دفن میّت مسلمان در قبرستان کفّار، حتی در فرض سؤال جایز نیست.

اگر بدن اموات گذشته از بین رفته و خاک شده باشد، نبش قبر اشکال ندارد، اما نبش قبر امامزاده ها و شهدا و علماء و صلحاء اگر چه سال ها بر آن گذشته باشد، در صورتی که زیارتگاه باشد، حرام است. بلکه اگر زیارتگاه هم نباشد، بنابر احتیاط واجب نباید آنها را نبش کرد.

در تکفین و تدفین، همجنس بودن شرط نیست. و دفن میت، متفرّع بر تماس نمی باشد؛ بلکه با پارچه و امثال آن می توان بدن میت را به خاک سپرد. اما باز کردن صورت میت و امثال آن که مستلزم لمس است باید مماثل یا محرم باشد.
البته مستحب است کسی که میت زن را وارد قبر می‌کند، و گره‌های کفن او را باز می‌نماید، شوهر یا محرم او باشد؛ و با نبود آنان نزدیکترین خویشان مرد وگر نه زنان، سپس مردان غیر محرم باشند. و شوهر از همۀ آنان اولی است.

دفن مسلمان در قبرستان کفار جایز نیست؛ و اگر در اثر معصیت یا فراموشی در آن دفن شود، بنابر اقوی نبش قبر او جایز است؛ خصوصاً وقتی که باقی بودنش در قبرستان کفار برای او هتک باشد، که باید نبش شده و انتقال داده شود.

یک غسل، کفایت می‌کند.

نبش قبر علما و صلحا، اگرچه سال‌ها بر آن گذشته باشد، در صورتی که زیارتگاه باشد، حرام است؛ بلکه اگر زیارتگاه نیز نباشد، بنا بر احتیاط واجب نباید آن را نبش کرد.

در هر صورت شما فعلاً وظیفه ای ندارید؛ ضمناً باز کردن بندهای کفن واجب نیست، بلکه مستحب است.

در هر حال سوزاندن جسد جایز نیست و باید جسد مسلمان، با احترام در خاک دفن شود.

مستحب است میت را قبل از دفن، سه مرتبه بر زمین بگذارند و بلند کنند بدین صورت که مقداری (حدود یک متر یا یک متر و نیم) مانده به قبر میت به زمین گذاشته شود و سپس او را بلند کنند و مقداری بطرف قبر حرکت داده و دوباره زمین گذارند و این کار را سه مرتبه تکرار کنند.

اگر هیچ زنی وجود ندارد که او را غسل دهد (حتی زنان اهل کتاب مثل مسیحیان) در این صورت غسل ساقط است اگرچه احتیاط آن است که حتی با وجود کافر کتابی مماثل نیز او را بدون غسل و با لباس خودش دفن نمایند.

مستحب است دست را با انگشتان باز روی قبر قرار داده به طوری که اثر آنها در اثر فشار دادن روی قبر بماند و هفت مرتبه سوره مبارکه "إنّا أنزلناه" را بخواند و یا این که برای او دعا و استغفار نماید، مانند: «اللّٰهُمَّ جٰافِ الأَرْضَ عَنْ جَنْبَیْهِ وَ أصْعِدْ إِلَیْکَ رُوحَهُ وَ لَقِّهٖ مِنْکَ رِضْوٰاناً وَ أَسْکِنْ قَبْرَهُ مِنْ رَحْمَتِکَ مٰا تُغْنِیهِ بِهِ عَنْ رَحْمَةِ مَنْ سِوٰاکَ » و مانند: «اللّٰهُمَّ ارْحَمْ غُرْبَتَهُ وَ صِلْ وَحْدَتَهُ وَ آنِسْ وَحْشَتَهُ وَ آمِنْ رَوْعَتَهُ وَ أَفِضْ عَلَیْهِ مِنْ رَحْمَتِکَ وَ أسْکِنْ إِلَیْهِ مِنْ بَرْدِ عَفْوِکَ وَ سَعَةِ غُفْرٰانِکَ وَ رَحْمَتِکَ مٰا یَسْتَغْنِیٖ بِهٰا عَنْ رَحْمَةِ مَنْ سِوٰاکَ وَ احْشُرْهُ مَعَ مَنْ کٰانَ یَتَوَلّٰاهُ». ضمناً این مستحبات اختصاص به حالت دفن ندارد، بلکه در هنگام زیارت هر میّت مؤمنی در هر زمان و در هر حال، این امور مستحب است.

مستحب است قبر را مربع یا مربع مستطیل بسازند و به اندازه چهار انگشت از زمین بلند کنند.

شرکت در مراسم تشییع، مانعی ندارد؛ اما دفن غیر مسلمان در قبرستان مسلمانان ولو در فرض سؤال جایز نمی باشد.

اشکال ندارد.

اگر وظیفه تیمّم بوده است، بعد از تیمم، با مسّ میّت، غسل واجب نمی شود.