اگر بدانید کفشی که برداشته اید مال کسی است که کفش شما را برده است، بعد از فحص و یأس از یافتن صاحبش می توانید در آن تصرف نمایید، بلکه به عنوان تقاصّ از مال خود، آن را تملک نمایید؛ البته اگر آنچه که موجود است از آنچه که برده شده، بهتر باشد، باید تفاوت، ملاحظه شود، و مقدار تفاوت را بعد از یأس از صاحب کفشی که باقی مانده، صدقه بدهید. اما اگر ندانید آنچه که باقی مانده مال کسی است که کفش شما را برده یا مال دیگری است باید با آن معامله مجهول المالک نمایید؛ یعنی باید از صاحب آن تفحص کنید و در صورت یأس از یافتن او، آن را صدقه بدهید.

چنانچه با پوشیدن کفش، شست پاها هنگام سجده روی زمین قرار نگیرد، نماز با آن باطل است؛ مگر در وقت ضرورت، مانند سرمای شدید و... که نماز خواندن با کفش، مانعی ندارد.

در فرض سؤال، لباس نمازگزار باید پاک باشد ولی پاکی کفش و بقیه موارد مذکور لازم نیست.

اگر بعد از برطرف کردن عین نجاست، یک بار آن را در آب کر یا جاری فرو ببرید یا زیر شیری که به کر متصل است بگیرید، به طوری که آب به همه‌ جاهایی که نجس شده برسد، پاک می‌شود و اگر مانند لباس، قابل فشردن است؛ بنابر احتیاط باید آن را پس از فرو بردن در آب، فشار و یا تکان بدهید.

در فرض سؤال، مصداق گذاشتن چیزی در مسجد است و جایز نیست.

کفّاره ندارد و حرمت پوشاندن روی پا به طور مطلق به غیر کفش و جوراب و مانند آن معلوم نیست.

در هر صورت آنجاهایی که عین نجاست باقی است نجس است.

زکات فطره را یا باید از جنس گندم و جو و برنج و امثال آن داد یا پول آن را به فقیر پرداخت کرد. بنا بر این اجناس ذکر شده در فرض سؤال کفایت نمی‌کند. مگر فقیر راضی شود، به جای پول، این اجناس را دریافت کند.

فرقی بین زمین خاکی و زمینی که شن است یا با سنگ فرش شده، نیست و زمینی که با آجر و گچ فرش شده باشد به آنها ملحق می شود، بر خلاف زمینی که با قیر و یا با چوب فرش شده باشد. ضمناً باید زمین خشک و پاک باشد.

در کفاره پوشاندن، معتبر است که عرفاً لباس شمرده شود؛ بنابراین به کلاه و کمربند و کفش و جوراب اکتفا نمی شود. احتیاط مستحب آن است که به یک لباس مخصوصاً مانند شلوار یا پیراهن کوتاه، اکتفا نشود، هرچند اکتفا به پیراهن یا شلوار جایز است؛ و فرقی بین لباس فصل های مختلف نیست.

بستگی به نیّت واقف دارد؛ اگر برای داخل مسجد وقف شده باشد، استفاده از آن در خارج از آن محدوده جایز نیست.

برای پوشاندن فقیر لازم است عرفاً لباس شمرده شود؛ ولی نباید پاره یا ساییده باشد که با استفاده پاره شود و اکتفا کردن به پیراهن یا شلوار جایز است. ضمناً کلاه، کمربند، کفش و جوراب کفایت نمی کند و احتیاط مستحب است که به یک لباس - مخصوصاً مانند شلوار یا پیراهن کوتاه،- اکتفا نشود و بهتر است کمتر از پیراهن با شلوار نباشد.

در فرض سؤال هر جائی که یقین به نجاست و یا رطوبت مسریه به جای دیگر ندارید پاک است و اجتناب لازم نیست.

ج1) بنابر احتیاط پاک نمی‌شود.
ج2) اگر به غیر از راه رفتن نجس شده باشد، بنابر احتیاط با راه رفتن پاک نمی‌شود.

ج1) خمس دارد. مگر این که قبل از سال خمسی، واقعاً مورد نیاز شما باشد؛ یا تهیه آنها برای آینده، عرفاً جزء مؤونه شما محسوب شود، که در این صورت خمس ندارد.
ج2) اگر ناگزیر از پیش پرداخت قبل از سال خمسی هستید و مقدار آن در حد شأن عرفی شما است، خمس ندارد.