1
00:00:08,400 --> 00:00:10,400
بسم‌الله‌الرّحمن‌الرّحيم‌

2
00:00:10,750 --> 00:00:17,080
و الحمدلله ربّ العالمين و صلّي الله علي محمّد و
ءاله الطّاهرين‌

3
00:00:25,920 --> 00:00:29,920
خوشامد عرض ميکنيم به برادران و خواهران عزيز

4
00:00:31,800 --> 00:00:36,360
و ايام مبارک شعبانيه را

5
00:00:38,200 --> 00:00:48,080
و مجموع اين ماه را که ماه ذکر و عبادت و توجّه و
خشوع است

6
00:00:48,400 --> 00:00:52,320
 به همه‌ي برادران و خواهران تبريک عرض ميکنيم

7
00:00:55,240 --> 00:01:05,440
اين فرصتها  فرصت ماه شعبان، فرصت ماه رمضان، فرصت
ماه رجب

8
00:01:07,200 --> 00:01:17,920
فرصتهاي مغتنمي است؛ بخصوص براي ما و شما مسئولان

9
00:01:20,600 --> 00:01:38,840
در نظام اسلامي، جوهر اصلي جامعه‌ي اسلامي عبارت
است از تعبّد، ايمان و عمل صالح آحاد ملّت

10
00:01:39,200 --> 00:01:49,040
همچنان‌که در اين آياتي که تلاوت‌گر بسيار خوب ما
تلاوت کردند مشاهده کرديد

11
00:01:53,000 --> 00:02:05,140
 اصل قضيه اين است. آن چيزي که موجب ميشود که
ملائکه‌ي الهي به آحاد بشر بگويند

12
00:02:05,140 --> 00:02:08,290
نَحنُ اَولِيآؤُکم فِي الحَيوةِ الدُّنيا وَ فِي
الأخِرَة

13
00:02:10,880 --> 00:02:17,370
ما، هم در دنيا با شما هم‌پيوند و هم‌دستيم، هم در
آخرت

14
00:02:18,720 --> 00:02:33,400
و خيلي مهم اين است: ايمان، تعبّد و عمل صالح در
آحاد مردم

15
00:02:33,600 --> 00:02:41,270
منتها مسئولان به‌طور مضاعف به اين خطاب مخاطبند

16
00:02:42,070 --> 00:02:49,520
هرچه مسئوليت سنگين‌تر است، اين خطاب هم نسبت به او
شديدتر و سخت‌تر و سنگين‌تر است

17
00:02:51,370 --> 00:02:58,700
بايد اين را در خودمان ايجاد کنيم؛ يعني نمايندگي
مجلس، مسئوليت در دولت

18
00:02:59,720 --> 00:03:04,170
مسئوليت در نيروهاي مسلّح، مسئوليت در قوّه‌ي قضائيه

19
00:03:05,350 --> 00:03:12,000
چيزهايي است که اوّلين وظيفه‌اي که به ما متوجّه
ميکند

20
00:03:12,720 --> 00:03:19,270
عبارت باشد از وظيفه‌ي ايجاد ارتباط و اتّصال
محکم‌تر با خداي متعال

21
00:03:23,700 --> 00:03:31,620
ايجاد بندگي خالص‌تر و بهتر؛ از اين نبايد غفلت کنيم

22
00:03:32,870 --> 00:03:35,470
بله، وقتي يک مسئوليتي به ما ميدهند

23
00:03:36,450 --> 00:03:42,870
عرصه‌ي آن مسئوليت، عرصه‌ي وظيفه‌ي اساسي ما است و
بايد برويم دنبال کنيم

24
00:03:44,500 --> 00:03:49,150
لکن قبل از آن و همراه با آن و در نهايت آن

25
00:03:50,470 --> 00:03:55,420
آنچه براي ما بايد مهم باشد و در مدّنظر ما قرار
بگيرد

26
00:03:56,850 --> 00:04:02,570
اين است که ما چه کار کنيم که به وظيفه‌ي الهي
خودمان عمل کرده باشيم

27
00:04:03,000 --> 00:04:14,020
تعبّد ما، اخلاص ما، عمل ما، عمل صالح ما تأمين شده
باشد

28
00:04:16,120 --> 00:04:21,550
اين، آن وظيفه‌اي است که مسئولين، خيلي بايد به آن
توجّه کنند

29
00:04:21,720 --> 00:04:29,420
خب، اين ماه‌ها فرصت بزرگي است - ماه شعبان، ماه
رمضان - فرصتهاي بزرگي است

30
00:04:29,950 --> 00:04:37,150
اين دعاهايي که در اين ماه‌ها وارد شده است، راه را
براي ما باز ميکند

31
00:04:38,220 --> 00:04:47,450
من و شما اگر بخواهيم با خداي متعال حرف بزنيم و يک
مطالبه‌اي داشته باشيم

32
00:04:47,450 --> 00:04:51,500
يک چيزي را از خدا درخواست کنيم، حقيقتاً درست بلد
نيستيم

33
00:04:52,350 --> 00:05:05,790
اين دعاها با بليغ‌ترين زبان، ياد ميدهند به ما که
از خداي متعال چه بخواهيم و با خدا چه‌جوري حرف
بزنيم

34
00:05:06,140 --> 00:05:13,020
همين مناجات شريف شعبانيه، فِقراتي که از اوّل تا
آخر [اين‌] دعا هست

35
00:05:14,170 --> 00:05:18,600
هرکدام از اينها يک دريايي از معرفت است

36
00:05:20,410 --> 00:05:27,360
علاوه‌ي بر اين به ما ياد ميدهد که چطور با خدا حرف
بزنيم و از خدا چه بخواهيم

37
00:05:28,110 --> 00:05:48,400
اِلهي هَب لي قَلبًا يدنيهِ مِنک شَوقُهُ وَ
لِسانًا يرفَعُ اِلَيک صِدقُهُ وَ نَظَرًا
يقَرِّبُهُ مِنک حَقُّه

38
00:05:49,200 --> 00:05:59,340
ببينيد، سه نقطه‌ي کليدي اساسي در يک فقره‌ي کوتاه
دعا

39
00:06:01,560 --> 00:06:08,480
دلي به من عطا کن که شوق، آن را به تو نزديک کند

40
00:06:10,960 --> 00:06:13,440
اين شوق بايد در دل به‌وجود بيايد

41
00:06:15,360 --> 00:06:20,000
آلودگي ما به مادّيات، آلودگي ما به گناه

42
00:06:21,920 --> 00:06:30,640
آلودگي ما به طمعها و حرصهاي گوناگون، اين شوق را
در دل ميميرانَد

43
00:06:33,680 --> 00:06:38,840
انس ما با قرآن، انس ما با دعا، انس ما با نوافل

44
00:06:40,920 --> 00:06:49,480
درست به‌جاآوردن فرائض، اين شوق را در دل
برمي‌انگيزد و مشتعل ميکند

45
00:06:51,960 --> 00:06:58,480
يدنيهِ مِنک شَوقُه؛ آن‌وقت اين شوق، دل را به خدا
نزديک ميکند

46
00:07:01,800 --> 00:07:04,720
وَ لِسانًا يرفَعُ اِلَيک صِدقُه

47
00:07:07,520 --> 00:07:19,840
زبان صادق، سخن با صداقت. اين سخن با صداقت، به‌سوي
خدا بالا ميرود

48
00:07:21,400 --> 00:07:27,320
اِلَيهِ يصعَدُ الکلِمُ الطَّيبُ وَ العَمَلُ
الصّلِحُ يرفَعُه

49
00:07:30,640 --> 00:07:35,880
حرف درست، حرف صادقانه، حرف صميمانه

50
00:07:37,000 --> 00:07:46,560
حرفي که در آن شائبه‌اي از مادّيت و خودخواهي و
هواپرستي و اين چيزها نباشد

51
00:07:46,760 --> 00:07:51,200
سخني است که به‌سمت خدا بالا ميرود

52
00:07:53,200 --> 00:07:57,400
وَ نَظَرًا يقَرِّبُهُ مِنک حَقُّه

53
00:07:57,400 --> 00:08:06,480
نگاه حقيقت‌آميز و حقيقت‌آلود، نگاه حقّاني به
مسائل

54
00:08:08,160 --> 00:08:18,720
نه نگاه جانب‌دارانه، نه نگاه هوس‌گرانه، نه نگاه
کاسب‌کارانه

55
00:08:19,560 --> 00:08:30,000
مسائل را با نگاه حق، طرف‌داري از حق، دنباله‌ي حق
بودن، با اين نظر نگاه کنيم

56
00:08:32,400 --> 00:08:33,800
آن‌وقت دل به خدا نزديک ميشود

57
00:08:34,040 --> 00:08:41,600
ببينيد، راه حرف زدن با خدا را به ما ياد ميدهند؛
به ما ميگويند از خدا چه بخواهيم

58
00:08:42,320 --> 00:08:44,040
وظيفه سنگين است

59
00:08:46,200 --> 00:08:55,000
اگر بخواهيم اين وظايف را انجام بدهيم، احتياج
داريم به اين استحکام ارتباط

60
00:08:55,640 --> 00:09:03,040
بايد ارتباط را قوي کرد؛ روزبه‌روز بايد اين ارتباط
را حفظ کرد

61
00:09:03,920 --> 00:09:16,520
ذکر دائم براي اين است؛ اينکه نماز را در هر روز
گذاشته‌اند و با تناوب گذاشته‌اند

62
00:09:16,840 --> 00:09:19,560
براي اين است که ما دچار غفلت نشويم

63
00:09:21,000 --> 00:09:26,720
يکي از بزرگ‌ترين نعمتهاي خدا، همين واجب کردن نماز
بر ما است

64
00:09:28,320 --> 00:09:36,840
اگر نماز را بر ما واجب نميکردند، ما غرق در غفلت
ميشديم

65
00:09:37,640 --> 00:09:42,000
صبح، از خواب که پاميشويد، به ياد خدا

66
00:09:42,440 --> 00:09:47,560
ظهر، وسط اشتغالات زندگي و معيشتي، به ياد خدا

67
00:09:48,080 --> 00:09:54,120
شب، در پايان يک روزي که در آن تلاش کرديد و کار
کرديد، به ياد خدا

68
00:09:54,760 --> 00:10:03,560
با ياد رويت جاي در بستر گرفتم‌
با آرزويت سر ز بستر بر گرفتم

69
00:10:04,160 --> 00:10:10,800
اين آن ترتيب و برنامه‌اي است که براي ما در نظر
گرفتند

70
00:10:10,920 --> 00:10:18,760
عمل ميکنيم؟ اگر [عمل‌] بکنيم، آن‌وقت ميتوانيم
مطمئن باشيم که

71
00:10:18,760 --> 00:10:21,560
اَخرِجني مِنَ الدُّنيا سالِما

72
00:10:21,880 --> 00:10:27,080
در دعاهاي ما است ميتوانيم خاطرجمع بشويم که سالم
از اينجا بيرون خواهيم رفت

73
00:10:27,600 --> 00:10:29,880
در دعاي صحيفه‌ي سجّاديه

74
00:10:29,880 --> 00:10:43,440
اللّهمَّ ... اَمِتنا مُهتَدينَ غَيرَ ضالّينَ
طائِعينَ غَيرَ مُستَکرِهينَ تائِبينَ غَيرَ عاصينَ
وَ لا مُصِرّين

75
00:10:46,200 --> 00:10:52,800
جوري ما را بميران که در عين هدايت، از دنيا برويم

76
00:10:55,520 --> 00:11:03,680
جوري ما را بميران که به آن عالَم، با طوع و رغبت
رو کنيم

77
00:11:05,280 --> 00:11:08,560
کفّار اين‌جوري نيستند، فسّاق اين‌جوري نيستند

78
00:11:09,840 --> 00:11:14,800
ملائکه مي‌آيند بالاي سرشان و با فشار و زور
[ميگويند] : اَخرِجوا اَنفُسَکم

79
00:11:17,360 --> 00:11:24,560
امّا مؤمنين نه، مؤمنين خاطرشان از آن طرف جمع است
و با طوع و رغبت ميروند

80
00:11:26,560 --> 00:11:32,600
چشم از چيزهاي زوال‌پذير ميبندند

81
00:11:33,080 --> 00:11:39,000
امّا ناگهان چشم باز ميکنند به نعمتهاي عجيبي که
[دنيا را] فراموش ميکنند

82
00:11:40,640 --> 00:11:43,200
يک سفر خوشي که شما ميکنيد

83
00:11:45,200 --> 00:11:55,000
دَمِ گاراژ ممکن است فرض کنيد فرزند شما، برادر شما
از شما دور ميشود، دل شما را نگران کند

84
00:11:55,000 --> 00:12:01,570
امّا وقتي به سفر رفتيد، اين مناظر عالي، اين زندگي
خوب تنوّع و مانند اينها، اصلاً [آن نگراني‌]
يادتان ميرود

85
00:12:04,100 --> 00:12:14,120
وقتي آنجا شما با رضاي الهي، رضوان الهي، پاداش
الهي وارد شديد

86
00:12:14,750 --> 00:12:16,920
نُزُلاً مِن غَفورٍ رَحيم

87
00:12:17,150 --> 00:12:28,000
آياتي که الان خواندند با اين وقتي انسان مواجه شد
همه‌ي آن چيزهايي را که اينجا بود

88
00:12:28,040 --> 00:12:32,240
و موقّت بود و دلبستگي داشتيم و خودمان را برايشان
ميکشتيم، فراموش ميکنيم

89
00:12:34,350 --> 00:12:39,930
[بايد] اين‌جوري انسان از دنيا برود. اين وظيفه‌ي
ما است

90
00:12:39,930 --> 00:12:45,680
البتّه اين حرفها در درجه‌ي اوّل خطاب به خود اين
حقير است؛ بنده بارم از شما سنگين‌تر است

91
00:12:46,030 --> 00:12:51,310
و مشکلاتم بيشتر از شما است ولي همه‌مان بايستي
توجّه داشته باشيم

92
00:12:51,370 --> 00:12:56,060
اين اوّلين چيزي است که مورد نظر است

93
00:12:56,410 --> 00:13:04,720
خب، سه سال از دوران اين مسئوليت و اين فرصتي که
شما داشتيد گذشت

94
00:13:06,920 --> 00:13:13,370
اين آخرين ديدار اين حقير با مجموعه‌ي مجلس شما است

95
00:13:15,950 --> 00:13:18,320
چهارمين ديدار است و آخرين ديدار

96
00:13:18,440 --> 00:13:27,630
يعني يک سال ديگر شما بيشتر وقت نداريد بيشتر فرصت
نداريد براي انجام خدمت

97
00:13:28,840 --> 00:13:32,680
 سه سال فرصت بود؛ اين سه سال فرصت تمام شد

98
00:13:34,060 --> 00:13:39,690
حالا دوران پاسخگويي شروع شد

99
00:13:40,810 --> 00:13:47,070
وقتي که کاري را به انسان محوّل کردند، تمام شد و
بيرون آمد

100
00:13:47,070 --> 00:13:51,600
حالا بايد بگويد که چه‌کار کرده؛ مسئوليتِ سنگين
[اين‌طور است‌]

101
00:13:53,420 --> 00:14:01,280
سؤال، نه سؤال مردم، آن را انسان يک‌جوري ميتواند
رفع و رجوع کند

102
00:14:01,610 --> 00:14:11,980
 نه، سؤال ملأ اعلي‌، سؤال کساني که

103
00:14:12,410 --> 00:14:17,790
لا يعزُبُ عَنهُ مِثقالُ ذَرَّةٍ فِي السَّموتِ و
لا فِي الاَرض

104
00:14:19,440 --> 00:14:25,360
سؤال آن کسي که بر دلهاي ما هم حاکم است

105
00:14:25,630 --> 00:14:33,660
عالِم است، چه برسد بر عملهاي ما؛ اين شروع ميشود

106
00:14:33,820 --> 00:14:43,500
بايد خود را آماده کرد براي پاسخگويي؛ خودمان را
بايد آماده کنيم براي پاسخگويي؛ تلاش کنيم

107
00:14:43,660 --> 00:14:46,490
حالا بالاخره خداي متعال هم «غَفورٌ رَحيم» است

108
00:14:47,610 --> 00:14:58,320
لکن اين غفران و رحمت، براي تنبلها، براي
بي‌اعتناها، براي لاابالي‌ها خيلي بعيد است

109
00:14:59,240 --> 00:15:02,080
براي کسي است که زحمت بکشد، تلاش کند. بالاخره‌

110
00:15:03,630 --> 00:15:13,310
به راه باديه رفتن به از نشستن باطل‌
که گر مراد نجويم به‌قدر وسع بکوشم

111
00:15:16,200 --> 00:15:21,580
اين يک سال را مغتنم بشمريد؛ يک سال ديگر از اين
فرصت هنوز باقي است

112
00:15:23,580 --> 00:15:31,840
نميدانيد و نميدانيم که آيا اين فرصت بار ديگر نصيب
بنده و شما خواهد شد يا نه

113
00:15:33,600 --> 00:15:35,640
 اين يک سالي که حالا فرصت هست

114
00:15:35,770 --> 00:15:39,920
به حسب ظاهر فرصت هست؛ حالا اجل هم که دست خدا است

115
00:15:41,840 --> 00:15:45,960
مغتنم بشمريم، تلاش کنيم، کار کنيم، زحمت بکشيم

116
00:15:47,180 --> 00:15:54,350
با همين معيارها، با همين ميزانها، با ميزان رعايت
حقّ الهي

117
00:15:55,370 --> 00:16:04,280
لسان صادق، نظر حق، دل شائق، با اين ميزانها حرکت
بکنيم

118
00:16:06,800 --> 00:16:12,220
بحمدالله در اين سه سال هم کارهاي خوبي انجام گرفته
است

119
00:16:12,720 --> 00:16:18,160
که رئيس محترم مجلس در گزارششان

120
00:16:18,160 --> 00:16:22,700
در همين سخنراني امروز بيان کردند

121
00:16:22,750 --> 00:16:26,380
قبلاً هم من گزارش مکتوب را ديده بودم

122
00:16:26,810 --> 00:16:33,630
ارهاي خوبي انجام گرفته است که ان‌شاءالله با نيت
صادق و صالح

123
00:16:34,330 --> 00:16:39,710
و با نيت قربت انجام گرفته باشد، قطعاً مقبول درگاه
الهي است

124
00:16:40,120 --> 00:16:45,610
و اميدواريم که ان‌شاءالله کارهايي که کرديد،
قرارهايي که گذاشتيد

125
00:16:45,720 --> 00:16:54,750
قوانيني که به نفع مردم، به نفع کشور، به نفع اسلام
و مسلمين گذرانديد

126
00:16:56,640 --> 00:17:05,150
قوانين ماندگاري باشد، عمل بشود، اثر خودش را در
جامعه ببخشد

127
00:17:05,400 --> 00:17:10,810
مردم آثار کار شما را ان‌شاءالله حس کنند

128
00:17:11,520 --> 00:17:13,710
اين آن اميدي است که ما داريم

129
00:17:14,600 --> 00:17:18,240
اصل عرايض ما همينهايي بود که عرض کرديم

130
00:17:18,750 --> 00:17:26,000
يعني در واقع به زبان نصيحتِ به شما، بنده خودم را
نصيحت کردم

131
00:17:26,600 --> 00:17:32,080
که شايد ان‌شاءالله دل ما تحت تأثير اين حرفها قرار
بگيرد

132
00:17:32,080 --> 00:17:37,520
و بتوانيم کاري که بايد بکنيم انجام بدهيم. چند
توصيه هم عرض ميکنيم

133
00:17:37,720 --> 00:17:43,870
 يک توصيه مربوط به نحوه‌ي رفتار دوستان

134
00:17:44,170 --> 00:17:47,850
آقايان و خانمها  در اين سال آخر است

135
00:17:48,190 --> 00:17:54,540
مراقب باشيد که عامل انتخاباتِ آخر سال

136
00:17:56,160 --> 00:18:04,600
بر نحوه‌ي اقداماتي که در اين سال ميکنيد، اثر
نگذارد؛ اين خيلي مهم است

137
00:18:06,880 --> 00:18:13,120
کاري که انجام ميدهيد، حرفي که ميزنيد، تأييدي که
ميکنيد

138
00:18:13,840 --> 00:18:24,160
مخالفتي که ميکنيد، نطقي که ميکنيد، تحت تأثير عامل
انتخابات آخر سال نباشد

139
00:18:26,320 --> 00:18:29,680
فرض کنيم چنين انتخاباتي وجود ندارد

140
00:18:29,920 --> 00:18:41,840
معيار را همان حق قرار بدهيد در اين يک سالي که
باقي مانده؛ اين مطلب اوّل

141
00:18:44,560 --> 00:18:48,720
 توصيه‌ي دوّم مربوط به برنامه‌ي ششم است

142
00:18:49,200 --> 00:18:55,640
 برنامه‌ي ششم که سياستهايش در مراحل نهايي است

143
00:18:55,640 --> 00:19:13,120
و ان‌شاءالله بزودي به دستگاه‌هاي مختلف ابلاغ
خواهد شد با دقّت مورد توجّه قرار بگيرد

144
00:19:14,600 --> 00:19:26,920
سال آخر مسئوليت، معمولاً در بخشي از اوقات خود
دچار آفت بي‌حوصلگي است

145
00:19:28,680 --> 00:19:32,440
مخصوص شما هم نيست؛ دولت هم همين‌جور است

146
00:19:33,600 --> 00:19:38,240
آن آخر کار، يک حالت بي‌حوصلگي بهشان دست ميدهد

147
00:19:39,320 --> 00:19:47,040
اين آفت، دامان برنامه‌ي ششم را نگيرد. برنامه‌ي
ششم مهم است

148
00:19:49,240 --> 00:19:55,640
شما در برنامه‌ي ششم داريد براي پنج سال آينده‌ي
کشور، قانون وضع ميکنيد

149
00:19:56,360 --> 00:19:59,840
آن‌وقت ممکن است شما نماينده‌ي مجلس باشيد، ممکن
است نباشيد

150
00:20:00,880 --> 00:20:13,400
امّا قانونتان هست؛ دولتها موظّفند از آن قانون
تبعيت کنند، مردم متأثّر از آن قانونند

151
00:20:13,680 --> 00:20:19,760
اين قانون را - قانون برنامه‌ي ششم را - با اين
نگاه تدوين کنيد؛ در همه‌ي بخشها

152
00:20:20,360 --> 00:20:24,800
بخشهاي اقتصادي، بخشهاي فرهنگي، بخشهاي خدماتي

153
00:20:24,800 --> 00:20:28,760
بهداشتي و درماني، بخشهاي دفاعي و امنيتي، و امثال
اينها

154
00:20:29,190 --> 00:20:36,300
دچار بي‌حوصلگي نشويد در تدوين قانون برنامه‌ي ششم

155
00:20:36,770 --> 00:20:49,410
يک توصيه‌ي ديگر، مسئله‌ي تعامل است؛ تعامل با ديگر
قوا، بخصوص با دولت

156
00:20:49,650 --> 00:20:55,500
خب، دولت مسئوليت ميان‌داري را [به عهده دارد].

157
00:20:56,520 --> 00:21:01,700
آنهايي که اهل ورزش باستاني‌اند، درست توجّه دارند
که ما چه عرض ميکنيم

158
00:21:01,950 --> 00:21:09,980
خب، ديگران هم دارند ورزش ميکنند امّا نگاهشان به
ميان‌دار گود است

159
00:21:12,090 --> 00:21:20,700
اگر چنانچه دولت رفتار قوي و خوب و موفّقي داشته
باشد

160
00:21:21,260 --> 00:21:26,450
دستگاه‌هاي ديگر هم خواهي‌نخواهي، حرکتشان حرکت
خوبي خواهد بود

161
00:21:27,100 --> 00:21:34,330
دولت يک چنين وضعي دارد. لذا تعامل با دولت، به نظر
ما يک چيز لازمي است

162
00:21:34,850 --> 00:21:42,500
تعامل با همه‌ي قوا، با همه‌ي دستگاه‌هاي گوناگون
کشور بخصوص با قوّه‌ي مجريه و دولت 

163
00:21:43,000 --> 00:21:47,120
که اين تعامل، مظهر واقعي آن چيزي است

164
00:21:47,220 --> 00:21:53,020
که ما اوّل سال به همه‌ي مردم و به شما عرض کرديم:
همدلي و هم‌زباني

165
00:21:55,370 --> 00:22:00,300
البتّه من به دولت هم همين سفارش را ميکنم؛ اين
سفارش فقط به شما نيست

166
00:22:01,220 --> 00:22:07,020
همين سفارش را به رئيس‌جمهور محترم و به وزرا هم
ميکنيم

167
00:22:08,070 --> 00:22:11,170
امّا شما هم حتماً لازم است که اين تعامل را [داشته
باشيد]

168
00:22:11,300 --> 00:22:14,800
خب، حالا اگر بخواهيم اين تعامل انجام بگيرد

169
00:22:15,150 --> 00:22:20,270
دو سه نکته در ذيل اين تعامل وجود دارد که آنها را
عرض ميکنيم

170
00:22:22,070 --> 00:22:25,820
يکي اين است که اين تعامل، متوقّف است به حُسنِ‌ظن

171
00:22:26,500 --> 00:22:31,470
اگر سوءِظنّ به همديگر داشته باشيم، تعامل صورت
نخواهد گرفت

172
00:22:32,550 --> 00:22:38,700
اگر چنانچه دو نفر که با هم بنا است همکاري کنند

173
00:22:39,920 --> 00:22:47,020
يکي از آنها از اوّل بنا بگذارد که طرف مقابل
ميخواهد از پشت به او خنجر بزند، خب اين تعامل
نميشود

174
00:22:50,200 --> 00:22:55,070
تعامل بر مبناي سوءِظن ممکن نيست؛ بايد حُسنِ‌ظن
داشت

175
00:22:57,600 --> 00:23:00,720
تعامل بايد با حُسنِ‌ظن همراه باشد

176
00:23:00,820 --> 00:23:11,050
بدون حُسنِ‌ظن و نيک‌گماني به طرف مقابل، امکان اين
وجود ندارد

177
00:23:11,050 --> 00:23:17,120
لبتّه حُسنِ‌ظن به معناي خوش‌باوري نيست؛ به معناي
فريب‌خوري نيست

178
00:23:18,720 --> 00:23:24,550
حواسمان بايد جمع باشد؛ هميشه انسان، همه‌جا و در
همه‌ي موارد بايد حواسش جمع باشد

179
00:23:27,420 --> 00:23:33,170
بنده توصيه نميکنم کسي را به اينکه خوش‌باوري نشان
بدهد؛ نه

180
00:23:33,550 --> 00:23:36,220
لکن بنا را بر سوءِظن نبايد بگذارند

181
00:23:37,620 --> 00:23:46,300
اينکه ما طرف مقابل را از اوّل متّهم کنيم که بنايش
بر فلان کار خلاف است

182
00:23:46,970 --> 00:23:51,870
يا بنايش بر سازش است يا بنايش بر خيانت است

183
00:23:51,870 --> 00:23:55,600
يا بنايش بر سوءِاستفاده‌ي شخصي است  اين نميشود

184
00:23:55,950 --> 00:24:01,250
با اين نگاه، تعامل امکان‌پذير نخواهد بود

185
00:24:01,800 --> 00:24:07,850
بايد با نگاه موافق [تعامل کرد]. اين يک نکته در
ذيل مسئله‌ي تعامل

186
00:24:11,550 --> 00:24:18,520
نکته‌ي بعدي اين است که تعامل به معناي گروکشي نباشد

187
00:24:20,170 --> 00:24:23,220
ببينيد، اين يک مرز خيلي باريکي دارد

188
00:24:23,900 --> 00:24:27,200
ميدانيد، بنده در مجلس هم بوده‌ام

189
00:24:27,900 --> 00:24:32,570
من نمايندگي هم کرده‌ام و تجربه‌ي شما را بنده دارم

190
00:24:35,750 --> 00:24:39,470
در دولت هم که بوده‌ام و تجربه‌ي دولت را هم دارم

191
00:24:40,970 --> 00:24:49,220
تعامل که ميگوييم، معنايش اين نيست که بين نماينده
و بين وزير يک نوع گروکشي انجام بگيرد

192
00:24:50,450 --> 00:24:56,920
مثلاً بگويد «وِل کن تا وِل کنم» اين‌جوري نبايد
باشد

193
00:24:57,270 --> 00:25:08,850
هر دو - هم نماينده و هم وزير - بايد نگاهشان به
وظيفه‌ي قانوني و مصالح کشور

194
00:25:09,820 --> 00:25:13,020
و نگاهشان به اين باشد که خداي متعال دارد ما را
ميبيند

195
00:25:13,920 --> 00:25:22,820
تعامل بر اين مبنا؛ اين هم يک نکته. پس تعامل را با
گروکشي اشتباه نبايد کرد

196
00:25:25,550 --> 00:25:29,700
نکته‌ي بعدي در مورد تعامل اين است 

197
00:25:30,650 --> 00:25:37,600
که در مجلس، بخصوص در کميسيون‌ها به وزرا اهانت نشود

198
00:25:37,870 --> 00:25:44,550
بعضي از وزراي محترم به من شکايت ميکنند 

199
00:25:44,550 --> 00:25:51,720
که ما به کميسيون که ميرويم، با يک لحن اهانت‌آميزي
[برخورد ميکنند]

200
00:25:54,320 --> 00:25:57,450
من البتّه معتقدم همه با هم برادرند

201
00:25:57,670 --> 00:26:03,900
يعني نگاه سلطنت‌مآبانه هم نبايد داشت

202
00:26:04,520 --> 00:26:11,320
که حالا بگوييم ما عضو دولتيم، ما چنينيم، همه در
مقابل ما بايستي خضوع و خشوع کنند

203
00:26:11,720 --> 00:26:18,750
اين قطعاً نيست، امّا متقابلاً هم نگاه تحقير و
اهانت و 

204
00:26:20,070 --> 00:26:23,620
ريشت دست من است  و پدرت را درمي‌آورمهم نبايد داشت

205
00:26:24,620 --> 00:26:30,420
اين نگاه هم نگاه درستي نيست؛ با احترام بايد
برخورد کرد

206
00:26:31,850 --> 00:26:37,420
با ادب بايد برخورد کرد؛ ادب در همه‌ي مراحل لازم
است

207
00:26:40,300 --> 00:26:46,470
اين هم اين [توصيه‌]. خب، پس توصيه‌ي سوّم، مسئله‌ي
تعامل بود

208
00:26:48,270 --> 00:26:52,550
توصيه‌ي چهارم، مسئله‌ي مهمّ اقتصاد مقاومتي است

209
00:26:55,720 --> 00:27:01,720
در مورد اقتصاد مقاومتي، خوشبختانه در کشور
هم‌زباني هست

210
00:27:02,200 --> 00:27:09,750
امّا مشکل ما در همدلي است؛ آدم ميترسد هم‌زباني
باشد، همدلي نباشد

211
00:27:12,020 --> 00:27:19,770
پس زبان همدلي خود ديگر است
همدلي از هم‌زباني بهتر است

212
00:27:22,150 --> 00:27:31,350
 اي بسا هندو و ترک هم‌زبان‌
اي بسا دو ترک چون بيگانگان‌

213
00:27:32,500 --> 00:27:37,670
پس زبان همدلي خود ديگر است
همدلي از هم‌زباني بهتر است

214
00:27:38,000 --> 00:27:43,170
خب، اين هم‌زباني هست، همدلي هم بايد انجام بگيرد

215
00:27:43,300 --> 00:27:50,000
يعني از بُن دندان به مسئله‌ي اقتصاد مقاومتي بايد
باور آورده شود

216
00:27:50,650 --> 00:27:58,150
باور کنيم که کليد حلّ مشکلات کشور در داخل است

217
00:27:59,300 --> 00:28:05,670
ستون فقراتش هم تقويت توليد داخلي است که حالا اين
کاري که شما کرديد

218
00:28:05,770 --> 00:28:10,470
 قانون برداشتن موانع توليد کار خوبي است

219
00:28:11,700 --> 00:28:16,170
و شنيدم آن‌طوري که گزارش شد به من  کار کارشناسي
شده‌ي خوبي هم بوده

220
00:28:17,870 --> 00:28:21,720
اينها بايد دنبال بشود؛ بايد همه اين را باور کنند

221
00:28:21,850 --> 00:28:32,070
بنده عقيده‌ام اين است که اگر ما توانستيم توليد را
در داخل تقويت کنيم

222
00:28:32,370 --> 00:28:38,220
اگر توانستيم از ظرفيتهاي داخلي به معناي حقيقي
کلمه استفاده کنيم

223
00:28:38,920 --> 00:28:44,170
حلّ مسائل بيروني آسان خواهد شد؛ حلّ مسئله‌ي
هسته‌اي آسان خواهد شد

224
00:28:45,200 --> 00:28:49,770
خب، مسئله‌ي هسته‌اي به‌صورت يک گِره درآمده

225
00:28:51,300 --> 00:29:00,200
اين [مسئله‌] راه‌حل‌هايي دارد، [امّا] آن
راه‌حل‌ها متوقّف به تقويتِ دروني ما است

226
00:29:01,000 --> 00:29:05,470
اگر اين تقويت در درون انجام بگيرد، آن کار آسان
خواهد شد

227
00:29:07,470 --> 00:29:11,170
غير از مسئله‌ي هسته‌اي هم سريال‌هاي ديگري در
انتظار ما است

228
00:29:12,350 --> 00:29:18,450
اين‌جور نيست که همه‌ي مسائل ما با غرب، با آمريکا،
با صهيونيسم

229
00:29:19,170 --> 00:29:24,420
با گردن‌کلفت‌هاي اقتصادي دنيا فقط همين مسئله‌ي
هسته‌اي باشد

230
00:29:24,420 --> 00:29:30,020
اين تنها مسئله‌ي ما نيست؛ دنباله‌اش مسائل گوناگون
حقوق بشر و امثاله و امثاله [هست‌]

231
00:29:31,520 --> 00:29:37,250
حلّ همه‌ي اين مسائل آسان خواهد شد، نميگويم
به‌خودي‌خود حل خواهد شد 

232
00:29:37,300 --> 00:29:42,750
نه، تلاش لازم است امّا حل آن مسائل آسان خواهد شد

233
00:29:43,170 --> 00:29:49,870
اگر چنانچه ما توانستيم اين مسئله‌ي داخلي را حل
کنيم

234
00:29:50,850 --> 00:29:57,100
اين مسئله‌ي اقتصاد مقاومتي را در قانون برنامه‌ي
ششم کاملاً ببينيد

235
00:29:58,520 --> 00:30:03,270
در قانون بودجه‌ي سال ۹۵ اين را به‌طور کامل ببينيد

236
00:30:04,370 --> 00:30:08,670
البتّه سياستها ابلاغ شده است دستگاه‌هاي دولتي
کارهاي زيادي کردند

237
00:30:09,470 --> 00:30:18,120
کارهايي انجام گرفته است امّا نگاه کنيد ببينيد
کجاي اين جدول ناقص است

238
00:30:19,120 --> 00:30:26,950
بالاخره اگر يک دارويي را تجويز کنند که علاج قطعي
فلان بيماري است

239
00:30:27,100 --> 00:30:32,820
و اين دارو هم مثلاً فرض کنيد که پنج جزء دارد، اگر
يک جزء از اين پنج جزء نبود

240
00:30:32,820 --> 00:30:40,020
اين دارو نيست ولو چهار جزء ديگرش باشد؛ بايد همه‌ي
اين اجزاء وجود داشته باشد

241
00:30:42,050 --> 00:30:44,900
تا انسان بتواند منتظر شفا و نتيجه باشد

242
00:30:45,150 --> 00:30:49,620
نگاه کنيد ببينيد کدام قسمت اين جدول 

243
00:30:50,470 --> 00:30:58,950
به‌قولِ فرنگي‌مآب‌ها اين پازل خالي است و بايد
پُرش کرد، آن را پيدا کنيد

244
00:31:00,200 --> 00:31:10,020
در قانون برنامه، در قانون بودجه‌ي ۹۵ اين را
کاملاً نگاه کنيد

245
00:31:10,400 --> 00:31:16,650
خب، البتّه بنده اين را ميدانم، برادران ما در دولت
هم تکرار ميکنند

246
00:31:17,320 --> 00:31:22,170
که اينکه شما دائم تکرار ميکنيد چه و چه، خب ما
دچار کمبود منابعيم

247
00:31:22,620 --> 00:31:26,420
بله، بنده هم ميدانم که ما دچار کمبود منابعيم

248
00:31:27,800 --> 00:31:33,620
و تحريم هم تأثير داشته است در اين کمبود منابع  ين
را ما شکي نداريم

249
00:31:33,800 --> 00:31:37,470
لکن وقتي انسان کمبود منابع دارد، بايد چکار کند

250
00:31:38,820 --> 00:31:45,300
بايد دو دستي به سر خودش بزند؟ بايد شيون کند؟ نه،
راه علاج پيدا کنيد

251
00:31:45,300 --> 00:31:50,500
راه علاج دارد؛ يکي از راه‌هاي علاج صرفه‌جويي است،
صرفه‌جويي کنيد

252
00:31:51,400 --> 00:31:58,000
در تقسيم و توزيع منابع داخلي، اولويتها را رعايت
کنيد؛ اينها راه علاج است

253
00:31:59,320 --> 00:32:08,620
بن‌بستي وجود ندارد. کمبود منابع، مشکل ما است، نه
گره بازنشدني ما

254
00:32:09,150 --> 00:32:12,900
يک مشکلي است، اين مشکل را بايد برطرف کرد؛ خب اين
راه‌حل دارد

255
00:32:13,720 --> 00:32:20,270
ما الان پولها را گاهي در جاهايي خرج ميکنيم که
نبايد در آنجاها خرج بشود

256
00:32:20,620 --> 00:32:25,820
بعضي از دستگاه‌ها را ما مي‌شناسيم بنده از نزديک
بعضي از دستگاه‌ها را مي‌شناسم

257
00:32:26,600 --> 00:32:33,970
که توانسته‌اند خدمات خودشان را به چند برابر
افزايش بدهند

258
00:32:34,070 --> 00:32:38,600
بدون اينکه يک قِران به بودجه‌ي اينها اضافه شده
باشد

259
00:32:41,570 --> 00:32:48,000
با مديريت درست، با نگاه درست، با کم کردن از مصارف
زائد

260
00:32:49,000 --> 00:32:54,750
که اين البتّه، هم شامل دولت است، هم شامل مجلس
است، هم شامل نيروهاي مسلّح است

261
00:32:56,050 --> 00:33:01,270
غير از نيروهاي مسلّح هم داريم [به‌صورت] موردي،
امّا در بخشي از نيروهاي مسلّح هم در يک‌جاهايي
ديديم

262
00:33:02,000 --> 00:33:08,170
که توانايي‌هايشان و کارکردشان مضاعف شد، بدون
اينکه بودجه‌شان اضافه بشود

263
00:33:09,300 --> 00:33:10,770
يعني ميشود اين کار را کرد 

264
00:33:12,820 --> 00:33:22,870
پس بنابراين اين کمبود منابع هم نبايد براي ما
بهانه‌اي بشود براي اينکه بگوييم نميشود کار کرد؛
نه

265
00:33:23,620 --> 00:33:28,020
اگر انضباط مالي وجود داشته باشد، همه‌چيز قابل حل
است

266
00:33:28,370 --> 00:33:33,750
اين چيزها هم قابل حل است. البتّه تکرار ميکنم اين
انضباط مالي مخصوص دولت نيست

267
00:33:33,750 --> 00:33:40,370
مجلس هم همين‌جور است، جاهاي ديگر هم همين‌جورند؛
همه بايد انضباط مالي داشته باشند

268
00:33:42,420 --> 00:33:51,520
مطلب ديگري که عرض ميکنيم، راجع به مواضع اصولي در
مجلس شوراي اسلامي است

269
00:33:51,900 --> 00:33:55,900
بحمدالله مواضع اصولي مجلس، خوب است

270
00:33:56,700 --> 00:34:00,820
اشاره هم کردند رئيس محترم مجلس، همين‌جور است

271
00:34:00,820 --> 00:34:09,570
بنده هم مي‌شنوم، ميبينم، مشاهده ميکنم که وقتي
مسائل اساسي و اصولي

272
00:34:10,220 --> 00:34:17,200
و آن چيزهايي که مباني اصلي نظام و انقلاب اسلامي
است مطرح ميشود

273
00:34:18,120 --> 00:34:25,900
مواضع مجلس، مواضع قابل قبول، مثبت و بعضاً کاملاً
پيشرفته است

274
00:34:26,120 --> 00:34:28,650
اين بايد باشد، اين در همه‌ي مجالس بايد باشد

275
00:34:29,320 --> 00:34:37,700
شاکله‌ي مجلس شوراي اسلامي بايد بناي مرتفع مواضع
اصولي باشد

276
00:34:37,700 --> 00:34:46,520
معيار هم، فرمايشات امام و وصيت‌نامه‌ي امام و همين
بيست‌وچند جلد بيانات امام است

277
00:34:46,900 --> 00:34:56,870
اين معيار است. نگاه کنيم ببينيم مجموعه‌ي بيانات
امام چه رفتاري را

278
00:34:57,200 --> 00:35:04,320
چه جهت‌گيري‌اي را براي انقلاب و براي نظام جمهوري
اسلامي ترسيم ميکند

279
00:35:05,150 --> 00:35:10,270
روي اين مواضع بايستي ايستاد؛ بايد شاکله‌ي مجلس
اين باشد

280
00:35:12,670 --> 00:35:28,050
اگر اين شد، آن‌وقت در پرتگاه هولناک فرو غلتيدن در
نظام سلطه ما دچار نخواهيم شد

281
00:35:30,200 --> 00:35:37,420
در يک چنين پرتگاه هولناکي فرو نخواهيم غلتيد

282
00:35:38,020 --> 00:35:43,000
والّا اگر اين نشد، خطرات در اين زمينه زياد است

283
00:35:44,150 --> 00:35:49,600
 آخرين مطلب هم اين است که در مورد مسائل هسته‌اي

284
00:35:50,100 --> 00:35:57,170
مواضع، همان چيزهايي است که ما علناً اظهار کرديم،
همان چيزي که گفته‌ايم

285
00:35:57,270 --> 00:36:04,500
البتّه بعضي چيزها هست که انسان اينها را در علن
اظهار نميکند، به‌طور خصوصي اظهار ميکند

286
00:36:04,720 --> 00:36:07,670
مواردي از اين قبيل هست؛ همه‌ي حرفها [را نميشود
علناً گفت‌]

287
00:36:08,400 --> 00:36:10,470
لَيسَ کلُّ ما يعلَم يقال

288
00:36:10,720 --> 00:36:13,620
 لکن آن چيزهايي که علناً گفته شده

289
00:36:13,620 --> 00:36:18,070
دقيقاً همان چيزهايي است که به مسئولين هم همانها
گفته شده

290
00:36:19,450 --> 00:36:27,000
هم زباناً گفته شده، هم کتباً گفته شده؛ مواضع
اساسي نظام اينها است

291
00:36:27,900 --> 00:36:33,670
و ما معتقديم که برادران ما مشغول کارند، مشغول
تلاشند، واقعاً عرق ميريزند

292
00:36:34,620 --> 00:36:41,220
در اين زمينه‌ها دارند کار ميکنند؛ بايستي
ان‌شاءالله به اميد خدا و با توکل به خداي متعال

293
00:36:41,550 --> 00:36:43,470
بر همين مواضع پافشاري کنند

294
00:36:45,070 --> 00:36:52,150
و بتوانند آن چيزي که مصلحت کشور و مصلحت نظام است،
ان‌شاءالله تأمين کنند

295
00:36:52,320 --> 00:36:57,550
اميدواريم خداوند متعال به شماها توفيق بدهد

296
00:36:58,050 --> 00:37:04,850
و بتوانيد ان‌شاءالله از اين فرصت خوب براي کسب
رضاي الهي استفاده کنيد

297
00:37:05,100 --> 00:37:07,670
والسّلام‌عليکم‌ورحمةالله‌وبرکاته‌