بسم‌الله‌الرّحمن‌الرّحيم
الحمد للّه ربّ العالمين، و الصّلاة و السّلام علي سيّدنا و نبيّنا ابي القاسم المصطفي محمّد
و علي آله الاطيبين الاطهرين المنتجبين، سيّما بقيّة اللّه في الارضين
خيلي جلسه‌ي شيرين و شيوا و پُرمغز و پُرفايده‌اي است اين جلسه
منظورم شخص اين جلسه نيست، [بلکه] جريان اين جلسات است که شماها همّت گماشتيد
و جلسات شب خاطره را به عنوان يک حرکت ماندگار به وجود آورديد
و خب بحمداللّه امروز اين حقير هم توفيق پيدا کردم که بنشينم و بشنوم و استفاده کنم
بسيار خوب بود، خيلي استفاده کرديم، بهره برديم
البتّه خاطرات امثال حقير، خاطرات مهمّي نيست
چون همان‌طور که ايشان گفتند که وقتي خرّمشهر فتح شد ايشان در کرمانشاه خبرش را شنفتند
ما هم در تهران خبرش را شنفتيم. البتّه بد نيست اين را عرض بکنم که
حالا يادم نيست که خبر از راديو اعلام شده بود يا نه، شهيد صيّاد تماس گرفت با من در دفتر رياست جمهوري
و گفت و بعضي از تفصيلات را هم گفت؛ از جمله گفت «الان که من دارم با شما حرف ميزنم
عراقي‌ها صف کشيده‌اند براي اينکه اسير بشوند»، خيلي تعبير جالبي بود
من سوار شدم، بلافاصله همان بعدازظهر، رفتم خدمت امام که البتّه ديگر مردم در خيابانها پُر بودند
و اظهار محبّت ميکردند و اظهار شادي ميکردند؛ رفتم همين تعبير را به امام گفتم
گفتم آقاي صيّاد ميگويد که عراقي‌ها صف کشيده‌اند که بيايند اسير بشوند؛ يک صف طولاني، ده پانزده هزار نفر
خاطرات ما خاطرات مهمّي نيست، [بلکه] خاطرات برادران و خواهراني که مدّتهاي طولاني در جنگ بودند و حوادث را ديدند، آنها مهم است
به اعتقاد بنده، اين جنگ - اين دفاع مقدّس - در کنار خساراتي که براي ما داشت
فوائد و منافع بزرگي هم داشت؛ اين منافع، بمراتب بزرگ‌تر و بيشتر از آن خسارات است
خسارتهاي ما در آنجا عبارت بود از خسارتهاي انساني و مادّي، يعني جوانهايي را از دست داديم
خانواده‌هايي عزيزانشان را از دست دادند، همه‌مان براي جوانها داغدار شديم و خسارات مادّي پيش آمد
کشور از لحاظ ظواهر سازندگي يک مقداري در يک برهه‌اي عقب افتادگي پيدا کرد؛ اينها خسارات جنگ بود
همه‌ي جنگها اين‌جور خساراتي دارد. لکن منافع جنگ، منافع بلند مدّت بود
منافع ماندگار بود. البتّه منافع کوتاه مدّت و منافع نزديک هم داشت
يکي از بزرگ‌ترين فوائد اين جنگ هشت ساله و دفاع هشت‌ساله، حفظ و تقويت روحيه‌ي انقلاب و حرکت
در نسل جوان ما و در جامعه‌ي ما بود
اگرچنانچه اين حرکت جهادي و فداکارانه به وجود نمي‌آمد
روحيه‌ي انقلابي در آن اوايل که هنوز عمق زيادي هم پيدا نکرده بود، در معرض تطاول قرار ميگرفت
بله، امام بزرگوار حضور داشت و شخصيّت ايشان يک شخصيّتي بود که
خيلي از چيزها را تضمين ميکرد؛ لکن خطرات، خطرات سنگيني بود؛ روحيه‌ي انقلابي قطعاً در معرض تهديد قرار ميگرفت
انقلاب با حضور در صحنه‌ي دفاع مقدّس، ماندگار شد
يک فايده‌ي ديگر اين بود که ما اين فکر و انديشه‌ي دفاعِ از هويّت ملّي و هويّت ديني و انقلابي را
که بارها گفته‌ايم و شنيده‌ايم و نقل کرده‌ايم که خداي متعال کمک ميکند و انسانها را
در [برابر] عوائق و موانعي که در راه حق وجود دارد، پيروز ميکند ــ يک بار ديگر خودمان تجربه کرديم؛ اين خيلي مهم است
يک جامعه‌اي که در جهت پيشرفت به سمت اهداف والا دارد حرکت ميکند، به‌طور طبيعي مواجه ميشود با موانع بسياري
بخصوص در دنياي مادّي امروز؛ و اگر آن آرمانها، آرمانهاي معنوي و ضدّ قدرت‌طلبي
و ضدّ دنيا‌طلبي و مانند اينها باشد، بديهي است که موانعي به وجود مي‌آيد
اينکه يک ملّتي احساس بکند که ميتواند بر موانع پيروز بشود، خيلي چيز مهمّي است
بله، در روايات و آيات، توکّل به خدا و
وَ مَن يَتَوَکَّل عَلَي اللّهِ فَهُوَ حَسبُه
و مانند اينها را ميخوانيم و ميگوييم و عقيده هم داريم، لکن اينکه در عمل
وَ مَن يَتَوَکَّل عَلَي اللّهِ فَهُوَ حَسبُه
را آدم ببيند، خيلي فرق ميکند. حضرت ابراهيمِ با آن عظمت
به خداي متعال عرض ميکند که ميخواهم زنده شدن مرده‌ها را ببينم
خداوند ميفرمايد: اَ وَلَم تُؤمِن؛ مگر قبول نداري؟ جواب ميدهد: قالَ بَليٰ؛‌ چرا
قبول دارم؛ ‌وَ لٰکِن لِيَطمَئِنَّ قَلب
اين آرامش دل، اين پذيرشِ از اعماق باور و جان انسان نسبت به يک حقيقت، خيلي چيز مهمّي است
اين را جنگ - دفاع هشت‌ساله - به ما نشان داد
ما الان ميتوانيم با همه‌ي توان ادّعا بکنيم که جمهوري اسلامي
با همه‌ي چالشهايي که در مقابل او به وجود مي‌آورند، ميتواند پنجه بيندازد و بر همه‌ي آنها ميتواند غالب بشود
چون اين را تجربه کرده‌ايم
وَ لا تَهِنُوا وَ لا تَحزَنُوا وَ اَنتُمُ الاَعلَونَ اِن کُنتُم مُؤمِنين
اگر ايمان در دل و در عمل وجود داشته باشد
کوه‌ها در مقابل يک جامعه، يک مجموعه، يک انسان قوي
هموار خواهد شد و قدرت مقاومت نخواهد داشت
يکي از فوايد جنگ براي ما اين بود. خب، اينها حقايقي است
البتّه فوايد جنگ بيش از اينها است؛ حالا اينها حرفهاي تحليلي و مانند اينها است که نميخواهيم وقت را به اين‌چيزها بگذرانيم
اين حادثه‌ي پُربرکت، اين حادثه‌ي عظيم و
در شکل معمولي ما آدم‌هاي ساده و سطحي‌نگر، واقعاً باورنکردني، در کشور ما اتّفاق افتاد
يعني ما اوّلِ جنگ هيچ چيز نداشتيم؛ من به شما عرض بکنم، ما هيچ چيز نداشتيم؛ دست خالي
سلاحمان، هم کم بود، هم ناقص بود، هم خارج از دسترس بود
برخي از اقلام موجود را [هم] که در انبارهاي ما وجود داشت
تا مدّتها بعد از شروع جنگ به معرض استفاده نياورده بودند
بنده اينجا در ستاد کل، در دفتر مشاورت بودم و در معرض رفت و آمد نظامي‌ها قرار داشتم
خب جوانهاي متعهّد و مؤمني در ارتش بودند و مي‌آمدند به ما گزارش ميدادند
بنده هم به‌عنوان نماينده‌ي امام دنبال ميکردم. آمدند گفتند که ما يک توپهايي داريم
به نام توپ ۲۰۳ که سنگين‌ترين توپّ ما است و اين [به ميدان] نيامده، اصلاً مطرح نشده
حالا ما در يک چنين جنگي با اين‌همه ابزارهايي که دشمن دارد، يک وسيله‌اي را داريم که ميتوانيم استفاده کنيم و نکرديم
من در جلسه‌ي خودمان، جلسه‌اي که با همين آقايان - بني‌صدر و ديگران - داشتيم، مطرح کردم
بني‌صدر که اصلاً خبر هم نداشت، بعضي‌هاي ديگر هم دلشان نميخواست اين‌چيزها مطرح بشود
بعد يکي از فرماندهان شهيد که در جلسه بود - خدا رحمت کند ــ گفت: بله، ما اين را داريم، اين چيز بسيار مهمّي است
گفتيم خب چرا استفاده نميکنيد؟ يعني چيزهايي وجود داشت که بود و استفاده نميکرديم
در اهواز يک ارتشيِ جواني آمد به ما اطّلاع داد که در پادگان لشکر نود و دو
ما از اين نفربرهاي جديد - به‌اصطلاح «بي‌ام‌پي‌تو
که بعد در اختيار قرار گرفت - داريم
ما مکرّر ميگفتيم که مثلاً فلان وسيله نياز است؛ ميگفتند نداريم
ما يک روز صبح بلند شديم و با همان شخص - همان برادر ارتشي
چون از درِ معمولي پادگان نميشد داخل رفت، از يک راه ديگري و از يک محلّ ديگري وارد پادگان شديم و رفتيم وسط پادگان
بنده ديدم بله! شايد تعداد مثلاً نه‌تا، ده‌تا از اين «بي‌ام‌پي»ها آکبند
يعني هنوز در آن تخته‌هاي بسته‌شده - آنجا بود
که اينها البتّه يک‌مقداري هوا و باد و باران خورده بود؛ زير آسمان [بود
اوّل جنگ ما اين‌جوري بوديم. ابزارهاي جنگي نداشتيم
نيروي مرتّب و منظّم آماده‌به‌کار و پاي‌کار نداشتيم يا خيلي کم داشتيم
يک‌مقدار چيزهايي هم داشتيم ازاين‌قبيل که از اينها استفاده نميشد
به‌خاطر اينکه در رأس کار کسي يا کساني بودند که دلسوزي نداشتند
با اين وضعيّت ما جلو رفتيم. اين مطالبي که گفتم، مربوط به نيمه‌ي دوّم سال ۵۹ است
يعني شش ماه اوّلِ شروع جنگ
خب از شش ماه اوّلِ شروع جنگ، يعني نيمه‌ي دوّم سال ۵۹ تا شش ماه اوّل سال ۶١ چقدر فاصله‌ است؟
در اين فاصله، حرکت ملّت ايران و نيروهاي مسلّح ما آن‌چنان شد که
دو عمليّات بزرگ و مهم در همان دو سه ماه اوّل سال ۶١ به وجود آمد
يعني فتح‌المبين در اوّل [سال] در فروردين، و بيت‌المقدّس و فتح خرّمشهر در ارديبهشت و اوّل خرداد
يعني اين‌جور پيش رفت، اين‌جور حرکت سريع بود
يعني ما همان ماهي که از ده کيلومتري اهواز را با خمپاره ميزدند
يعني از دُبّ‌حردان که تا اهواز به نظرم حدود ده کيلومتر است، اهواز زير آتش خمپاره بود
از آن وضعيّت رسيديم به اين وضعيّت که چند هزار اسير در فتح‌المبين
و چند هزار اسير در بيت‌المقدّس [گرفتيم] و گرفتن سرزمين‌هاي بسيار و گرفتن خرّمشهر
و استحکام نيروها و مسائل ديگر [اتّفاق افتاد]. تا آخر جنگ همين حالت ادامه داشته
يعني روزبه‌روز ما توانستيم به هويّت خودمان، به قدرت خودمان
آشنا بشويم، معرفت پيدا کنيم و پيش برويم و خودمان را بشناسيم؛ و اين اتّفاق افتاد
هشت سال همه‌ي دنيا متّفق شدند عليه ما و با ما جنگيدند؛ اين يک واقعيّتي است، همه‌ي دنيا
يعني آمريکا عليه ما بود در عمل، ناتو عليه ما بود در عمل، شورويِ آن روز عليه ما بود در عمل
مرتجعين منطقه - همين سعودي و کويت و بقيّه - همه عليه ما بودند در عمل
يعني همه‌ي آنها عليه ما [در جنگ] شرکت داشتند؛ ما هم يک نهال تازه‌روييده
با تجربه‌هاي کم، توانستيم بر همه‌ي اينها فائق بياييم؛ اين تجربه‌ي ما است؛ اين براي «لِيَطمَئِنَّ قَلبي‌» کافي نيست؟
اين مثل همان زنده شدن مرغهايي است که جناب ابراهيم (عليه ‌السّلام) از خداي متعال خواست، خدا گفت اين‌جوري عمل بکن
براي اينکه قلبت آرامش پيدا کند. اين آرامش قلبي را ما بايد داشته باشيم؛ هر کسي ندارد، معيوب است
يعني تعبير بهترش اين است که بگوييم معيوب است، اگر خوش‌بينانه نگاه کنيم بايد بگوييم معيوب است
اگر هم] بدبينانه نگاه کنيم، خب جور ديگري بايد قضاوت کنيم
ما بر همه‌ي سختي‌ها و بر همه‌ي چالشها ميتوانيم مؤمنانه فائق بياييم
اين نتيجه‌ي نگهداشت و پاسداشت خاطره‌ها است
من ميخواهم اهمّيّت کار را توجّه بکنيد
خاطره‌ي اين هشت سال دفاع مقدّس را نگذاريد فراموش بشود
همين جزئيّات، همين چيزهايي که دوستان گفتند، همه‌ي اينها مهمّ است
اين کتابهايي که نوشته ميشود مهم است، اينها ارزشمند است؛ صرفاً يک کار هنري نيست
البتّه خوشبختانه کار هنري خوبي هم دارد انجام ميگيرد؛ هم در نگارش
و ادبيّات، هم در سينما و اين‌طور کارها
کارهاي خوبي خوشبختانه دارد انجام ميگيرد. البتّه در بعضي جلوتريم، در بعضي عقب‌تريم؛ بايد جلو برويم
از لحاظ هنري و از لحاظ جنبه‌هاي ادبي، کارهاي باارزشي است
امّا مسئله‌ي اينها بالاتر از اين کار هنري است
اين فيلمي که اين آقا ميسازد، اين کتابي که آن آقا مينويسد، در واقع يک
تزريق سيمان به اين پايه­هايي است که ميخواهيم اينها را مستحکم کنيم، ميخواهيم اينها را ماندگارتر کنيم
تقويت پايه‌هاي انقلاب است، تقويت پايه­هاي پيشرفت کشور است
تقويت هويّت ملّي است؛ خيلي باارزش است
من عرض بکنم حقيقتاً اين خاطرات، يک ثروت ملّي است
اين خاطرات، ثروت ملّي است؛ متعلّق به آن شخص خاطره‌گو و راوي هم نيست، مال همه است
بايد بگويند، بايد بنويسند
البتّه معلوم است - بارها هم گفته‌ايم، ظاهراً هم همين‌جور است - از مبالغه و اغراق و مانند اينها بايد بکلّي صرفِ­نظر کرد
متنِ واقع - همان که اتّفاق افتاده - اين­قدر فاخر و اين­قدر زيبا
و اين­قدر معجزنشان است که احتياج به هيچ اغراقي ندارد؛ آن اتّفاقي که افتاده، اين‌جوري است
همان که اتّفاق افتاده، همان را بايد بگويند، بايد زنده کنند، بايد شيوه‌هاي هنري را استخدام کنند براي بهتر بيان کردن آن
و اينها حسنه است، اينها صدقه است. اين کساني که اين کارها را ميکنند، اين برادرهايي که
اينجا حضور دارند، چه آنهايي که در کار نگارش و ادبيّات و مانند اينها هستند، چه آنهايي که در کار فيلم و سينما و مانند اينها هستند
بدانند اين کاري که انجام ميدهند يک حسنه است، يک انفاق بزرگ معنوي است
رزق اين ملّت را، اين جمعيّت را، اين کشور را، شما داريد به آنها ميرسانيد
واسطه‌ي [رساندن] رزق الهي و رزق معنوي به آنها هستيد
اين را قدر بدانيد، اين خيلي خوب است. راهيان نور از جمله‌ي همين کارها است
راهيان نور از جمله‌ي همين صدقات و حسنات است
نوشتن خاطره‌ها همين‌جور، گفتن خاطره‌ها همين‌جور، اين جلسه همين‌جور
نگذاريد اين حادثه‌ي معجزنشان ضعيف بشود
عزيزان من! انگيزه وجود دارد براي ضعيف کردن اين حقيقت
در واقعيّت زندگي ما و در واقعيّت ذهن ما. کساني انگيزه دارند
همان کساني که برنامه­ريزي ميکنند براي کشورهاي اسلامي و به آنها ابلاغ ميکنند و آنها هم قبول ميکنند که
مسئله‌ي جهاد را يا مسئله‌ي شهادت را از مجموعه‌ي معارف ديني کتابهاي
مدرسه‌اي و دانشگاهي و بقيّه‌ي کتابها خارج کنند و حذف کنند
اين ابلاغ شده به بعضي از کشورها؛ گفته‌اند مسئله‌ي جهاد و مسئله‌ي شهادت و
مانند اينها را حذف کنيد و آنها هم قبول کردند و حذف کردند؛ اين انگيزه‌ها اين‌جوري است
همان انگيزه‌ها در داخل استمرار پيدا ميکند، ادامه پيدا ميکند
و به شکل برخي از خرده­سياست­هاي فرهنگي، اينجاوآنجا ديده ميشود؛ غفلت نبايد کرد
جنگ را، دفاع مقدّس را، شهادت را، جهاد را، زنده نگه داريم
اين خاطره‌ها را قدر بدانيم؛ اينها بسيار باارزش است
البتّه ما در اين زمينه هنوز خيلي حرف براي گفتن داريم - «ما» يعني شماها و آنهايي که در جنگ بودند
و اينها ميتواند نسل امروز را به­معناي واقعي کلمه متّصل کند و ملحق کند
به همان نسلي که آن اوج دفاع مقدّس را آفريد
و اين اوج تاريخي ما را خلق کرد. مکرّر، خيلي زياد، افرادي مي­آيند، نامه مينويسند به ما
اصرار، التماس، گريه، براي اينکه اجازه داده بشود بروند دفاع از حرم و جزو مدافعين حرم [بشوند
يعني همان چيزهايي که ما در آن روزهاي دهه‌ي ۶۰ ميديديم
که جوانها، بچّه‌هاي کوچک، آنهايي که نميشد بروند به يک جهتي و به يک دليلي، مي‌آمدند التماس ميکردند براي اينکه بروند
حالا هم همان وضعيّت در خيلي از اينها هست
اَلحِقني بِالصّٰلِحين
اين الحاق به صالحين است. اين بر اثر همين تلاش و زحماتي است که شما‌ها داريد انجام ميدهيد
ان‌شاءاﷲ خداوند برکت بدهد به اين تلاش شما، به اين کار شما و
روزبه‌روز تأثيرات آن را ان‌شاءاﷲ افزايش بدهد
من از حوزه‌ي هنري و از برادر عزيزمان آقاي سرهنگي و ديگر برادران دست‌اندرکار واقعاً تشکّر ميکنم
کارشان خيلي کار باارزشي است. دنبال کنند؛ هم اين‌ کار را يعني شب خاطره را
و هم تنظيم اين خاطرات و يادداشت‌ها را؛ چقدر باارزش است
و همه‌ جا [هم] هستند؛ ما يک تعداد معدودي از شخصيّت‌هاي جنگ را مي­شناختيم
از اينها خاطراتي شنفته بوديم، بعد يواش‌يواش اينها رفتند در آذربايجان، در همدان، در لرستان، در خراسان
در اصفهان، اينجاوآنجا رزمندگان را پيدا کردند، خاطرات اينها را به رشته‌ي تحرير کشيدند
خاطرات] زنده شد؛ ديديم چه دنيايي است، چه دريايي است
از حرف، از منطق، از روحيّه و روحيّه‌بخشي
اين بسيار کار باارزشي است و همين‌طور ادامه بدهيد اين کار را
من بارها گفته‌ام ما تا پنجاه سال ديگر هم اگر درباره‌ي اين هشت سال دفاع مقدّس حرف بزنيم و کار کنيم و
کارهاي نو انجام بدهيم، زياد نيست؛ و گمان ميکنم تا پنجاه سال ديگر هم به آن انتها نرسيم
البتّه از شيوه‌هاي خوب بايست استفاده کرد، از شيوه‌هاي هنري بايد استفاده کرد
خيلي متشکّريم. امروز خيلي جلسه‌ي خوبي بود؛ بهره‌مند شديم از بيانات آقايان
و بعضي از دوستان عزيزي را هم که مدّتها بود زيارت نکرده بوديم، زيارت کرديم
ان‌شاءاﷲ که خداوند شماها را موفّق بدارد
والسّلام‌عليکم‌ورحمةاﷲوبرکاته