نزدیکی در دو فرض ظن یا احتمال به دیدن خون مجدد، جایز است؛ اما در فرضی که عادتاً و معمولاٌ خون می بیند، احتیاطاً نزدیکی نکند.

در فرض مذکور، روزه باطل می‌شود.

در فرض سؤال چنانچه مرد بداند همسرش حائض است و نزدیکی کند، بنابر احتیاط واجب باید خودش سه مرتبه کفاره بدهد یا این که به زن وکالت دهد تا از طرف او کفاره را بدهد.

اگر لکه‌های کوچک بعد یا قبل از از دوران عادت، خون نباشد، زن وظیفه‌ای ندارد؛ اما اگر لکه های بعد از دوران عادت خون باشد، هرچند به صورت لکه‌های قهوه‌ای رنگ و از ده روز نگذرد، همه آن لکه‌ها حیض است. همچنین لکه های قبل از دوران عادت اگر حداقل سه روز مستمر باشد - هر چند در باطن - به‌ گونه‌ای که بگویند حیض را جلو انداخته، حیض است و باید نماز و روزه را ترک کند. اما در صورتی که لکه‌های خون، قبل از حیض، حداقل سه روز - هر چند در باطن - مستمر نباشد، استحاضه است و باید با مراعات احکام استحاضه، عبادات را انجام دهد.

لازم نیست.

جایز نیست در اعضای وضو یا غسل عمداً و بدون ضرورت مانعی را ایجاد کرد، که برداشتن آن یا ممکن نیست و یا موجب ضرر یا مشقّت زیاد است و اگر چنین کند و مانع را نتواند برطرف کند، معصیت کرده و باید علاوه بر وضو یا غسل جبیره‌، تیمّم نیز انجام دهد و بعد از برداشتن مانع بنابر احتیاط واجب قضای نمازها را نیز به جا آورد.

چنان چه برای او ضرر نداشته باشد، باید به وسیله پنبه از بیرون آمدن خون جلوگیری کند و اگر کوتاهی کند و خون بیرون آید، باید دوباره وضو بگیرد؛ اما اگر در اثر زیاد بودن خون ـ بدون کوتاهی ـ خون بیرون آید، مانعی ندارد و مقدار زمانی که صرف مقدمات نماز می‌شود، اشکال ندارد.

اشکال ندارد؛ هر چند رنگ کردن به حنا و مانند آن، در حال حیض، مکروه است.

اگر این خون با فاصله کمتر از ده روز از پاکی قبلی خارج شده، حکم استحاضه را دارد و اگر بیشتر از ده روز فاصله شده باشد و حداقل سه روز استمرار دارد، حیض است.

کفاره ندارد؛ البته اگر تا قبل از فرا رسیدن ماه رمضان سال آینده، بدون عذر شرعی قضای آن را نگیرد، علاوه بر قضای آن، کفاره تأخیر هم دارد یعنی برای هر روز یک مد گندم یا جو و مانند اینها به فقیر بدهد.

خون‌هایی که کمتر از سه روز بوده، استحاضه است؛ بنا بر این قضای نماز و روزه‌های ترک شده واجب است، ولی کفاره ندارد.

اگر زن پیش از ده روز پاک شود و بداند که در باطن خون نیست، باید برای عبادت های خود غسل کند، اگر چه گمان داشته باشد که پیش از تمام شدن ده روز دوباره خون می بیند؛ ولی اگر یقین داشته باشد که پیش از تمام شدن ده روز دوباره خون می بیند، نباید غسل کند و نمی تواند نماز بخواند و باید به احکام حائض رفتار نماید.

ج1-3) اشکال ندارد؛ ولی خواندن خصوص آیات سجدۀ سوره‌هایی که سجدۀ واجب دارند، بر حائض حرام است و خواندن سایر آیات قرآن اشکال ندارد؛ هر چند مکروه است و مستحب است زن حائض در وقت نماز، خود را از خون پاک نماید و پنبه و دستمال را عوض کند و وضو بگیرد و اگر نمی تواند وضو بگیرد تیمم نماید و در جای نماز رو به قبله بنشیند و مشغول ذکر و دعا و صلوات شود.

در فرض سؤال، روز هفتم نیز حیض محسوب می شود و روزه باطل است و واجب است قضا نماید. همچنین روز هشتم هم اگر لحظه ای حیض بوده، روزه صحیح نیست و باید قضا کند؛ ولی اگر قبل از طلوع فجر پاک شده و عمداً با حال حیض وارد روز شده، قضا و کفاره دارد و إلّا روزه اش صحیح است.

زن مستحاضه باید به احکام استحاضه عمل کند و روزه بگیرد. ضمناً احتیاط واجب آن است که زن مستحاضه در تمام روزی که روزه است، به مقداری که می تواند از بیرون آمدن خون جلوگیری کند.