اشکال ندارد و صحیح است.

ج1) احتیاط واجب است که با دست راست مسح سر انجام شود.
ج2) اشکال ندارد.

مسح پاها با یک دست جایز است؛ اما احتیاط مستحب در این است که مسح پای راست با دست راست و مسح پای چپ با دست چپ باشد.

اگر صورت زخم نباشد ولی نجس شده و تطهیر نجاست آن ممکن نیست، وظیفه، تیمم است. البته اگر عین خون به صورت، چسبیده است و ازاله آن امکان ندارد روی آن پارچه پاکی گذاشته و وضوی جبیره بگیرید و احتیاطاً تیمم هم انجام دهید.

ج1) موجب بطلان وضو می شود.
ج2) آبی که هنگام مسح از اعضای وضو چکیده می شود، آب خارج از وضو است و می توان قبل از مسح، محل مذکور را خشک کرده و یا قسمت دیگر پا که خشک است مسح کند؛ همچنین اگر هنگام مسح، رطوبت دست بر آن غلبه دارد، مسح صحیح است.

فرقی ندارد و هر دو صورت صحیح است. (مسح پا با کف دست و یا با آن قسمت از سر انگشتان که جزو کف دست محسوب می‌شود، کافی و صحیح است؛ البتّه احتیاط مستحب آن است که با تمام کف دست، روی پا را مسح کند.)

غسل به نیّت نشاط در عبادت مستحب است؛ ولی استحباب غسل شهادت، ثابت نیست.

ملاک برای تعیین هر بار، قصد انسان است؛ پس اگر به قصد بار اول چند مرتبه آب بریزید یا چند بار کل عضو را بشویید اشکال ندارد و بار اول محسوب می شود؛ البته باید از وسواس و اسراف اجتناب کرد.

به طور کلی، در غسل ارتماسی بیرون بودن کل بدن از آب لازم نیست؛ بنا بر این همین که به قصد غسل ارتماسی، تمام بدن به صورت دفعی زیر آب قرار گیرد، کافی و صحیح است.

بهتر است از مسّ بدون وضو اجتناب شود؛ البته اگر به عنوان آیه قرآن نوشته شده باشد، مسّ آن بدون وضو حرام است.

اگر دیگری آب در دست وضو گیرنده بریزد و او خودش شستن را انجام دهد اشکال ندارد هرچند مکروه است؛ ولی اگر نفس شستن را دیگری انجام دهد جایز نیست، مگر در مواردی که استثناء شده است.

اشکال ندارد.

ج1) انجام غسل ترتیبی به روش مذکور، صحیح است.
ج2) آب استخر در فرض مذکور مطلق است و غسل با آن صحیح می باشد.

ج 1و2) اگر مقدار جبیره به اندازه معمول است وضوی جبیره کافی است و چنانچه جبیره بیشتر از معمول، اطراف زخم را گرفته و برداشتن آن ممکن نیست، باید به دستور جبیره عمل کند و بنابر احتیاط واجب تیمم هم بنماید.

اگر خودش غسل را انجام می دهد و شستن و رساندن آب به اعضا توسط خود فرد انجام می‌گیرد، صِرف آب ریختن مانعی ندارد، و الّا غسل صحیح نیست.