بسم‌الله‌الرّحمن‌الرّحيم
پس عرض کردم که اگر محيط دانشجويي
اعتقاد راسخي به يک مطلبي پيدا کرد
و آن را دنبال کرد در فعّاليّتهاي متنوّع دانشجويي
اين تأثيرگذار در آينده‌ي کشور است
اين تصوّر درست نيست که فکر کنيم
چه فايده‌اي دارد ما به‌عنوان دانشجو اين فعّاليّت را بکنيم يا اين تلاش را انجام بدهيم؟
چه تأثيري در واقعيّتهاي کشور ميگذارد؟ نه، تأثير دارد؛ تأثير زيادي هم دارد
سازوکار تأثيرگذاري‌اش هم همين است که عرض کردم
اين تبديل ميشود به گفتمان
اوّل در محيط دانشجويي، بعد بتدريج در محيط کشور
و اين تبديل ميشود به يک عنصر تصميم‌ساز
بله، شما ممکن است در فلان تشکيلات، تصميم‌گير نباشيد امّا ميتوانيد تصميم‌ساز باشيد
پس آرمانها را دنبال کنيم
من چند مصداق از مصاديق آرمانها را عرض کردم لکن فقط اينها نيست
بگرديد در مجموعه‌ي بيانات امام، در مجموعه‌ي معارف انقلاب اسلامي
در مطالعه‌ي دقيق قرآن و نهج‌البلاغه، آرمانها را فهرست کنيد
طبقه‌بندي کنيد، دسته‌بندي کنيد
روي اينها کار کنيد و بر آرمانها ايستادگي کنيد
يعني واقعيّتها نبايد ما را از آرمانها دور کند
واقعيّتها بايد مثل پلّکاني ما را به آرمانها نزديک کند
اگر يک واقعيّتِ مزاحمي هم پيدا شد
با آن مقابله کنيم، معارضه کنيم، از سر راه برداريم؛ آرمان‌خواهي يعني اين
البتّه نقطه‌ي مقابلش -همان‌طور که عرض کردم- محافظه‌کاري است
يعني با واقعيّتها بسازيم، بدش را هم قبول کنيم، خوبش را هم قبول کنيم
به‌عنوان اينکه «چه‌کار ميشود کرد، چاره‌اي نداريم» بگذرانيم که خب
بديهي است که سرنوشت يک چنين ملّتي به کجا خواهد رسيد
اگر تشکّلهاي دانشجويي و جريان دانشجويي بخواهند
يک چنين تأثيرگذاري‌اي را به‌دست بياورند، الزاماتي دارد
اين الزامات را بايد رعايت کنند
يکي از اين الزامات عبارت است از کار بر روي مفاهيم اسلامي
يعني عمقي روي مسائل کار کردن
سطحي‌نگري ضرر ميزند
من البتّه امروز در صحبتهايي که اين دوستان کردند
در بعضي از صحبتها، حالا نميگويم در همه‌ي آنها
نشانه‌هاي تعمّق را مشاهده کردم
ديدم خوشبختانه جوان دانشجو به مسائل، با نگاه عمقي نگاه ميکند. اين شرط اوّل است
گاهي يک شعارهايي داده ميشود، شعارهاي به‌ظاهر اسلامي که باطناً اسلامي نيست
از جمله‌ي چيزهايي که اخيراً خيلي رايج شده
و انسان مي‌شنود در نوشته‌ها و در گفته‌ها، «اسلام رحماني» [است]
خب، کلمه‌ي قشنگي است، هم اسلامش قشنگ است، هم رحماني‌اش قشنگ است
امّا يعني چه؟ تعريف اسلام رحماني چيست؟
خب، خداي متعال، هم رحمان و رحيم است، هم «اشدّالمعاقبين» است
هم داراي بهشت است، هم داراي جهنّم است
خداي متعال، مؤمنين و غير مؤمنين را يک‌جور به حساب نياورده
اَفَمَن کانَ مُؤمِنًا کَمَن کانَ فاسِقًا لا يَستَوون
اسلام رحماني که گفته ميشود
قضاوتش در مورد مؤمن، در مورد غير مؤمن، در مورد کافر، در مورد دشمن
در مورد کافرِ غير دشمن چيست؟
همين‌طور پرتاب کردن يک کلمه بدون عمق‌يابي، کاري است غلط
و احياناً گمراه‌کننده
بعضي‌ها که در حرفها و نوشتجات و اظهارات اين تعبير «اسلام رحماني» را به کار ميبرند
انسان خوب احساس ميکند که اين اسلام رحماني يک کليدواژه‌اي است
براي معارف نشئت‌گرفته‌ي از ليبراليسم
يعني آن چيزي که در غرب به آن ليبراليسم گفته ميشود
البتّه تعبير ليبراليسم و عنوان ليبراليسم
براي تمدّن غربي و فرهنگ غربي و ايدئولوژي غربي هم تعبير غلطي است
چون واقعاً آنها نه ليبرالند
نه اعتقاد به ليبراليسم به معناي واقعي کلمه دارند
ولي خب حالا يک اصطلاحي است ليبراليسم
اگر اسلام رحماني اشاره‌ي به اين است
اين، نه اسلام است، نه رحماني است؛ مطلقا
تفکّر ليبراليستي از تفکّر اروپاي قرن هجدهم و نوزدهم -يعني
زيربناي فکري اومانيستي که نفي معنويّت و خدا و مانند اينها است- سرچشمه ميگيرد
چون خدايي نيست، پس سليقه‌اي است
چيزهاي بشري اين‌جوري است
حتّي در حقايق علمي و حقايق آزمايشگاهي، شما ببينيد سليقه‌ها چقدر مختلف است
امروز يک تشخيصي را در مورد يک مادّه‌اي ميدهند که مثلاً
که مثلاً براي فلان بيماري يا براي فلان مشکل، مفيد است
چند صباح بعد باز هم دانشمنداني اعلام ميکنند که نخير، اين مفيد نيست، مضر است
يعني کارهاي غير مستند به وحي الهي، در معرض خطا و اشتباه
و دوگونه انديشيدن و اينها است
پس تفکّر وقتي خدايي نشد، سليقه‌اي است؛ سليقه‌اي که شد
آن‌وقت ارزشها بر اساس منافع گروه‌هاي قدرتمند تعريف خواهد شد
امروز يک چيزي به نام ارزش آمريکايي وجود دارد
مي‌شنويد در حرفهاي آمريکايي‌ها، [ميگويند] ارزشهاي آمريکايي، ارزشهاي ما
بنيان‌گذاران آمريکاي مستقل
در قرن هجدهم که آمريکا از استعمار انگليس خارج شد
و به‌عنوان يک کشوري در آن‌طرف دنيا خودش را معرّفي کرد ارزشهايي را گذاشتند
همان کساني که آن‌وقت بودند، جرج واشنگتن و دوروبري‌هايش و جانشينانش
اسم اينها ارزشهاي آمريکايي است
خود آن ارزشها در مقام ارزيابي، خيلي‌هايش چيزهاي مشکل‌داري است
همان چيزهايي است که منتهي ميشود به اين وضعيّت جهان‌خوارگي امروزِ نظام سلطه
لکن همان ارزشها هم امروز
در جامعه‌ي آمريکاي امروز و نظام سياسيِ آمريکاي امروز، به فراموشي سپرده شده
همان چيزهايي‌اش هم که مثبت است، همان چيزهايي‌اش هم که خوب است
بنده يک‌وقتي چندسال پيش، يک مطالعه‌اي ميکردم
بر روي حرفهاي همين حضراتي که به‌اصطلاح بنيان‌گذارانِ آمريکايند
از دويست‌سال پيش، دويست و خرده‌اي سال پيش
حرفهايي که آنها زدند و منشوري که آنها تدوين کردند
به‌عنوان منشور آمريکايي و ارزشهاي آمريکايي
و تطبيق ميکردم با رفتارهاي حضرات امروز، ديدم خيلي‌هايش نقض شده است
به ذهنم رسيد همان‌وقت که جا دارد کسي
اين را به رخ ملّت آمريکا بکشد که اين ارزشهايي که شما ميگوييد اينها است
اينها امروز در رفتار دولت آمريکا و رژيم ايالات متّحده‌ي آمريکا وجود ندارد
حالا، هماني که هست. اگر اين اصطلاح اسلام رحماني
اشاره‌ي به يک‌چنين چيزي است که خب، اين صددرصد غلط است
اگر منظور از اسلام رحماني اين است که ما به همه‌ي موجودات عالم
با چشم رحمت نگاه کنيم، با چشم مودّت نگاه کنيم، اين هم درست نيست
اين هم خلاف قرآن است. صريح قرآن، ناطق برخلاف اين حرف است
بله قرآن، محبّت و مودّت و مَعدِلت را مخصوص مسلمانها نميداند
ميگويد شما که توانايي داريد، نسبت به غير مسلمان هم بايستي با مودّت و مَعدِلت رفتار کنيد
به شرطي که با شما دشمني نکرده باشند و دشمني نخواهند بکنند
اميرالمؤمنين در آن خطبه‌ي معروف [ميفرمايد]
بَلَغَني اَنَّ الرَّجُلَ مِنهُم کانَ يَدخُلُ عَلَي المَرأَةِ المُسلِمَةِ وَ الاُخري‌ المُعاهِدَة
بعد در آخرش حضرت ميفرمايد که جا دارد که انسان مسلمان از اين غصّه دق کند
چرا دق کند؟ براي اينکه سپاه معاويه بر زنان غير مسلمان
زنان «معاهَد»، يعني مسيحي يا يهودي‌اي که در ذمّه‌ي اسلام زندگي ميکند
وارد شدند و به او اهانت کردند و مثلاً دستبندش را و زيورآلاتش را از دستش کندند و بردند
حضرت ميگويد از اين غصّه انسان بايد دق کند
بله، نسبت به غير مسلماني که دشمني نميکند، اين است. قرآن ميگويد
لا يَنهکُمُ اللهُ عَنِ الذَّينَ لَم يُقاتِلوکُم فِي الدّينِ وَ لَم يُخرِجوکُم مِن دِيارِکُم اَن تَبَرّوهُم وَ تُقسِطوا اِلَيهِم
[کساني که] کافرند امّا به شما دشمني نکردند و دشمني نميکنند
با اينها نيکي کنيد، با اينها قسط و عدل به‌کار ببريد
امّا از آن طرف ميفرمايد که
اَلا تُقاتِلونَ قَومًا نَکَثوا اَيمنَهُم وَ هَمّوا بِاِخراجِ الرَّسولِ وَ هُم بَدَءوکُم اَوَّلَ مَرَّة
با آن کساني که عهدشکني ميکنند
به بر هم زدن کانون زندگي شما و پيغمبرتان همّت ميگمارند
و آنها شروع کننده‌اند به دشمني، ميخواهيد مبارزه نکنيد؟
اين آيه‌ي قرآن است؛ با خطاب عتاب‌آميز و گلايه‌آميز يا ملامت‌آميز ميگويد
اَتَخشَونَهُم
از اينها ميترسيد؟ بعد ميفرمايد
فَاللهُ اَحَقُّ اَن تَخشَوه
اگر راست ميگوييد، اگر مؤمنيد، از خدا بايد بترسيد، نه از اين کسان
خب، اين هم قرآن است. اگر معناي اسلام رحماني اين است که ما
با دشمناني که عليه اسلام، عليه ايران، عليه ملّت ايران، عليه پيشرفت ايران
دارند تلاش ميکنند و از هيچ کوششي فروگذار نميکنند
بايستي با چهره‌ي محبّت‌آميز، با دل صاف و پاک برخورد کنيم، نه، اين اسلام نيست
اين‌جور معارفِ من‌درآورديِ خودساخته را من توصيه نميکنم
امّا به معارف واقعي اسلامي توصيه ميکنم
تشکلّهاي دانشجويي، روي معارف اسلامي کار کنند. کتاب هم کم نداريم
کتاب خيلي داريم
يک‌روزي ما ناچار بوديم فقط به کتابهاي شهيد مطهّري ارجاع بدهيم
البتّه آن کتابها باز هم همچنان در قلّه است و خيلي باارزش است
امّا امروز غير از آنها هم کتابهاي زيادي داريم؛
[دانشجويان] ميتوانند شيوه‌ها و روشهاي مطالعاتي انتخاب بکنند، مطالعه کنند، کار کنند، بحث کنند
جلسه‌ي خطابه بگذارند، به‌اصطلاح کنفرانس بگذارند، ميزگرد بگذارند؛
يعني سطح را [بالا ببرند]. يکي از الزامات اين است
يکي از الزاماتِ اثرگذاري اين است که بتوانيد بدنه‌ي دانشجويي را جذب کنيد
تشکلّها يک اقلّيّت دانشجويي‌اند
مجموع شما تشکلّها را که جمع کنند، در بين خِيل انبوه دانشجوها اکثريّت نيستيد
بايد بتوانيد جاذبه در خودتان ايجاد کنيد که دانشجو را جذب کند
جاذبه چگونه به‌وجود مي‌آيد؟
تصوّر من اين است که راه‌هاي زيادي وجود دارد؛ شماها جوانيد
ابتکاراتتان بيش از ما است
ما هم البتّه دوره‌ي جواني همين‌طور براي هر مسئله‌اي ده‌جور
روش و راه کار به ذهنمان مي‌آمد، امّا حالاها ذهن شما بهتر کار ميکند
ابتکارهايي را پيدا کنيد براي جذّاب کردنِ مجموعه‌هاي دانشجويي
البتّه جذّابيّت از راه اردوي مختلط، صددرصد غلط و خطا است
بعضي‌ها اين‌جوري جذّابيّت ميخواهند ايجاد کنند
يک مجموعه‌ي دانشجويي، حالا يا به‌عنوان پُرطمطراقِ
مجموعه‌ي صنفي و علمي و تخصّصي، يا حتّي زير عنوان اسلامي
دختر و پسر را با هم بردارند ببرند کوه، بردارند ببرند سفر، بردارند ببرند اروپا ؛ اردوهاي خارج از کشور
اينها قطعاً خيانت به محيط دانشجويي است و خيانت به نسل آينده‌ي کشور است؛ بدون ترديد
راه جذّابيّت اينها نيست. همچنان‌که گفتند، بنده هم تأکيد کردم
راه جذّاب‌کردن مجموعه‌هاي شما اين نيست که کنسرت موسيقي راه بيندازيد
گفتم که يک‌روزي -سالها پيش البتّه- تشکّلهاي دانشجويي يک‌چنين کاري را کردند
براي ما سؤال ايجاد شد که اين مجموعه‌ي دانشجويي چرا اين کار را ميکند؟
خيلي براي من تعجّب‌آور بود. [وقتي که] پرسيديم، گفتند ميخواهيم دانشجوها را جذب کنيم
خب چوبش را بعداً خورديم
بنده يادم آمد يک ماجرايي را که سيّد قطب
در يکي از کتابهايش نقل ميکند که بنده هم در يکي از نوشته‌ها
که مال سالها پيش است -مال قبل از انقلاب است- آن را از قول او نقل کردم
ميگويد در يکي از شهرهاي آمريکا داشتم ميرفتم، رسيدم به يک کليسايي
ديدم بغل کليسا يک سالن اجتماعات است
آن‌وقت آنجا برنامه زده‌اند «برنامه‌ي شب»؛ برنامه را که خواندم
ديدم نوشته مثلاً موسيقيِ فلان‌جور، بعد موسيقي فلان‌جور، بعد آواز فلان‌جور
بعد يک شام سبک، بعد مثلاً جلسه‌ي چنين
علاقه‌مند شدم بروم ببينم قضيّه چيست؟
گفت شب رفتم ديدم بله، يک سالني است مثل يک کاباره
آنجا دخترها، پسرها، جوانها مي‌آيند مي‌نشينند، با هم مأنوس ميشوند
آنجا هم برنامه‌هايي هست روي سِن؛ موسيقي و مانند اينها هست
من هم تماشا ميکردم وضعيّت اينجا را. بعد هم يک شام سبکي آوردند، دادند خورديم و
[بعد] مثلاً يک نوشابه‌اي، چيزي؛ قسمت جالبش اينجا است
ميگويد که شب چند ساعتي گذشت، آخرِ شب شد، ديديم که کشيش
کشيشِ آن کليسا که اين سالن، مربوط به آن کليسا است
با وقار تمام از يک طرف سِن وارد شد
رفت و يک مقدار از اين کليدهاي برق را زد و بعضي از چراغها را خاموش کرد بعد هم کشيش رفت
ميگويد من ديگر رفتم و نماندم
ميگويد فردا رفتم سراغ آن کشيش، گفتم که خب اين چه وضعي است؟
آخر شما روحاني هستيد، شما آخوند هستيد، مبلّغ دين هستيد
اين چه وضعي بود مثلاً شما ديشب با اين‌همه جوان و اين برنامه‌ها؟
گفت که آقا، شما توجّه نداريد؛
من براي جذب کردن جوانها به کليسا مجبورم اين کار را بکنم
ميگفت به او گفتم -حالا به تعبير بنده- مرده‌شور اين کليسا را ببرد
خب بگذار بروند کاباره؛ [اگر] همان کارهايي که در کاباره ميکنند، اينجا بنا است بکنند
خب بروند همان کاباره بکنند؛ چرا بيايند کليسا؟
اگر قرار است که ما جوان را به فسق و فجور
و عيش و عشرت و موسيقي حرام و از اين قبيل چيزها بکشانيم
خب چرا اسممان را بگذاريم اسلامي؟ اين که ديگر اسلامي نيست
اين غير اسلامي است، اين ضدّاسلامي است
بنابراين جاذبه‌اي که بنده ميگويم تشکّل اسلامي بايد پيدا کند
از اين قبيل جاذبه‌ها نيست، اينها ضدّ مصلحت است، ضدّ حق است
اينها خيانت به محيط دانشجويي است؛ جاذبه از راه‌هاي درست
يکي از انواع ايجاد جاذبه اين است که حرف نو پيدا کنيد
سخن نو آر که نو را حلاوتيست دگر
حرفهاي نو. حرفهاي نو به معناي حرفهاي من‌درآوردي نيست
خيلي از حقايق هست که با مطالعه‌ي در قرآن
با مطالعه‌ي در نهج‌البلاغه و در روايات، انسان به آنها برخورد ميکند
بنده که مثلاً شصت هفتاد سال در اين رشته‌ها بودم و کار کردم
گاهي اوقات تلويزيون را باز ميکنم، يکي از اين آقايان مثلاً دارند صحبت ميکنند
يک‌دفعه يک نکته‌اي ميگويند که ميبينم اين نکته براي من تازه است
من اين را تا حالا نفهميده بودم
استفاده نکرده بودم، حالا استفاده کردم
يعني براي کسي که حالا مثلاً شصت سال يا بيشتر از شصت سال
بنده بيش از شصت سال است که عمامه‌اي هستم
در محيط علم ديني و از اين حرفها هستيم
حرفهايي وجود دارد که تازه است
اين‌همه هم قرآن ميخوانيم، اين‌همه هم بنده با روايات
ارتباط دارم، سالها درس قرآن داده‌ام، سالها درس نهج‌البلاغه داده‌ام
درعين‌حال يک جوان طلبه مثلاً مي‌آيد در تلويزيون يک حرفي ميزند
براي من تازه است، من استفاده ميکنم
خيلي حرفهاي تازه وجود دارد؛
بگردند حرفهاي تازه را پيدا کنند؛ منتها آدمهايي باشند که
اهليّت اين کار را داشته باشند
بتوانند.حرف نو [هم] فقط حرف نو ديني نيست،حرف نو سياسي هم هست
حرف نو اجتماعي هم هست، حرف نو در زمينه‌ي مسائل بين‌الملل هم هست
شما وقتي‌که در تشکّل خودتان حرف نو، سخن نو مطرح کرديد
جوان جذب ميشود؛ جاذبه دارد ديگر؛ حرف نو جاذبه دارد
يکي ديگر از روشها استفاده از بخشي از شيوه‌هاي هنري است
که کمتر مورد توجّه قرار گرفته؛ [مثلاً] تئاتر؛ تئاتر دانشجويي
متأسّفانه در محيط هنري ما، تئاتر از اوّل هم بد متولّد شده
يعني تئاتر ما، يا تئاتر لغو بيهوده مثل روحوضي‌هاي مثلاً اين‌جوري بوده
يا تئاتر اعتراضيِ بي‌جهت يعني بدون سمت‌وسوي درست‌وحسابي بوده
بعد هم با يک زبان ابهام
خيال ميکنند که تئاتر حتماً بايستي زبان ابهام و سمبليک
و رازآلود داشته باشد که چنين چيزي نيست
تئاتر يعني بازيگري جلو چشم بيننده در صحنه
برخلاف سينما، برخلاف فيلم
که فقط روي پرده شما يک چيزي را مي‌بينيد
اينجا در تئاتر، انسانْ انسانها را حس ميکند
حرفشان را از زبان خودشان مي‌شنود
در اين ميتواند خيلي چيزهاي سازنده‌اي باشد. تئاتر؛ تئاترهاي دانشجويي
گروه‌هاي هنرمند بنشينند واقعاً مفاهيم حقيقي اسلامي را [بيان کنند]
در همين حسينيّه سالها پيش -شايد بيست سال پيش
يک تئاتري اجرا کردند براي ما، مربوط به حضرت ايّوب پيغمبر
که طول هم کشيد؛ يک ساعت، دو ساعت، طول کشيد
بعد که تمام شد، من به آن کارگردان گفتم که من داستان ايّوب را در قرآن
شايد صدبار يا صدها بار تا حالا خوانده‌ام
امّا اين فهمي را که امشب از ماجراي ايّوب از تئاتر تو فهميدم
در اين مدّت از خواندن قرآن، اين فهم را پيدا نکرده بودم
اين چيز کمي است؟
کاريکاتور. کاريکاتور يکي از شيوه‌هاي هنري بسيار مؤثّر است
طنز. کارهاي طنز که جوانها خوشبختانه در اين زمينه‌ها کارهاي خوبي کرده‌اند و ميکنند
اينها کارهاي خيلي خوبي است
فعّاليّت دانشجويي صرفاً به معناي اعلام مواضع به‌وسيله‌ي يک اعلاميّه نيست
که يک کار تکراري است و ممکن است جاذبه‌اي نداشته باشد
يا يک کتاب مثلاً بنويسيم بدهيم
يا يک جلسه‌ي دانشجويي [درست کنيم]
فقط اينها نيست؛ البتّه اينها هم خوب است
امّا کارهاي جديد ميتوان انجام داد
مثل فرض بفرماييد که سرود، يا نشريّه‌هاي صوتي
بحث سرود، بحث شعر، يک کار هنري است؛
واقعاً بپردازند. مسائلي وجود دارد که با شعر
با اجراي شعري و هنري، تأثيرِ چند برابر پيدا ميکند
از اين روشها استفاده کنند
البتّه من حالا عرض کردم که بنده اگر بخواهم ابتکارات را ذکر کنم
ممکن است همين هفت هشت مورد [را بگويم]، شما که جوانيد، بنشينيد فکر کنيد
ممکن است بيست مورد، سي مورد ابتکارات جديدي به ذهنتان برسد
از اينها استفاده کنيد تا جاذبه پيدا بکند
يکي از راه‌هاي تأثيرگذاري و جذّاب شدن تشکّلها، اقناع فکري است
اقناع فکري؛ طرف را بتوانيد قانع کنيد
اين، فرع بر اين است که خودتان درست کار کرده باشيد
خودتان درست کار کنيد
حقيقتاً [وقتي] يک حقيقتي جزو فکر شما و ذهن شما شد، ميتوانيد
قدرت اقناع پيدا ميکنيد، مخاطبتان را اقناع ميکنيد؛ اقناع فکري
اگر چنانچه ما بخواهيم با تشر و تُشور و تهديد و ضرب و زور
يک چيزي را به ذهن طرف تحميل بکنيم
ممکن هم هست مثلاً فرض کنيد که تحت تأثير هيجانات
[به‌صورت] لحظه‌اي قبول هم بکند
امّا ماندگار نيست
کمونيست‌ها در آن دوراني که بودند [با زور پيش بردند]. حالا
خوشبختانه شکست کمونيسم
به معناي شکست تفکّر مارکسيستي در دنيا تلقّي شده و درست هم همين است
البتّه من شنيده‌ام در دانشگاه ما يک جريانهايي باز دارند
حرف مارکسيسم را دوباره زنده ميکنند، منتها اين
دميدن در کوره‌ي خاموش است اين؛ ديگر به درد نميخورد
اين نقش بر آب زدن است
با آن‌همه ادّعامدّعا و با آن‌همه سروصدا و آن‌همه قرباني گرفتن و مانند اينها
نظامهاي کمونيستي دنيا
بعد از شصت سال، هفتاد سال، جز افتضاح، چيز ديگري به بار نياوردند
يعني دروغ بودن شعارهايشان ثابت شد
ناتواني و ناکارآمدي‌شان هم ثابت شد
بنابراين آن، ديگر برنميگردد. لکن حالا شنيده‌ام بعضي‌ها [دنبال اين هستند]
که اگر واقعيّت داشته باشد و الان جريان مارکسيستي
به صورت فکري در دانشگاه ما فعّال باشد، قطعاً پول آمريکايي‌ها دنبالش است
براي خاطر اينکه انگيزه‌اي وجود ندارد. پول ميدهند
براي اينکه بالاخره خود اين شقّه شقّه کردن دانشجوها
براي آنها يک نعمت بزرگي است
يکي از شقّه شقّه کردن‌ها هم اين است که مارکسيست‌ها را دوباره زنده کنند
همانهايي که عضو حزب توده بودند
و بيست سال زندان هم کشيده بودند، بعد آمدند
در تلويزيون جمهوري اسلامي، بدون اينکه فشار و زوري وجود داشته باشد
غلطکردم‌نامه را نوشتند و خواندند
اين را شماها شايد يادتان نيست؛ مال سالهاي اوائل [دهه‌ي] ۶۰ است
ده دوازده نفر از عناصر حزب توده آمدند تلويزيون جمهوري اسلامي
بنده آن‌وقت رئيس جمهور بودم؛ من تعجّب کردم
ما دوستان فعّال و مسئولين درجه‌ي يک کشور تعجّب کرديم
که اينها چطور [آمده‌اند]؛ بعضي از اينها را ما از نزديک مي‌شناختيم
بعضي‌ها با ما هم‌زندان بودند؛ بعضي‌ها را بعد از زندان ديده بوديم
مي‌شناختيمشان، ادّعا و مدّعاهايشان تا عرش ميرفت
اينها آمدند صف کشيدند، نشستند روي صندلي
يک نفر از خودشان به‌عنوان مجري شروع کرد از اينها سؤال کردن
[درباره‌ي] مواردي که خيانتهاي حزب توده را به کشور اثبات ميکرد
بعد آنها هرکدام که يک خرده کوتاه مي‌آمدند و حرف نميزدند
اين مجري چون از خودشان بود، ميگفت آقا، فلان وقت
فلان کار را شما کرديد، فلان چيز را گفتيد، مجبور ميشد بگويد بله، گفتم
يعني ما نبوديم که از آنها ميخواستيم اقرار بگيريم
خودشان از خودشان اقرار ميگرفتند
اين جزو اسناد بسيار باارزش صداوسيما است؛
نگذارند از بين برود؛ اينها خيلي چيزهاي باارزشي است
خب، بعد از اين حرفها، حالا همانها برميدارند کتاب مينويسند
و جزوه مينويسند به‌عنوان دفاع از مارکسيسم؛ خب اين مسخره است
خب، مارکسيست‌ها در آنجاهايي که انقلاب کردند و حکومت را به دست آوردند
با ضرب و زور کارشان را پيش بردند، حتّي در محيطهاي دانشجويي
ميدانيد در همين افغانستانِ همسايه‌ي خودمان
بعد از ظاهرشاه و بعد از آن داوود، يک حکومت مارکسيستي سرِ کار آمد؛
اوّلش قبل از پيروزي انقلاب ما بود و بعد مصادف شد با سالهاي انقلاب
و ادامه پيدا کرد -که آن‌وقتي که حکومت کمونيستي اعلام شد
بنده در ايرانشهر تبعيد بودم؛ آنجا من شنيدم
که در افغانستان حکومت کمونيستي آمده سرِکار و از قضايا خبر نداشتيم؛
حالا يواش‌يواش دارد خبرها منتشر ميشود- در داخل دانشگاه کابل
مجموعه‌هاي وابسته به آن حزب خلق
که حکومت را با کودتا در دست گرفته بود، ميرفتند از داخل اتاقهاي دانشجوها
دانشجوهايي را که فکر ميکردند مخالفند ميکشيدند بيرون
اين‌قدر کتکشان ميزدند که يا ميمردند يا مُشرِف به مردن ميشدند
همانها مي‌آمدند اين دانشجوها را ميگرفتند ميبردند
و تحويل نيروهاي حکومتي ميداند که زنداني [کنند]
يعني حتّي محيط دانشگاه را آلوده‌ي به اين‌جور فشارها و خشونتها کرده بودند
[امّا] در بين ما اين‌جور نبود. همين دانشگاه تهران، محيط ضرب و زور شد
امّا از طرف گروه‌هاي مارکسيستي؛ از طرف منافقين، مجاهدين خلق
آنها بودند که آنجا را تبديل کردند به انبارهاي سلاح؛ بچّه‌هاي مسلمان، نه
من همان ماه‌هاي اوّل پيروزي انقلاب، هر هفته ميرفتم به مسجد دانشگاه تهران
براي دانشجوها، هم سخنراني ميکردم، هم پاسخ به سؤالات ميدادم؛ هر هفته
دانشجوها، بچّه‌هاي مسلمان، انقلابي، مي‌آمدند آرام مي‌نشستند
مي شنيدند، ميرفتند؛ عدّه هم زياد بود؛ نه اتاق جنگي بود، نه تفنگي بود
نه شعارهاي ناجوري بود؛ اوّل انقلاب، آن‌هم در محيط دانشجويي، آن هم تهران
آن هم بنده که آن‌وقت هنوز رئيس‌جمهور هم نبودم، عضو شوراي انقلاب بودم
يعني همه‌ي عوامل انقلابي بودن جمع بود
ميرفتيم در دانشگاه براي دانشجوها صحبت ميکرديم
در يک محيط آرام، در يک محيط عاقلانه
شايد در بين اين برادران و خواهراني که آن سالها دانشجو بودند
باشند کساني در بين شماها که يادشان باشد آن سالها را
آن‌روزي که دانشگاه را گروه‌هاي کمونيستي قُرق کرده بودند
که خطر نابودي بود، اتّفاقاً روزي بود - نميدانم دوشنبه بود يا يکشنبه بود
که من آن‌روزهاي از هفته ميرفتم دانشگاه تهران. بنده طبق عادت آمدم
چندنفر از بچّه‌هاي پاسدار همراه من بودند، گفتند آقا، نرويد
خطرناک است؛ من گفتم چه خطري؟ خب ميرويم
آمديم داخل مسجد که خب کسي نبود، طبعاً برگشتيم
آن‌کسي که محيطِ دانشگاه را ناامن ميکرد، شلوغ ميکرد
با ضرب و زور و اگر نشد با گلوله ميخواست
فکر خودش را به طرف مقابل تزريق بکند، گروهاي اسلامي نبودند
يا گروه‌هاي مارکسيستي بودند، يا گروه مجاهدين خلق
که نسخه‌ي بدل گروه‌هاي مارکسيستي بود؛ اسمشان اسلامي بود
باطنشان، تفکّرشان، ايدئولوژي‌شان، همه‌ي نوشته‌هايشان مارکسيستي محض بود
ما در اسلام اين را نداريم، در اسلام، اقناع داريم
معناي اين «لآ اِکراهَ فِي الدّين» هم که در قرآن هست، اين است
يعني تفکّر ديني را جز با اقناع نميشود منتقل کرد و منعکس کرد
بتوانيد اقناع کنيد؛ اين، جاذبه ايجاد ميکند. پس يکي از عواملِ جاذبه اين است
يکي از چيزهاي ديگر حضور اساتيد ارزشي است
از اين اساتيد ارزشي استفاده کنيد
آن‌روز در جمعِ استادان دانشگاه که اينجا تشريف داشتند گفتم
اوايل انقلاب، يک‌روزي بود که همه‌ي اعضاي هيئت علمي ما در سراسر کشور
حدود چهار پنج‌هزار نفر تخمين زده ميشد که امروز
خوشبختانه نزديک به هشتادهزار نفر يا بيشتر، اعضاي هيئت علمي ما هستند
اکثر اين هشتادهزار نفر، بچّه‌هاي مسلمان و انقلابي و علاقه‌مند و خوبند
البتّه بعضي هم هستند بي‌تفاوتند -اين را هم در همين دانشگاه خودمان داريم
بي‌اطّلاع هم نيستيم- آدمهايي را هم داشتيم که حالا اميدوارم ديگر نباشند
كه دانشجوهاي زبده را نشان ميکردند
اينها را ميخواستند، تشويق ميکردند به مهاجرت از کشور؛
[ميگفتند] آقا! اينجا مانده‌اي چه کار کني؟ اينجا چه فايده دارد؟ برو
يعني استاد، دانشجو را به جاي اينکه تشويق کند که در کشور بماند
تشويق ميکرد که از کشور مهاجرت کند برود
از اينها هم داريم، امّا خب اينها اقلّيّتند؛ اکثراً اساتيد ارزشي، اساتيد مؤمن
هم در وزارت علوم، هم در وزارت آموزش پزشکي همين‌جور است
عناصر بسيار خوبي هستند
از اينها استفاده کنيد در تشکّلها؛ از اينها بخواهيد بيايند وقت بگذارند
[حتّي] از خارج از دانشگاه. اينجا اسم آوردند از يکي از برادران خيلي خوب ما
که در خطبه‌هاي نماز جمعه صحبت ميکردند؛ خيلي خوب
از ايشان، از امثال ايشان استفاده کنيد، اينها را در تشکّلها بخواهيد
البتّه اين جنبه‌ي اثباتي قضيّه است، جنبه‌ي سلبي هم اين است که
از عناصري که نامطمئن بودنِ خودشان را اثبات کردند، مطلقاً استفاده نکنيد
مطلقاً استفاده نکنيد. بعضي‌ها هستند
که نشان دادند و ثابت کردند که عناصر نامطمئنّي‌اند. براي چه کسي نامطمئنند؟
براي شخص حقير؟ نه -من که خيلي راحتم در برخورد با اين و آن
با همه‌جور آدمي ميتوانم برخورد کنم؛ ارتباطگيري من خوب است
ميتواند کسي با من هيچ مشکلي نداشته باشد، جز از لحاظ عقيده
بي‌اعتمادي خودشان را براي نظام ثابت کردند
براي کشور ثابت کردند، براي جمهوري اسلامي ثابت کردند
هم براي اسلاميّتش، هم براي جمهوريّتش
همين‌هايي که سال ۸۸ آن بازي را راه انداختند
خب اينها با جمهوريّت نظام جمهوري اسلامي مخالفت کردند، بدون هيچ منطقي
بدون هيچ حرف قابل قبول و پسنديده‌ي در مقابل آدمهاي باانصاف
اينها نامطمئنند؛ من استفاده‌ي از اينها را مطلقاً توصيه نميکنم، به‌هيچ‌وجه
نه به شماها و نه به هيچ دانشجويي و نه به هيچ دانشگاهي توصيه نميکنم
اساتيد خوب هستند، از اينها استفاده کنيد
يکي از چيزهايي که براي تشکّلها به نظر من خيلي لازم است و خوب است
فهم وضع کنوني کشور است
وضع کشور، منظور فقط وضع داخلي و مشکلات موجود
و همين مطالبي که گفتند -مسائل مربوط به روستاها، عدالت‌خواهي
اقتصاد مقاومتي، مشکلاتي که هست، مشکلات مديريّتي، مديريّت جهادي
و مانند اينها- نيست؛ اينها البتّه جزئي از واقعيّتها است
چند واقعيّت مهم ديگر وجود دارد: برادرها، خواهرها، عزيزان من، توجّه کنيد
يک واقعيّت اين است که در اين کشور از بعد از رحلت امام
سعي يک مجموعه‌ي مصمّمي بر اين شد
که آرمانهاي انقلاب را بکلّ بشويند بگذارند کنار
بعضي‌شان اشتباه کردند و همان اوّل، همين را اعلان هم کردند
در روزنامه مقاله نوشتند، حرف زدند. اينجا يک خطاي راهبردي کردند
يا خطاي تاکتيکي کردند و مشت خودشان را باز کردند
که ميخواهند آرمانها را بکل، کنار بگذارند. البتّه حالا پخته‌تر شده‌اند
حالا نميگويند، ميخواهند بعضي‌ها آرمانها را کنار بگذارند امّا صريح نميگويند
به جاي اينکه بگويند عمل ميکنند
آن‌وقت، بي‌عقل‌ها قبل از اينکه عمل بکنند بنا کردند گفتن
کساني را هم که حدس نميزدند که چنين چيزي وجود داشته باشد، بيدار کردند
از آن روز شروع شده. بي‌وقفه هم کار کردند
فقط هم در داخل کار نکردند؛ هم در داخل کار کردند، هم در خارج کار کردند
هم از عنصر فکري استفاده کردند، هم از عنصر علمي استفاده کردند
هم از عنصر هنري استفاده کردند، هم از عنصر سياسي استفاده کردند
براي اينکه آرمانها را در کشور از بين ببرند
يعني نسل جديد آرمانها را بکلّ فراموش کند
حالا شما نگاه کنيد، ببينيد که نشاط و حيات آرمانها در کشور
علي‌رغم آنها در چه حد است. قبل از غروب گفتم
بيشتر پيشرفتهاي علمي برجسته‌ي ما به‌وسيله‌ي جوانان ارزشي به وجود آمده
بيشترين جلسات مذهبي و معنوي و ديني از جوانها تشکيل ميشود
بيشترين عناصر شرکت‌کننده‌ي در مظاهر مربوط به جمهوري اسلامي و انقلاب، جوانهايند
اين جوانهايي که نه جنگ را ديدند، نه امام را ديدند، نه انقلاب را ديدند
نه درست برايشان تشريح شده. به شما عرض بکنم؛
شما عزيزان من -خب بعضي از شما جاي فرزند من هستيد
در مرتبه‌ي فرزند من، بعضي در مرتبه‌ي نوه‌ي من
شماها از خيلي از حوادث، خبر هم نداريد
با همه‌ي اين حرفهايي که حالا گفته ميشود. يعني مسائل اوّل انقلاب
مسائل انقلاب، جزئيّات انقلاب، جزئيّات دوران دفاع مقدّس
حتّي درست تشريح هم نشده -البتّه کتاب نوشته ميشود
[لکن] با تيراژ دو هزار، سه هزار، پنج هزار، ده هزار
من ميخوانم اين کتابهاي مربوط به مسائل مربوط به دفاع مقدّس را
فرصت ميگذارم براي خودم، يک نگاهي ميکنم و ميخوانم
[اينها] خيلي بخش کوچکي است از واقعيّتها؛ اينها را شما نميدانيد
آن‌وقت جواني که از اين واقعيّات بسيار درخشان و جذّاب و پُرکشش
و هيجان‌انگيز اطّلاع درستي هم ندارد، اين‌جور گرايش به آرمانها دارد
يعني علي‌رغمِ و به کوري چشم کساني که ميخواستند آرمانها در کشور نابود بشود و از بين برود
آرمانها از بعد از رحلت امام تا امروز اوج گرفته
اين يکي از واقعيّتهاي کشور است
يکي از واقعيّتهاي کشور، حضور شگفت‌آور جمهوري اسلامي در اين منطقه است
نه حضور مادّي و جسماني و حضور فيزيکي، بلکه حضور معنوي
يکي از چيزها [اين] که آمريکايي‌ها در مذاکراتشان -در مذاکرات پنهانشان، مذاکرات پشت پرده‌شان
در نشست‌هايي که با عناصرِ دولتي‌هاي اين منطقه و با بعضي از همين مرتجعين عرب دارند
که مي‌نشينند حرف ميزنند، گپ ميزنند و در واقع با هم درددل ميکنند
آنها از ايران شکايت ميکنند
و از آمريکا توقّع دارند که اعمال فشار کند او هم ميگويد خب چه کار کنم، نميتوانم
خلاصه‌ي بگوبشنوشان اين است
همه‌ي اين گله‌ها و ناراحتي‌ها و شِکوه‌ها از اين است که نفوذ ايران گسترده شده
الان بيش از صد روز است که سعودي‌ها دارند يمن را بمباران ميکنند
نه مراکز نظامي يمن را که خيلي دسترسي به آنها ندارند
بيمارستان را، مسجد را، خانه را، بازار را، ميدان عمومي را
و گروه گروه زن و مرد و کوچک و بزرگ را ميکُشند
صد روز؛ صد روز شوخي نيست
جنگ ۳۳ روزه در لبنان، ۳۳ روز طول کشيد
بلندترين جنگ منطقه در اين چند سال که رژيم صهيونيستي راه انداخته، جنگ پارسال با غزّه بود
که پنجاه‌وچند روز طول کشيد. اينها صد روز است دارند ميکوبند
حالا اينجا در پرانتز بگويم: غرب ليبرال، يعني آزادي‌خواه و آزادي‌گرا
لب از لب وانکرده! يک قطعنامه سازمان ملل، شوراي امنيّت
منتشر کرد که جزو ننگ‌آميزترين قطعنامه‌هاي سازمان ملل است که فراموش نميشود
به‌جاي اينکه بمباران‌کننده را محکوم کند، بمباران‌شونده را محکوم کرد
اينها ليبرال‌اند؛ ليبراليسم يعني اين! حالا يک عدّه‌اي آدمهاي ساده‌لوح داخلي خودمان
سينه چاک ميکنند و مقاله مينويسند و عکس‌هايشان را چاپ ميکنند
در حمايت از اين شيوه‌ي حکومتي و شيوه‌ي زمامداري و جامعه‌داري و مانند اينها
مبنيِ بر دروغ و فريب و خيانت و بي‌تفاوتي در مقابل ظلم و بلکه شرکت در ظلم
خب، اين يک واقعيّتي است؛ يکي از واقعيّتها اين است: نفوذ گسترده‌ي جمهوري اسلامي
من به اين رؤساي جمهور محترممان که به همه‌ي آنها هم احترام ميگذارم، هم کمک ميکنم
و از همه‌ي آنها و از هر رئيس جمهوري که مردم انتخاب کنند و بيايد سر کار، پشتيباني ميکنم
هم به رئيس جمهور محترم فعلي، هم به قبلي‌ها هميشه گفته‌ام
شما امروز به هر کشور اسلامي برويد، مردم آن منطقه اگر آزاد باشند و اجازه داده بشود
و شماها بخواهيد برويد بينشان، از شما استقبالي خواهند کرد
که از سران کشور خودشان چنين استقبالي نميکنند
نفوذ يعني اين ديگر؛ نفوذ يعني اين
از لجِ اين نفوذ، صد روز است دارند يمن را ميکوبند
چون ميگويند شما در يمن نفوذ داريد. خب ما در يمن چه کار کرديم؟ اسلحه برديم يمن؟
لشکرکشي کرديم به يمن؟ آنها از کشورهاي ديگر مزدور انتخاب ميکنند، دلار نفتي بهشان ميدهند
لباس ارتشيِ سعودي را بهشان ميپوشانند، مي‌آورند ميدهند دمِ چَکِ انصارالله
آنها دارند دخالت ميکنند، ما چه دخالتي در [يمن داريم]
خب، نفوذ، نفوذ خدادادي است. مگر ميشود [اين را کاري کرد]؟
فرض کنيد امام بزرگوار ما اينجا مي‌نشست حرف ميزد
حرفش را همين‌طور دهن‌به‌دهن ميبردند
مثلاً در اقصاي آفريقا يا در اقصاي آسيا
آنچنان نفوذ ميکرد که آدمِ ساکنِ فلان کشور دوردست آفريقايي يا آسيايي
اسم بچّه‌اش را ميگذاشت روح‌الله. نفوذ يعني اين
بدون اينکه يک صفحه کاغذ براي اين معنا مايه گذاشته شده باشد
خب، وقتي حرف نفوذ پيدا کرد، وقتي حرف حرف درستي بود
از دل برآمد بر دلها نشست، خب با آن کاري نميشود کرد
قُل موتوا بِغَيظِکُم
خب، تو نميتواني، به قول مرحوم شهيد بهشتي
از عصبانيّت بمير! خب، چه کار کنيم؛ اين يکي از واقعيّتها است
اين يکي از واقعيّتهاي جمهوري اسلامي است
اينها را توجّه داشته باشيد؛ يعني همه‌اش با نگاه منفي نگاه نکنيد
بله، از ماها انتظار بيشتري هست؛ بنده از خودم و از ديگران خيلي انتظارات دارم
بايد کار بيشتري بکنيم، پيشرفتهاي بيشتري پيدا کنيم
دهه‌ي پيشرفت و عدالت را واقعاً با پيشرفت و عدالت تمام کنيم
اينها را بنده قبول دارم، منتها آن بخش ديگر قضيّه
پيشرفتها و موفّقيّتها و واقعيّتها است
خب، با يک چنين واقعيّتهايي، تشکّلهاي دانشجويي ميتوانند کار کنند
بنشينيد روي مسائل بين‌الملل جمهوري اسلامي کار کنيد
روي قضاياي يمن، روي قضاياي عراق، روي قضاياي سوريه، تحليل‌هاي جذّاب، نگاه به آينده
اين هم يک مطلب که بالاخره بايستي اگر ميخواهيد تأثير
محيط دانشجويي بر کشور آن‌طور که عرض کرديم باشد، راهش اين است
شما روي محيط دانشجويي اثر بگذاريد، محيط دانشجويي هم روي کشور اثر ميگذارد
البتّه خب، تشکّلهايي هم هستند که مثل ظرفهاي يکبار مصرف
فقط براي انتخابات به‌وجود مي‌آيند؛ مصرفش فقط انتخابات است
بعضي از تشکّلها اين‌جوري هستند؛ تشکّل را درست ميکنند، خجالت هم نميکشند بعضي‌ها
ميگويند هم که اين تشکّل را درست کرديم براي اينکه در انتخاباتِ فلان‌جا به‌دردمان بخورد
خب بابا! اينکه اهانت به دانشجو است
نگاه ابزاري به دانشجو، آن هم دانشجوي نخبه‌اي که حالا در يک تشکّل
بنا است گرد بيايد، اين اهانت به او است
مگر انتخابات چقدر قيمت دارد که انسان به‌خاطر آن، دانشجو را تحقير کند
آن هم دانشجوي نخبه را. اين تشکّلها را بنده اعتقادي ندارم
و معتقد نيستم که اينها به نفع کشورند يا ميتوانند مفيد باشند براي کشور
[تشکيل] آنها را توصيه نميکنيم، لکن تشکّلهايي که واقعاً اسلامي‌اند، علاقه‌مندند
و در خدمت انقلاب و اسلام و آينده‌ي کشورند، ميتوانند خيلي مفيد باشند
والسّلام عليکم و رحمةالله و برکاته