بسم‌الله‌الرّحمن‌الرّحيم
والحمدلله ربّ العالمين
والصّلاة والسّلام علي سيّدنا ابي‌القاسم المصطفي محمّد
و علي آله الاطيبين الاطهرين المنتجبين و لعنةالله علي اعدائهم اجمعين
خيلي خوش آمديد مردم عزيز قم، برادران و خواهراني
از مردم قم، از حوزه‌ي علميّه‌ي شريفه‌ي قم
به همه‌ي شما خوشامد عرض ميکنم؛ زحمت کشيديد، لطف کرديد
ياد اين حادثه‌ي بزرگ و اثرگذار و مستمر در تاريخ را گرامي ميدارم
درباره‌ي نوزدهم دي و مناقب مردم قم زياد حرف زده‌ايم
هرچه عرض بکنيم تکراري است و بارها گفته شده
خلاصه‌اش همين آيه‌ي شريفه‌اي است که اين قاري محترم خواندند
لا يَستَوي مِنکُم مَن اَنفَقَ مِن قَبلِ الفَتحِ وَ قاتَلَ [اولٰئِکَ اَعظَمُ دَرَجَةً] مِنَ الَّذينَ اَنفَقوا مِن بَعدُ وَ قاتَلوا
مردم قم قبل از آنکه حرکت بزرگي از ملّت ايران ديده بشود و شروع بشود، قيام کردند
خب، حرکت مردم قم حرکت بسيار اثرگذاري بود و ايران را لرزاند
همه‌ي دلهاي آماده را متوجّه يک فرصتي و يک امکاني و يک حقيقتي کرد و نهضت به راه افتاد
تا بقيّه‌ي قضايايي که ميدانيد. تکرار مطلب لازم نيست، آنچه لازم است، درس گرفتن از اين قضايا است
از اين‌جور قضايا بايد درس گرفت. درسها هم نوبه‌نو مطرح ميشود
هر روزي ما -من، شما، آحاد مردم- احتياج داريم به اينکه از حوادث گذشته درس بگيريم
نکته‌ي اصلي‌اي که در قضيّه‌ي قم وجود دارد که من آن نکته را هم بارها عرض کرده‌ام و تکرار ميکنم
اين است که مردم قم در آن مقطع، بهنگام عمل کردند
هميشه کار وقتي‌که در وقت خود انجام گرفت، تأثير ميکند يا تأثير آن افزايش پيدا ميکند
همان کار را اگر گذاشتيم بيات شد، مدّتي گذشت و بعداً انجام گرفت، گاهي اثر نميکند يا اثر کمي ميکند
هنر قمي‌ها اين بود که نکته را فوراً گرفتند، دشمني را فوراً شناختند و در همان وقت اوّل
به آن پاسخ دادند، وَالّا اگر بعد از آنکه آن رفتار خباثت‌آميزِ توطئه‌آميزِ دشمن نسبت به امام بزرگوار انجام گرفت
اين دست آن دست ميکردند، [ميگفتند] حالا ميکنيم
فردا ميکنيم، يک ماه ديگر ميکنيم، اين حوادث بعدي اصلاً به وجود نمي‌آمد. فريضه وقت دارد
در وقت خود بايد فريضه را انجام داد؛ بهترين وقت انجام فريضه هم اوّل وقت -وقت فضيلت- است
خب، بعضي اصلاً فريضه را انجام نميدهند، [ميگويند] بي‌خيال؛ بعضي انجام ميدهند امّا با تأخير
بعضي ميگذارند وقت که گذشت انجام ميدهند، مثل توّابين
توّابين آن‌وقتي که بايد مي‌آمدند -که عاشورا بود- نيامدند، وقتي آمدند که کار از کار گذشته بود
يا قيام مردم مدينه با رهبري عبدالله بن حنظله
آمدند در مقابل يزيد ايستادند، قيام کردند، حاکم مدينه را بيرون کردند، امّا دير
آن‌وقتي که شنيدند که حسين‌بن‌علي (عليهماالسّلام) از مدينه خارج شد، آن‌وقت بايد به اين فکر مي‌افتادند، نيفتادند
دير به فکر افتادند، يک سال بعد [به فکر افتادند]؛ نتيجه هم هماني شد که تاريخ ثبت کرده است
قتل‌عام شدند، تارومار شدند، نابود شدند، هيچ کاري هم نتوانستند بکنند
کار را در وقت بايد انجام داد. خب، اگر بخواهيم کار را در وقت انجام بدهيم، بايستي فريضه را بشناسيم
بدانيم چه کاري بايد انجام داد تا آن را در وقت خود انجام بدهيم
من عرضم اين است که اين انقلاب يک خيز بلندي بود
که ملّت ايران برداشت براي اينکه خود را از ذلّت وابستگي و ذلّت عقب‌ماندگي نجات بدهد
اين انقلاب يک حرکت عظيمي بود براي اينکه وابستگي و عقب‌ماندگي‌ را -اين دو ذلّت بزرگ را
به برکت اسلام و با راهنمايي و رهبري اسلام، از اين ملّت بزدايد
دو درد طولانيِ مزمن بود، اينها را علاج بدهد؛ انقلاب براي اين به وجود آمد
و نظام جمهوري اسلامي بر اين اساس تشکيل شد. خب، درست توجّه کنيد
وقتي که يک حرکتي براي اين مقصود به وجود آمده است که وابستگي را و عقب‌‌ماندگي را از اين ملّت بزدايد
و موفّق هم شده است، پيشرفت هم کرده است- آن کساني که عقب‌ماندگي و وابستگي به نفع آنها بود
در مقابل اين حرکت، اين انقلاب، و اين نظام مي‌ايستند؛ اين طبيعي است
اين[طور] نيست که ما دشمن درست ميکنيم‌؛ بعضي‌ها تکيه‌کلامشان اين است که آقا دائم دشمن نتراشيد‌
دشمن را حرکت ملّت ميتراشد. فرض کنيد يک قلدري آمده است خانه‌ي شما را
دکان شما را، محلّ استراحت شما را، زندگي شما را غصب کرده است؛ وقتي شما آمديد او را بيرون کرديد
خب شما حقّتان را انجام داده‌ايد، حقّتان را گرفته‌ايد امّا او با شما دشمني ميکند
تا وقتي‌که اميد داشته باشد که بتواند بر شما غلبه پيدا کند، به شما ضربه ميزند
ما با کسي دشمني جديدي ايجاد نکرده‌ايم؛ اينها دشمني ميکنند
آن کساني که از وابستگي ايران به خودشان بهره ميبردند، امروز با ما دشمنند؛ دشمن خوني
آن ‌کساني که از عقب‌ماندگي ملّت ايران منتفع ميشدند، امروز با ما دشمنند؛ دشمن خوني، دشمن آشتي‌‌ناپذير
البتّه اين دشمني ممکن است تا قيامت طول نکشد
عَسَي اللّهُ اَن يَجعَلَ بَينَکُم وَ بَينَ الَّذينَ عادَيتُم مِنهُم مَوَدَّة
ممکن است يک وقتي اتّفاق بيفتد در آينده -صد سال ديگر، پنجاه‌ سال ديگر، نميدانيم
که اين دشمني از بين برود؛ امّا شرط از بين رفتن دشمني چيست؟
اين که او نااميد بشود يا اصلاح بشود؛ که حالا اين [اصلاح شدن] بعيد است، اصلاح شدن ابرقدرت‌ها بعيد است
خب پس اين دشمني هست. آن درسي که ما بايد بگيريم که بهنگام عمل بکنيم
آن مبني بر اين است که دشمن را بشناسيم، سمت و سوي کار دشمن را بدانيم
آن‌قدر بصيرت پيدا کنيم که هر حرکتي که دشمن انجام ميدهد، بفهميم که هدفش چيست
اگر متوجّه ما و متعرّض به ما است، علاج کنيم آن را، بِايستيم، مقاومت کنيم؛ اين وظيفه‌ي ما است
حالا من درباره‌ي همين موضوع، چند جمله‌اي را، کلماتي را امروز عرض ميکنم
اوّلاً دشمن کيست؟ دشمن، امروز مشخّصاً عبارت است از آمريکا، انگليس
زرسالاران بين‌المللي، صهيونيست‌ها و دنباله‌هايشان؛ حالا دنباله‌هايشان خيلي اهمّيّتي ندارند، ارزشي ندارند که آدم اسم از آنها بياورد
اصلي‌ها اينها هستند. آمريکا دشمن است با جمهوري اسلامي، با ايران مستقل، با ايران روبه‌جلو و پيش‌رونده
انگليس که مستعمرِ پيرِ ازکارافتاده‌ي دوره‌ي قبل است و حالا باز مجدّداً
به اين منطقه ميخواهد نفوذ کند، دشمن است؛ صهيونيست‌ها دشمنند
سرمايه‌داران بين‌المللي و زرسالاران بين‌المللي دشمنند؛ اينها دشمنهاي اصلي [هستند
البتّه اين را هم عرض بکنم که فقط اينها هم دشمن نيستند، علاوه‌ي بر اينها يک دشمن ديگري وجود دارد و او درون خود ما است
خود ما يعني چه؟ يعني من، شما، فلان مسئول، فلان جوان
آن دشمن دروني چيست؟ آن دشمن دروني عبارت است از بي‌انگيزگي، نااميدي
بي‌حالي، بي‌نشاطي‌، تنبلي؛ اينها دشمن ما است
اَللّهُمَّ‌ اِنّي‌ اَعوذُ بِکَ‌ مِنَ‌ الکَسَلِ‌ وَ الهَرَمِ وَ الجُبنِ وَ البُخلِ
وَ الغَفلَةِ وَ القَسوَةِ وَ الفَترَةِ وَ المَسکَنَة
اينها دشمنهاي ما هستند. اَللّهُمَّ اِنّي اَعوذُ بِکَ مِن نَفسٍ لا تَشبَع
وَ مِن قَلبٍ لا يَخشَع وَ مِن دُعاءٍ لا يُسمَع و مِن صَلاةٍ لا تَنفَع
اينها دشمنان دروني ما هستند؛ همه را به گردن بيروني‌ها نمي‌اندازيم
ما هم اگر بد عمل کنيم، اگر به وقت عمل نکنيم، اگر تنبلي کنيم
اگر دشمن را اشتباه بگيريم، اگر به جاي شيطان اکبر واقعي
يک برادر ناباب يا ناراهي -که حالا برادر ما است، ولو ناباب و ناراه است- شيطان اکبر ما شد
پس اين هم دشمن ما است، حواسمان باشد. وقتي ما ميگوييم دشمن خارجي
معنايش اين نيست که در خودمان هيچ‌گونه نقصي وجود ندارد؛ نه، سياستهاي غلط، سياستهاي بد، رفتارهاي بد
اختلافات گوناگونِ بي‌وجه، تنبلي کردن، اقدام نکردن، تنگ‌نظري، اينها دشمنان ما است؛ اينها هم هست
خب، [وقتي] گفتيم آمريکا، انگليس، فلان دشمن خارجي، [آيا] همين‌طور شعار ميدهيم يا نه؟
من عرض بکنم به شما، شعار نيست؛ اين متّکي به واقعيّات است
خب، از قضاياي دنيا ما مطّلع ميشويم؛ وقتي که فرض کنيد وزير خارجه‌ي خوش‌اخلاق! آمريکا
در نامه‌ي وداعيّه‌ي خود توصيه ميکند به دولت بعدي که به ايران سخت بگيريد، هرچه ميتوانيد سخت‌گيري کنيد
تحريمها را حفظ کنيد، نگه داريد، بدانيد با سخت‌گيري ميشود از ايران امتياز گرفت کمااينکه ما گرفتيم -او ميگويد
خب اين دشمن است؛ حالا اين دشمن، دشمن خندان است
يک دشمن بود که مي‌آمد صريحاً ميگفت که ايران محور شرارت است، او اين را صريحاً نميگويد
امّا رفتار او همين رفتار است. اين شد دشمن
پس ما که دائم ميگوييم دشمن، دشمن، نه اين است که ميخواهيم شعار بدهيم، نه اينکه به قول بعضي‌ آدمهاي بي‌انصاف
ميگويند اينها در کار داخلي خودشان درمانده‌اند، ناچارند دشمن بتراشند؛ نه
دشمن‌تراشي نيست؛ خب دشمن است، چشمت را باز کن تا ببيني
ببندي چشمت را، البتّه نمي‌بيني؛ سرت را داخل برف فروکني، نمي‌بيني؛ امّا سرت را بلند کن، نگاه کن، مي‌بيني
گفتيم انگليس! انگليس‌ها مجدّداً به خليج فارس [آمده‌اند]؛ البتّه ما از يکي دو سال قبل خبر داشتيم؛ شنيده بوديم
که اينها بنا دارند دوباره به خليج فارس بيايند؛ حالا آمدند
مي‌آيند اينجا به يک عدّه از حکّام خليج فارس -که هيچ صميميّتي هم بينشان نيست
اين‌جور نيست که خيال کنيم واقعاً آنها با اين حکّام خليج فارس صميمي‌اند ؛ نه، ميخواهند استفاده کنند
ميدانند آنها را ميشود زير بار گرفت؛ مي‌آيند با آنها اين‌جوري حرف ميزنند- ميگويند ايران تهديد است! خب، تهديد خود انگليس‌هايند
امروز محافل انگليسي مي‌نشينند براي منطقه و براي ايران اسلامي تصميم‌گيري ميکنند
يکي از تصميمهايشان تجزيه‌ي کشورهاي منطقه است
اين چيزي که عرض ميکنم، تحليل نيست، حدس نيست؛ اينها اطّلاعات است
ميگويند دوران يک عراق، يک سوريه، يک يمن، يک ليبي گذشته
عني عراق تجزيه بشود، سوريه تجزيه بشود، ليبي تجزيه بشود، يمن تجزيه بشود؛ اسم ايران را نمي‌آورند، چون جرئت نميکنند
ميترسند. از افکار عمومي ايران بشدّت ميترسند وَالّا
همان حرفي را که محمّدرضا قبل از رفتن گفت که «اگر ما برويم، ايران ميشود ايرانستان
منظورش اين بود که مثل افغانستان، مثل ترکمنستان، مثل مانند اينها، اينجا هم يک قسمتي به نام ايرانستان ميمانَد
بقيّه هم تقسيم ميشود بين دولتهاي متفرّق- اينها [هم] ميخواهند همان حرف را بزنند؛ در اين اميد بودند
تلاششان را هم کردند، توي دهنشان هم خورد لکن در ذهنشان هنوز هست؛ [امّا] به زبان نمي‌آورند
خب اين دشمن است، [مگر] دشمن شاخ و دُم دارد؟
از حالا نشسته‌اند، دارند براي دوران بعد از پايان برجام فکر ميکنند که بعد از آن چه محدوديّت‌هايي را بر ايران تحميل کنيم
که دوران برجام به خيال آنها ده سال، دوازده سال مثلاً بايد طول بکشد- از حالا دارند فکر آن‌وقت را ميکنند
که ما با ايران، آن‌وقت چه کار کنيم، چه بگوييم، چه‌جوري عمل کنيم که محدوديّت ايجاد کنيم
ديگر دشمن از اين بدتر؟ از اين خبيث‌تر‌؟ اينکه بنده ميگويم انگليسِ خبيث، اين خباثت اينها است
يکي از برنامه‌هاي اينها که تصريح ميکنند، آموزش و تسليحِ افرادِ بوميِ انتخاب‌‌شده است
يعني [ميگويند] ما در اين کشورها، ازجمله در ايران، افرادي از خود ايران را انتخاب ميکنيم، با اينها ارتباط برقرار ميکنيم
اينها را آموزش ميدهيم، تجهيزشان ميکنيم -امروز هم تجهيز کردن آسان است، اينترنت هست و
فضاي مجازي هست و ارتباطات گوناگون هست- تا به جان کشور بيفتند
به جان نظام اسلامي بيفتند، به جان ملّت بيفتند
اينها حرفهايي است که اينها دارند ميگويند؛ خب اين شد دشمن
اين دشمن را بايستي شناخت. عرض کرديم، هم دشمن را بايد شناخت، هم شيوه‌هاي دشمني را
راه‌‌‌ورسم‌ها و سمت‌وسوهايي را که اينها براي دشمني در نظر گرفته‌اند، [همه] بايد بدانند
مسئولين هم بايد بدانند، مردم هم بايد بدانند، جوانهاي ما هم بايد بدانند
کارگرهاي ما هم بايد بدانند، دانشگاهي‌هاي ما هم بايد بدانند
بدانند که هدف دشمن -حالا گاهي در راديوها و در تشکيلاتشان ميگويند
که هدف ما شخص فلاني است، مثلاً فرض کنيد علي خامنه‌اي
ولي دروغ ميگويند- هدفشان ملّت ايران است، هدفشان ايران اسلامي است، هدفشان نظام اسلامي است
اگر با فلان زيدي، با فلان عمروي، با فلان دستگاهي و سازماني هم دشمني ميکنند، به‌خاطر اين [است
که احساس ميکنند اين مثلاً سينه سپر کرده، ايستاده؛ بايد پس بزنند او را؛ که حالا در اين زمينه هم عرض خواهم کرد
خب، ما بايد درمقابل چه کار کنيم؟ وظيفه‌ي ما اين است که ما کشور را
هم نيرومند کنيم، هم مقاوم کنيم؛ قدرت کشور را بالا ببريم
و آن را مقاوم‌سازي کنيم. قدرت کشور چه‌جوري بالا ميرود؟
اينها حرفهايي است که بايد روي آن فکر کنيم و برنامه‌ريزي کنيم؛ اين برنامه‌ريزي به عهده‌ي همه است
به عهده‌ي مسئولين هست، به عهده‌ي سياستمداران هست، به عهده‌ي حوزه‌هاي علميّه هست، به عهده‌ي دانشگاه‌ها هست
به عهده‌ي عناصر فعّال فرهنگي هست، به عهده‌ي عناصر فعّال سياسي هست
بايد روي اينها برنامه‌ريزي کنند. ما بايد مقاوم‌سازي کنيم و کشور را نيرومند کنيم
چه‌جوري نيرومند کنيم؟ عناصر اقتدار براي کشور چه چيزهايي است؟ من چند موردش را ميشمرم
يکي‌ ايمان اسلامي است، ايمان ديني است
ايمان ديني جزو مهم‌ترين عناصر مقاومت و تحرّک اين کشور است؛ مال امروز هم نيست
از ۱۳۰ ‌سال، ۱۴۰ سال پيش به اين‌طرف، هر حرکتي در اين کشور انجام گرفته است
است که اثرگذار، جريان‌ساز و مؤثّر بوده است، عنصر ايمان ديني حرف اوّل را در آن ميزده است
شما از قضيّه‌ي تنباکو شروع کنيد، قضيّه‌ي تنباکو که يک حرکت عظيم مردمي در کشور بود
عنصر ديني داشت؛ مرجع تقليد حکم کرد، مردم بر طبق حکم او به‌خاطر ايمان ديني عمل کردند
و يک خيانت بزرگ را که براي سالهاي متمادي پدر اين ملّت را درمي‌آورد، از سر اين ملّت دور کردند؛ اين يکي
مشروطيّت؛ مشروطيّت حرکتي بود که با پيش‌آهنگي علما که مظهر دين‌داري مردم بودند
توانست پيش برود. بله، فلان روشنفکر، فلان نويسنده، فلان محفلِ پنهاني در کشور بود
نه‌اينکه نبود امّا پيش نميرفت، کاري نميتوانستند بکنند، نفوذي در مردم نداشتند
آنچه در مشروطه مردم را به ميدان آورد، عبارت بود از حضور علماي تراز اوّلي
مثل مرحوم شيخ فضل‌الله نوري، مثل مرحوم سيّدمحمّد طباطبائي، مثل مرحوم سيّدعبدالله بهبهاني
اينها علماي بزرگ بودند؛ در تهران و در تبريز علماي بزرگ، در اصفهان علماي بزرگ
در بعضي از شهرهاي ديگر هم همين‌جور، در فارس همين‌جور، علماي بزرگ جلو افتادند و مردم دنبال اينها آمدند
منتها خب انگليس‌ها اينجا زرنگ‌تر از ما بودند؛ هم بين علما اختلاف ايجاد کردند [هم بين مردم
در تهران بين آن دو بزرگوار و شهيد بزرگوار شيخ فضل‌الله نوري اختلاف ايجاد کردند
شيخ فضل‌الله نوري که پيش‌قدم‌ترين عالم براي برقراري مشروطه بود
به اتّهام ضدّيّت با مشروطه به دار کشيده شد! اين کاري بود که آنها کردند
مردم را کشاندند به سفارت و يک عدّه‌اي دودستي مشروطه را تقديم انگليس‌ها کردند
و مشروطه آن شد که دنبالش رضاخان بود و پنجاه ‌سال، شصت‌ سال عقب‌ماندگي اين کشور، امّا شروع حرکت با دين بود
نهضت ملّي شدن صنعت نفت؛ ببينيد اينها تاريخ است. اينکه من مدام ميگويم تاريخ را بخوانيد
در تاريخ تأمّل کنيد، براي اينها است. اگر علما نبودند و انگيزه‌ي ديني نبود، قطعاً نهضت ملّي شدن صنعت نفت پيش نميرفت؛ اين را همه بدانند
در مقدّمه‌ي اين نهضت آيت‌الله کاشاني بود. پشتيبان او مرجع تقليدي مثل مرحوم آسيّدمحمّدتقي خوانساري در قم بود
مروّجان اين فکر، يک جمعي در قم و در مشهد ما يک عالم ديني
يک منبريِ درجه‌ي يک و يک فعّال مذهبي گوينده‌ي متفکّر درجه‌ي يک [بودند
اينها مروّجين نهضت ملّي بودند، مردم به‌خاطر دين آمدند
بعد که مرحوم کاشاني را جدا کردند، علما را طرد کردند، مذهبي‌ها را کنار گذاشتند، مصدّق شکست خورد
تا دين بود، تا عنصر ايمان ديني بود، حرکت به جلو بود
وقتي اين [عنصر] از آن گرفته شد، حرکت متوقّف شد، شکست خورد، تبديل به عکس شد
يک آمريکايي با يک چمدان اسکناس آمد در تهران و همه‌ي قضايا را به هم زد
عنصر ايمان ديني در همه‌ي حرکتها [روشن است
در پانزده خرداد که روشن است، در انقلاب اسلامي که روشن است، در قضيّه‌ي دفاع مقدّس که روشن است
در قضاياي گوناگون، دين و انگيزه‌ي ديني مردم را کشاند. آن‌ که چهار پسر يا سه‌ پسرش
در راه خدا شهيد شدند، خوشحال است که در راه خدا شهيد شدند
انگيزه‌ي ديني و انگيزه‌ي ايماني يک عامل اقتدار است
اين را بايد نگه داشت، با اين دشمني ميکنند
امروز از همه طرف با انگيزه‌ي ديني مردم دارد دشمني ميشود
براي اينکه ايمانها را اوّل در جوانها و بعد در طبقات گوناگون ديگر به عناوين مختلف
به اَشکال مختلف از بين ببرند. اين کاري است که دارد امروز به‌وسيله‌ي دشمن انجام ميگيرد
علاوه بر ايمان ديني، معرفت ديني [لازم] است
ايمان ديني بايد با معرفت همراه باشد؛ معرفت ديني چيست؟
همين مطلبي که مرحوم مدرّس فرمود که «ديانت ما عين سياست ما است، سياست ما عين ديانت ما است
و امام بزرگوار ما هم همين معنا را و همين مفهوم را، هم گفت و هم عملي کرد
امروز يکي از توصيه‌هاي اساسي‌اي که هيئتهاي انديشه‌ورز آمريکايي و انگليسي
دُور هم مي‌نشينند، فکر ميکنند، طرّاحي ميکنند، دارند ارائه ميدهند
و به فعّالان مطبوعاتي و رسانه‌اي و اينترنتي و سياسي و غيره تعليم ميدهند
اين است که ميگويند با دينِ سياسي بايد مخالفت کرد
يعني تبليغِ جدايي دين از سياست؛ يعني جدايي دين از زندگي
دينِ گوشه‌ي مسجد، دين داخل خانه، دين فقط در دل، نه در عمل
که اقتصاد غير ديني باشد، سياست غير ديني باشد، زير بار دشمن رفتن غير ديني باشد
با دوست جنگيدن، با دشمن همراه شدن -بر خلاف نصّ دين- وجود داشته باشد
امّا ظاهر هم ظاهر ديني باشد؛ اين را ميخواهند. معرفت ديني يعني اينکه دين -همه‌ي اديان
ادّعاي ما اين است که همه‌ي اديان اين‌جور هستند، حتّي مسيحيّت
امّا آنکه مسلّم و واضح و روشن است، دين اسلام است که پيغمبر اکرم اوّلْ‌کاري که بعد از غربت دوران مکّه انجام داد
ايجاد حکومت بود و دين را با ريختن در قالب حکومت توانست ترويج بکند
جداي از حکومت نيست. معناي اينکه ديني از حکومت جدا باشد، اين است که
دين بنشيند دائم نصيحت بکند، دائم حرف بزند و قدرتمندان هم هر کار که دلشان ميخواهد
برخلاف دين و بر ضدّ دين بکنند؛ هر وقت هم که خواستند يک لگدي به سر اينها بزنند
دين غير سياسي يعني اين. اين را ميخواهند، اين را دنبال ميکنند
نخير، اين معرفت بايد وجود داشته باشد که دين منفکّ از سياست نيست
و دشمن دين، از آن ديني ميترسد که دولت دارد، قدرت دارد، ارتش دارد، اقتصاد دارد
سيستم مالي دارد، تشکيلات گوناگون اداري دارد؛ از اين دين ميترسد
وَالّا آن ديني که مردم ميروند و در مسجد عبادت ميکنند، خب بکنند، صد سال بکنند
پس اين هم يک از عوامل [اقتدار کشور]. اين را بدانيد که عدم انفکاک دين از زندگي و از سياست
و جريان دين در همه‌ي شراشر زندگي جامعه
يک معرفت درست ديني است؛ اين بايد تحقّق پيدا بکند و بايد دنبال اين بود
وَالّا اسم دين و اسم روحاني‌صفتيِ ماها و عمّامه‌به‌سريِ ماها و
مانند اينها که کاري نميکند؛ بايد حقيقتاً حرکت کنيم
يکي از عوامل قدرت، حرکت سريع علمي است؛ قدرت علمي. حديث «اَلعِلمُ سُلطان» را من مکرّر خوانده‌ام
با قدرت علمي ما هم مخالفند
همان عناصر بومي‌اي که آن انگليسيِ خبيث توصيه کرد و تأکيد کرد که بايد در داخل کشورها اينها را به کار بگيريم
و مجهّزشان بکنيم، همان عناصر گاهي در دانشگاه‌ها سعي ميکنند جوان ما را مأيوس کنند
براي اينکه حرکت علمي انجام ندهد؛ اگر بااستعداد است، او را کوچ بدهند به طرف خارج‌
ميگويند] «آقا! برو فلان‌جا، اينجا مانده‌اي که چه؛ خودت را ضايع ميکني
و پول هم بدهند، پاداش هم بدهند‌. البتّه جوانهاي مؤمن ما ايستاده‌اند‌
اين را من ميتوانم شهادت بدهم. علي‌رغم خباثتهايي که بعضي از عناصر خود‌فروخته‌ي دشمن
در سطح دانشگاه‌ها و بيرون دانشگاه‌ها انجام ميدهند براي اينکه بذر نوميدي را بپاشند‌
جوانهاي ما، جوانهاي مؤمن ما ايستاده‌اند. چند روز قبل از اين، مدال‌گيران
و برجستگان يک دانشگاه برجسته‌ي کشور آمده بودند، جوري حرف ميزدند که انسان واقعاً مبهوت ميمانْد از
زيبايي و صحّت و اتقان حرف زدن اينها
حالا عرض خواهم کرد که اينها مردم ما را نشناخته‌اند امّا توطئه‌هايشان را بايد شناخت
يکي از راه‌هاي مقاوم کردن کشور عبارت است از حرکت علمي، که نه بايد متوقّف بشود
نه بايد شتاب آن کاهش پيدا بکند
يک مسئله‌ي ديگر، پيشرفت اقتصادي و حلّ مشکلات مردم است
يکي از اهداف آنها از اين تحريمها همين است که مردم را از نظام جدا کنند
مردم دچار مشکلات باشند؛ بيکاري باشد، رکود باشد، مشکلات گوناگون اقتصادي باشد
ما همين‌طور حرف بزنيم، مردم هم دچار مشکلات‌ [باشند
تحريم ميکنند براي اينکه اين کارها اتّفاق بيفتد و تحريم را هم که بظاهر برميدارند، جوري برميدارند که اين مشکلات برطرف نشود
ما بايد در مقابل چه کار کنيم؟ پادزهر ما اين است که ما
کاري کنيم که اقتصاد، اقتصاد قوي، مقاوم و پايدار [بشود]، يعني همان «اقتصاد مقاومتي» که بارها گفته‌ايم و گفته‌ايم و گفته‌ايم
اين هم از عوامل اقتدار کشور است. کشوري که اقتصاد قوي داشته باشد، پولش هم ارزش پيدا ميکند
مسئولينش هم ارزش پيدا ميکنند، مردمش هم اعتبار پيدا ميکنند
و ديگر نميشود بر اينها تحميل کرد. بارها گفته‌ايم که بايد خودمان را از اين
مکيدن نفت و وابسته بودن به نفت بتدريج جدا کنيم
و اين را بايد بتدريج کم کنيم. سياست نفت و بالا پايين شدن نفت، دست ديگران است؛ نفت مال ما است امّا اختيارش دست ديگران است
بايد بتوانيم اقتصاد کشور را مقاوم کنيم، جوري کنيم [که آن را] استحکام ببخشيم. اين يکي از عوامل اقتدار است
حفظ عزّت ملّي در مذاکرات بين‌المللي، در رفت‌وآمدها، زير بار زور نرفتن، عزّت ملّي را حفظ کردن
يکي از عوامل اقتدار کشور است. در آن جلسه‌اي که ما نشسته‌ايم و داريم با طرف مقابلمان حرف ميزنيم
او نگاه ميکند ببيند روحيّه‌ي ما چه‌جوري است، انگيزه‌ي ما چقدر است، همّت ما چقدر است‌‌
بر اساس آن برآوردي که ميکند، با ما رفتار خواهد کرد. بايد عزّت ملّت را، عزّت کشور را حفظ کنيم
آن‌وقت] مردم هم احساس عزّت ميکنند؛ اين ميشود توانمندي و مايه‌ي اقتدار کشور
خب‌‌، اگر چنانچه حقيقتاً اين وسايل مقاومت را شناختيم
سمت و سوي کار دشمن را شناختيم، آن‌وقت در مقابل دشمن ميتوانيم برنامه‌ريزي کنيم‌، نقشه بکشيم
همين عوامل اقتدار را در خودمان به وجود بياوريم؛ اگر نشناختيم، گاهي ممکن است به دشمن کمک هم بکنيم
بارها من عرض کرده‌ام، اگر در جبهه‌ي جنگ سرباز رزمنده خوابش ببرد
بعد از خواب بيدار بشود گيج و ويج، نميداند چه کار ميکند، توپخانه را روشن کند
ممکن است به خودي ضربه بزند. شما اگر نداني دشمن کدام طرف است، دوست کدام طرف است
توپخانه را که روشن کردي، به جاي اينکه به دشمن بخورد، به دوست ميخورد؛ بصيرت که لازم است [براي] اين است
دشمن دنبال اين است که اين عوامل اقتدار ملّي را -که بنده عرض کردم- از بين ببرد؛ هدف دشمن اين است
ايمان را از بين ببرد، حيا و عفاف را از بين ببرد، پايبندي به مباني ديني را از بين ببرد
اعتقاد راسخ به حاکميّت دين را از بين ببرد، عزّت ملّي را مخدوش کند
حرکت علمي را متوقّف کند، دستگاه‌ها و مجموعه‌هايي که مظهر اقتدار کشور و اقتدار ملّتند، اينها را تضعيف کند
شما مي‌بينيد به سپاه حمله ميشود، به بسيج حمله ميشود، به شوراي نگهبان حمله ميشود، اينها همين است
من کاري به اين بگومگوهاي اخير بين رؤساي دو قوّه ندارم
اينها چيزهاي مهمّي نيست، اينها تمام ميشود به حول و قوّه‌ي الهي؛ چيز اهمّيّت‌داري نيست
دشمن ميخواهد اين چيزها را بزرگ کند؛ لکن وجود يک قوّه‌ي قضائيّه‌ي مستقل و شجاع و قاطع را همه بايد قدر بدانند
همه بايد کمک کنند. بنده، هم از دولتها حمايت ميکنم
هم از قوّه‌ي قضائيّه حمايت ميکنم، هم از مجلس شوراي اسلامي حمايت ميکنم -من از همه حمايت ميکنم
امّا بايد ديد، آن‌چيزي که ميتواند دشمن را در اهداف خودش ناکام کند چيست؟
ما اگر بتوانيم يک دستگاه امنيّتي قوي داشته باشيم، يک دستگاه نظاميِ مردميِ مقتدر داشته باشيم
يک حرکت عظيم مردمي به نام بسيج داشته باشيم
يک روحانيّت آگاه متوجّه به زمان و زمان‌شناس و داخل صحنه داشته باشيم
يک قوّه‌ي قضائيّه‌ي مقتدرِ کامل داشته باشيم
يک دولت برنامه‌ريز دقيقِ شجاع داشته باشيم؛ اگر اين‌چيزها را داشته باشيم
حرکت ملّت ايران و حرکت کشور، حرکت موفّقي خواهد شد
اينها را بايد تأمين کرد، دنبال اينها بايد بود
هرکدام را که داريم خدا را شکر کنيم و نگه داريم؛ هرکدام را که نداريم تأمين کنيم؛ براي خودمان فراهم بکنيم
امروز خوشبختانه حرکتهاي خيلي خوبي هست؛ هم در حوزه‌ي علم و فرهنگ -همان‌طور که عرض کردم
هم در حوزه‌هاي ديگر]؛ بهترين مدال‌آوران کشور بچّه‌هاي بسيجي‌اند
اينجا من با دانشجوها ملاقاتهاي متعدّدي دارم؛ يک نمونه‌اش همين چند روز قبل از اين بود که
مدالگيران و جوانهاي بسيجيِ دانشگاه شريف آمدند اينجا
ده‌ها مدال، ده‌ها جوان برجسته و نخبه، يک نمونه‌اش بود؛ نمونه‌هاي فراوان ديگري داريم
جوانهاي نخبه، جوانهاي فعّال، جوانهاي زنده، باهوش، دانشگاهي، دانشجو
و همچنين در ميان اساتيد، [افراد] داراي فکر انقلابي، داراي انگيزه‌ي انقلابي و عزم انقلابي
اين امروز وجود دارد؛ در حوزه‌ي فرهنگ هم همين‌جور است، در حوزه‌ي هنر هم همين‌جور است، در حوزه‌ي سياست هم همين‌جور است
هرچه ميتوانيم بايستي به اين جوانهاي پرانگيزه، در همه‌ي اين حوزه‌هايي که اسم آوردم کمک کنيم
البتّه اين را قاطعاً عرض ميکنم که دشمن با همه‌ي برنامه‌ريزي‌هايش، مردم ما را نشناخته
ملّت ايران را نشناخته؛ اشتباه ميکنند. ديديد در سال ۸۸ خطا کردند و آن فتنه را راه انداختند
کار را به جاهايي رساندند که به خيال خودشان جاهاي بسيار باريک و حسّاس و دقيقي بود
امّا] ناگهان حرکت عمومي نهم دي همه را مبهوت کرد
اين حرکت نهم ديِ سال ۸۸ از جنس همان حرکت نوزدهم دي شماها در سال ۵۶ است
بنابراين همه‌ي قشرهاي فعّال کشور، از روحانيّون، دانشگاهيان
مسئولان کشور، مديران کشور، بخصوص مديران ارشد کشور
نمايندگان مجلس شوراي اسلامي، روشنفکران، نويسندگان
همه وظيفه داريم که عوامل اقتدار را در کشور -که شمردم- تقويت کنيم
آن که ايران را دوست دارد، بايد بداند حمله‌ي به ايمانِ اسلاميِ جوانان، يک خيانت به ايران است
بعضي‌ها هستند که ايران را دوست دارند، کشور را دوست دارند، [امّا] خيلي پايبندي و دلبندي به دين و شريعت و مانند اين چيزها ندارند
آنها هم بايد بدانند که اگر واقعاً ايران را دوست دارند، اگر حقيقتاً خائن نيستند
و دشمن در لباس دوست نيستند، نبايد دين را -دين جوانان را، ايمان جوانان را- تضعيف کنند
آن که ايمان جوانان را تضعيف ميکند، دارد به کشور خيانت ميکند؛ نه‌فقط به دين
اين عوامل اقتدار کشور و ملّت بايد از سوي همه‌ي اين اقشار تقويت بشود، حفظ بشود، دنبال بشود
و خوشبختانه امروز يک مجموعه‌ي عظيمي اين وظيفه را دارند انجام ميدهند و بعد از اين هم بيشتر خواهد شد
درس امروزِ من و شما از حادثه‌ي نوزدهم دي اين باشد که بدانيم
بايد دشمن را شناخت، شيوه و سمت‌وسوي کار دشمن را دانست
و بهنگام، بوقت با هر وسيله‌اي که در اختيار من و شما هست
در مقابل او بايد ايستاد. اگر اين کار را کرديم، بدانيد
دشمنان جهاني و بين‌المللي ما -همانهايي که گفتم؛ از آمريکا و انگليس و صهيونيسم و
کمپاني‌هاي بين‌المللي و زرسالاران بين‌المللي و دشمنان عنود- در مقابل ملّت ايران هيچ غلطي نخواهند توانست بکنند
خب، الحمدلله آنهايي که دلشان ميخواست شعار بدهند، اين دَم آخر کاملاً کاري که دلشان ميخواست انجام دادند
والسّلام عليکم و رحمة‌الله و برکاته