بسم‌الله‌الرّحمن‌الرّحيم
و الحمدلله ربّ العالمين و الصّلاة و السّلام علي سيّدنا محمّد و آله الطّاهرين
و علي آله الاطيبين الاطهرين المنتجبين سيّما بقيّةالله في الارضين
بسيار جلسه‌ي خوبي بود. مجموعه‌ي مطالبي که برادران و خواهران عزيز دانشجو -فرزندان عزيز خود من- در اينجا بيان کردند
مجموعه‌ي ممتاز و فاخري بود؛ خب بله، ممکن است همه‌ي حرفها و محتويات ذهني مجموعه‌ي دانشجويي کشور نبود
اين طبيعي است و همان‌طور که اين جوان عزيز اشاره کردند، اين را من کاملاً ميتوانم بفهمم و قبول کنم
آنچه گفته شد بخشي از محتويات ذهني مجموعه‌ي دانشجويي ما بود و همه‌ي آن نبود؛ اين درست- لکن
آنچه گفته شد، بسيار متين و بسيار قوي و بسيار سنجيده بود؛ من واقعاً لذّت بردم
ممکن است برخي از مطالبي که در برخي از فرمايشات سخنرانها بود من قبول نداشته باشم
لکن اتقان مطلب و استحکام مطلب و رسايي ذهن -ذهني که اين مطالب را تنظيم کرده- اين را که نميشود منکر شد
برادران و خواهران، هم دو خواهر عزيز دانشجو و هم برادرهايي که صحبت کردند، خيلي خوب صحبت کردند
اين نگراني‌هاي اينها و نگاه‌هاي اينها به بخشهاي مختلفِ مسئله‌ي دانشگاه، نگراني‌هاي بجايي است
من حالا [به‌طور] خلاصه يادداشت کردم؛ تفصيل اظهارات هم ضبط شد و پياده خواهد شد و من شايد ببينم
احتمالاً باز مجدّداً خواهم ديد مطالب را، يا همه‌ي آنها را يا خلاصه‌ي آنها را
و از بخشهايي که براي من قابل استفاده است، ان‌شاءالله استفاده هم خواهم کرد
لکن عقيده دارم مسئولين محترمي که در جلسه حضور دارند، چه از وزارت علوم
يا دانشگاه آزاد يا بقيّه‌ي بخشهاي مربوط به دانشجويان، از اين جوانها استفاده کنند
از اين فکرها، از اين ذهنها استفاده کنند. خيلي سطح حرفها بالا و فهم مطالب، قوي و صحيح بود
اين را انسان لذّت ميبرد. اين جلسه سالها است ادامه دارد -من نميدانم چند سال است؛ خيلي وقت است
ما هر سال با دانشجويان جلسه داريم؛ شايد بيست سال، بيشتر يا کمتر، حالا درست يادم نيست
من به‌طور واضح احساس ميکنم که سطح فکر مجموعه‌هاي دانشجويي رشد کرده و بالا رفته
اين همان چيزي است که ما انتظارش را داريم، اين همان چيزي است که ما به آن احتياج داريم
خب البتّه جوان هستند و انتظاراتي دارند و توقّعاتي دارند و خيلي از آنها برآورده هم نميشود
و طبعاً گله‌مندي هم دارند، اين به جاي خود محفوظ، لکن
اين فکرها و اين حرفها اثر خودش را ميگذارد
تصوّر نشود که اينها يک حرفي بود و زديم و تمام شد؛ نخير، اينها کاملاً اثر ميگذارد
در آينده‌ي دانشگاه کشور و در مجموعه‌ي کشور
در ذهنيّت و تفکّرات عمومي مردم اينها اثر ميگذارد؛ اينها خيلي مهم است
بنده هم مطالبي را يادداشت کرده‌ام که عرض بکنم که تقريباً حرفهاي ما هم مکمّل همين حرفهاي اين عزيزان است
من يک بحثي در باب دانشجو و دانشگاه ميکنم
نگاهي که به دانشگاه و دانشجو داريم و توقّعاتي که از دانشگاه و دانشجو داريم. اين را من عرض ميکنم
يک بحثي هم در باب تشکّلها ميکنم؛ چون دوستاني که صحبت کردند، نمايندگان تشکّلها بودند، [لذا] يک صحبتي هم راجع به تشکّلها دارم
يک مقدّمه‌اي را من عرض ميکنم
در ادبيّات سياسي ما يک کليدواژه‌ي مهمّي وجود دارد به نام «نظام سلطه
اين کليدواژه، خيلي پرمغز و پرمعنا است؛ نظام سلطه يعني چه
ميخواهم يک مروري سريعي بکنم به گذشته و ريشه‌ها، تا برسيم به وضع امروزمان
نظام سلطه يعني يک نظام دوقطبي جهاني بين کشورها؛ يک دوقطبيِ واضح و روزافزون بين کشورها؛ اين نظام سلطه است
يک قطب، قطب مسلّط است؛ يک قطب، قطب زير سلطه است. اين شد نظام دو قطبي
عرض کردم که ذيل اين کلمه و اين کليدواژه، حرفهاي گفتني زيادي وجود دارد
بنده هم در خلال اين سالها گاهي يک صحبتهايي کرده‌ام؛ لکن شما دانشجوها وقتي بنشينيد و در گردهمايي‌هاي
فکري و تحليلي فکر کنيد، ميتوانيد حرفهاي بيشتر و بهتري ذيل اين کليدواژه پيدا کنيد
به‌هر‌حال دو دسته کشور در دنيا به‌ وجود آمد -که [اين] مربوط به مثلاً دو سه قرن پيش به اين‌طرف است
کشورهاي مسلّط و کشورهاي زير سلطه. کشورهاي مسلّط، البتّه عمدتاً يا عموماً کشورهاي اروپا بودند
حالا دلايلي هم دارد که چرا و چگونه شد که اين کشورها شدند کشورهاي مسلّط
چه خصوصيّتي وجود داشت که به اينجا منتهي شد
آيا ازلحاظ خلقت، اينها مثلاً يک امتيازي دارند؟ ازلحاظ ذهنيّت، اينها يک برتري‌اي دارند؟ يا نه، يک عواملي پيش مي‌آيد
و يک بخشي از دنيا يا يک کشوري از کشورهاي دنيا يک رجحاني بر ديگران پيدا ميکند
بالاخره دلايلي دارد که حالا نميخواهيم وارد آن دلايل بشويم؛ يعني بحث ما اين نيست
به‌هرحال اين اتّفاق افتاد: کشورهاي مسلّط و کشورهاي زير سلطه
خب، يک دوگانه‌هايي به وجود آمد، [ازجمله] دوگانه‌ي پيشرفت و توقّف
يعني کشورهاي مسلّط همين‌طور مدام پيشرفتهاي روزافزون با سرعت روزافزون پيدا کردند
يعني سرعت پيشرفتشان هم مدام زياد شد- و کشورهاي زير سلطه متوقّف شدند و عقب‌گَرد کردند
در اين، نکته‌ي مهمّي وجود دارد. تصوّر نشود
که کشورهاي زير سلطه، يعني کشورهاي آسيايي يا آفريقايي يا بعضي از کشورهاي آمريکاي لاتين که زير سلطه بودند
اينها از اوّل همين‌طور مثلاً بدون علم و بدون فرهنگ و بدون تمدّن بودند؛ نه، اين‌جوري نيست
شما ملاحظه کنيد اين کتاب نگاهي‌به‌تاريخ‌جهانِ نهرو را ؛ نهرو شرح ميدهد که وقتي انگليس‌ها وارد هند شدند
هند از صنعت برخوردار بود؛ صنعت پيشرفته به‌حسب آن زمان -اين را نهرو
در نگاهي‌به‌تاريخ‌جهان ذکر ميکند- يعني محصولات پيشرفته‌ي صنعتي آن روز را داشت
کشورهاي ديگر هم همين‌جور. انگليسي‌ها وقتي وارد هند شدند، جلويش را گرفتند؛ يعني کاري کردند
که اصلاً صنعت بومي هند متوقّف بشود و عقب‌گَرد کند تا نياز پيدا کنند به صنايع
وارداتي و توليدات انگليسي؛ اصلاً برنامه‌ريزي کردند براي اين
در همه‌جا اين اتّفاق افتاد. در ايران هم همين اتّفاق افتاد. البتّه فرق ايران و
هند و بعضي جاهاي ديگر اين است که در ايران استعمار رسمي‌اي وجود نداشت؛ نفوذ بود
استعمار نبود؛ [امّا] در هند، استعمار رسمي بود. دوگانه‌ي پيشرفت و توقّف
دوگانه‌ي ابتکار و تقليد؛ يعني کشورهاي مسلّط، هر روز يک ابتکار جديدي
در زندگي، در علم، در امکانات به وجود آوردند؛ [امّا] کشورهاي زير سلطه، بدون اينکه هيچ ابتکاري را
از خود بروز بدهند يا به آنها امکان چنين چيزي داده بشود، همين‌طور مرتّب تقليد کردند؛ مرتّب آنها ابتکار کردند، اينها نگاه کردند و تقليد کردند
دوگانه‌ي استقلال و وابستگي، استقلال سياسي و وابستگي
کشور کوچکي مثل انگليس مستقل بود، يک درياي با عظمتي مثل شبه‌قارّه‌ي هند
شامل هند و پاکستان و بنگلادشِ بعدي- تحت نفوذ آن و وابسته‌ي سياسي بود
يا يک کشوري مثل ايران با اين سابقه‌ي فرهنگ، ازلحاظ سياسي وابسته بود -چه در اواخر دوره‌ي قاجار، چه در دوره‌ي پهلوي
وابسته‌ي به چه؟ مثلاً فرض کنيد به يک کشور کوچکي مثل کشور انگليس
يعني يک دوگانه‌ي اين‌جوري هم به وجود آمد؛ استقلال سياسي و وابستگي سياسي
اعتماد به نفس و انفعال؛ اين هم يک دو گانه‌ي ديگر است. کشورهاي مسلّط، اعتماد به نفس داشتند، حرف ميزدند
توقّع ميکردند، دنيا را متعلّق به خودش ميدانستند
امّا] اين مجموعه‌ي زير سلطه که البتّه خيلي هم ازلحاظ کميّت بيشتر بودند، اينها دچار انفعال، دچار وادادگي و ضعف نفس بودند
صدور جهان‌بيني و فرهنگ و رسوم و عادات؛ يکي از به‌اصطلاح لوازم و تبعات اين نظام سلطه‌، اين است
که آن کشورهايي که ابتکار دارند، پيشرفت دارند، اعتماد به نفس دارند؛ عادات خودشان و رسوم خودشان و جهان‌بيني خودشان را
منتقل ميکنند به کشورهاي زير سلطه؛ اينها هم از آنها قبول ميکنند؛ به‌صورت کتاب، به‌صورت تحقيقات
و انواع و اقسام [ديگر] که اينها هرکدام شواهد تاريخي واضح و روشني دارد که
اگر] اهل مطالعه باشيد و اينها را دنبال کنيد، کاملاً پيدا ميکنيد
آن‌وقت علاوه‌ي بر همه‌ي اينها، برنامه‌ريزي براي ادامه‌ي همين حالت
يعني آن کشورهايي که مسلّط بودند، برنامه‌ريزي علمي دقيقي کردند
براي اينکه اين حالت ادامه پيدا کند؛ يعني ابدي بشود؛ تغييرپذير نباشد
يک همچنين حالتي در دنيا به وجود آمد. اين وضعيّت دنيا در اين دو سه قرن اخير بوده
البتّه در اين ميان، حوادثي اتّفاق افتاده و بعضي از کشورها توانستند خودشان را از اين منجلاب نجات بدهند
البتّه نه به‌طور کامل، لکن در بخشي؛ مثلاً فرض کنيد کشور ايالات متّحده‌ي آمريکا
که تحت سلطه‌ي انگليس و تحت استعمار انگليس بود، توانست ازلحاظ سياسي و اقتصادي، خودش را نجات بدهد امّا ازلحاظ فرهنگي، نه
ازلحاظ فرهنگي کاملاً تحت تأثير و منفعلِ در مقابل اروپا بود
و همان‌طور هم ادامه پيدا کرد و تا امروز هم ادامه پيدا کرده. يا مثلاً کشوري مثل هند
ازلحاظ سياسي توانست خودش را نجات بدهد يا ازلحاظ اقتصادي توانست تا حدود زيادي خودش را بيرون بکشد
امّا ازلحاظ فرهنگي، نه؛ ازلحاظ فرهنگي نتوانست خودش را نجات بدهد
که حالا چيزهايي وجود دارد. بنده در يکي از شهرهاي هند
وسط ميدان ديدم يک مجسّمه‌اي است. پرسيدم اين مجسّمه‌ي چه کسي است؟ گفتند اين مجسّمه‌ي
سردار انگليسي است که بر اين شهر حکومت ميکرده
پناه بر خدا! چرا مجسّمه‌ي يک ظالمي را که شما سالها مبارزه کرديد و اينها را بيرون کرديد، حالا اينجا نصب کرده‌ايد
مجسّمه‌اش آنجا بود؛ شايد الان هم هست؛ در يکي از استانهاي جنوبي هند
در آفريقا هم شبيه همين را من ديدم. در يکي از کشورهاي آفريقايي، وسط يک جنگل خيلي توريستي
از جنگلهايي بود که ما را براي بازديد به آنجا بردند- آنجا هم ديدم يک مجسّمه‌اي است
گفتم چه کسي است اين؟ گفتند اين کسي است که حاکم مثلاً انگليسي بر اين کشور بوده
اسمش هم آنجا هست، جنگل هم به اسم او است! [يعني] ازلحاظ فرهنگي نتوانستند خودشان را نجات بدهند. اين وضع دنيا است
خب انقلاب ما، و جمهوري اسلامي در مقابل يک چنين وضعي سينه سپر کرد
و توانست ايران را از اين منجلاب، به‌طور کامل بيرون بياورد؛ اين مهم است
نگوييد: «چطور شما ميگوييد به‌طور کامل! هنوز خيلي از عناصر فرهنگي غربي بر کشور ما حاکم است»؛ بله
ولي] اينها تخلّفات است؛ انقلاب رسماً خودش را ازلحاظ جهان‌بيني، ازلحاظ فکر، ازلحاظ فرهنگ
ازلحاظ اقتصاد، ازلحاظ سياست، ازلحاظ همه‌ي شئون مديريّت کشور، در مقابل غرب قرار داد
اين «نه شرقي، نه غربي» که امام به‌عنوان شعار جمهوري اسلامي اعلام کرد، معنايش اين بود؛ هيچ‌گونه تأثّري [از سلطه ندارد
البتّه بله، [مثل] قانوني است، گذاشته ميشود، [ولي] يک جايي هم در اين قانون تخلّف ميشود؛ اين يک حرف است
امّا قانون نبودن و عکسش قانون بودن، يک حرف ديگر است
در جمهوري اسلامي [اين] قانون شد؛ تخلّص و بيرون آمدن از همه‌ي آن چيزهايي که در نظام سلطه بر يک کشور
سلطه‌پذير و تحت سلطه تحميل ميشود، قانون قطعي و يقيني شد
و جمهوري اسلامي توانست مقاومت بکند، توانست ايستادگي بکند
يعني واقعاً از همه‌ي ابزارها عليه جمهوري اسلامي استفاده شد
به قول اين دوستان عزيز و جوانهاي عزيز -که راجع به اين حادثه‌ي امروز صحبت کردند و خيلي خوب صحبت کردند
نسل امروز و تهرانيِ امروز هم ببيند که ترور يعني چه؛ حرکت تروريستي چيست
چه‌جوري ميشود که دو نفر، سه نفر، پنج نفر به‌طور بي‌گناه مثلاً در يک حادثه‌اي کشته مي‌شوند و آنهايي که حمله ميکنند چه‌کساني هستند
اين وضعيّت دو سه سال در کشور به‌صورت وسيع و همه‌جايي استمرار داشت و حاکم بود
از اين وسيله استفاده کردند، از جنگ استفاده کردند، از کودتا استفاده کردند
از تبليغات استفاده کردند، از تحريم استفاده کردند، از همه‌ي ‌وسايل عليه
اين نظام، اين انقلاب، اين حرکت عظيم استفاده کردند، لکن موفّق نشدند؛ انقلاب موفّق شد
خودش را پيش بُرد، خودش را [به وضع جهان] تحميل کرد، نظام اسلامي را به وجود آورد
بعضي‌ها زمزمه ميکنند «نظام ناکارآمد است»؛ چرا؟ چون فلان وزارتخانه بد عمل کرده؛ نه
اگر نظام ناکارآمد بود، تا حالا ده بار بلعيده شده و از بين رفته بود. بزرگ‌ترين دليل کارايي اين نظام، خود وجود اين نظام و ماندن اين نظام است
اينکه يک نظام بِايستد، حرفش را صريح بزند، هيچ ملاحظه‌اي نکند
موضع قاطع خودش را با صراحت در دنيا اعلام کند
با وجود اينکه دشمني‌ها را هم ميدانيم، نه اينکه غافل باشيم از دشمني‌ها؛ نه
ارکان نظام و مجموعه‌ي مردمي و دولتي نظام ميدانند، درعين‌حال مي‌ايستند؛ اين خيلي مسئله‌ي مهمّي است
اين خيلي حادثه‌ي عجيبي است! بزرگ‌ترين نشانه‌ي کارآمدي نظام اين است
که توانسته خودش را در همين جهت حفظ کند؛ حالا غير از پيشرفتهاي فراواني که بعضي از برادرها اشاره کردند
يکي از توصيه‌هاي من هم همين است. جوان مؤمنِ حزب‌اللهيِ انقلابي فراموش نکند دستاوردهاي نظام را
دستاوردهاي نظام يکي دو مورد نيست، هزاران است. حالا مثلاً اشاره کردند، در کشوري که
فرض بفرماييد از دکتر آن‌چناني هندي و فيليپيني استفاده ميشده
امروز برترين متخصّص‌ها، بهترين متخصّص‌ها، برجسته‌ترين متخصّص‌ها [وجود دارد]؛ حالا اين يکي از گوشه‌ها است
ازاين‌قبيل موفّقيّت‌ها، ده‌ها و صدها وجود دارد که اينها جاي توجّه و دقّت دارد
به‌‌هرحال، پس اين انقلاب توانست به ما، هم هويّت بدهد، هم آرمان بدهد؛ اين مهم است
ما، هم هويّت پيدا کرديم ما فهميديم چه‌کسي هستيم، فهميديم که ما مغلوب و هضم‌شده‌ي در
هاضمه‌ي سياست جهاني و نظام سلطه نيستيم؛ ما هستيم، ما خودمانيم؛ هويّت و آرمان
به ما آرمان داد، آرمانهاي فراوان که حالا اشاره ميکنم
خب، اين دايره‌ي معيوب شکسته شد، [لذا] يک مبارزه‌اي قهراً شروع ميشود
وقتي يک ‌چنين وضعي پيش مي‌آيد، خب طرف مقابل چه‌کساني هستند؟ آن روز در مرقد گفتم
دولتهاي قوي، قدرتهاي توانا، جريانهاي بسيار مؤثّر؛ جريانهاي سياسي‌اي که
امروز در اروپا بلکه در آمريکا دولتها را مي‌آوردند و ميبَرند
دولت سر کار مي‌آورند، دولت از کار مي‌اندازند. اين جريانها
همه در مقابل نظام جمهوري اسلامي صف‌آرايي کردند، توانايي‌هاي خودشان را آزمودند، ضربه‌هاي خودشان را زدند
يک مبارزه‌اي شروع شد، مبارزه‌ي سخت، نيمه‌سخت و نرم
مبارزات سخت و مبارزات نيمه‌سخت و مبارزات نرم. يکي از ميدانهاي اين مبارزه هم دانشگاه بود
دانشجو خواهي‌نخواهي وارد اين ميدان مبارزه شد، از روز اوّل
از دوران مبارزات؛ خب دانشجوها مشغول مبارزه بودند. از روزي هم که اين نظام تشکيل شد و اين انقلاب به پيروزي رسيد
دانشگاه درگير شد. مبارزه، خيلي‌ها را درگير کرد امّا يکي از مهم‌ترين مراکز، دانشگاه و دانشجو بود
آن‌وقت دشمن بر روي دانشگاه و دانشجو متمرکز شد و اوايل انقلاب، [بر آن] مسلّط شدند
يعني دشمن سوار شد بر دانشگاه. خيلي از شماها خب آن‌وقت شايد در دنيا هم نبوديد، دانشجو که قطعاً نبوديد
امّا بنده همان‌وقت‌ها هر هفته در دانشگاه تهران جلسه داشتم
هر هفته من ميرفتم مسجد دانشگاه تهران نماز و سخنراني و پاسخ به سؤالات
و دانشجوها جمع ميشدند، سؤال ميکردند، ابهام داشتند، حرف ميزدند، ما هم جواب ميداديم
جنگ به‌معناي واقعي، و تيراندازي [بود] داخل دانشگاه تهران به جوري شد که
يکي از روزها که هفته‌ا‌ي ‌يک ‌بار دوشنبه‌ها يا يکشنبه‌ها ميرفتم، وقتي‌که آمدم جلوي در دانشگاه
بعضي‌ها آمدند گفتند وارد نشويد، دانشگاه خطرناک است؛ چند نفر محافظ هم خود ما داشتيم، اينها هم گفتند نرويد
گفتم نميشود، من بايد بروم دانشگاه، در مسجد لابد منتظر من هستند
آمديم وارد دانشگاه شديم. خلوت! تيراندازي بود، همديگر را ميزدند؛ همين دانشگاه تهران
آمدم مسجد دانشگاه، ديدم هيچ خبري نيست، دانشجوها هم نيامده‌اند، ترسيده‌اند. ديديم وقتي جوانها بترسند
ما [هم] به طريق اوليٰ! برگشتيم؛ يک‌ چنين وضعيّتي در دانشگاه بود
واقعاً دانشگاه ميدان جنگ شده بود؛ اين تسلّط دشمن بود. حالا چه‌کساني بودند؟ چپها بودند
طرف‌دارهاي سلطنت هم بودند! اينهايي که هميشه در مقابل هم بودند، در مقابل انقلاب و نظام اسلامي و امام بزرگوار
دستشان در دست هم متّحد شده بودند؛ باهم متّفق بودند؛ بچّه‌هاي ساواکي‌ها هم بودند
بالاخره ساواکي‌ها هم، زن و بچّه و جوان و دانشجو داشتند؛ آنها هم بودند
چپهاي مارکسيست هم بودند؛ فدائيان خلق و مجاهدين و همينهايي که مي‌شناسيد و شنيده‌ايد و
شايد خوانده‌ايد و مانند اينها، همه در مقابل مجموعه‌ي دانشجويان مسلمان [بودند
البتّه دانشجوي انقلابي مسلمان، دانشگاه را فتح کرد؛ اين را شما بدانيد
يعني دانشجوهاي مسلمان، هم در مباحثات توانستند دانشگاه را فتح کنند، هم در مبارزات جنگي
يعني در همين اتّفاقاتي که افتاد، دانشجوها توانستند دانشگاه را فتح کنند؛ بعد هم که خب به تعطيلي دانشگاه و مانند اينها [انجاميد
منتها [بعد] در بين خود مجموعه‌ي دانشجوي مسلمان، يک اختلالاتي به وجود آمد
دانشجوي مسلمان، دانشگاه را فتح کرد، لانه‌ي جاسوسي را فتح کرد
امّا خودش از درون مغلوب شد! اين به نظر من نکته‌ي قابل توجّهي است. چرا؟ براي خاطر اينکه
دچار ضعف تحليل و ضعف محتوا بود
هيجانات بود، خيلي هم تند -بعضي از بچّه‌هاي دانشجو در آن ‌روز
ماها را که آن‌وقت تازه از زير زندان و تبعيد و اين قبيل ‌چيزها بيرون آمده بوديم، انقلابي نميدانستند
يعني در مقام قضاوت، ماها را تخطئه ميکردند؛ همينهايي که الان هم هستند؛ حالا بعضي‌هايشان هنوز هم هستند
يعني واقعاً اُرتدُکس [بودند]، يک انقلابي اُرتدُکسِ سفت و سخت، خيلي قرص و محکم
منتها آن ذهنيّت، از محتواي لازم خالي بود، [لذا] در يک نقطه‌ي حسّاسي ضربه خورد
خب، حوادث زياد است؛ ديگر من نميخواهم مرور کنم، [فقط] خواستم يک اشاره‌اي بکنم به ريشه‌هاي حوادث دانشگاه
آنچه من ميخواهم عرض بکنم اين است که در اين سالها، عليه دانشگاه
و براي خارج کردن دانشگاه از اين صحنه‌ي مبارزه خيلي تلاش کردند؛ علّتش هم اين است که دانشگاه مهم است
دانشگاه اگر در خدمت انقلاب باشد خيلي مهم است
از خيلي از قشرهاي ديگر تأثيرش بيشتر است. اوّلاً همه جوانند، کم­‌تعلّقند، آماده­‌به­‌کارند
ذهن فعّالي دارند، فهيمند؛ اينها خيلي نکات مهمّي است
بعد هم بر روي محيط جامعه تأثير دارند؛ يعني دانشجوي انقلابي ميتواند روي محيط پيراموني خودش اثر بگذارد
اوّلش خانواده است، بعد مرتبطينند، بعد دوستان، و در محيط اجتماعي اثر ميگذارد
لذا براي اينکه دانشگاه را از هويّت انقلابي خالي کنند و خلاص بکنند
خيلي تلاش کردند، خيلي کار کردند، خيلي سياست­‌ورزي کردند در اين زمينه
متأسّفانه از داخل خود ما هم در مواردي کمک شد
به اينها که بتوانند دانشگاه را انقلاب­زدايي کنند؛ يعني روحيّه‌ي انقلابي، روحيّه‌ي حزب‌اللّهي، روحيّه‌ي مبارزه
از محيط دانشجويي گرفته بشود. اينها مقدّمه بود
من ميخواهم اين را عرض بکنم به شما، البتّه من ميدانم همه‌ي مجموعه‌ي دانشجويان کشور با تنوّعي که دارند
گروه‌هايي که در دانشگاه هستند، انگيزه‌ها، گرايشها- اينجا حضور ندارند؛ اين را من ميدانم
بنده بي­اطّلاع نيستم از اين وضعيّتي که امروز در دانشگاه کشور وجود دارد
لکن خطاب من به مجموعه‌ي انقلابي و علاقه‌مند به مسائل انقلاب است
آنهايي که انقلاب را دوست دارند، آنهايي که به­معناي واقعي کلمه انقلاب اسلامي را وسيله‌ي نجات اين کشور
و تأمين آينده‌ي اين کشور ميدانند؛ خطاب من به آنها است
من ميگويم شما دانشجوها بايد خودتان را در صفوف مقدّم اين مبارزه حس کنيد
يک مبارزه‌اي است، وجود دارد، تمام نشده، ممکن است حالاحالاها هم تمام نشود، ادامه داشته باشد
در صفوف مقدّم اين مبارزه بايد خودتان را احساس کنيد و قرار بدهيد
صحنه‌ي درگيري را ببينيد. يکي از اشکالات بزرگ اين است که بعضي درگيري را حس نميکنند
صحنه‌ي درگيري را نمي‌بينند، نميفهمند که ما درگيري داريم
ارتباط اين مبارزه با خودتان را مدّنظر داشته باشيد
دانشجو بايد احساس مسئوليّت انساني، احساس مسئوليّت ملّي، احساس مسئوليّت ديني و اجتماعي و بين‌المللي بکند
اين چيزي است که از دانشجو توقّع ميرود
نگاه دانشجو به مسائل کشور. بنده اين نگاه نقّادانه‌اي را که [اينجا] دانشجويان داشتند صددرصد تأييد ميکنم
البتّه] ممکن است بعضي نقدها را وارد ندانم؛ چه آنچه مربوط به دستگاه‌هاي قوّه‌ي مجريّه است، چه آنچه مربوط به قوّه‌ي قضائيّه است
چه آنچه مربوط به دفتر رهبري است. ممکن است بعضي‌ وارد باشد، بعضي‌ وارد نباشد
لکن نفْس اين نگاه نقّادانه را من صددرصد تأييد ميکنم. من ميگويم اين نگاه نقّادانه و دغدغه­مند
از دانشجو و محيط دانشگاه نبايد گرفته بشود
هم نقّادانه، هم آرمان‌گرايانه؛ بايد دنبال آرمانها باشند
روي کاستي‌ها و کژي‌ها علامت سؤال بگذارند
دانشجو بايد کاستي‌ها را ببيند، کجي‌ها را ببيند، عيوب را ببيند و سؤال کند
حالا ممکن است طرف، براي جواب ندادن به اين سؤال يک عذر موجّهي داشته باشد، لکن اين موجب نميشود که شما سؤال نکنيد
شما سؤال کنيد. روحيّه‌ي سؤال کردن، امربه­‌معروف، نهي­‌ازمنکر
مطالبه‌ي جدّي آرمانها و ارزشها در دانشجو، روحيّه‌ي قابل قبول است
و از شکستهاي مقطعي هم دانشجو نبايد مأيوس بشود؛ اين را توجّه داشته باشيد
اينکه حالا يک جايي ما گفتيم [ولي] نشد، در يک جايي فلان مقصود را داشتيم [ولي] تحقّق پيدا نکرد
مطلقاً بايستي اجازه ندهيد که يأس و نااميدي بر شما غالب بشود. اگر بنا باشد که
انسان از شکستها مأيوس بشود، ما صد بار بايد در دوران مبارزه و صد بار بايد در جنگ هشت­ساله‌ي تحميلي مأيوس ميشديم، عقب­نشيني ميکرديم
شب ميريختند در خانه­‌ي آدم، جلوي زن و بچّه‌ي آدم، آدم را کتک ميزدند
دستبند به دست آدم ميزدند، بعد هم ميبردند آدم را، يا از اينها بالاتر
اگر بنا باشد که انسان از ضربه خوردن و به قول اين دختر عزيزمان از کتک خوردن مأيوس بشود، ناراحت بشود
پس در آن دوره‌ي مبارزه، آنهايي که مبارزه ميکردند بايد مأيوس ميشدند، [ولي] مأيوس نشدند
اگر مأيوس ميشدند، مبارزه به پيروزي نميرسيد. در جنگ هم همين‌جور
در جنگ، بارها آن چيزي که ما تصوّر ميکرديم و پيش­بيني ميکرديم تحقّق پيدا نکرد
فرض کنيد در عمليّات رمضان تصوّر ميکرديم که عمليّات پيش خواهد رفت، تابستان هم بود، هوا هم گرم بود
ماه رمضان هم بود، عدّه‌ي زيادي از بچّه‌هاي ما شهيد شدند، عمليّات هم شکست خورد. مأيوس شديم؟ مأيوس شدند
در کربلاي ۴ همين‌جور، در والفجر مقدّماتي همين‌جور
در والفجرمقدّماتي يک جمعيّت عظيمي از بسيجي‌ها رفتند جبهه
يک منطقه‌اي را هم معيّن کرده بودند، تقريباً مطمئن هم بوديم که در اين عمليّات ما پيش خواهيم رفت و موفّق خواهيم شد
عمليّات، جلوي عماره‌ي عراق بود- عمليّات لو رفته بود، به شکل عجيبي شکست خورد
اگر بنا بود انسان با شکست و با عقب­نشيني مقطعي و مانند اينها مأيوس بشود که هيچ چيز به سامان نميرسيد
نخير! يأس به­خاطر ناکامي‌هاي مقطعي و موقّت، مطلقاً در زندگي‌تان راه نداشته باشد
يک نکته‌ي ديگر [نيز] که اين را قبلاً هم اشاره کرده­ام؛ مجموع دستاوردها و موفّقيّتهايي که بعضي‌شان
واقعاً بي‌نظيرند، هميشه در مدّنظرتان باشد؛ يعني احساس سرافرازي کنيد به­خاطر انقلاب
ببينيد عزيزان من! امروز سياستهاي بزرگ­ترين قدرتهاي دنيا، در منطقه‌ي غرب آسيا به گِل نشسته، پيش نرفته
خود آنها ميگويند به­خاطر اعمال نفوذ و اقتدار جمهوري اسلامي است؛ اين خيلي مهم است
بنا بود هر بلائي که ميخواهند سر عراق يا سر سوريه يا فلان ­[کشور] دربياورند و نتوانستند
خب اين خيلي مهم است؛ اين همان چيزي است که شما ميخواستيد؛ اين همان چيزي است که انقلاب ميخواست
خواسته‌ي انقلاب تحقّق پيدا کرد، خواسته‌ي آمريکا و همراهان آمريکا -نه­‌فقط آمريکا- تحقّق پيدا نکرد
اين يک نمونه است و ازاين­قبيل پيروزي‌هاي زياد، توانايي‌هاي زياد، پيشرفتهاي زياد هست
اينها را هيچ­وقت از ياد نبريد. يکي از شگردهاي دشمن اين است که بگويد شما نميتوانيد، شما شکست خورديد
از شما کار برنمي‌آيد، تمام شديد، رفتيد؛ اين يکي از شگردهاي دشمن است. اين شگرد را به‌هيچ‌وجه نپذيريد
البتّه در داخل هم کساني هستند که همان خواسته‌ي دشمن را با صداي بلند در اينجا بيان ميکنند، به زبان مي‌آورند
هستند کساني ازاين‌قبيل که همان چيزي را که دشمن ميخواهد
در ذهنيّت جامعه به وجود بيايد، همان را اينجا با صداي بلند در روزنامه، در غير روزنامه
و در فضاي مجازي -حالا که فضاي مجازي هم هست- بيان ميکنند
من عرض ميکنم که بنابراين، من آن دغدغه داشتن، آن هشداردهي
آن طلبکارانه در مسائل و مشکلات نظام و نواقص وارد شدن را صد درصد تأييدميکنم
اين را البتّه در حاشيه‌ عرض ميکنم که نوع برخورد با مشکلات درون نظام، بايد علاج‌جويانه و طبيبانه باشد
طبيب، گاهي اوقات به مريض خودش هم ممکن است تشر بزند، يک حرف تلخي هم بزند، امّا مقصودش معالجه‌ي او است
در مقابله‌ي با دشمن، نوع برخورد بايد قاطع و صريح
و طبق برخورد خود او -که خصمانه است- خصمانه باشد؛ امّا در داخل و با نظام، نه؛ دلسوزانه، علاج‌جويانه و مانند اينها
البتّه شما در برخورد با دشمن خارجي در حرف زدن و در موضع گرفتن و مانند اينها آزاديد
حالا البتّه در زمينه‌هاي ديپلماسي يک رنگ‌وروغن‌هاي ديپلماسي لازم است، آن به عهده‌ي ديپلمات‌ها
آنها هرکار خواستند [بکنند] و بروند هرجور ميخواهند رنگ‌وروغن بزنند
امّا] شما به‌عنوان دانشجو، به‌عنوان مجموعه‌هاي دانشجويي، حرفتان را صريح و قاطع و با صداي بلند بيان کنيد
يک نکته‌ي مهم را من در مورد دانشگاه بگويم که فراموش نشود؛ و آن [اين است] که دانشگاه محلّ دانش است
معناي اين حرفهايي که ما زديم، اين نيست که دانشگاه ديگر محل دانش نيست [و فقط] محلّ فعّاليّت سياسي است؛ نه
رکن اساسي دانشگاه، دانش است. يعني چه؟ يعني در دانشگاه بايد هم عالِم توليد بشود
هم علم توليد بشود، هم عِالم و علم جهت درست پيدا کند
اين سه نکته‌‌ي اساسي در دانشگاه بايد باشد. تربيت عالِم که من از آن تعبير ميکنم به توليد عالم
و توليد علم که همان چيزي است که سالها است تکرار ميکنيم
يعني خطوط مرزيِ علم را شکستن و جلو رفتن که اين کاري است که ما در کشورمان هنوز نتوانسته‌ايم
آن‌چنان‌‌که شايسته‌ي نظام جمهوري اسلامي است به آن برسيم؛ البتّه کارهايي شده، لکن عقبيم
بايد بتوانيم از لحاظ علمي جلو برويم؛ وقتي علم جلو رفت، آن‌وقت فنّاوري هم جلو ميرود
وقتي فنّاوري جلو رفت، تأثير در زندگي ميگذارد
وقتي فنّاوري جلو رفت، در دنيا چشمها به شما متوجّه ميشود و احساس نياز ميکنند
در زندگي انسانها تأثير ميگذاريد؛ اينها مسائل بسيار مهمّي است
تکيه‌ي بنده بر روي علم و فنّاوري و مانند اينها که هميشه ميگويم، به‌خاطر اين است؛ اينها فراموش نشود
همه‌ي مجموعه‌ي دانشگاه -مديران دانشگاه، از وزير محترم گرفته تا رؤساي دانشگاه‌ها
استادها، دانشجوها، متون درسي، فرآيندهاي آموزشي، کارگاه‌ها و مانند اينها
همه‌ي اينها- بايد در اين چهارچوب قرار بگيرند؛ يعني بايستي توليد علم، توليد عالم و جهت‌دهي صحيح [صورت بگيرد]
اين سوّمي را توجّه داشته باشيد: جهت‌دهي صحيح به علم و عالم. علم و عالم در تمدّن مادّي وسيله‌ي بدبختي انسان شد
وسيله‌ي توليد بمب اتم شد، وسيله‌ي توليد سلاح شيميايي شد
وسيله‌ي توليد ويروس‌هاي خطرناکي شد که امروز متأسّفانه قدرتمندها از طُرُق مختلف دارند
آنها را در جسم و جان جوامع داخل ميکنند؛ علم اين‌جوري شد؛ علم منحرف شد
علم، در جهت درست، در جهت نفع، در جهت کمال انسان [باشد]. اين راجع به دانشجو و مجموعه‌ي مسائل دانشجويي
امّا راجع به تشکّلها. البتّه من که عرض ميکنم
ميدانم تشکّلهاي گوناگوني در دانشگاه وجود دارد؛ پارسال هم گفتم تشکّلهاي يکبارمصرف
بعضي‌شان يکبار مصرفند؛ [مثلاً] قبل از انتخابات تشکّل درست ميشود
حالا نوع ديگري از تشکّلها هم وجود دارد که يکبارمصرف نيست امّا براي معارضه‌ي با مجموعه‌ي انقلابي
و مجموعه‌هاي متديّن اصلاً به وجود مي‌آيد؛ با آنها کاري ندارم
من تشکّلهايي را ميگويم که تحت هر نامي، معتقد به انقلابند، معتقد به دينند
معتقد به نظام اسلامي‌اند، معتقد به اين مبارزه‌ي عظيمند؛ تحت هر نامي که هستند فرق نميکند؛ خطابم به آنها است
اوّلاً آرمان‌گرايي را فراموش نکنيد آرمان‌گرايي را فراموش نکنيد. آرمانها چيست؟ رسيدن به جامعه‌ي عادل
جامعه‌ي آزاد، جامعه‌ي پيشرفته، جامعه‌ي مؤمن، جامعه‌ي متعبّد، جامعه‌ي مرفّه
جامعه‌ي متّحد، جامعه‌ي قوي و مستحکم، جامعه‌ي مستقل؛ اينها آرمان است
ارزش دارد که انسان جانش را در راه اين آرمانها، براي خاطر خدا [بدهد]؛ براي همين‌ آيه‌ي شريفه‌ي سوره‌ي نساء که
وَ ما لَکُم لا تُقاتِلونَ في سَبيلِ اللهِ وَ المُستَضعَفينَ مِنَ الرِّجالِ وَ النِّسآءِ وَ الوِلدان
اين است ديگر؛ يعني در راه نجات کشور، نجات مستضعفان
دستور قتال [صادر شده]. حالا البتّه آن آيه، آيه‌ي قتال است؛ اين را توجّه داشته باشند آن برادرمان
که اين آيه، آيه‌ي قتال است، آيه‌ي جهاد نيست؛ جهاد، چيزي است؛ قتال، چيز ديگري است؛ بينشان عموم و خصوص مطلق است
بنابراين، اين مبناي اسلام است، اين جهت‌گيري اسلام است. بايد در راه اين آرمانها [حرکت کرد
اين آرمانهايي که گفتم -يک چنين جامعه‌اي- هدف شما است. آرمان‌گرايي را فراموش نکنيد
واقع‌بيني؛ واقع‌بين باشيد. بنده يک‌بار در جلسه‌ي مسئولين در ماه رمضان در همين‌جا
گفتم، مدام به ما ميگويند واقع‌بين باشيد، واقع‌بين باشيد؛ مرادشان از «واقع‌بين باشيد» اين است که موانع را ببينيد
من ميگويم ‌واقع‌بين باشيد، يعني واقعيّات مثبت را ببينيد
جمعيّت جوان را، جمعيّت بااستعداد را، توانايي‌هاي بشري فوق‌العاده را
استعداد فوق‌العاده‌ي ملّت را، امکانات زيرزميني را، موقعيّت جغرافيايي را
پيشرفت جمهوري اسلامي را؛ اينها را ببينيد، اينها واقعيّات است
پس اينها بخشي از واقعيّات است که اينها را بايد ديد
يک بخش ديگر از واقعيّات اين است که شما وقتي آرمان‌گرا هستيد و ميخواهيد به سمت اين آرمان حرکت بکنيد
بايد توجّه داشته باشيد که اين‌جوري نيست که انسان با معجزه خودش را به آرمان بتواند برساند؛ نه
مشکلاتي وجود دارد، موانعي وجود دارد؛ لابه‌لاي اين موانع بايد راه را پيدا کرد؛ ‌واقع‌بين يعني اين
شما حالا خب حرفهاي خيلي خوبي زديد، موانع را مرتّب شمرديد؛ آيا لابه‌لاي اين موانع راهي وجود دارد براي اينکه شما پيش برويد يا نه
بگرديد آن راه را پيدا کنيد. من عرض بکنم قطعاً و يقيناً راه وجود دارد
بگرديد آن راه را پيدا کنيد. ‌واقع‌بيني يعني اين
خب البتّه همه‌ي اينها بحثهاي انديشه‌ورزانه -يعني به قول فرنگي‌مَآب‌ها بحثهاي تئوريک- نياز دارد
اينهايي که عرض ميکنم کارهايي است که بايد کار انديشه‌ورز درباره‌اش کرد
توصيه‌ي سوّم. تشکّلها نقش فعّال داشته باشند و تماشاچي نباشند
تشکّل نبايد بنشيند، در يک حادثه‌اي که پيشرفتي هست اظهار خوشحالي کند، در يک حادثه‌اي که
مثلاً پسرفتي هست احساس حزن و اندوه بکند؛ نه، بايد فعّال باشد، در هر دو جا بايد فعّال باشد؛ تماشاچي نباشد
توصيه‌ي بعدي؛ تلاش جدّي و همه‌جانبه براي غلبه دادن گفتمان انقلاب در دانشگاه
نگوييد در دانشگاه ديگر نميشود کاري کرد؛ شنفتم اين را که بعضي‌ها ميگويند که « آقا، ديگر در دانشگاه نميشود کاري کرد»؛ نه آقا
در دانشگاه خيلي ميشود کار کرد، اتّفاقاً در دانشگاه بايد کار کرد. چه کسي بايد در دانشگاه کار بکند؟ شما
شما تشکّلها هستيد که در دانشگاه بايد کار بکنيد. البتّه خطاب بنده
در غير از اين جلسه به همه است؛ من به همه‌ي آن هسته‌هاي فکري و عمليِ جهادي
فکري، فرهنگي در سرتاسر کشور مرتّباً ميگويم: هرکدام کار کنيد؛ مستقل
و به‌قول ميدان جنگ، آتش‌به‌اختيار. البتّه در جنگ، قرارگاه مرکزي وجود دارد
که دستور ميدهد، امّا اگرچنانچه رابطه‌ي قرارگاه ‌قطع شد
يا قرارگاه عيبي پيدا کرد، اينجا فرمانده دستورِ آتش‌به‌اختيار ميدهد. خب شما افسرهاي جنگ نرميد
قرار شد شما افسران جوان جنگ نرم باشيد
آنجايي که احساس ميکنيد دستگاه مرکزي اختلالي دارد و نميتواند درست مديريّت کند
آنجا آتش‌به‌اختياريد؛ يعني بايد خودتان تصميم بگيريد، فکر کنيد، پيدا کنيد، حرکت کنيد، اقدام کنيد
گاهي اوقات انسان احساس ميکند دستگاه‌هاي مرکزي فکر و فرهنگ و سياست و مانند اينها دچار اختلالند
دچار تعطيلند؛ واقعاً آدم گاهي اوقات احساس ميکند
حالا مثلاً فرض بفرماييد اين‌همه ما مسئله‌ي فرهنگي در کشور داريم
مسائل مهم که شايد من بتوانم ده مسئله‌ي اصليِ فرهنگي را بشمارم که اينها
دچار مشکل است؛ فرض کنيد مسئله‌ي سينما، يک مسئله‌ي مهم است، [يعني] مسئله‌ي فرهنگي مهمّي است
که سينماي کشور چه جوري اداره ميشود، از کجا پشتيباني ميشود -حالا پشتيباني خارجي هم پيدا ميکنند براي فيلم‌ها
اداره‌ي هنر کشور و سينما که چيز کوچکي نيست؛ مثلاً فرض کنيد ده مسئله‌ي اين‌جوري ميشود پيدا کرد
امّا] ناگهان مي‌بينيد مثلاً فرض کنيد اينکه فلان آهنگ قبل از افطار پخش بشود يا نشود، ميشود مسئله‌ي اصلي
نامه‌نگاري ميکنند! پيدا است که اين دستگاه اختلال پيدا کرده که مسئله‌ي اصلي را از مسئله‌ي فرعي
تشخيص نميدهد و يک مسئله‌ي اصلاً بي‌اعتبارِ بي‌اهمّيّت فرعي را به‌عنوان يک مسئله‌ي اصلي، درشت ميکنند
وقتي اين‌جوري دستگاه‌هاي مرکزي اختلال دارند، آن‌وقت اينجا جاي همان آتش‌به‌اختياري است که عرض کردم
اهتمام به تخاطب واقعي. فضاي مجازي چيز خوبي است، فرصتي است امّا کافي نيست
بعضي‌ها چسبيده‌اند به فضاي مجازي -توئيتر و مانند اينها- براي اينکه پيامهايشان را برسانند، اين فايده ندارد
تخاطب واقعي لازم است، ميزگرد لازم است، سخنراني لازم است
نشريّه لازم است، بحثهاي دونفره و سه‌نفره لازم است، جلسات تحليل لازم است
اين‌جور با مخاطبينتان بنشينيد؛ و مانند اين کارها
توصيه‌ي بعدي. چند کليدواژه‌ي اصلي هست، اين کليدواژه‌هاي اصلي را فراموش نکنيد
مسئله‌ي «نقش مردم در حکومت» يکي از اين کليد‌واژه‌ها است؛ اين کليدواژه است
بعضي‌ها از بچّه‌هاي خوب و انقلابي تعجّب ميکنند که فلاني مدام ميگويد در انتخابات شرکت کنيد، شرکت کنيد
از من گله‌مند ميشوند که چرا شما مدام گفتيد بياييد در انتخابات شرکت کنيد
آقاجان! توجّه داشته باشيد که مصيبت، آن‌روزي است که مردم پشت کنند به صندوق رأي
اين مصيبت است؛ و دشمن اين را ميخواهد. الان شماها بايد زودتر از من بشنويد، بنده هم شنفته‌ام
صداهايي را که بلند ميشود، آرزو ميکنند و انتظار ميکشند روزي را که نود درصد مردم پاي صندوقها شرکت نکنند
حالا مثلاً فرض کنيد که گفتند بيست‌وچند درصد پاي صندوقها شرکت نکردند، نيامدند
ميگويند اين کافي نيست، بايد کاري کنيم که نود درصد مردم پاي صندوقهاي رأي نيايند؛ مصيبت آن است
بنده آن را ميبينم. حضور مردم پاي صندوق رأي، يک نعمت بزرگي است
مردم‌سالاري»، اين جزو کليدواژه‌هاي اصلي است؛ اين را فراموش نکنيد
خب، شما ميخواهيد که مردم پاي فلان صندوق بيايند، پاي آن صندوق نيايند، خب تلاش کنيد
تا آن کاري که شما مي‌خواهيد تحقّق پيدا کند. جلوي حضور مردم پاي صندوق رأي نَايستيد
مسئله‌ي «استقلال» هم که من گفتم، خيلي مهم است
حالا همين مسئله‌ي ۲۰۳۰ -اين قضيّه‌ي سند ۲۰۳۰- از همين قبيل است
اين مسئله‌ي استقلال است. حالا بعضي‌ها مي‌آيند ميگويند آقا، مثلاً فرض کنيم ما تحفّظ داده‌ايم يا
گفته‌ايم فلان‌چيزش را قبول نداريم؛ نه، بحث سر اينها نيست. فرض کنيم در اين سند، هيچ‌چيز واضح بيّني هم
که مخالف با اسلام باشد وجود نداشته باشد -که البتّه وجود دارد
آنهايي که خيال ميکنند ما گزارش درست نگرفته‌ايم؛ نه، گزارشهاي ما گزارشهاي درستي است
حرف من اين است که نظام آموزشي کشور نبايد بيرون کشور نوشته بشود؛ حرف من اين است
شما ميگوييد اين مثلاً فرض کنيد خلاف اسلام ندارد؛ داشته باشد يا نداشته باشد، اينجا ايران است
اينجا جمهوري اسلامي است، اينجا يک ملّت بزرگند. نظام آموزشي ما را
چهار نفر در يونسکو يا سازمان ملل يا فلان‌جا بنشينند بنويسند؟ چرا
اين همان مسئله‌ي استقلال است. استقلال ابعادش تا اينجاها است
مسئله‌ي «نفي نظام سلطه» جزو کليدواژه‌هاي اصلي‌ است
مسئله‌ي «آزادي» جزو کليد‌واژه‌هاي اصلي‌ است؛ آزادي را درست بايد تبيين کنيد
مسئله‌ي «عدالت» جزو کليدواژه‌هاي اصلي ا‌ست؛ و از‌اين‌قبيل
اينها را بايد تبيين کنيد. يعني توصيه‌ي من به تشکّلهاي دانشجويي اين است که اين
کليد‌واژه‌هاي اساسي و اصلي را درست تبيين کنند. از بيانات امام استفاده کنيد و مانند اينها
يک توصيه‌ي ديگر هم مسئله‌ي تديّن و تعبّد در عمل و گفتار است
من فراموش نميکنم آن‌ روزي را -سالها پيش البتّه- که شنيدم يک مجموعه‌ي دانشجويي که خب با ما هم مرتبط بود و خيلي هم گرم و گيرا
مثلاً در فلان جلسه‌شان يک‌ چيز خلاف شرعي اتّفاق افتاده؛ نگران شدم؛ نه به‌خاطر اينکه اينها گناه کردند
که خب آن البتّه نگراني داشت- نگران شدم از اينکه راه اينها عوض شده و بعد ديدم همين‌جور هم بود. يعني واقعاً
ثُمَّ کانَ عاقِبَةَ الَّذينَ اَسآؤُا السّوايٰ‌ اَن کَذَّبُوا بِايٰتِ الله‌
وقتي‌که انسان برطبق تکليف عمل نميکند، تعبّد را رها ميکند، خداي متعال هدايتش را از او ميگيرد
يک سفارش ديگر هم شجاعت در اقدام است. گاهي اوقات بعضي از تشکّلها ميگويند «نکند اين کار را بکنيم
مثلاً فرض کنيد که- فلان آدم يا فلان دستگاه نگران بشوند، ناراحت بشوند يا فلان»؛ نه
شما اقدامتان را انجام بدهيد، منتها آن‌وقتي که فهميديد اين اقدام نادرست است، از همان‌جا متوقّفش کنيد
يعني همان‌جا برگردانيد راه را؛ يعني در انجام کارها و اقدام [شجاعت داشته باشيد
البتّه براي اينکه انسان يک اقدامي بکند، بايستي که جوانب کار را قشنگ بسنجد
يک توصيه‌ي ديگر، سفارش به دانشجويان خواهر است
اين دو دانشجوي خواهر انصافاً خيلي خوب صحبت کردند و هر دو نفرشان خيلي مطالب خوبي را بيان کردند
من سفارش ميکنم يکي از نکاتي که دانشجويان خواهر در تشکّلها دنبال کنند، مسئله‌ي زن در غرب باشد
ما کمتر به اين مسئله ميپردازيم. البتّه در يکي از جلسات سالهاي قبل، يکي از خواهران
يادم نيست که استاد بود يا دانشجو- اينجا صحبت مفصّل خيلي خوبي در اين زمينه انجام دادند
امّا معتقدم بايد کار کرد و ميدان کار در اين زمينه وجود دارد. اين هم اين مسئله
و آخرين حرف ما هم اين است که تشکّلها اميد را تزريق کنند در دانشگاه‌ها
خودشان اميدوار بمانند و اميد را هم تزريق کنند در دانشگاه‌ها و نگذارند جوّ نااميدي به وجود بيايد
دو نکته‌ي آخر هم عرض بکنم. [نکته‌ي اوّل] راجع به فساد؛ در صحبتهاي دوستان هم بود
بيرون هم شنفتم که ميگويند. ببينيد؛ نگاه من، ديد من، اين است که فساد در کشور سيستمي نشده
هر کس ميگويد سيستمي است بيخود ميگويد. فساد سيستمي يک چيز ديگر است. فساد سيستمي در زمان حکومت طاغوت بود
سيستم به طور طبيعي فسادآور و فسادپرور بود، يعني بايد آدم ميگشت تا آدم سالم در آن پيدا ميکرد
امروز اين‌جوري نيست؛ البتّه فساد هست، فسادهاي بدي هم هست، [امّا] موردي است
و بايد برخورد بشود. حالا اينکه شما ميگوييد بايستي شفّاف باشد، شفّاف‌سازي [بشود] که من يادداشت کردم، نکته‌ي بسيار درست و خوبي است
اين به جاي خود محفوظ، منتها اين‌جور نيست که فساد، سيستمي باشد؛ فساد موردي است و اين فسادهاي موردي را ميشود علاج کرد
نکته‌ي دوّم؛ اينکه کساني بخواهند کشور را غرق کنند در فرهنگ غربي
و گرايش به فرهنگي غربي را روز‌به‌روز در کشور توسعه بدهند، اين واقعيّتي است؛ بله، وجود دارد
بعضي‌ها به‌خاطر اعتقاد و ايمان به فرهنگ غربي، بعضي هم از روي ضعف نفس و
سست‌عنصري و عدم توجّه و مانند اينها، ميکشانند کشور را به سمت فرهنگ غربي؛ اين هست
امّا اينکه اينها بتوانند انقلاب را از خطّ خود منحرف کنند و کشور را در فرهنگ غربي غرق کنند، بدانيد که قطعاً چنين چيزي اتّفاق نخواهد افتاد
اين نسلي که بحمدالله امروز تربيت شده و گسترده هم هست، اين نسل علاقه‌مند به انقلاب و علاقه‌مند به اسلام
و پاي کار، نخواهد گذاشت چنين چيزي اتّفاق بيفتد و هر روزي هم که بگذرد
مسلّماً گسترش اين نسل و عمق اين نسل بيشتر خواهد شد؛ همچنان‌که امروز حرفهايي که شما اينجا زديد
خيلي عميق‌تر و قوي‌تر بود از حرفهايي که مثلاً فرض کنيد پنج سال پيش دانشجوهاي قبل از شما اينجا ميزدند
و ملّت ايران دارد حرکت ميکند، پيش ميرود؛ اين کارها و اين ترقّه‌بازي‌هاي شبيهِ کاري‌ که امروز شد
در اراده‌ي مردم هيچ تأثيري نخواهد گذاشت؛ اين را همه بدانند؛ و اينها کوچک‌تر از آن هستند که بتوانند
در اراده‌ي ملّت ايران و مسئولين کشور اثري بگذارند و البتّه همين‌طور که
دوستان در اينجا گفتند، خود اين حوادث نشان داد که اگرچنانچه جمهوري اسلامي
در آن نقطه‌اي که مرکز اصلي اين فتنه‌ها است ايستادگي نميکرد، تا حالا ما گرفتاري‌هاي زيادي از اين ناحيه در داخل کشور داشتيم
ان‌شاءالله کَلَک اينها کنده خواهد شد
پروردگارا! توفيقات روزافزون به اين جوانهاي عزيز عنايت کن
پروردگارا! همه‌ي اين جوانهاي عزيز را و ما را در صراط مستقيم ثابت‌قدم بدار
پروردگارا! به حقّ محمّد و آل محمّد، لطف و رحمت و تفضّل خود را و قضاي حاجات اين برادران را امروز به اينها عطا کن
توفيق صفا و لطافت روزافزون در اين ماه مبارک و بخصوص در شبهاي قدر به اين عزيزان و به اين حقير عنايت بفرما
امام بزرگوار و شهدا را با پيغمبر محشور کن
قلب مقدّس وليّ‌عصر را از ما راضي و خشنود بفرما
والسّلام عليکم و رحمةالله و برکاته