بسم‌الله‌الرّحمن‌الرّحيم‌
الحمدلله ربّ العالمين
و الصّلاة و السّلام علي سيّدنا محمّد و آله الطّاهرين
سيّما بقيّةالله في الارضين
از خداوند متعال با همه‌ي وجود سپاسگزاريم
به‌خاطر انتخابات خوبي که در سراسر کشور با استقبال وسيع مردم عزيزمان انجام گرفت
و مجلس وزين و محترمي بحمدالله تشکيل شد
به همه‌ي برادران عزيز، آقايان محترم، علما و فضلاي گرامي خوشامد عرض ميکنم
بخصوص به تازه‌واردان و کساني که اوّلين‌بار وارد اين مجلس محترم شده‌اند
که در ميان آنها بحمدالله تعدادي جوانان پرنشاط، مجتهدان جوان و فعّال حضور دارند
اميدواريم که خداوند به همه‌ي شما و به ما توفيق بدهد تا بتوانيم وظايفمان را انجام بدهيم
ياد درگذشتگان اين مجلس را گرامي ميداريم؛ عزيزاني، بزرگاني سالها در اين مجلس حضور داشتند
کارهايي کردند، خدماتي کردند، خداوند ان‌شاءالله درجات آنها را عالي کند؛ آخرينشان
برادر عزيزمان، مرحوم آقاي طبسي (رضوان‌الله تعالي عليه) بود
که ان‌شاءالله خداوند اجر زحمات آن مرد خدوم و زحمت‌کش را در اين
مرحله‌ي دشوار و پُرخطر به ايشان عنايت کند و مايه‌ي روشني چشم ايشان بشود
تشکيل اين جلسه، با ماه شعبان که ماه اعياد بزرگ و ماه تضرّع و خشوع و استغفار است همراه شد
اين را هم به فال نيک ميگيريم. ماه مهمّي بود که خب، رو به پايان است
اميدواريم که خداوند ما را بي‌بهره نگذاشته باشد از برکات اين ماه که
اَلَّذي کانَ رَسولُ اللهِ صَلَّي اللهُ عَلَيهِ وَ آلِهِ يَدأَبُ في صيامِهِ وَ قيامِهِ في لَياليهِ وَ اَيّامِه
مطلبي که بنده آماده کرده‌ام که عرض بکنم، سه نکته است
يک نکته مربوط به هويّت اين مجلس است
يک نکته مربوط است به مسير اين مجلس و وظايفي که متوجّه آن است
[يعني‌] جهت‌گيري و مسير اين مجلس به نظر ميرسد چگونه باشد
يک نکته هم که اگر وقت شد و خيلي مزاحمتْ طول نکشيد و در پايان عرض ميکنم
درباره‌ي وظايف عمومي‌اي که در اين دوره بر عهده‌ي همه است، از جمله بر عهده‌ي ما و شما و اين مجلس و ديگران
درباره‌ي هويّت اين مجلس، بنده وقتي فکر ميکنم
ميبينم اين يک موهبت الهي بود که خداي متعال به نظام جمهوري اسلامي عطا کرد
مجلس خبرگان يک موهبت است از طرف پروردگار، چيز عظيمي است
اگرچه اين مجلس براي هدف خاصّي است که تصريح شده در قانون اساسي لکن با قطع نظر از آن هدف هم
اين مجلس خيلي حادثه‌ي بزرگي است؛ پديده‌اي است
چرا؟ چون اين يک مجموعه‌اي است از علما و صاحب‌نظران و خبرگان ديني و علمي از سراسر کشور
که هر سال -حالا دو مرتبه، اگر اقتضا کند بيشتر- به‌مناسبت آن مسئوليّت، دُور يکديگر جمع ميشوند
و ظرفيّت عظيمي را به وجود مي‌آورند براي تبادل نظر، براي فکر کردن، براي هماهنگ شدن
ما فراموش نميکنيم اوايل نهضت -سالهاي ۴۱ و ۴۲- امام راحل عظيم‌الشّأن (رضوان‌الله عليه)
سفارش ميکردند، پيغام ميفرستادند به علماي شهرستان‌ها که شما هر چند وقت يک بار دُور هم بنشينيد، ولو يک چايي بخوريد
همين‌قدر دُور هم باشيد و همديگر را ببينيد، ولو يک بحث جدّيِ مهمّي هم در بين نباشد؛ يعني اجتماع جمع علما
و خبرگان ديني و علمي در کشور اين‌قدر اهمّيّت دارد
امروز شما نگاه کنيد به دنيا، مي‌بينيد به بهانه‌هاي مختلف
افرادي را که داراي مشترکاتي هستند زير نامهاي مختلف جمع ميکنند -به نام اتّحاديه، به نام انجمن، به نام سنديکا
و اين مجموعه‌ها، کارهاي بزرگي را انجام ميدهند که گاهي خيلي ارتباط با حرفه‌ي آنها هم ندارد
فرض کنيد اتّحاديه‌ي اقتصاددانان، اتّحاديه‌ي حقوقدانان بين‌المللي، اتّحاديه‌ي هنرمندان بين‌المللي مي‌بينيد
درباره‌ي فلان مسئله‌ي سياسي در کشور يا در دنيا، در سطح بين‌المللي اظهار نظر ميکنند
يعني اتّحاديه‌ها را به وجود مي‌آورند براي اينکه افرادي که داراي يک وجه مشترکي هستند -حالا به هر صورت- ولو سلايق مختلف
و آهنگهاي مختلفي دارند امّا دُور هم جمع بشوند؛ نفْس اين اجتماع يک فرصتي به آنها ميدهد
که بتوانند کارهاي بزرگي را انجام بدهند و در مسير حرکت کشور خودشان
يا حتّي در مسير حرکتهاي بين‌المللي، اثرگذاري کنند؛ اين در دنيا معمول است
ما حالا اين را داريم؛ اين را خداي متعال هديه کرده است به اين کشور
جمعي از علماي دين و روحانيّون معتبر و محترم که مورد اعتماد ملّت قرار دارند
دُور هم جمع ميشوند و اين يک ظرفيّت عظيمي را به وجود مي‌آورد؛ اين کار بزرگي را ميتواند انجام بدهد
نميشود انتظار داشت که بنشينند منتظرْ که آن مسئوليّت مصرّح در قانون اساسي پيش بيايد آن را عمل کنند
نه، خيلي کارهاي ديگر ميتوانند انجام بدهند
اين اجتماعات و مجموعه‌ها و اتّحاديه‌هايي که در دنيا گفتيم به وجود مي‌آيد
هيچ پشتوانه و عقبه‌ي مردمي ندارند؛ اقتصاددان يا حقوقدان [هستند]
در رشته‌ي خودشان کساني به اينها توجّه دارند، امّا در داخل جوامع، عقبه‌ي مردمي ندارند
برخلاف اين مجلس. افرادي که در اين مجلس هستند همه‌شان داراي عقبه‌ي مردمي هستند، يا کم يا زياد
بعضي‌ها دايره‌ي عقبه‌ي مردمي‌شان خيلي هم وسيع است. برجستگان روحاني يک استان يا يک شهر
يا حوزه‌ي علميّه که ميتوانند تأثيرگذاري کنند، دُور هم جمع ميشوند
ميتوانند در مسائل گوناگون هم‌انديشي کنند؛ ميتوانند نسبت به يک نقطه از مسائل کشور متمرکز بشوند و آن را دنبال کنند
نبايد گفت آقا اجرا که دست ما نيست؛ بله، اجرا دست اين مجلس نيست، دست مسئولين است
لکن يک چيزي بالاتر از اجرا دست شما است و آن، افکار عمومي است
شما يا امام‌جمعه‌ايد يا نماينده‌ي وليّ‌فقيه‌ايد يا مدرّس عالي‌رتبه‌ي حوزه‌ايد يا روحاني سرشناس و محترميد
شما ميتوانيد روي افکار عمومي اثر بگذاريد؛ وقتي افکار عمومي شکل گرفت، يک گفتماني در جامعه نسبت به يک مسئله‌اي به وجود آمد
اين به‌طور طبيعي مجريان و قانون‌گذاران و دست‌اندرکاران را به دنبال خود خواهد کشاند؛ اين يک چيز طبيعي است
بنابراين به نظر من اين مجلس از اين جهت يک چيز فوق‌العاده‌اي است
يک پديده‌اي است؛ ما بايد به اين اهمّيّت توجّه بکنيم
بنابراين نتيجه‌گيري ميکنيم که با توجّه به اين هويّت برجسته و متعالي
اين مجلس ميتواند در جهت هدفهاي انقلاب کارهاي بزرگي را انجام بدهد
بنده در چند سال قبل از اين -شايد در يکي دو دوره‌ي قبل از اين- در همين مجلس گفتم
که شما ميتوانيد درباره‌ي مسائل گوناگون قطعنامه صادر کنيد
درباره‌ي يک مسئله‌ي خاص متمرکز بشويد، [بگوييد] اين خواستِ مجلس خبرگان است؛ مجلس خبرگان هم منتخب مردمند
خودشان هم آدمهاي معمولي و متعارف نيستند
با مردم مرتبطند، مردم به اينها اعتماد دارند، خودشان اهل خبره‌اند، اهل نظرند، اهل تشخيصند
در مسئله‌اي که تشخيص ميدهند، ميتوانند يک درخواستي داشته باشند، يک خواسته‌اي داشته باشند
يا از رهبري يا از دولت يا از قوه‌ي قضائيه يا از مجلس يا از دستگاه‌هاي مختلف
اين راجع به اين نکته‌ي اوّل که هويّت اين مجلس است و اين به نظر من بسيار نکته‌ي مهمّي است
قدر اين مجلس را بايد همه بدانيم، هم شما بايد بدانيد، هم ماها بايد بدانيم، هم مسئولين بايد بدانند
اين مجلس ميتواند منشأ آثار بزرگي باشد
و امّا نکته‌ي دوّم که بحث مسير و جهت‌گيري اين مجلس است
در يک جمله به اعتقاد حقير، مسير انقلاب و هدفهاي انقلاب، مسير اين مجلس است
يعني اين مجلس بايستي در مسير انقلاب و هدفهاي انقلاب حرکت کند
هدفهاي انقلاب چيست؟ در درجه‌ي اوّل حاکميّت اسلام است
اصلاً انقلاب براي اين به‌وجود آمد؛ براي اينکه اسلام حکومت کند؛ حاکميّت داشته باشد با معناي خاصّ خودش
اهداف انقلاب [عبارتند از]: حاکميّت دين خدا، آزادي، عدالت اجتماعي، رفاه عمومي، ريشه‌کني فقر و جهل
مقاومت در برابر سيل بنيان‌کنِ فساد اخلاقي‌اي که از غرب به همه‌ي دنيا سرازير شده
که شما امروز داريد خصوصيّاتش را مي‌بينيد. در کشورها همجنس‌بازي را قانوني ميکنند
نه فقط قانوني ميکنند بلکه کساني که معترض به اين باشند را بشدّت هُو ميکنند
ديگر از اين فساد بالاتر! يک عدّه‌اي خيال ميکردند -در سالهاي قبل- در غرب که آزادي زن‌ومرد و ارتباط زن‌ومرد هست
هوسها کمتر است و انگيزه‌ها کمتر است؛ اينجايي که محدوديّت هست، الاِنسانُ حَريصٌ عَلي ما مُنِع
حالا معلوم شد که نخير بعکس است؛ آنجا که آزادي هست، آنجا که هيچ‌گونه حدّومرزي براي ارتباط زن‌ومرد وجود ندارد
روزبه‌روز شهوات جنسي در آنها قوي‌تر، فعّال‌تر، خشونت‌آميزتر، مهاجم‌تر دارد بُروز و ظهور پيدا ميکند
و در اين حد هم متوقّف نخواهد ماند؛ در آينده‌اي که ما نميدانيم کِي خواهد بود، بحث به ازدواج محارم خواهد رسيد
بحث به کارهاي حسّاس‌تر خواهد رسيد؛ يعني دنياي فساد اخلاقي به اين سمت دارد ميرود
اينها بحث مسائل اخلاقي‌اش بود. بحث مسائل اقتصادي [هم همين‌طور است‌]
پول‌شويي؛ حالا اسم پول‌شويي را مي‌آورند و اين را به‌عنوان يک جرم تلقّي ميکنند امّا
مهم‌ترين کمپاني‌ها و شرکتهاي بزرگ دنيا کارشان عبارت است از همين بازي‌هاي پولي و مالي
و انبوه کردن ثروتهايي که در اختيار دارند
و طبعاً تبعيض، طبعاً فاصله‌ي طبقاتيِ روزافزون
اين سيل بنيان‌کني است، اين به‌سمت همه‌ي کشورها و همه‌ي جوامع سرازير است
يکي از اهداف انقلاب، مقاومت در مقابل اين سيل بنيان‌کن است
مقاومت در مقابل سلطه‌ي استکبار، يکي از اهداف انقلاب است
طبيعت استکبار سلطه است، دنبال سلطه است
دنبال فراگير کردن سلطه است؛ هر ملّتي و هر نظامي که مقاومت نکند اسير خواهد شد و در کمند آنها خواهد افتاد
اينها جزو اهداف انقلاب است. مسير حرکت اين مجلس، مسير اهداف انقلاب است
و اين کار دشواري است؛ اين يکي از آن دشوارترين کارها است
توجّه بفرماييد که شيئي که مورد رقابت است يا مورد تخاصم است
به دست آوردنش دشوار است امّا نگه داشتنش دشوارتر است
فرض کنيد يک جنس قيمتي، يک گوهر گران‌قيمتي که طالبانِ زيادي دارد
شما در اين مسابقه وارد ميشويد و با زحمت زياد اين را به دست مي‌آوريد؛ نگه داشتنش از به دست آوردنش مشکل‌تر است
علّت هم معلوم است؛ چون شما در وقتي‌که وارد ميدان مبارزه ميشويد، مهاجميد؛ با روح تهاجم وارد ميشويد
با انگيزه وارد ميشويد، ميدانيد هدفتان چيست، دنبال هدف مشخّصي حرکت ميکنيد
امّا وقتي‌که آن را به دست آورديد، طرف مقابلي که ميخواهد آن را از شما بربايد، او داراي روح تهاجم است
و مهاجم است، او انگيزه دارد؛ شما نميدانيد از کدام طرف حرکت خواهد کرد، از کدام طرف حمله خواهد کرد
امّا او برنامه‌ريزي ميکند، نقشه‌کشي ميکند و به شما حمله ميکند
انقلاب کار دشواري بود؛ پديد آوردن انقلاب کار آساني نبود
ابتکار عمل ميخواست، تلاش ميخواست و خون دل ميخواست؛ خب، امام بزرگوار
اين ملّت را و اين مجموعه‌هاي فعّالِ مبارز را با شعار خود، با روحيّه‌ي خود، با تقواي خود، با ايمان خود
با صدقي که نشان داد، حرکت داد و اين کار دشوار انجام گرفت و اين انقلاب، نظام‌سازي کرد و موفّق شد و پيروز شد
امّا نگه داشتنش مشکل‌تر است؛ نگه داشتنش مشکل‌تر است
دشمنها، آنهايي که با آنها در واقع مبارزه ميشد براي ايجاد اين انقلاب، آنها که بيکار ننشسته‌اند
آنها که دست برنداشته‌اند؛ آنها دنبال اين هستند که اين انقلاب را از دست شما بربايند
همچنان که ديديد در بعضي از کشورها -در همين چند سال اخير- مردم حرکتهاي بزرگي انجام دادند
[امّا دشمنان‌] آمدند از دست اينها ربودند، بردند، اينها را به خاک سياه نشاندند
اسلام بلاشک قلع‌وقمع‌کننده‌ي ظلم و استکبار است
لِيُظهِرَهُ عَلَي الدّينِ کُلِّه
يقيناً اسلام ميتواند کفر را، جبهه‌ي مقابل را شکست بدهد؛ امّا کدام اسلام قادر به اين کار است؟
آن اسلامي ميتواند کفر را و استکبار را و ظلم را قلع‌وقمع کند
يا او را محدود کند يا از تجاوز و تعدّي او جلوگيري کند
که داراي نظام باشد، داراي دولت باشد، داراي نيروي نظامي باشد
داراي رسانه باشد، داراي سياست باشد، داراي اقتصاد باشد
ابزارهاي فراوان در اختيار او باشد؛ اسلامي که توانسته نظام‌سازي کند و حکومت‌سازي کند
اين اسلام ميتواند مقاومت کند، وَالّا يک شخص ولو مسلمان برجسته‌اي باشد
يا جريان اسلامي مثل جريانهايي که در دنيا هستند، اگر به سمت هدف حکومت پيش نروند، هيچ خطري براي استکبار ندارند
چون هيچ کاري از دست آنها به اين صورت برنمي‌آيد؛ نميتوانند قلع‌وقمع کنند کفر و ظلم و استکبار را
شما اين اسلامي را که قادر بر مقابله است، قادر بر مقاومت است
قادر بر سينه سپر کردن در مقابل جبهه‌ي کفر است، اين اسلام را به دست آورده‌ايد
با زحمت هم به دست آورده‌ايد، امّا چه جوري ميخواهيد حفظش کنيد؟
در مقابل دشمن، اين را بايد نگه داشت، اين را بايد حفظ کرد؛ اين چيزي نيست که [اگر] رهايش کنيم خودش بماند
دشمن حمله ميکند. دشمن چند جور حمله ميکند
يک جور حمله‌هاي سخت است؛ جنگ سخت؛ اين را دشمن تجربه کرد و شکست خورد
جنگ هشت‌ساله‌اي که عليه ما به راه افتاد، ازاين‌قبيل بود؛ جنگ بين‌المللي بود
يکي به صدّام ابزار شيميايي داد، يکي هواپيماي ميگ داد، يکي هواپيماي ميراژ داد
يکي امکانات ضدّ هوايي داد، يکي نقشه‌هاي جنگي داد؛ حتّي نقشه‌هاي جنگي
و ساخت سنگرها هم با کمک ديگران بود. اينها همه کمکش کردند
که بلکه اين جنگ را او ببرد؛ و نتوانست. حمله‌ي سخت يک نمونه‌اش جنگ هشت‌ساله است
يک نمونه، شورشهاي قومي است که در کشور راه انداختند
در همه‌ي مرزهاي کشور که يادتان هست
که همه‌جا جنگ راه انداختند و شورش راه انداختند؛ [دشمن‌] نتوانست فائق بيايد؛ اينها جنگ سخت بود
کارهاي تروريستي را، جريانهاي تروريستي را يا فعّال کردند يا به وجود آوردند
آمريکا به سکّوي نفتي حمله کرد؛ آمريکا هواپيماي مسافري را ساقط کرد
هرچه توانستند کردند؛ اينها جنگ سخت است
در همه‌ي اينها شکست خوردند؛ در مقابل ملّت ايران و در مقابل امام بزرگوار شکست خوردند و بيشتر مرعوب شدند
امام بزرگوار با آن قدرتي که خداي متعال به او داده بود، به‌خاطر توکّل و تقوايي که داشت
به‌خاطر بصيرتي که داشت، به خاطر دلدادگي به هدف که در آن بزرگوار بارز و آشکار بود، خداي متعال در او هيبت قرار داد
به‌طوري‌که ديگران ميترسيدند، دشمنان از امام به‌معناي واقعي کلمه مرعوب بودند
کَاَنَّهُم حُمُرٌ مُستَنفِرَةٌ * فَرَّت مِن قَسوَرَةٍ
مثل فرياد شيري که ميترسانَد حيوانها را، فرياد امام و نواي امام اينها را ميترساند، مرعوب ميشدند
خب، اينها در اين مرحله شکست خوردند
مرحله‌ي ديگري از مقابله و معارضه‌ي آنها، عبارت بود از حمله‌ي نرم
حمله‌ي نرم يک نوعش همين چيزهايي است که مشاهده کرديد
تحريم اقتصادي، تبليغات اغواگر و امثال اينها. اينها کارهايي است که دشمن از روز اوّل شروع کرد و ادامه داد
به خيال خودشان تحريمهاي فلج‌کننده‌اي را نسبت به جمهوري اسلامي اعمال کردند
اين هم اثر نکرد؛ اين هم نتوانست؛ آنها ميخواستند جمهوري اسلامي را با اين تحريمها و با اين محاصره‌ي اقتصادي فلج کنند
[ولي‌] جمهوري اسلامي فلج نشد. در همان دوران تحريم، کارهاي بزرگي انجام گرفت
بنده در يک گزارشي خواندم از قول يک ژنرال وابسته به رژيم صهيونيستي
که همان وقت در مجلّات خارجي منتشر شده بود؛ گفته بود من با ايران دشمنم، ايران را دوست نميدارم امّا تحسين ميکنم
اينها توانستند در عين تحريم فلان موشک را يک موشکي آن‌وقت تازه آزمايش شده بود
و اينها با ماهواره و امثال آن ردگيري کرده بودند و فهميده بودند
به وجود بياورند؛ من تحسين ميکنم! در عين تحريم، در حال تحريم، بدون کمک ديگران و با فشارهاي اقتصادي [اين کارها شد]
يکي از [موارد] جنگ نرمي که انجام دادند، زدن عقبه‌هاي جمهوري اسلامي در برخي از کشورهاي ديگر بود
ه مجموعه‌هايي را که جزو عقبه‌هاي جمهوري اسلامي محسوب ميشدند
و عمق راهبردي جمهوري اسلامي محسوب ميشدند، تارومار کردند و در خيلي از کشورها زدند
يا تارومار کردند يا بالاخره به آنها ضربه زدند؛ اين هم اثري نکرد
و نتوانست؛ اينها هيچ‌کدام راه به جايي نبرد. پس هم جنگ سختشان شکست خورد، هم جنگ نرمشان
آنچه در مرحله‌ي سوّم دارد انجام ميگيرد -که مال امروز هم نيست
چند سال است که شروع شده، سالها است که شروع شده منتها روزبه‌روز توسعه پيدا کرده
جنگ نرم از نوع ديگر است؛ اين است که خيلي خطرناک است، اين آن چيزي است که بنده مکرّر در مکرّر
تذکّر ميدهم به مسئولان مختلف و به جهات مختلف؛ و آن عبارت است از نفوذ در مراکز تصميم‌سازي و تصميم‌گيري
آن عبارت است از نفوذ براي تغيير باورهاي مردم
آن عبارت است از نفوذ براي تغيير محاسبات
ما که مسئول هستيم و نشسته‌ايم اينجا، يک محاسبه‌اي داريم براي کارهاي خودمان، يک محاسبه‌اي ميکنيم
اين محاسبه نتيجه‌اش اين ميشود که اين‌جور موضع بگيريم
اگر محاسبه‌ي ما را توانستند تغيير بدهند، موضع‌گيري ما تغيير پيدا خواهد کرد
يکي از کارهاي اساسي آنها اين است: تغيير محاسبه‌ها در مسئولين؛ تغيير باورها در مردم
تغيير در مراکز تصميم‌سازي و تصميم‌گيري، مجموعه‌هايي که تصميم‌سازي ميکنند و تصميم‌گيري ميکنند
اين آن کار خطرناکي است که تهاجم به مباني انقلاب در آن هست
تهاجم به بنيانهاي حافظ و محافظ هست
به سپاه حمله ميکنند، حمله‌ي تبليغاتي؛ به شوراي نگهبان حمله ميکنند
به نيروهاي مؤمن و جوانهاي مؤمنِ حزب‌اللّهي حمله ميکنند
الان راديوهاي بيگانه و تلويزيون‌هاي بيگانه و تبليغات بيگانه پُر است از اين حرفها
من نميدانم شما آقايان محترم چقدر دسترسي داريد، چقدر مي‌بينيد
بخصوص با اين ابزارهاي جديد ارتباطاتي که به وجود آمده، دائم دارند روي اين زمينه‌ها کار ميکنند
براي اينکه مخاطبين خودشان را به اين نتيجه برسانند. به روحانيّون انقلابي حمله ميکنند
روحاني انقلابي را با عناوين گوناگون، [مثل] آخوند حاکميّتي و امثال آن، ميکوبند
در يک کلمه: تلاش در اين جنگ نرم، زمينه‌سازي براي تهي شدن نظام از عناصر قدرت است
ميخواهند کاري کنند که نظام اسلامي از عناصري که در درون او است و مايه‌ي اقتدار او است، تهي بشود و خالي بشود
وقتي ضعيف شد، وقتي عناصر قدرت در او نبود، وقتي اقتدار نبود
ديگر از بين بردنش و کشاندنش به اين سَمت و به آن سَمت، کار مشکلي براي ابرقدرت‌ها نخواهد بود
ميخواهند او را وادار کنند به تبعيّت
اينجا جاي همان جهاد کبيري است که من چند روز قبل از اين مطرح کردم
فَلا تُطِعِ الکٰفِرينَ وَ جٰهِدهُم بِه‌ جِهادًا کَبيرًا
در تفاسير گفته‌اند مراد از اين ضمير «بِه‌»، قرآن است
با اينکه حالا کلمه‌ي قرآن در عبارت نيامده است که ضمير به آن برگردد لکن
هم مرحوم طبرسي در «مجمع‌البيان» [گفته است‌]، هم مرحوم علّامه‌ي طباطبائي
مرحوم علاّمه‌ي طباطبائي ميگويند سياق کلام نشان ميدهد که مراد از «بِه‌» يعني «بالقرآن»
بنده هم آنجا همين را در سخنراني گفتم؛ بعد که آمدم، به ذهنم رسيد که
يک وجه اوضحي در اينجا وجود دارد که
«فَلا تُطِعِ الکٰفِرينَ وَ جٰهِدهُم بِه‌»، يعني «بعدم الاطاعة»
عدم‌الاطاعة يعني آن مصدري که فعل از آن انشقاق پيدا [ميکند] و مستتر در آن فعل است
فَلا تُطِعِ الکٰفِرينَ وَ جٰهِدهُم بِه‌، يعني به اين عدم‌الاطاعة، جِهادًا کَبيرًا
پس عدم‌الاطاعة شد جهاد کبير؛ اين معنا اقرب به ذهن است
حالا من البتّه فحص نکردم ببينم در بين مفسّرين کساني اين احتمال را داده‌اند يا نه
لکن به‌هرحال اين احتمال، احتمال مهمّي است. جهاد کبير يعني اين
جهاد براي عدم تبعيّت، براي عدم دنباله‌روي از دشمن
پس مسير و جهت‌گيري اين مجلس اين است
مسير انقلابي، مسير انقلابيگري
تعقيب راه انقلاب، تحکيم اسلام، تحکيم دين خدا
ما اگرچنانچه دنبال اقامه‌ي حکم الهي و دين الهي نباشيم، چرا اينجا هستيم؟
چرا بنده اينجا باشم؟ خب همانهايي که بودند -يا آنها يا امثال آنها- بيايند اداره کنند حکومت را
ما هستيم براي اينکه ميخواهيم دين خدا را تحکيم کنيم
حاکميّت دين خدا بايد تحقّق پيدا کند؛ ما دنبال اين هستيم
اين است که اگرچنانچه کسي در راهش کشته شد، شهيد در راه خدا است
اين است که مردم ما جوانهايشان را اين‌جور سخاوتمندانه دادند
و هنوز هم دارند ميدهند؛ وَالّا اگر اين نبود، خب رونق اقتصادي را ديگران و ديگران [انجام ميدهند]
چرا بنده‌ي آخوند يا روحاني بيايم مشغول اين کارها بشوم؟ ميروم دنبال درس و بحث خودم
خب ديگران اين کارها را ميتوانند بکنند و انجام ميدهند؛ در دنيا هم دارند انجام ميدهند
اگر بحث دين خدا و تحکيم دين خدا و حاکميّت الهي نباشد
بودن من و شما در اينجا اصلاً ضرورتي ندارد. پس اين است: تحکيم اسلام
[و همچنين‌] نوآوري؛ آنچه من تأکيد ميکنم، نوآوري است
منتها نوآوري منضبط، نوآوري آدمهاي باسواد
نه آدمهاي بي‌سواد يا نيمه‌سواد؛ نوآوري در مسائل دين
دين قابل اتّساع است، چون براي همه‌ي زمانها است، چون براي همه‌ي شرايط است
بنابراين دين خدا، به‌وسيله‌ي مجتهدِ داراي خبره‌ي استنباط و اجتهاد
در يک مواردي ميتواند اتّساع پيدا کند؛ همچنان‌که امام بزرگوار نمونه‌هايش را نشان دادند
و بعضي عمل شد و بعضي لااقل در زمان خود ايشان گفته شد
[و] التيام بخشيدن به زخمهايي که دشمن وارد ميکند؛ يکي از کارها اين است
دشمن دارد زخمهايي را بر پيکر اين انقلاب ميزند و وارد ميکند
ما بايد به اين زخمها التيام ببخشيم؛ يکي مسئله‌ي تفرّق مذهبي و طائفي است
شيعه و سنّي يکي مسئله‌ي اختلافات جناحي است
يکي مسئله‌ي دوقطبي کردن‌هاي مصنوعيِ جامعه است؛ اينها زخمهايي است که دارند وارد ميکنند؛ بايد اينها را التيام بخشيد
به‌هرحال، آنچه من رويش زياد تکيه ميکنم، [اين است که‌]
اصل تحوّل و پيشرفت را هميشه بايد مقابل چشم داشته باشيم
ايستايي جايز نيست؛ بايد دائم پيش برويم و پيشرفت بکنيم، منتها در جهت اهداف انقلاب و اهداف دين
اين هم بخش دوّم که درباره‌ي مسير اين مجلس محترم و به‌معناي واقعي کلمه معظّم، عرض کرديم
امّا وظايف عمومي‌اي وجود دارد که حالا من مختصراً عرض ميکنم که صحبتمان خيلي طولاني نشود
در يک جمله، ما بايد کشور را از اقتدار برخوردار کنيم؛ کشور بايد قوي بشود
راه بقاي انقلاب، راه پيشرفت انقلاب و راه تحقّق هدفهاي انقلاب
به‌معناي وسيع کلمه، عبارت است از اينکه ما کشور را مقتدر کنيم
اگر توانستيم اين وظيفه را انجام بدهيم
يعني دولت توانست، مجلس توانست، قوّه‌ي قضائيّه توانست، نيروهاي مسلّح توانستند
نهادهاي انقلابي توانستند، اين مجلس توانست در اين زمينه‌ها کاري بکند و کمکي بکند
آن‌وقت، ما مطمئن خواهيم شد که خواهيم توانست انقلاب را به‌معناي واقعي کلمه، حفظ کنيم
اگر کشور قوي شد، از استکبار هم ميشود امتياز گرفت؛ اين را من به شما عرض بکنم
اگر کشور ضعيف بود، استکبار که هيچ، ابرقدرت‌ها که هيچ
دولتهاي بي‌عُرضه و ضعيف و حقير هم از آدم طلبکاري ميکنند
اگر ضعيف شديم، اين‌جوري خواهد شد، [امّا] اگر قوي شديم، نه
قدرت هم يک امر نسبي است؛ در هر مرحله‌اي از قدرت، انسان ميتواند يک فعّاليّتي انجام بدهد
حالا مثلاً فرض بفرماييد در همين قضاياي مذاکرات هسته‌اي
که البتّه من حالا نميخواهم وارد آن مقوله بشوم دوستان عزيز ما گفتند ما امتياز گرفته‌ايم
و دشمناني که تا امروز قبول نميکردند که ما صنعت هسته‌اي داشته باشيم
حالا پاي کاغذ امضا کرده‌اند که ما ميتوانيم صنعت هسته‌اي داشته باشيم
خب اين چه‌جوري به دست آمد؟ اين بعد از آن به دست آمد که ما اقتدار خودمان را نشان داديم
و ما توانستيم کاري را انجام بدهيم که آنها تصوّر نميکردند بتوانيم انجام بدهيم
يعني توليدِ غني‌سازيِ بيست درصد
خود آنها هم ميدانند، اصحاب فنّ اين کار [هم‌] ميدانند که مشکل کار [غني‌سازي‌] تا
نود و نه درصد، عبارت است از مسير [غني‌سازي‌] تا ۲۰ درصد
اگر يک کشوري توانست خودش را تا ۲۰ درصد پيش ببرد
از آنجا تا ۹۰ درصد و ۹۹ درصد کار آساني است، راه زيادي نيست؛ اين را اينها ميدانند
اين مسير را جمهوري اسلامي پيش رفت؛ يعني توانست غني‌سازي ۲۰ درصد را به دست بياورد
توانست نوزده هزار سانتريفيوژ نسل اوّل توليد کند
توانست حدود ده هزار سانتريفيوژ نسل اوّل را به راه بيندازد
توانست سانتريفيوژهاي نسل دوّم و سوّم و چهارم را توليد کند
توانست آن دستگاهِ رآکتورِ آبِ سنگينِ اراک را به وجود بياورد
توانست کارخانه‌ي توليدِ آبِ سنگين را -که امروز از ما ميخرند- به وجود بياورد
اين کارها را توانستيم بکنيم که دشمن آن حدّاقل را قبول کرد که ما صنعت هسته‌اي داشته باشيم
اگر اين کارها را نکرده بوديم [قبول نميکردند]. من يادم هست و دوستان همه يادشان هست که در آن ده دوازده سال پيش از اين
که مذاکرات دوره‌ي قبل را داشتيم، بحث ما اين بود که مثلاً اجازه بدهند پنج سانتريفيوژ کار کند، آنها ميگفتند نميشود
ما اوّل ميگفتيم بيست سانتريفيوژ، بعد گفتند نميشود؛ کوتاه آمديم گفتيم پنج سانتريفيوژ، گفتند نميشود
گفتيم يکي، گفتند نميشود! وقتي‌که نميتوانيم، وقتي نداريم، وقتي قدرت نيست
دشمن اين‌جوري وارد ميشود؛ [امّا] وقتي شما نوزده هزار سانتريفيوژ را علي‌رغم دشمن
به وجود آورديد، به راه انداختيد، نسل دوّم و سوّم و چهارمش را توليد کرديد
کارهاي جنبيِ فراوانِ ديگري را انجام داديد، خب [دشمن‌] مجبور است قبول بکند؛ اقتدار اين است
اگر اقتدار بود، انسان ميتواند حتّي از استکبار امتياز بگيرد
اين امتيازي نبود که آمريکايي‌ها به ما دادند
اين امتيازي بود که ما با قدرتمان گرفتيم، نه اينکه کسي به ما امتياز داد
در همه‌ي زمينه‌ها همين‌جور است؛ در زمينه‌ي اقتصاد همين‌جور است
اين اقتصاد مقاومتي که بنده دائماً تکرار ميکنم و تأکيد ميکنم و خب بحمدالله دوستان
ستاد عمليّات و فرماندهي تشکيل داده‌اند و کارهايي دارد انجام ميگيرد که اميدواريم ان‌شاءالله
تايجش را ببينيم روي زمين، همين است
در اقتصاد، اگر ما قوي شديم و قدرتمند شديم، ديگر تحريم معني ندارد و تحريم يک کار زائدي ميشود
اگر ما در داخل توانستيم اقتدار اقتصادي به دست بياوريم،
آنها خودشان مي‌آيند به دريوزگي، مي‌آيند دنبال ارتباط اقتصادي؛ نه [فقط] تحريم نميکنند
بلکه اگر ما تحريم کنيم، آنها مي‌آيند ميگويند تحريم نکنيد؛ طبيعت کار اين است
در زمينه‌ي سياست هم همين است، در زمينه‌هاي گوناگون هم همين است
عناصر اقتدار را بايستي دولت و مجلس و ديگران دنبال باشند
و اين مجلس ميتواند اينها را مطالبه کند
شما ميتوانيد از اين بنده‌ي حقير مطالبه کنيد
از آقاي دکتر روحاني عزيزمان مطالبه کنيد، از آقايان مجلس ميتوانيد مطالبه کنيد
از قوّه‌ي قضائيّه ميتوانيد مطالبه کنيد؛ ميتوانيد مطالبه کنيد اين عناصر را
اين جمع باعظمت و اين جمع استثنائي، که گفتيم يک پديده و يک موهبت الهي است
اين کارها را ميتواند انجام بدهد. روي يک نقطه متمرکز بشويد، آن نقطه را دنبال بکنيد
افکار عمومي را همراه کنيد؛ اين ميشود آن چيزي که حقيقتاً شايسته است
حالا البتّه اگرچنانچه بخواهيم جسارت کنيم
و عرض بکنيم ملاک انقلابي بودن در اين مجموعه‌ها چيست، بنده به نظرم ميرسد ملاک انقلابي بودن، تقوا است
شجاعت است، بصيرت است، صراحت است، نترسيدن از «لَومَةَ لآئِم» است
اينها ملاک انقلابي بودن است. اگرچنانچه ما تقوا داشته باشيم
شجاعت لازم را هم داشته باشيم، صراحت لازم را هم -[البتّه‌] در جايي که صراحت لازم است
آنجايي که تَکنيه لازم است، نه؛ آنجا صراحت مضر است
اگر توانستيم اينها را انجام بدهيم [انقلابي هستيم‌]. شناخت درست از دشمن داشته باشيم
دشمن يک جبهه است؛ دشمن يک فرد که نيست، يک دولت خاص که نيست، يک جبهه است
ما بايد اين جبهه را بشناسيم و ببينيم چه کسي وابسته‌ي به اين جبهه است
و از کجا اين جبهه، جوري حرکت ميکند که ميتواند ما را نسبت به خودش مشتبه کند
جبهه‌ي دشمن را بشناسيم، شيوه‌هاي دشمني را هم بشناسيم؛ بدانيم [دشمن‌] چه جوري دشمني ميکند
گاهي هست که دشمن وارد ميشود، يک کاري را شروع ميکند
به قصد يک هدف خباثت‌آميز و ما درست نميدانيم آن هدف چيست
ظاهر کار را نگاه ميکنيم مي‌بينيم کار خوبي است و از آن استقبال ميکنيم
درحالي‌که او دارد آن هدف [خودش‌] را دنبال ميکند. داشته‌ايم؛ از اين قبيل در کشور داشته‌ايم و داريم
داريم مواردي را که آنها يک کاري را شروع کردند با يک هدفي
ما هم ظواهر کار را نگاه کرديم گفتيم عجب! خب اينکه کار خوبي است، اينکه اشکالي ندارد
درحالي‌که اگر بصيرت داشته باشيم، اگر اهداف دشمن را بشناسيم، اين‌جوري گول نميخوريم
در مقابل دشمن هم نبايد دچار انهزام روحي شد
اصل قضيّه، يکي هم اين است. انهزام روحي ضرر دارد
هر کسي که در درون خود منهزم شد، در صحنه، قطعاً منهزم خواهد شد
اوّلين شکست هر انساني، شکست در درون خودش است
که احساس کند نميتواند، احساس کند فايده‌اي ندارد، احساس کند طرفْ خيلي قوي‌تر از او است
احساس کند من که از دستم کاري برنمي‌آيد؛ اين انهزام روحي است
اگر اين انهزام پيدا شد، آن‌وقت در صحنه، قطعاً شکست خواهيم خورد
اين نبايد به وجود بيايد؛ مراقب باشيم که اين به وجود نيايد
رحمت خدا بر امام بزرگوارمان، بر شهيدانمان، و صلوات بر محمّد و آل محمّد