هدایا باید در همان جهتی که هدیه شده و نیت اهدا کننده است مصرف شود و مصرف در غیر مورد آن جایز نیست؛ مگر این که رضایت اهداء کنندگان را احراز کنید.

ج1) اگر در این که زن در عدّه است یا نه، شک نماید، تزویج او برایش جایز است و پرسیدن از حال زن بر او واجب نیست ولی اگر می‌داند در عدّه بوده و در انقضای عدّه‌اش شک نماید، در صورتی که زن خبر دهد که عده‌اش گذشته است، تصدیق می‌شود و تزویج او جایز است.
ج2) اگر احتمال بدهد از زنان غیر مسلمانی است که ازدواج موقت با او جایز نیست، باید تحقیق کند البته ازدواج موقت با زنان اهل کتاب، اشکال ندارد.

مکلف باید مسائلی‌ را که انجام تکالیف شرعی روزمره وابسته به دانستن آن است فرا بگیرد، مانند مسائل اصلی نماز و روزه و طهارت و برخی معاملات و غیر آن. و اگر در اثنای نماز مسئله‌ای پیش بیاید که حکم آن را نمی‌داند، جایز است به یکی از دو طرفی که احتمال آن را می‌دهد عمل کند و نماز را به آخر برساند، ولی پس از نماز باید مسأله را بپرسد و اگر آنچه عمل کرده موجب بطلان نمازش شده باشد، نماز را دوباره بخواند.

نذر فرزند مشروط به اذن پدر نیست و منع او هم تأثیری ندارد، بنابر این اگر صیغه نذر با شرایط آن خوانده شده باشد، عمل به آن واجب است.

در فرض سؤال اگر نذر شرعی کرده و صیغه نذر شرعی خوانده باشید و عمل به نذر مقدور شما باشد، چنانچه یقین به تعیین مدت برای نذر ندارید، مطلق محسوب می شود و باید طبق نذر تا پایان مدت عمر عمل نمایید و صِرف سختی انجام آن، منجر به انحلال نذر نمی شود. بله، اگر از عمل به نذر عاجز شوید، نذر منحل می شود.

اگر به خیال این که کسی فقیر است به او زکات بدهد، بعد بفهمد فقیر نبوده یا از روی ندانستن مسأله به کسی که می داند فقیر نیست زکات بدهد، چنانچه چیزی را که به او داده باقی باشد، باید از او بگیرد و به مستحق بدهد و اگر از بین رفته باشد، چنانچه کسی که آن چیز را گرفته می دانسته یا احتمال می داده که زکات است، انسان باید عوض آن را از او بگیرد و به مستحق بدهد؛ ولی اگر به غیر عنوان زکات داده است، نمی تواند چیزی از او بگیرد و باید از مال خودش زکات را به مستحق بدهد و در همه صور می تواند از مال خودش زکات را بدهد و از کسی که گرفته مطالبه نکند.

چنانچه یقین دارید در آن روز (یعنی روز هشتمِ بعد از شروع حیض) کاملاََ پاک شده‎اید و تا پایان روز دهم حیض، هیچ لکه‎ای نخواهید دید، اشکالی ندارد؛ در غیر این صورت، شما در حال حیض خواهید بود و نزدیکی در حال حیض حرام است.

در فرض سؤال، معامله نسبت به سهم زکات، فضولی است و نیاز به ‎اجازه حاکم شرع دارد؛ پس اگر حاکم اجازه داد (خریدار) پول را به نسبتی که سهم زکات است به حاکم می‌دهد و آن مبلغ را از فروشنده پس می‌گیرد و اگر حاکم معامله را رد کرد، ‎زکات را پرداخت می کند و می‌تواند پول آن را از فروشنده پس بگیرد. این در ‎صورتی است که ندادن زکات (توسط فروشنده) احراز و مسلّم شود، اما در صورتی که ‎احراز شود یا احتمال داده شود که زکات، پرداخت شده است، چیزی برعهده خریدار نیست.

در این گونه امور ملاک ماه قمری می باشد؛ بنابراین اگر از اول ماه قمری شروع به روزه گرفتن کردید، دو ماه قمری ـ هرچند کمتر از سی روز ـ کفایت می‌‌کند و همچنین اگر مثلاً از روز هفتم ماه قمری شروع کردید تا پایان روز ششم از ماه سوم کفایت می‌‌کند.

ج1) عقد موقت با خانم اهل کتاب با رعایت شرائط شرعی اشکال ندارد ولی باید به طرف مقابل تفهیم ازدواج به صورت موقت شود و او هم قبول کند.
ضمناً توجه داشته باشید که به طور کلی صحت عقد موقت طولانی مدت مثل 99 ساله که عادتاً احتمال بقای زوجین تا آن مدت وجود ندارد، محل اشکال است.
ج2) اگر رشیده باشد و در مذهب او اذن پدر لازم نباشد، ازدواج با رضایت خود او اشکال ندارد.

در فرض سؤال، اعتکاف جایز است؛ ولی اگر معلوم شود که روز سوم، عید فطر است، اعتکاف صحیح نیست.

امر به معروف و نهی از منکر با رعایت شرایط آن یک تکلیف شرعی عمومی برای حفظ احکام اسلام و سلامت جامعه است و مجرّد توهم این که موجب بدبینی فاعل منکر یا بعضی از مردم نسبت به اسلام می گردد، باعث نمی شود که این وظیفه بسیار مهم ترک شود. در عین حال واجب است که از تأثیر مداومت بر امر به معروف و نهی از منکر با رعایت شرایط آن، غفلت نشود و اگر به طور کلی شرایط نهی از منکر ـ از جمله احتمال تأثیر ـ وجود ندارد، تکلیفی ندارید.

ج1) فکر کردن به نامحرم به صورت ناخود آگاه اشکال ندارد، اما در صورت اختیار احتیاط واجب در ترک تخیل نامحرم به قصد تحریک شهوت است و مجرد آنچه در سؤال ذکر شده، مجوّز آن نیست.
ج2) نگاه برای ازدواج به آن زن مانعی ندارد مشروط به اینکه زن شرایط ازدواج را داشته باشد و پسر در صورت پسندیدن، قصد داشته باشد با او ازدواج کند و احتمال می دهد آن زن خواستگاری او را قبول کند و با نگاه، آگاهی بیشتری به او پیدا می کند و با قصد لذت نگاه نکند، نگاه پسر به صورت، دست، مو و محاسن دختر اشکال ندارد؛ البته اگر یک نگاه، کافی باشد، تکرار نگاه جایز نیست.

ج1) در زمان خواستگاری باز بودن صورت، دست، مو و محاسن زنی که مرد قصد ازدواج با او را دارد به چند شرط جایز است:
1. نگاه مرد به قصد لذّت نباشد ـ اگر چه قهراًً لذت حاصل شود ـ 2. نگاه مرد به زن باعث افزایش آگاهی خواستگار شود. 3. در حال حاضر مانعی از ازدواج زن نباشد، مثلا زن شوهر دار یا در عدّه نباشد. 4. احتمال حاصل شدن توافق برای ازدواج باشد.
ج2) زن می‌تواند اجابت نکند.

بررسی واجب است.