqilabı qorumağın, onun keşiyində durmağın mühüm aspektlərindən biri də düşməni tanımaqdır;
düşməni tanımalıyıq.
Əlbəttə ki, sizlər düşməni tanıyırsınız.
Bizim düşmənimiz dünya imperializmidir. Bu düşmənin tam bir nümunəsi Amerika,
xırda ünsürləri isə mürtəce rejimlər, satılmış, zəif nəfsli və sair bu kimi insanlardır.
Düşmən sizə bəllidir; bundan istifadə etmək lazımdır.
Düşmənin zəif cəhətlərini – bilgi və praktik baxımdan zəif cəhətlərini araşdırıb öyrənmək
və bunları yeri gəldikdə kim lazımsa onun üzünə vurmaq lazımdır.
İslam İnqilabının düşmənləri
10-15 il bundan əvvəl sabitliyi, təhlükəsizliyi bərqərar etmək şüarı altında bu regiona soxulanlardır.
Baxın, bu gün bu regionun harasında sabitlik var?
Regionda başdan-başa qeyri-sabitlik hökm sürür; Qərbi Asiya, Şimali Afrika.
Əfqanıstana hücum edəndə şüarları terrorla mübarizə idi,
bu gün isə terror bütün regionu bürüyüb. Özü də necə bir terror?
Vəhşi, qəddar. Elə bir terror ki, icraçıları insanları
– özlərinə düşmən bildiklərini – camaatın gözü önündə diri-diri yandırır;
bunu bütün dünyaya nümayiş etdirmək,
dünya ictimaiyyətinin şüuruna yeritmək üçün hər cür texnologiyadan da istifadə edirlər.
Belə bir terrordur. Bu gün təkfirçi ünsürlər bu cürdür.
Uşağı anasının gözü qarşısında öldürürlər, övladlarının gözü önündə valideynlərin başını kəsirlər.
Bunlar bu şüarlarla, bu iddia ilə gəlmişdilər ki, regionda terrorun kökünü kəssinlər;
demirəm ki, əsl niyyətləri bu idi, şüarları belə idi.
Bu gün regionun harasında terror yoxdur?
Öz iddialarına görə, gəlmişdilər ki, demokratiya yaratsınlar.
Bu gün regionun ən mürtəce, ən müstəbid, ən diktator rejimləri
Amerika və onun müttəfiqlərinin köməyi ilə ayaqda qalıb xəyanətlərinə davam edir.
Amerikanın əsas problemlərindən biri, doğrudan da, elə budur;
bu problem Amerika siyasətçilərini də dolaşıq vəziyyətə salıb, çaş-baş qalıblar.
Elə rejimləri dəstəkləyirlər ki, onların varlığı uzun illər boyu
irəli sürdükləri anti-diktatura, insan haqları şüarlarına kölgə salır.
Bu gün bu, Amerika siyasətçilərinin, ziyalı və ideoloqlarının arasında problemli məsələyə çevrilib;
cavablandıra bilmirlər. Bizim qarşımızda duran düşmən
belə bir varlıqdır: bu onun insan haqları,
bu onun demokratiyası, bu onun terrora qarşı mübarizəsi,
bu onun sabitlik yaratmağı, bu da onun sülhü. Deyirdilər ki, “biz sülh naminə vuruşuruq”. Bəs hanı sülh?
Bütün regionu müharibəyə bürüyüblər. Bu dəqiqə regionun harasında müharibə yoxdur? Düşmən budur.
İnqilabın ona qarşı çıxmağı da, sizin onun qarşısında sinənizi sipər etməyiniz də buna görədir.
Düşmən budur; bu qədər ziddiyyətləri, bu qədər zəif cəhətləri,
nəzəriyyəsində və işində bu qədər boşluqları olan bir varlıqdır. Düşmən budur.
İnqilabın keşiyində durmağın özəlliklərindən biri də budur ki, gözlərimizi dörd açıb
bunları görək, düşməni tanıyaq. Həm inqilabı tanıyaq, həm də düşməni tanıyaq.
İnqilabın keşiyində durmaq barədə də bu qədər.
Əlbəttə, əgər inqilabın keşiyində durmaq, bu missiyanın mənası,
bu mənanın dərinlikləri barədə yenə də danışmaq istəsən, deyiləsi bir kitab söz var.
“İnqilab” ifadəsinə gəlincə. İnqilabın keşiyində durmaq barədə danışdıq.
İnqilab davam edən bir prosesdir. Birdəfəyə baş verən bir şey deyil ki, misal üçün deyək, filan tarixdə
filan hadisə baş verdi, bir qrup adam küçələrə çıxdı,
10 gün, 20 gün, 2 ay, 6 ay çəkdi, hökumət devrildi
və bu da oldu inqilab. Xeyr, inqilab bu deyil. Bu, inqilabın yalnız bir hissəsidir.
İnqilab qalıcı, daimi bir həqiqətdir.
İnqilab kataklizm deməkdir;
dərin kataklizmlər 6 ay, 1 il, 5 il ərzində baş vermir.
Bu bir yana qalsın, kataklizmlərdə, transformasiyalarda – yəni dəyişikliklərdə, bir haldan başqa hala düşmələrdə –
ümumiyyətlə, dayanma həddi yoxdur; bunlar heç vaxt bitmir. İnqilab budur;
inqilab daimi bir prosesdir.
Bir qrup adam bəzi sözlər danışır –
bu fikirlərin mənbəyi, özlərinin də qeyd etdiyi kimi, xaricdəki beyin mərkəzləridir,
burda da bəziləri qəzetlərdə, jurnallarda,
müxtəlif çıxışlarında bu cür sözləri yayır, xaricilərin dediyini təkrarlayır,
bizim camaatımıza uyğun dildə təbliğ edirlər, amma bu fikirlərin mənbəyi xaricdədir –
deyirlər ki, bəli, inqilab sona çatıb.
Bir ağılsız da tapılır, ortaya çıxıb açıq-aşkar deyir ki, inqilabı muzeyə göndərmək lazımdır.
Bəzi digərləri – bu qədər ağılsız olmayanlar isə belə açıq-aşkar danışmır,
bu cür fikirləri üstüörtülü şəkildə yayırlar. Elə formada danışırlar ki, dediklərindən dolayısı ilə inqilabın sona çatdığı anlaşılır;
inqilabın İslam Respublikasına çevrildiyini deyirlər. İnqilabın dəyişməsi, başqa bir şeyə çevrilməsi qətiyyən mümkün deyil.
İslam Respublikası inqilabın təcəssümü, təzahürü olmalıdır.
Yəni İslam Respublikası da daim yenilənməli, dəyişməlidir,
yoxsa İslam Respublikası olmaz,
İslam hökuməti olmaz; inqilab davamlı, daimi bir prosesdir.
Yaxşı, gəlin baxaq, inqilab hansı işləri həyata keçirir?
Başlanğıcda inqilabın gördüyü əsas iş idealları müəyyənləşdirməkdir; idealları müəyyən edir.
Əlbəttə ki, uca amallar dəyişilməzdir.
Vasitələr, gündəlik əhəmiyyətli proseslər dəyişilə bilər,
amma əsas idealları təşkil edən prinsiplər dəyişilməz olaraq qalır.
Yəni bəşərin xəlq edildiyi gündən bu günə qədər ədalət bir ideal olaraq qalır.
Elə bir dövr olmayıb ki, ədalət ideal bir prinsip kimi arxa plana keçsin; insan azadlığı da bir idealdır.
İdeallar deyəndə bu cür şeylər nəzərdə tutulur,
inqilab da bu idealları müəyyən edir, onların mənzərəsini cızır,
sonra isə onlara doğru irəliləməyə, hərəkata başlayır.
İdealları bir sözlə ifadə etmək,
bu baxımdan müqəddəs Qurandan bir təbir qeyd etmək istəsək, – “xoş, gözəl həyat” ifadəsini qeyd etməliyik.
Belə ki Quran deyir: “Heç şübhəsiz, ona gözəl yaşam, həqiqi həyat nəsib edəcəyik”. (“Nəhl” surəsi, 97-ci ayədən) “Peyğəmbər sizi, sizləri dirildəcək bir şeyə (imana, haqqa) dəvət etdiyi zaman Allahın və Onun Peyğəmbərinin dəvətini qəbul edin”. (“Ənfal” surəsi, 24-cü ayə)
– Sizləri dirildəcək bir şey. İslam Peyğəmbəri və bütün peyğəmbərlər bəşəriyyəti həyata dəvət edir.
Necə bir həyata? Təbii ki, gözəl həyata.
Yaxşı, bəs gözəl həyat nədən ibarətdir?
Bəşəriyyətin öz yaşamı, xoşbəxtliyi üçün ehtiyac duyduğu hər bir şeydən.
Məsələn, milli qürur və heysiyyət də gözəl həyatın bir hissəsidir. Yumruq altında yaşayan, zəlil bir millətin həyatı gözəl ola bilməz.
Gözəl həyatın bir hissəsi də müstəqillik, başqalarından, yadellilərdən asılı olmamaqdır.
Gözəl həyatı təkcə ibadətdə, dua kitablarında axtarmaq lazım deyil,
bunlar da həyatın reallıqlarıdır. Bir xalqın gözəl həyatı odur ki,
Bir xalqın gözəl həyatı odur ki, nüfuzlu olsun, başıuca olsun,
asılı olmasın, müstəqil yaşasın.
Hazırda müstəqilliyin əhəmiyyətini inkar etmək üçün kitablar yazırlar.
Doğrudan da, qəribədir, bu dövrdə belə sözlər danışmağa o insanların necə üzü gəlir?
Təsəvvür edin, oğrular gəlib bir dağ keçidindən keçən karvanın qarşısını kəsib,
bütün var-yoxlarını verməyi tələb edir,
karvandan da bir nəfər çıxıb deyir ki, bəs bu gün məsləhətlisi budur ki, biz də onlara qoşulaq, nə desələr, yerinə yetirək!
Müstəqilliyin əleyhinə danışılan sözlər buna bənzəyir.
Demişdik ki, müstəqillik bütöv bir xalq səviyyəsində azadlıq deməkdir.
Dildə azadlığı dəstəkləyirlər, amma müstəqilliyi vururlar. Müstəqillik elə azadlıq deməkdir,
intəhası bir fərdin azadlığı yox, bütöv bir xalqın təzyiqlərdən, sanksiyalardan, başıqapazlı olmaqdan,
qəsdən inkişafdan geri saxlanmaqdan, istismardan, xalqların qul edilməsindən azadlığı.
Bu şeylərdən azad olan bir xalq müstəqil olur.
Gözəl həyatı təmin edən amillərdən biri də dünya elmi və sivilizasiyasında ön sıralarda durmaqdır.
Bir xalq dünya elmi və mədəniyyətində
avanqardlığı əldə edə, öndə gedə bilə,
bütün bəşəriyyətin yüksəlişi üçün insanlığa yeni bir nərdivan təqdim edə
– gözəl həyatın komponentlərindən biri də budur.
Qərblilər belə deyil. Doğrudur, texnoloji cəhətdən bir çox uğurlara imza atıblar,
bu sahədə bir sıra yeni sözlər deyiblər, hələ də deyirlər,
amma bunu elə bir şeylə paralel olaraq ediblər ki, ikisi birlikdə olduğu halda bu nərdivandan yıxılmaq qaçılmazdır.
Bəli, bəşəriyyətə yuxarı çıxmaq üçün bir nərdivan göstərirlər, amma bununla yanaşı elə bir iş görürlər ki,
insanlıq həmin nərdivanla yuxarı qalxmaq əvəzinə, mütləq, aşağı yuvarlanacaq – əxlaqı pozurlar.
Baxın, bu gün Qərb mədəniyyətində ən çirkin, ən alçaq işlər
elə adi, qanuni, normal hal alır ki,
biri bunun əleyhinə çıxanda həmin adam qınaq obyektinə çevrilir.
Bütün bunları da onunla əsaslandırırlar ki, insanın ürəyi istəyir! Yaxşı, insanın ürəyi çox şey istəyə bilər.
Qərbdəki bu abırsızlığın axırı hara gedib çıxacaq? Əlacı yoxdur;
yəni əsla qurtuluş yolları yoxdur. O yolu ki, onlar tutublar,
o cür ki, onlar getdikcə əxlaqi cəhətdən daha çox pozulurlar,
bu vəziyyət Qərbin axırına çıxacaq; məhv edəcək onları.
Yazıq əhali; adamın o ölkələrin əhalisinə, xalqına ürəyi yanır.
Biçarə insanlardır. Ziyalıları, nüfuzlu adamları, hökumətin siyasətini, fəaliyyət proqramını müəyyən edən şəxslər
öz çirkin, murdar hədəflərinə uyğun işlər görürlər.
Odur ki bəşər elmi və sivilizasiyasında liderlik mənəviyyatla paralel olmalıdır; mənəviyyatla.
O gün bir toplantıda – elə bilirəm, yayımlanıb da
– dedim , təsəvvür edin, 20, 30 il bundan sonradır,
İslam Respublikasının, misal üçün, 200 milyon, 180 milyon, 150 milyon əhalisi var,
heyrətamiz maddi və elmi nailiyyətlər, sənayedə uğurlar əldə edib, cəmiyyətində mənəviyyat və ədalət bərqərar olunub;
görün necə olar? Ölkəmiz dünya ictimaiyyəti – müsəlmanlar və qeyri-müsəlmanlar – arasında necə meyil və maraq yaradar?
Bunun baş verməyini istəmirlər. Gözəl həyat budur;
yəni ölkədə belə bir həyat tərzinin təmin olunmasına doğru gedək.
İnqilab bizi bu səviyyəyə çatdırmaq istəyir.
Rifah, ədalət, yüksək əhval-ruhiyyə, yüksək əhval-ruhiyyə ilə, həvəslə işləmək, elm, texnologiya
– bütün bunlar gözəl həyatın tərkib hissələridir. Gözəl həyata bunlarla yanaşı
mənəviyyat, rəhm, müsəlman əxlaqı, islami həyat tərzi də daxildir.
Nizam-intizam, səliqə-sahman da gözəl həyatın bir hissəsidir. Gözəl həyata doğru irəliləyişin sonu yoxdur.
“Bil ki, bütün işlər sonda Allaha qayıdacaqdır!” (“Şura” surəsi, 53-cü ayə)
Allaha doğru o qayıdış elə budur. Bu qayıdış insanın bir haldan başqa hala düşməsi,
zatının batinində nəyinsə dəyişməsi, günü-gündən daha da yaxşılaşmasıdır. Qayıdış buna deyilir.
Bəşəriyyətin Allaha doğru qayıdışı budur və arzuedilən müsəlman cəmiyyətində də
bu qayıdış olmalıdır. Bu qayıdışın sonu yoxdur, tükənməzdir,
daim davam edir. İnqilab budur.
Quranda haqqında danışılan gözəl həyatın və bu inqilabın xüsusiyyətlərindən biri də
Allaha iman və Taqutu – bütləri, şeytanı inkar etməkdir:
“Hər kəs Taqutu inkar edib Allaha iman gətirərsə, o artıq ən möhkəm bir ipdən yapışmış olur” (“Bəqərə” surəsi, 256-cı ayə)
“عروة الوثقي‌” – möhkəm ip, tutacaq budur ki, misal üçün, təhlükəli, sürüşkən bir yerdən keçirsiniz,
əlinizə bir ip, yaxud başqa bir şey keçir, sürüşüb yerə dəyməmək,
aşağı yıxılmamaq üçün ondan yapşırsınız. Buna deyirlər “عروة الوثقي‌” – möhkəm bir tutacaq, ip.
Əgər Allaha iman bəsləyir, inanır, Taqutu inkar edirsinizsə, bu, “عروة الوثقي‌”-dır.
Bu ikisi paraleldir: Allaha iman və Taqutu inkar etmək. Bu ikisini bir-birindən ayırmamaq lazımdır.
Bu yerdə bir daha qeyd edim ki, Allaha imanı insanlardan asanlıqla almaq mümkün deyil,
buna görə də düşmən öz təbliğatını Taqutun inkarına yönəldir.
Bunu tədricən zəiflədir, camaatı get-gedə məsələnin bu tərəfindən məhrum etməyə çalışırlar.
Deyirlər, ne edək, qoy həm Allaha imanınız olsun, həm də Taquta.
Amma belə olmaz. Allaha iman və Taqutu inkar etmək paralel olmalıdır.
Geniş yayılmış mövzulardan biri də qətiyyətli, barışmaz ideologiyanın ortadan qaldırılması ilə bağlıdır.
Bir neçə il bundan əvvəl bu söhbət var idi, sonra bir neçə il ara verildi, indi təzədən başlayıblar;
“diplomatiyadan ideologiyanı götürək”, “daxii siyasətdən ideologiyanı götürək” – yox, bu, tamamilə yanlışdır.
tamamilə yanlışdır.
Bu, inqilabın, İslamın prinsip və dəyərlərini
daxili və xarici siyasətə tamamilə qarışdırmamaq deməkdir. Necə qarışdırmayaq?
Bu siyasətlər ümumiyyətlə kökündən həmin prinsiplər əsasında formalaşmalıdır;
bütün sferalarda da eynilə. Baxın, bu, incə bir məqamdır;
elm hər hansı bir reallığa doğru getmək, hansısa reallığı kəşf etmək, onu bilmək deməkdir.
Əlbəttə, bu sahədə ideologiyanın mənası yoxdur,
amma biz hansı reallığın arxasınca getməliyik, hansının arxasınca getməməliyik
– bax burada düşüncə, əqidə, avropasayağı adamlar demişkən “ideologiya” əhəmiyyət kəsb edir.
Biz hansısa elmin arxasınca getmək istəmirik, çünki o, zərərli bir elmdir,
hansısa elmi isə bəyənib seçirik, çünki faydalıdır. Elə elm var faydalıdır, elə elm var zərərlidir.
Odur ki hətta elm mövzusunda da düşüncə, əqidə,
avropasayağılar demişkən “ideologiya” təsirə malikdir.
Tez-tez eşitdiyimiz bir şey də var:
müxaliflərimiz, düşmənlərimiz bizim haqqımızda iki variantda fikir irəli sürür,
daxildə də bir qrup insan onların dediyini təkrar edir;
əslində, bu fikirlər bir-biri ilə təzad təşkil edir, amma buna diqqət yetirilmir.
Birincisi budur ki, deyirlər “siz güclü, qüdrətli bir ölkəsiniz,
nüfuza, təsir gücünə malik olan bir dövlətsiniz”. Bu gün dünyada bu sözü çox eşidirik.
Düzdür, ölkə daxilində bir qrup zəif, dardüşüncəli insan bunu da qəbul etmək istəmir,
amma prosesləri xaricdən izləyənlər – istər dostlarımız, istərsə də düşmənlərimiz – dönə-dönə etiraf edirlər ki,
bu gün İslam Respublikası regionda qüdrətli, proseslərə təsir edə bilən bir ölkədir;
nüfuzludur. Bu, birincisi. İkinci fikir budur ki, deyirlər
“siz bu inqilab sözü, inqilab məsələsi, inqilab əhval-ruhiyyəsi üzərində bu qədər israr etməyin”.
Amma bu iki fikir biri-biri ilə təzad təşkil edir. Əslinə baxsan, bu iqtidar, bu nüfuz elə inqilaba görədir.
Əgər inqilab olmasaydı, inqilabi ruhiyyə olmasaydı, inqilabi fəaliyyətlər olmasaydı, bu nüfuz olmazdı.
“Siz güclüsünüz, nüfuzlusunuz, amma inqilabı bir kənara qoyun ki, birgə yaşaya bilək”
– bu o deməkdir ki, inqilabı bir kənara qoyun, nəticədə bu gücünüzü itirin, biz də sizi asanlıqla udub içəri ötürə bilək.
Bunu İslam Respublikasından olan insanlara açıq-aşkar deyirlər, amma bu sözlərin həqiqi mənasına diqqət yetirilmir.
“Nə vaxta qədər inqilab əhval-ruhiyyəsi ilə yaşayacaqsınız, nə vaxta qədər daim inqilabdan dəm vuracaqsınız,
gəlin dünya ictimaiyyətinə qoşulun” – bu sözün mənası odur ki, hazırda malik olduğunuz qüdrəti,
bugünkü nüfuzunuzu,
xalqlar arasındakı bu strateji dərinliyinizi bir kənara qoyun, əldən buraxın;
yəni zəifləyin ki, bis sizi udub həzm edə bilək.
“Dünya ictimaiyyətinə qatılın” – deyirlər;
“dünya ictimaiyyəti” deyəndə də bir neçə zalım, hegemon imperialist dövləti nəzərdə tuturlar.
Yəni gəlin bizim planlarımızda əriyib yox olun – o sözün mənası budur.
Odur ki inqilbın belə aspektləri də var.
İnqilabın keşiyində durmaq barədə bir çox fikirlər söyləmək olar; hələlik mövzunun bu tərəfi barədə bu qədər.
İslama gəlincə; bu inqilab İslam inqilabıdır.
Bəziləri israrla bu inqilabı “1357-ci il inqilabı” adlandırmağa çalışır. İslam adını çəkmək istəmirlər,
İslamdan qorxurlar, İslam İnqilabının adından qorxurlar.
İslam bizim inqilabımızın mayası, əsası, bütün mahiyyətidir.
Əlbəttə ki, bizim İslamımız əsl İslamdır,
təkfirçilər kimi əbləh, avam insanların azğın düşüncəsinə, yanlış fikirlərinə bağlı İslam deyil.
Ağıla, sağlam məntiqə, hədis və rəvayətlərə əsaslanan İslamdır.
Rasional İslam – Qurana, Peyğəmbərin (s) təlimlərinə, Əhli-Beytin (ə) insanlara öyrətdiklərinə əsaslanan,
özündə işıqlı fikirlər ehtiva edən, güclü və aydın məntiqə malik bir İslamdır; belə bir dindir.
İslam budur. Onun təlimlərini müasir dünyanın son dərəcə inkişaf etmiş bütün sferalarında müdafiə etmək mümkündür.
Allaha şükürlər olsun ki, bu inqilabın müxtəlif aspektləri ölkəmizdəki müsəlman toplumu üçün açıqlanıb.
Bu hərəkatın qarşısını ala bilmək üçün o qədər pul xərclədiklərinə,
neftdən gələn o qədər dolları bu işə sərf etdiklərinə,
yeri gəlsə, elə biz də lazımınca hesablanmış, doğru-düzgün bir iş görmədiyimizə baxmayaraq
– təbliğat məsələsində, həqiqətlərin dünyaya bəyan edilməsində bizim də çatışmayan cəhətlərimiz var – xoşbəxtlikdən, bu güclü və möhkəm məfkurə irəliləyib.
Bu gün, əlhəmdulillah, İslam dünyasının ən uzaq nöqtələrində bu var, geniş şəkildə müşahidə olunur:
xalqlar, müsəlman xalqları sözün əsl mənasında İslam Respublikasını,
dövlətimizin rəsmilərini sevir. Bu illər ərzində ölkəmizin prezidentləri
hara səfər ediblərsə və həmin yerdə xalqın qarşısı alınmayıb, insanlar üçün şərait yaradılıbsa,
camaat qiyamət qoparıb. Pakistanda, Livanda,
Sudanda, bir sıra başqa ölkələrdə belə olub.
Əlbəttə, o yerdə ki, xalqın qarşısı alınıb, vəziyyət başqa cür olub,
amma hansı müsəlman ölkəsində ki, camaat öz əqidəsini, emosiyalarını ifadə etməyə imkan tapacağını bilib, bunu edib.
Və bu, İslamın bərəkətidir, Qurana sarılmağın bərəkətidir.
Yalnız fərdi əməllərdən ibarət olan, sekulyar,
– bəzilərinə inanıb, bəzilərini inkar edən , cihadı,
“əmr be məruf və nəhy əz münkər”i,
Allah yolunda şəhadəti çıxarılmış, əlindən alınmış İslam bu inqilabın İslamı deyil.
Bu inqilabın İslamı Qurani-Kərimdə, Quranın çoxsaylı ilahi ayələrində gördüyümüz İslamdır.
Onu elə bizim öz dilimizdə də görmək olar; inqilabın İslamı İmam Xomeyninin vəsiyyətnaməsidir,
ondan qalan şifahi və yazılı xatirələrdir. Bizim İslamımız budur.
Belə bir mahiyyətə malik inqilabın keşiyində durmaqdan söhbət gedir; mayası, qayəsi İslam olan bir inqilabın.
Bu, sırf bir qəhrəmanlıq hərəkatı deyil;
xeyr, islami mahiyyət daşıyır və sevindirici haldır ki, dünyaya öz təsirini göstərə bilib.
Deməli, İslam İnqilabı Keşikçiləri Korpusu belə bir məna yükünə malikdir.
Çox çalışmalı, çox sayıq olmalı, işinizin qədrini çox bilməlisiniz.
Korpusun qədrini hamı bilməlidir.
Korpusu zəiflətmək, zaman-zaman korpusun əleyhinə dəxli olmayan fikirlər söyləmək
– bunlar düşməni sevindirən, düşmənin ürəyini açan şeylərdir.
Mən demirəm ki, bu cür danışan hər kəs düşmənin tapşırığını yerinə yetirir; yox,
bəziləri bunu bilmədən edir, anlamır.
Bəzilərini isə, yəqin, qəsdən öyrədiblər ki, bu cür danışsınlar, bu cür çıxışlar etsinlər.
Keşikçi Korpusun qədrini bilmək lazımdır, Korpus Allahın ölkəmizdəki böyük bir nemətidir.
Sizə bunu da deyim: ilk növbədə qədri bilinməli olan elə siz özünüzsünüz.
Korpusun mənəvi, ideoloji və əməli strukturunu əlinizdən gəldiyi qədər möhkəmləndirin.
Bəzi insanların, gətirə biləcəyi bəhanələrdən qəti surətdə çəkinin.
İqtisadi, siyasi, maliyyə və sair bu kimi cürbəcür sferalarda
inqilabın düzgün kursunu izləyin,
Korpusun nüfuzuna xələl gətirə biləcək işlərin arxasınca əsla getməyin.
Bu şəni, bu gerçək heysiyyəti – bəli, bu, doğrudan da, belədir, həqiqi heysiyyətdir,
zorla deyilmir ki, bu cür düşünün – bunu qorumalı olan ilk şəxs siz özünüzsünüz.
Və İslam İnqilabı Keşikçiləri Korpusu olduğunuza görə də təhlükələrdən ehtiyatlı olun.
Demişik ki, bu gün bu ölkə üçün ən böyük təhlükələrdən biri düşmənin yol tapıb bura nüfuz etməsidir;
onların fikri-zikri budur. Nüfuz nə deməkdir? İqtisadiyyata nüfuz ola bilər
(hansı ki, əlbəttə, ən əhəmiyyətsizi iqtisadiyyata nüfuzdur),
əhəmiyyət kəsb etməyən nüfuz hallarına misal olaraq, təhlükəsizlik sferasında nüfuzu qeyd etmək olar –
düşmənin təhlükəsizlik sferasına nüfuz etməsi balaca bir iş deyil,
amma ideoloji, mədəni, siyasi sferalara nüfuz etməsi qarşısında heç nədir.
Düşmənin təhlükəsizlik sferasına nüfuz etməsinə yol açan özünəməxsus amillər var
və müxtəlif rəsmilər – o cümlədən Korpusun özü – inşallah ki, bunun qarşısını tam qüdrətlə alır.
İqtisadiyyatın da müxtəlif sferalarında rəsmilərin gözü iti olmalıdır, düşmənin bu sahələrə nüfuz etməsindən
ehtiyatlı olmalıdırlar;
çünki düşmənin nüfuz etməsi iqtisadiyyatın möhkəm əsaslarını sarsıda bilər.
Yol tapıb iqtisadiyyata nüfuz etdilərsə, bir ölkənin, bir xalqın
iqtisadiyyatının üzərinə kabus kimi çökməyə müvəffəq oldularsa, o ölkənin atası yandı.
10-15 il bundan əvvəl regionun inkişaf etmiş ölkələri sırasına daxil olan
belə ölkələrdən birinin prezidenti Tehranda səfərdə idi; mənim yanıma gəlmişdi, bildirdi ki,
xaricilərin o ölkənin iqtisadiyyatına nüfuz etməsi ucbatından bir gecədə yoxsullaşıblar, dilənçi kökünə düşüblər. Doğru deyirdi:
hansısa kapitalist hansısa səbəbdən bir ölkəni diz çökdürmək fikrinə düşür,
öz kapitalını həmin ölkədən geri çəkir, yaxud işə elə bir formada müdaxilə edir ki, o ölkənin iqtisadiyyatı çökür.
Əlbəttə ki, bu da mühümdür,
amma mədəniyyətin iqtisadiyyatı, siyasətin iqtisadiyyatı, mədəniyyət və siyasətə nüfuz etmə qarşısında daha az əhəmiyyət kəsb edir;
ən əhəmiyyətlisi düşmənin siyasət və mədəniyyətə nüfuz etməsidir.
Düşmən xalqın mədəni dəyər və inanclarını dəyişməyə,
bu cəmiyyəti ayaqda saxlamağı bacarmış inanclara zərbə vurmağa,
xələl gətirməyə, onları tamamilə fərqli vəziyyətə salmağa çalışır.
Bu məqsədlə xərclər də çəkilir; milyardlarla pul xərclənir.
Düşmənin mədəniyyət sahəsinə nüfuz etməsi, boşluq yaratması budur.
Düşmənin siyasətə nüfuz etməsi isə bundan ibarətdir ki, mühüm qərarların qəbul olunduğu,
ya da heç olmasa işlənib hazırlandığı strukturlara nüfuz edələr.
Bir ölkənin siyasi, administrativ qurumları imperialist düşmənin təsiri altına düşərsə,
o ölkədə bütün vacib qərarlar imperialistlərin istək və iradəsinə uyğun olur;
yəni buna məcbur olurlar.
Düşmənlər yol tapıb bir ölkənin siyasətinə nüfuz edəndə o ölkənin getdiyi yol, administrativ qurumlarında rəhbər tutulan kurs onların iradəsinə uyğun olur;
onlar da elə bunu istəyirlər.
Onlar hansısa ölkədə özlərindən olan bir nəfəri hakimiyyətdə saxlamağı sevmirlər;
bir vaxtlar – 19-cu əsrin sonları, 20-ci əsrin əvvəllərində Hindistanda bunu etmişdilər;
orada özlərinin göndərdiyi bir nəfər var idi, Hindistanın başında bir ingilis durmuşdu.
Bu gün isə bu, qeyri-mümkündür.
Onlar üçün daha yaxşısı budur ki, ölkələrdə hakimiyyət başında həmin xalqın özündən olan,
amma onlar kimi düşünən, onların istədiyini istəyən, onların mənafeyinə uyğun qərarlar qəbul edən biri dursun;
siyasətə nüfuz etmək bax budur.
Məqsəd mühüm qərarların qəbul olunduğu
və əgər bunu da bacarmasalar, işlənib hazırlandığı mərkəzlərə yol tapmaqdır
– çünki elə yerlər var ki, önəmli qərarlar orada işlənib hazırlanır – məqsəd həmin qurumlara nüfuz etməkdir. Bütün bunlar düşmənin gördüyü işlərdir.
Biz sayıq olsaq, onların ümidi qırılacaq.
Onlar oturub gözləyir ki, bir gün İran xalqını və İslam Respublikasını yuxu aparsın; bunun intizarındadırlar.
Vədlər verirlər ki, 10 il sonra İran o İran olmayacaq
Bu fikrin, bu şeytani ümidin düşmənin qəlbində ayaqlanmasına imkan vermək olmaz.
İnqilabın əsasları, inqilabi ideyalar burda o qədər möhkəmlənməlidir ki,
ayrı-ayrı şəxslərin həyatda olması və ya dünyadan getməsi ölkənin inqilabi hərəkatına heç bir təsir göstərməsin.
Bu, Keşikçi Korpusun tanınmış simalarının, eləcə də bu ölkənin bütün inqilabi əqidəli xadimlərinin əsas vəzifəsidir.
Pərvərdigara! Bizim hamımıza öz bərəkət və hidayətini nazil et.
Dediklərimizi və eşitdiklərimizi Özün üçün, Öz yolunda bərqərar et
və kərəminlə qəbul et.
Allahın salamı, rəhməti və bərəkəti nəsibiniz olsun.