بسم‌الله‌الرّحمن‌الرّحيم
و الحمدلله ربّ العالمين و الصّلاة و السّلام علي سيّدنا و نبيّنا ابي‌القاسم المصطفي محمّد
و علي آله الطّيبين الطّاهرين المعصومين سيّما بقيّةالله في الارضين
خيلي خوش آمديد برادران عزيز، خواهران عزيز، مسئولين محترم
اين جلسه يکي از جلسات مبارک دوران سال ما است. مسئولين محترم حضور دارند
از بخشهاي مختلف و گزارشهاي خوبي را مي‌شنوند؛ کمااينکه امروز هم آقاي رئيس‌جمهور گزارش خوبي دادند
معمولاً اين‌جور است که رؤساي جمهور در اين جلسه، گزارش فعّاليّتهاي مثبت خودشان را هرکدام بنحوي بيان ميکنند
خب ذهنها و فکرها، با اطّلاعات، با اخبار آشنا مي‌شوند و حقايق را مي‌شنوند؛ ازاين‌جهت هم بحمدالله جلسه‌ي مبارکي است
لکن من آنچه در آغاز اين عرايض ميخواهم عرض بکنم، مربوط به ماه مبارک رمضان است
که بيش از نيمي از اين فرصت طلايي را ما گذرانديم و کمتر از نيمي از اين ماه باقي است
اين فرصت را بايد برادران عزيز، خواهران عزيز، مسئولين محترم، بخصوص ماها، خيلي مغتنم بشماريم
فرصت انابه است، فرصت رجوع به خداي متعال است، فرصت نوراني کردن دل و طراوت دادن به دلها است و فرصت تضرّع است
پيش خداي متعال تضرّع کنيم. هرکدام از شماها در هر بخشي که مشغول کار هستيد، مطمئنّاً مشکلاتي داريد، کمبودهايي داريد‌
نياز داريد به عناصري، به عواملي؛ اينها را از خدا بايد بخواهيم
در کنار تلاشِ شما مطمئنّاً دعاي شما و تضرّع شما يک امر لازمي است
اين تضرّع را بايستي ما فراموش نکنيم
در چند دعا ازجمله دعاي شريف ابي‌حمزه‌ي ثمالي [آمده
وَ لا يُنجي مِنکَ اِلَّا التَّضَرُّعُ اِلَيک‌
راه نجات ما تضرّع به نزد پروردگار متعال است
خب تضرّع پيش خداي متعال که مايه‌ي نجات ما است -ميگوييم
لا يُنجي مِنکَ اِلَّا التَّضَرُّعُ اِلَيک‌
اين تضرّع، چطور وسيله‌ي نجات است؟ انسانهاي ضعيف هم گاهي ممکن است تضرّع کنند نزد انسانهاي ديگر
فرق اين [دو] چيست؟ فرق و تفاوت ميان تضرّع عندالله و تضرّع عند «بندگان خدا» در چيست
مهم اين است که به اين نکته توجّه کنيم. تضرّع در مقابل بندگان خدا براي اين است که شما
دل آن‌کس را که پيش او تضرّع ميکنيد، نرم کنيد؛ [امّا] تضرّع عندالله براي اين است که دل خودمان را نرم کنيم
دل خودمان را نجات بدهيم از قساوت؛ اين مايه‌ي نجات است
اگر دل از حالت قساوت خارج شد و نرم شد، نورانيّت پيدا خواهد کرد
اين نورانيّت دل است که راه‌ها را به روي انسان باز ميکند، به انسان اميد ميبخشد، به انسان تلاش ميبخشد
انسان را در راه‌هاي صحيح و درست هدايت ميکند. تقوا وقتي‌ بود، خداي متعال هدايتش را به انسان عنايت ميکند
اين تقوا ناشي از همان نرمش دل و لطافت دل و نورانيّت دل است؛ اصل قضيّه اين است
در سوره‌ي مبارکه‌ي زمر [آمد
فَوَيلٌ لِلقٰسِيَةِ قُلوبُهُم مِن ذِکرِ اللهِ اُولٰئِکَ في‌ ضَلٰلٍ مُبين‌
دلِ سخت، دلِ دچار قساوت، اين‌جوري است. گمراهي آشکار براي اينها در اين آيه ذکر شده
در سوره‌ي مبارکه‌ي مائده درباره‌ي بني‌اسرائيل ميفرمايد
فَبِما نَقضِهِم ميثاقَهُم لَعَنّـٰهُم وَ جَعَلنا قُلُوبَهُم قاسِيَة
مظهر لعنت الهي، قساوت قلب آنها است که بر اثر عمل خود آنها است
فَبِما نَقضِهِم ميثاقَهُم
معاهده‌ي خودشان با خداي متعال را فراموش کردند، نقض کردند
اينها چيزهايي است که در جامعه‌ي مؤمن ما بايد مورد توجّه باشد؛ بخصوص براي ما مسئولين که هرکدام در يک بخشي، باري بر دوش داريم
در سوره‌ي مبارکه‌ي بقره، باز درباره‌ي بني‌اسرائيل [ميفرمايد
ثُمَّ قَسَت قُلوبُکُم مِن بَعدِ ذٰلِکَ فَهِيَ کَالحِجارَةِ اَو اَشَدَّ قَسوَةً وَ اِنَّ مِنَ الحِجارَةِ لَما يَتَفَجَّرُ مِنهُ الاَنهار
از سنگ سخت‌تر شد دلهايتان؛ اين را پيغمبر اکرم از قول پروردگار در مقام مجادله و محاجّه‌ي با يهودي‌هاي مدينه
بيان ميفرمايد و گذشته‌‌ي آنها را به يادشان مي‌آورد
همه‌ي اينها براي ما وسيله‌ي درس و آگاهي و عبرت و موعظه است، بايد سعي کنيم
در يک روايتي در کافي شريف است
وَ القاسِي القَلبِ مِنّي بَعيد
بُعد از خداي متعال، بدترين آفت براي انسان است؛ که انسان از خداي متعال دور بشود و قساوت قلب اين خصوصيّت را دارد
که انسان را دور ميکند. يا در يک روايت ديگر
ما ضُرِبَ‌ عَبدٌ بِعُقوبَةٍ اَعظَمَ مِن قَسوَةِ القَلب‌
خب از اين ايّام بايد استفاده کرد. فرصت خوبي است ماه مبارک رمضان؛ هم [به‌واسطه‌ي] دعاها در اين ماه
چه آنچه‌ مربوط به سحرها است، چه آنچه‌ مربوط به روزها يا شبها است- که دعاهايي است که مضامين آنها دل ما را نرم ميکند
و هم خود نفْس روزه‌داري و توجّه به وظيفه؛ ما به اين احتياج داريم
جامعه‌ي اسلامي و انقلابي ما اگرچنانچه از ذکر الهي و ياد الهي
و خشوع در مقابل پروردگار و تضرّع در مقابل پروردگار غافل بشود، مطمئنّاً ضربه خواهد خورد، سيلي خواهد خورد
مطمئنّاً ناکام خواهد شد. ما به آن اهداف والا، به آن خواسته‌هاي مطلوب
در صورتي ميرسيم که بتوانيم يک تلاش مؤمنانه و صادقانه‌اي را
دنبال بکنيم؛ و آن جز با توجّه به خداي متعال و افزايش نورانيّت دل و ارتباط دل با خداي متعال ممکن نيست
اين آن عرض ما در مورد اغتنام فرصت ماه رمضان که به نظر من از همه‌ي آنچه عرض خواهيم کرد مهم‌تر است
اساس حرف ما اين است؛ بايد مراقب باشيم. البتّه من خودم اوّلين مخاطب اين حرفها هستم
بنده بيشتر از شما مسئوليّت دارم و بار سنگين‌تري از بارهاي شما دارم، خود من به اين حرفها بيشتر احتياج دارم
براي من، براي شما، لازم است که توجّه کنيم، استفاده کنيم از اين ماه، از اين فرصت؛ شبهاي قدر هم که در پيش است
خب اين جلسه، فرصتي است براي پرداختن به برخي از مسائل کلّي و کلان و مهمّ کشور
تا برخي از مسائلي که گاهي ممکن است مورد گفتگو و بحث و اختلاف‌‌‌نظر باشد، در اينجا مطرح بشود، بحث بشود
بعضي از مسائلي که ممکن است مورد غفلت قرار داشته باشد از طرف ماها، اينجا مورد تذکّر قرار بگيرد
از اين جهت جلسه‌ي مفيدي است؛ [چون] مسئولان هستند، صاحب‌نظران هستند
خوشبختانه امسال ما پديده‌ي انتخابات را داشتيم؛ انتخابات کار بزرگي بود
عظمت انتخابات، قدرت انقلاب را نشان داد، قدرت نظام اسلامي را نشان داد؛ ما از اين نبايد غفلت کنيم
در تبليغات جهاني، در حرفهايي که درباره‌ي انتخاب ما در راديوها و رسانه‌هاي جهاني زده ميشود
که خب مشاهده ميکنيد ديگر که راجع به انتخابات ما مرتّب دارند حرف ميزنند
به اين نکته اصلاً اشاره‌اي نميکنند و نميپردازند که اين انتخابات نشان‌دهنده‌ي قدرت نظام بود
نشان‌دهنده‌ي توانايي‌ها و عمق نفوذ نظام در دلها بود. معمولاً اين را نميگويند امّا واقعيّتي است که وجود دارد
مردمي که در روز جمعه‌ي انتخابات پاي صندوقهاي رأي آمدند، به هر کسي رأي دادند، همه‌شان يک کار مشترک انجام دادند
اين کار مشترک، خيلي با ارزش است. اين کار مشترک را بايد ديد و بايد به دنيا نشان داد
اين کار مشترک، اعتماد به نظام بود، اظهار اعتماد به نظام اسلامي بود
بله، بعضي‌ها به زيد رأي دادند، بعضي‌ها به عمرو، بعضي‌ها به بکر، بعضي‌ها به خالد
لکن همه‌ي اينها يک کار مشترک کردند. آن کار مشترک همين بود که به اين صندوقي که
نظام جمهوري اسلامي آنجا گذاشته بود اعتماد کردند
و به اين حرکت عظيمي که در قانون اساسي جمهوري اسلامي مقرّر شده‌ است اعتماد کردند
و براي انتخاب مسئول اجرائي کشور وارد عرصه و صحنه شدند؛ اين خيلي مهم است
اين کار مشترک را ما خرابش نکنيم. ما از لابه‌لاي اين کار مشترک، حرفها و ملاحظات درنياوريم
جوري که اصل اين حرکت مشترک را خرابش کنيم، ضايعش کنيم؛ اين کار مشترک، خيلي مهم بود
امّا] اينکه ما بياييم ملّت ايران را تقسيم کنيم بگوييم «بعضي‌ها به اين موضوع آره گفتند يا [خير]»؛ نه، مردم فقط آمدند اشخاص را معيّن کردند
چرا تقسيم ميکنيم افراد را؟ مراقب باشيم اين تقسيم‌‌‌کردن‌ها، اين بگومگوها، از دل يک کار بزرگ و مشترک ملّت ايران بيرون نيايد
همه‌ي ملّت ايران، با دشمنان اين ملّت و با دشمنان پيشرفت اين ملّت، مخالفند
بله، ممکن است کساني هم باشند که خائنند؛ در همه‌ي کشورها، در همه‌ي ملّتها، در همه‌ي زمانها آدمهاي خائني هستند
امّا قاطبه‌ي ملّت ايران کساني‌اند که با دشمني که سختي‌ها را بر ملّت تحميل ميکند، تحريم را تحميل ميکند، جنگ را تحميل ميکند
ناامني را تحميل ميکند، مخالفند، بدند؛ همه‌ي ملّت اين‌جورند
امروز هم که مشاهده ميکنيد بعد از انتخابات ما، آمريکايي‌ها، با وقاحت تمام، هم تحريم را افزايش دادند
هم بيشتر از هميشه بر طبل مخالفت و مبارزه و عناد و مانند اينها دارند ميکوبند؛ اين‌جوري است ديگر
با توجّه به دشمني‌ها، با توجّه به وضعيّت، با توجّه به نيازها، با توجّه به اهداف بلندي که در مقابل ما است، بايد يک فضاي جديد ايجاد بشود
در ايجاد اين فضاي جديد -فضاي همکاري، فضاي کار و فضاي تلاش براي هدف مشترک
که آن عبارت است از پيشرفت کشور و اعتلاء نظام جمهوري اسلامي
همه سهيمند، همه شريکند. بايد بتوانيم خودمان را به مقاصد نظام مقدّس جمهوري اسلامي، قدم­‌به­‌قدم نزديک کنيم
اينها مقاصدي است که در شعارهاي جمهوري اسلامي از اوّل وجود داشته، امروز هم هست؛ بايد خودمان را نزديک کنيم به آنها
اين [هدف] تلاشِ همه را ميخواهد. اگر همه تلاش کرديم، ميتوانيم بِايستيم، ميتوانيم استقامت کنيم، ميتوانيم دشمنمان را به زانو دربياوريم
اگر همه با هم باشيم؛ اين توصيه‌ي هميشگي ما است. امروز هم من مجدّداً توصيه ميکنم
همه بايستي مسئولين کشور را کمک کنند، همکاري کنند که بتوانند کار کنند
مسئولين کشور هم بايستي جانب مردم را به­‌معناي واقعي کلمه رعايت کنند
مسئولان بخشهاي مختلف هم بايد با هم همکاري کنند دأب بنده هم اين است که هميشه از همه‌ي دولتها
که بر سر کار هستند حمايت ميکنم؛ امروز هم همين‌جور است، بعد از اين­ هم ان‌شاءالله تا زنده هستيم همين‌جور خواهد بود
در يک نگاه کلان به مسائل کشور، شماها که مسئول هستيد
از مسئولين درجه‌ي يک تا مديران بخشهاي مختلف، اگر بخواهيد کشور را درست اداره کنيد
اگر بخواهيد فرصتها و تهديدها را به­‌معناي واقعي کلمه مديريّت بکنيد
چون هم فرصتهايي هست، هم تهديدهايي هست؛ بايد بتوان اين فرصتها و تهديدها را درست مديريّت کرد
اگر بخواهيد سرمايه‌هاي ملّي را درست به کار بگيريد، اگر بخواهيد ظرفيّتهاي کشور را
که بسياري از اين ظرفيّتها هم هنوز ناشناخته‌اند به فعليّت برسانيد و از آنها بهره‌برداري بکنيد
اگر بخواهيم راه را از بيراهه تشخيص بدهيم -چون انسان، مسئولين کشور، دولتها و بخشهاي مختلف، در مقابل خودشان گاهي
راه‌هايي را مشاهده ميکنند که بعضي از اين راه‌ها بيراهه است؛ ما را به سرمنزل مقصود نميرساند
و اين کارهاي بزرگ را انجام بدهيم، احتياج داريم که اوّلاً ملاکهاي تصميم‌گيري‌مان را
مشخّص کنيم و آنها را درست انتخاب کنيم، ثانياً از تجربه‌هايمان استفاده کنيم؛ اين عرض امروز من است
بايد بتوانيم ملاکهاي تصميم‌گيري را درست انتخاب بکنيم؛ غالباً در اينجا لغزشهايي وجود دارد
در طول زمان، در طول دورانهاي مختلف، نه امروز؛ حالا عرض خواهم کرد
خب، ملاک تصميم‌گيري چيست؟ طبعاً آن حرف کلّي که در اينجا وجود دارد، منافع ملّي است
يعني ملاک تصميم‌گيري براي دولتها، تأمين منافع ملّي است؛ حالا چه منافع کوتاه‌مدّت، چه منافع بلندمدّت
مسئله اينجا است که منافع ملّي را چه‌جوري تعريف کنيم، چه‌جوري شناسايي کنيم
چه چيزي را واقعاً منافع ملّي بدانيم و چه چيزي را نه
آن نکته‌ي اساسي که مورد نظر بنده است و ميخواهم عرض بکنم، اين است که
منافع ملّي آن‌وقتي منافع ملّي هستند که با هويّت ملّي ملّت ايران
با هويّت انقلابيِ ملّت ايران در تعارض نباشند
آن‌وقتي منافع واقعاً منافع ملّي هستند که با هويّت ملّت در تعارض نباشند، وَالّا آنجايي که
ما چيزي را به‌عنوان منافع ملّي در نظر ميگيريم لکن هويّت ملّي را پايمال ميکنيم، قطعاً اشتباه کرده‌ايم
اين منافع ملّي نيست؛ اين چيزي است که از دوران مشروطه تا قبل از انقلاب، متأسّفانه سرنوشت هميشگي کشور ما بوده
هويّت ملّي را زير پا لگدمال کردند. البتّه از قبل از دوران پهلوي، از اواخر دوران قاجار، اين حالت پيش آمده
هويّت ملّي هميشه پامال چيزهايي شده است که به‌عنوان منافع ملّت ايران به نظر مديران و تصميم‌گيران و تصميم‌سازان ميرسيده و اجرا ميکردند
اين يعني معکوس کردن نسبت. منافع ملّي بايستي با هويّت ملّي تطبيق داده بشود
نه اينکه هويّت ملّي تابع منافع ملّي قرار بگيرد، که قهراً منافع تخيّلي است
اينکه يک نفري بيايد بگويد که «ما از فرق سَر تا ناخن پا بايد فرنگي بشويم تا اينکه بتوانيم پيشرفت کنيم، ترقّي کنيم
اين همان پامال کردن هويّت ملّي است. يعني به يک ملّتي با سابقه‌ي تاريخي، با فرهنگ غني و قوي، با اين‌همه اعتقادات
با اين‌همه سرمايه‌هاي گوناگون معنوي ميگويند «شما بياييد همه چيزتان را رها کنيد، بريزيد دور
از فرق سَر تا ناخن پا بشويد غربي، تا آن‌وقت بتوانيد پيشرفت کنيد». يعني يک منافعي را
تصوير ميکنند و ترسيم ميکنند براي ملّت که لازمه‌اش جدا شدن از هويّت ملّي است؛ اين همان بي‌هويّت کردن
ملّت و بي‌موجوديّت کردن ملّت است
که در دوران پهلوي، به حدّ اعليٰ رسيد؛ البتّه عرض کردم، از اواخر دوران قاجار شروع شده بود
انقلاب آمد، اين نگاه را عوض کرد، تغيير داد
يکي از کارهاي بزرگ انقلاب اسلامي همين است که يک هويّتي براي ملّت تعريف کرد
و بر آن پافشاري کرد؛ منافع ملّي را براساس آن استخراج کرد و استنباط کرد و ترسيم کرد و تصديق کرد و دنبال کرد
ما در آن شکل قبلي به منافع ملّي هم واقعاً نميرسيم؛ کمااينکه شما ملاحظه کنيد کشور ما با اين‌همه سرمايه، با اين‌همه امکانات
به‌خاطر از دست دادنِ همين هويّت، از دوران مشروطه تا قبل از انقلاب
هيچ پيشرفتِ متناسب با شأنش و متناسب با آن سِيلي که در دنيا بود نداشت
در دنياي پيشرفته و فعّال و زنده، حرکت به سمت جلو ازلحاظ علمي، ازلحاظ فنّاوري، ازلحاظ بخشهاي مختلف زندگي
جور ديگري پيش رفت؛ [امّا] در کشور ما نه، توقّف و رکود حاکم بود
امّا از انقلاب به اين‌طرف با تغيير اين نگاه، وضعيّت عوض شده. ما از بعد از انقلاب احساس ميکنيم پيشرفت داريم
احساس ميکنيم داريم به جلو حرکت ميکنيم؛ البتّه عقب‌افتادگي‌ها زياد است، امّا پيشرفت محسوس است
من در صحبت اوّل سال، شايد مجملاً يک فهرستي از دستاوردهاي کشور در زمينه‌هاي مختلف
در زمينه‌هاي زيرساختي، در زمينه‌هاي نيروي انساني؛ در زمينه‌هاي گوناگون- گفتم
چون بعضي حاضر نيستند اينها را اقرار کنند، اعتراف کنند؛ [حتّي] بعضي از خود مسئولين هم غفلت ميکنند از آنچه دستاورد انقلاب است
اينکه] با اين مسائلي که براي کشور پيش آمد، با اين‌همه مشکلات، با تحميل جنگ، با تحميل تحريمهاي کذائي
با دشمنيِ صريح و واضحِ قدرتهاي مسلّط دنيا، کشور توانسته است اين دستاوردها را به دست بياورد
اينها نيست جز اينکه کشور احساس هويّت کرد؛ ملّت ايران هويّت خودش را فهميد، شناخت، احساس موجوديّت کرد
با قوّت و قدرت حرکت کرد؛ اين احساس هويّت چنين حالتي را به انسان ميدهد؛ اين اعتماد‌به‌نفس را به انسان ميدهد
خب ميگوييم «هويّت ملّت ايران»؛ اين هويّت چيست؟ هويّت ملّي ما چه‌جوري تعريف ميشود؟
ما ملّتي هستيم مسلمان، ريشه‌دار در تاريخ، و انقلابي؛ اين هويّت ما است
مسلماني ما، عمق تاريخي ما، و انقلابي بودن ما سه‌ عنصر اصلي است که هويّت ملّت ما را تشکيل ميدهد. اين سه‌ را نبايد از نظر دور بداريم
اسلامي بودن ما يعني ارزشها و اصول اسلام، تشکيل‌دهنده‌ي هويّت ما است
ريشه‌داريِ ما در تاريخ يعني نيروهاي انساني ما در طول تاريخ، داراي افکار بلندي بوده‌اند -در بخشهاي مختلف
در فلسفه، در علم، در فنّاوري- و در طول تاريخ به‌حسب موقعيّت زماني، کارهاي بزرگي را انجام داده‌اند
و به بشريّت حرکت داده‌اند؛ اين را توجّه داشته باشيد
اينکه ما خيال کنيم «فنّاوريِ نو و ابتکار، متعلّق به غرب و اروپا و مربوط به آنها است و از اوّل اين­جور بوده»، نخير، اين خطا است
ما در دورانهايي پيشرو و پيشتاز در فنّاوري بوديم؛ فنّاوري‌هاي متناسب روز
البتّه طبيعت علم و فنّاوري اين است که هرچه جلوتر برود، سرعت بيشتر ميشود؛ مثال زده­ايم بارها و تکرار نميخواهم بکنم
هرچه پيشرفت انجام بگيرد، سرعت هم پيوسته بيشتر ميشود
علّت اينکه فاصله‌ي کشورهاي پيشرفته‌ي علمي با کشورهاي عقب‌افتاده دائماً زياد ميشود، همين است
پيشرفتهاي علمي، سرعت را هم زياد ميکند
ما آن روز البتّه به تناسب زمانه‌ي خودمان پيشرو در مسائل فنّاوري بوديم
نه­فقط ما به­عنوان ايران، خيلي از کشورهاي شرقي اين حالت را داشتند، از جمله ما ايراني‌ها
بنابراين، مسلماني و ريشه‌داري در تاريخ؛ و بعد انقلاب
انقلاب بخش مهمّي از هويّت ما است. انقلاب يعني آن حرکت تحوّليِ عميقي که با تکيه‌ي به اسلام
توانست وضعيّت کشور را عوض کند و يک قلم مهمّ آن، اين بود که ملّت را از حاشيه
بيرون آورد، وارد متن اداره‌ي کشور کرد. ملّت در کشور، هيچ‌کاره بود
ملّت ايران، در طول قرنهاي متمادي
اصلاً در ذيل حکومتها تعريف ميشد، نقشي در ايجاد [حکومتها نداشت]. بله، وقتي پادشاهي جنگي داشت، عدّه‌اي از ملّت را
ميگرفت، زير سلاح ميبرد و آنها را به جنگ ميبرد؛ نقش ملّت همين‌ بود
امّا اينکه ملّت بتوانند در تعيين يک سياستي، در تعيين يک مسئولي
چه برسد مسئولين درجه‌ي يک کشور- نقش داشته باشند، چنين چيزي وجود نداشت. ملّت منتظر نشسته بود تا اين سلسله
برود، آن سلسله‌ي بعديِ حکومت بيايد؛ همچنان­که اين حکومت ميکرد، حالا آن [ديگري] بيايد حکومت کند
آن قبلي زور ميگفت، حالا بعدي بيايد زور بگويد! ملّت ايران نقشي نداشتند
اوّلين بار در طول تاريخ ما -تاريخ چندين­ قرني
تاريخ از دوران باستان به اين طرف- ملّت ايران بعد از انقلاب، نقش پيدا کردند، از حاشيه وارد متن شدند و تعيين ميکنند
همچنان­که معلوم است، از بالاترين مسئول کشور، از رهبري، رياست جمهوري، مسئولين گوناگون ديگر
با انتخاب ملّت مسئوليّت پيدا ميکنند و سرِ کار مي‌آيند و به ملّت بايد جواب بدهند
بايد به ملّت جواب بدهند. اين يک قلم از مهم­ترين حوادثي بود، تغييراتي بود، تحوّلاتي بود که انقلاب ايجاد کرد
بنابراين، بعد از انقلاب، منافع ملّي تغيير پيدا کرد؛ يعني معيارها براي منافع ملّي طبعاً تغيير پيدا کرد
بعد از آنکه انقلاب شد، همين‌طور که عرض کرديم، ديکتاتوري‌ها به مردم‌سالاري تبديل شد، وابستگي‌ها به استقلال سياسي تبديل شد
عقب­ماندگي به پيشرفتهاي قابل توجّه تبديل شد؛ در زيرساخت­ها، در نيروي انساني، در صنايع مهمّي
مثل نانو، زيست‌فنّاوري؛ صنايع بزرگي که ماها امروز جزو درجه‌هاي بالاي آنها در دنيا و در بين دويست­وخرده­اي کشور هستيم
در علم، در آموزش عالي و غيره. خب اينها حوادثي بوده که هويّت انقلابي ما اينها را به وجود آورده
پس نتيجه: هر آن چيزي که با اين هويّت در تعارض باشد، منافع ملّي نيست
ولو ما تصوّر کنيم که اين يک سودي است براي ملّت يا منفعتي است براي ملّت؛ نه، هرچه با اسلام ما، با انقلاب ما، با گذشته و
سابقه‌ي تاريخي ديرينه‌ي ما، معارضه داشته باشد، جزو منافع ملّي به‌حساب نمي‌آيد
البتّه از اين حرف، برداشت اشتباه نشود؛ اين معنايش اين نيست که ما خودمان را از
پيشرفتهاي علمي دنيا يا پيشرفتهاي گوناگون بشري محروم کنيم؛ نه، چون اين روزها معمول شده
هر يک کلمه حرفي که از دهان مسئولين صادر ميشود، در يک سطح وسيعي -از راديوي انگليسي گرفته
تا نميدانم فلان پايگاه اينترنتي- مرتّب به ميل خودشان تفسير ميکنند، تأويل ميکنند
باز تأويل نکنند اين حرف را که ما گفتيم چون انقلاب کرديم، چون مسلمان هستيم، چون سابقه‌ي تاريخي داريم، بنابراين
باب استفاده‌ از پيشرفتهاي بشري را به روي خودمان ميبنديم! نخير، پيشرفتهاي بشري مال همه است، مال کَس خاصّي نيست
همه‌ي بشريّت حق دارند از اين پيشرفتها استفاده کنند. هر کسي عاقل‌تر باشد، زرنگ‌تر باشد، بلدتر باشد، بيشتر استفاده ميکند
ما مايليم که عاقل‌تر و بلدتر باشيم، ان‌شاءالله بيشتر هم استفاده خواهيم کرد
اين حرف معنايش اين است که منافع ملّي ما ذيل تلقين سياستهاي خارجي نبايد قرار بگيرد
ما بايد خودمان منافع ملّي را تعريف کنيم؛ تحميل نبايد وجود داشته باشد
البتّه قدرتهاي استکباري آرام نمي‌نشينند؛ آنها براي تحميل خواستهاي خودشان شيوه‌هاي مختلفي دارند
مي‌نشينند يک چيزهايي را به‌عنوان هنجارهاي بين‌المللي تعريف ميکنند
امروز مثلاً آمريکا يک چيزي را به‌عنوان هنجار بين المللي تعريف ميکند؛ فرض کنيد «منافع آمريکا در همه‌ي نقاط عالم
بايد رعايت بشود»؛ اين شد يک هنجار بين المللي. اگر کسي در فلان نقطه‌ي دوردست عالم
که از آمريکا هزاران کيلومتر يا فرسنگ[ها] فاصله دارد
منافعش با منافع آمريکا در تعارض بود و خواست منفعت خودش را تأمين بکند، ميگويند برخلاف هنجار بين‌المللي عمل کرده
اوّل يک چيزي را به‌عنوان يک هنجار تعريف ميکنند، [بعد] براساس آن
ملّتها و کشورها و دولتها را به ناهنجاري متهّم ميکنند وقتي که با هنجار تعريف‌شده‌ي آنها معارضه‌اي داشته باشد! اين غلط است
کاري است که آنها امروز انجام [ميدهند
مثلاً اخيراً بين حرفهاي آمريکايي‌ها عليه ما، مسئله‌ي «بي‌ثبات‌سازي منطقه» [گفته ميشود
اين شد حالا يک عنواني: بي‌ثبات‌سازي منطقه! اوّلاً اين منطقه به شما چه ربطي دارد؟
ثانياً بي‌ثبات‌کننده‌ي اين منطقه شما هستيد
آمريکا و عُمّال آمريکا هستند که اين منطقه را بي‌ثبات کرده‌اند؛ شمال آفريقا آن‌جور، منطقه‌ي غرب آسيا اين‌جور، سوريه يک‌جور، عراق يک‌جور
اينکه فلان گروهکي را پول بدهند توليد کنند، سلاح بدهند، برنامه‌ي نظامي برايش تعريف کنند، پشتيباني بکنند
در بيمارستان‌ها مجروحشان را مداوا بکنند، اينها بي‌ثبات کردن منطقه است
داعش را چه‌ کسي به وجود آورد؟ داعش را چه کسي تقويت کرد؟ امروز همين هم که ادّعا ميکنند «ائتلاف عليه داعش»، دروغ است
همين هم دروغ است. بله، اينها با کنترل‌نشدگي داعش مخالفند؛ امّا داعشِ کنترل‌شده را که توي دست خودشان باشد ميخواهند
و اگر کسي بخواهد اين پديده را نابود کند و از بين ببرد، جدّاً جلويش مي‌ايستند
مي‌بينيد، امروز هواپيماهاي آمريکايي مي‌آيند نيروهاي نظامي سوريه را که با داعش يا چيزي شبيه داعش مواجهند
بمباران ميکنند. عين همين قضيّه در عراق هم اتّفاق افتاد. نفت عراق را داعش ميفروخت
اينجا يک مسئول دولتيِ مهمان -که اينجا مهمان ما بود؛ شخصيّت معروف بين‌المللي
به من گفت که تصوير کاميونهاي داعشي که نفت را از منابع عراقي ميدزديدند و ميبردند به فلان کشور ميفروختند
زير چشم آمريکايي‌ها بود،‌ [امّا] هيچ‌وقت آمريکايي‌ها يک دانه بمب روي سر اينها نينداختند، هيچ‌وقت ممانعت نکردند
جلوي چشم آنها اين کار انجام ميگرفت، ادّعا هم ميکردند که با داعش مخالفند؛ درحالي‌که اگرچنانچه با کسي مخالف باشند
با اين‌جور پشتيباني او مخالفت خواهند کرد؛ [اينها] نه، کمک هم ميکردند
خب اينها هستند که بي‌ثباتي را در اين منطقه به وجود آورده‌اند، ايران بي‌ثباتي به وجود نياورده؛ همين حرفهايي که [درباره‌ي ايران] ميزنند
حالا اين حرف اخير اين رئيس‌جمهور آمريکا هم از همين قبيل است که
به‌ مناسبت اين حوادث اخير تروريستي، ايران را متّهم ميکنند به «پشتيباني تروريسم
درحالي‌که ريشه‌ي تروريسم در اين منطقه، آمريکايي است
مسئله‌ي حقوق بشر را باز مجدّداً آمريکايي‌ها دارند مطرح ميکنند که واقعاً مضحک و تعجّب‌آور است
يعني کساني که ميروند آنجا مي‌نشينند با رؤسايِ نظامِ قرونِ وسطاييِ قبيله‌ايِ
عربستان سعودي -ديگر واقعاً اين رسوايي‌اي است که به نظر من اين لکّه‌ي ننگ، از
دامن آمريکايي‌ها هيچ‌وقت پاک نخواهد شد؛ مثل يک داغي در پيشاني اينها هميشه خواهد بود
و راجع به حقوق بشر حرف بزنند
آن‌هم عليه کشوري مثل جمهوري اسلامي! در کشوري که بويي از دموکراسي و انتخابات و مانند اينها نشنيده، بروند بنشينند
و به کشوري مثل ايران که مرکز مردم‌سالاري و مظهر مردم‌سالاري است، طعنه بزنند و حرف بزنند و
تهمت بزنند! اينها چيزهايي است که خواهد ماند. حالا امروز در غوغاهاي گوناگون سياسي ممکن است
به نظر نرسد لکن اينها در تاريخ بلاشک خواهد ماند
بنابراين حرف اصلي ما در مورد بحث تصميم‌سازي و تصميم‌گيري شد اين؛ منافع ملّي
ملاک صحّت تصميم‌گيري‌ها است و منفعت ملّي آن چيزي است که با هويّت ملّت ايران
هيچ‌گونه معارضه‌اي نداشته باشد و از آن برکنار هم نباشد؛ يعني برخاسته‌ي از اين هويّت باشد؛ اين ميشود منفعت ملّت ايران
اين را مسئولين کشور، دولت محترم، قوّه‌ي قضائيّه، قوّه‌ي مقنّنه
اين کساني که تصميم‌هاي کلان را براي کشور ميگيرند، بايد همواره در نظر داشته باشند
هر چيزي که شائبه‌ي ضدّيّت با اسلام يا بيگانگي از اسلام، ضدّيّت با انقلاب
يا بيگانگي از انقلاب، ضدّيّت با ريشه‌ي تاريخي ملّت ايران يا بيگانه‌ي از آن، يا هر چيزي ازاين‌قبيل [داشته] باشد
جزو منافع ملّي نيست و مورد تصميم نميتواند قرار بگيرد
و امّا تجربه‌ها؛ گفتيم بايد از تجربه‌ها استفاده کنيم
چند مورد را من اينجا ذکر کرده‌ام. يک مسئله، مسئله‌ي تأثير انسجام و اتّحاد ملّي است در موفقيّت
اين بسيار چيز مهمّي است. در صحبتهاي آقاي رئيس‌جمهور هم بود، بنده تأييد ميکنم که انسجام ملّي را بايد حفظ کرد
اتحاد ملّي را بايد حفظ کرد. مشترکات را بايستي همواره در نظر داشت. اين منافاتي ندارد با اينکه يک مخالفي هم
در يک بخشي -که مخالفت با فلان سياست يا با فلان برنامه دارد
مخالفت خودش را ابراز کند؛ هيچ منافاتي ندارد. امّا به معناي اين نبايد باشد
که در زمينه‌ي مسائل کلان و اساسي کشور، کشمکش و بگومگو هست
ما اين انسجام و اتّحاد و تأثيرش را در طول اين قريب چهل سال آزموده‌ايم
خب در جنگ هم يک‌ عدّه‌اي بودند که مخالف بودند. در همان اوقاتي که ما گرفتار جنگ تحميلي بوديم
يک ‌عدّه‌اي در همين خيابانها و سرِ چهارراه‌هاي تهران بودند -قاعدتاً خيلي‌ از شماها در يادتان هست
که ايستاده بودند و عليه جنگ اعلاميّه پخش ميکردند
مخالفت ممکن است وجود داشته باشد لکن قاطبه‌ي ملّت، عمده‌ي ملّت، حرفشان يکي بود و ايستادگي کردند روي حرف، اين
همان ‌چيزي است که مورد نظر ما است که انسجام و اتّحاد ملّي است. کشور را دوقطبي نبايد کرد
مردم را به دو دسته نبايد تقسيم کرد؛ آن حالتي که در سال ۵۹ متأسّفانه
از ناحيه‌ي رئيس‌جمهور آن ‌روز اتّفاق افتاد که مردم را به دو دسته‌ي موافق و مخالف تقسيم کرده بودند که چيز خطرناکي است
يک نکته‌ي ديگري که در باب اين انسجام ملّي و اتّحاد ملّي لازم است عرض بکنم اين است که
اين اتّحاد، آن‌وقتي آشکار و بارز خواهد شد که با دشمن، فاصله‌‌گذاري واضحي انجام بگيرد
يکي از چيزهايي که اتّحاد ملّت را زير سؤال ميبرد و شبهه ايجاد ميکند
و اختلاف ايجاد ميکند و اگر اختلافي هست آن را آشکار ميکند، فاصله قرار ندادن با دشمن است؛ مراقبت بشود
دشمن تنها در خارج از کشور نيست؛ گاهي ‌اوقات دشمن، داخل کشور هم نفوذ ميکند
در سال ۸۸ ملاحظه کرديد؛ در بعضي از خيابانهاي تهران گروه‌هايي پيدا شدند -البتّه
عدّه‌ي زيادي نبودند، عدّه‌ي کمي بودند- صريحاً عليه نظام حرف زدند. مشکل عمده‌اي که پيش آمد
از ناحيه‌ي فاصله نگذاشتنِ ميان يک گروهي با اينها بود؛ بايد فاصله را اعلام ميکردند، نکردند، [لذا] مشکلات بعدي پيش آمد
وقتي شما مي‌بينيد که عدّه‌اي با اساس نظام شما، با اساس انقلاب شما، با اساس باور و دين شما
بناي مخالفت و بناي کارشکني و اذيّت کردن دارند، بايد فاصله‌ي خودتان را با اينها مشخّص کنيد و اعلام بکنيد که با اينها فاصله داريد
اين يک ‌چيز لازمي است. بخصوص ما مسئولين در اين زمينه بايستي خيلي جدّي و کوشا باشيم
اگر اين [طور] شد، آن‌وقت اتّحاد و انسجام ملّي معنا پيدا ميکند و تحقّق پيدا ميکند
نکته‌ي دوّمي که جزو تجربه‌ها است: به ظرفيّتهاي داخلي اولويّت دادن [است
اين همان‌ چيزي‌ است که ما امسال را اعلام کرديم [سال] توليد ملّي و اشتغال
توليد ملّي؛ يکي از بخشهاي مربوط به ظرفيّتها، توليد ملّي است
در اينجا توليد صنعتي و کشاورزي مورد نظر است؛ البتّه توليد نرم‌افزاري و توليد علم و توليد فکر
هم حتماً جزو توليد داخلي است و مهم است، لکن چون مسائل اقتصاد
در ميان بود، مراد ما توليد صنعتي و کشاورزي و مانند اينها است
توليد ملّي، توليد داخلي؛ ظرفيّتهاي داخلي بايد مورد توجّه قرار بگيرد
به نظر من، ظرفيّت نيروي انساني جوان ما بسيار ظرفيّت خوبي است
چند روز قبل از اين، يک عدّه از جوانهاي دانشجو در همين حسينيّه جمع شدند، تعدادي‌شان آمدند اينجا صحبت کردند
به بعضي از مسئولين محترم گفتم که واقعاً سطح فهم و درک و
برداشت و تلقّي اينها از مسائل کشور، سطح بسيار بالا و پيشرفته‌اي است؛ از اينها بايد استفاده بشود
اين نيروي انساني پيشرفته‌ي ما [است]، افرادي که براي پيشرفت کشور و جهش آن به سمت جلو ميتوانند نقش ايفا کنند
ما در زمينه‌ي مسائل علمي از اين ظرفيّت داخلي خيلي استفاده کرده‌ايم
در همين مسئله‌ي انرژي هسته‌اي، چند سال قبل از اين، يک روز آمدند اينجا -در همين حسينيّه‌- تا يک گزارش
نمايشگاهي به ما بدهند؛ غرفه‌هاي گوناگوني بود که بنده بازديد ميکردم
در همه‌ي اين غرفه‌ها تقريباً جوانها -جوانهاي کم سن- [بودند] که مسئولين محترم معرّفي ميکردند
اينها کساني بودند که بخشهاي مختلف انرژي هسته‌اي را پيش‌ برده بودند و توانسته بودند آن کارهاي بزرگ را انجام بدهند
و اين صنعت را پيش ببرند. [اين] خيلي حائز اهميّت است؛ جوانهاي ما يک‌چنين توانايي‌هايي دارند. اين هم يک مسئله است
يک موضوع ديگر که اين هم جزو تجربه‌هاي اساسي ما است
و بايستي شماها در مديريّت کشور -در هر بخشي که هستيد- به آن توجّه داشته باشيد
مسئله‌ي اعتماد نکردن به دشمن و به وعده‌هاي دشمن است؛ اين حرف، جدّي است؛ اين مسئله، جدّي است
ما يک جاهايي اعتماد کرديم به دشمن، ضربه خورديم
با اينکه ميتوانستيم اعتماد نکنيم، با اينکه گمان نميکرديم اعتماد کنيم، امّا کرديم
اين اعتماد کردن به دشمن و به وعده‌ي دشمن، به ما ضربه ميزند؛ اينکه ما استبعاد کنيم که
نه، بعيد است اينکه گفته‌اند عمل نشود»، اين درست نيست
آن‌وقتي که بحث کارِ با بيگانگان است، بايد با دقّت تمام
روي جزئيّات تکيه کرد و ملاحظه کرد و وسواس به خرج داد و احتياط به خرج داد
نبايد به اينها اعتماد کرد؛ نه در عمل اعتماد کنيم، نه در کيفيّت بيان. اين را هم من عرض بکنم که بعضي از شما
حضرات محترم که اينجا تشريف داريد، غير از مسئولين درجه‌ي يک کشور [يعني] رؤساي قوا و مانند اينها
افراد گوناگون ديگري هستند که اينها اهل سخن گفتنند، يعني اهل منبرند
که منبر را بنده به جاي تريبون به کار ميبرم- داراي منبرند و ميتوانند حرف بزنند و حرف آنها شنيده ميشود
در لحنِ بيان [اين افراد] هم بايستي احساس اعتماد به دشمن نشود؛ اين، هم در ذهنيّت داخل تأثير منفي ميگذارد
هم در انعکاسش پيش مخالفين ما و دشمنان ما در خارج تأثير ميگذارد
گاهي در مقاطعي اتّفاق افتاده است، ما مثلاً در يک مسئله‌اي کوتاه آمده‌ايم به‌عنوان اينکه در فلان قضيّه
بهانه از دست آمريکايي‌ها يا از دست دشمن گرفته شود»، گرفته هم نشده
ما هم يک چيزي را از دست داده‌ايم! نبايد اعتماد کرد؛ [همين‌طور] در مسائل گوناگون
بنده مکرّر گفته­ام، ما به مسئوليني که رفتند برجام را دنبال کردند، اعتماد داشته‌ايم و داريم، الان هم همين‌جور [است
اينها را افراد خودي و علاقه‌مند و مؤمن ميدانيم؛ لکن در همين قضيّه‌ي برجام، ما
در موارد زيادي -به‌خاطر اعتماد به حرف آن طرف مقابل، مذاکره‌کننده‌ي مقابل- از يک نقطه‌اي صرفِ­نظر کرديم
به يک چيزي اهتمام نورزيديم، يک خلأيي باقي ماند؛ دشمن همين الان از همان خلأ دارد استفاده ميکند
اينها واقعاً مسائل مهمّي است. وزير محترم خارجه‌ي ما، آقاي دکتر ظريف
يک نامه‌ي گويايي به مسئول اروپايي مينويسند
البتّه اين بارِ چندم است- و موارد نقض روح برجام و جسم برجام [را مطرح ميکند]. گاهي ميگفتند روح برجام نقض شده
ايشان ميگويد که فقط روح برجام نيست، [بلکه] يک جاهايي هم خود برجام -يعني جسم برجام- هم نقض شده
به­وسيله‌ي آمريکايي‌ها؛ ايشان فهرست کردند فرستادند براي آنها
يعني اين [شخص] ديگر کسي نيست که بگويند مخالفين اين مذاکرات هستند که اين حرف را ميزنند؛ نه، خود وزير محترم خارجه
چون انسان متديّني است، انسان باوجداني است و انسان صاحب احساس مسئوليّت است، خود ايشان هم اين
اعتراض را دارد ميکند. اين به‌خاطر آن است که آنجا يک مسامحه‌اي انجام گرفته از ناحيه‌ي ما
اگر اين تسامح انجام نميگرفت، اعتماد به دشمن نميشد، راه دشمن بسته بود و نميتوانست اين کار را انجام بدهد
الان هم ما نميخواهيم بحث برجام را مطرح کنيم لکن آن جمعي که معيّن شده‌اند براي نظارت بر برجام -که
رئيس محترم جمهور است، رئيس محترم مجلس است، وزير محترم خارجه است و چند نفر ديگر هستند
واقعاً در اين مسئله دقّت کنند؛ يعني بايد دقّت کنند، بايد مراقبت بکنند ببينند چه اتّفاقي دارد مي‌افتد
بالاخره ما يک مواردي را ذکر کرديم؛ بنده در قبول برجام يک شرايطي را به طور صريح ذکر کردم، مکتوب هم کردم -زباني نبود
مکتوب فرستادم- اينها بايد رعايت بشود؛ به طور دقيق بايد اينها رعايت بشود. وقتي طرف مقابل با وقاحت
مي‌آيد مي‌ايستد و يک چيزي را ميگويد، ما هرچه در اين زمينه کوتاه بياييم، حمل بر ضعف خواهد شد
حمل بر اين خواهد شد که ما ناچاريم، ناگزيريم؛ احساس ناچاري در ما، دشمن را تشجيع ميکند به اينکه
بر فشارهاي ناحقّ خودش بيفزايد. اين­هم يک مسئله
مسئله‌ي بعدي که جزو تجربيّات ما است که شما اين را هم بايستي در مديريّت کشور و
اداره‌ي کشور و مديريّت منافع و مضارّ و فرصتها و
تهديدها در نظر بگيريد، مسئله‌ي اقتدار نظامي و امنيّتي کشور است. خيلي مهم است
اين جزو مسائلي است که بايد حتماً مورد توجّه قرار بگيرد. بعضي از مسئولين ما مستقيماً مسئولين نظامي و امنيّتي هستند
که رعايتهاي لازم و وظايف لازم بر عهده‌ي آنها است و خب کارهاي خوبي هم دارد انجام ميگيرد
بخش عمده‌اي از مسئولين کشور کساني هستند که [به‌طور] مستقيم
ارتباطي با مسائل امنيّتي و نظامي ندارند، لکن غير مستقيم ميتوانند تأثيرگذار باشند؛ اينها بايد حتماً به اين نکته توجّه کنند
يعني واقعاً بايستي عوامل اقتدار کشور را حفظ کرد
عوامل اقتدار کشور را، نيروهاي مسلّح را، سپاه را، بسيج را
عناصر مؤمن و حزب‌اللهي را. من اين را به شما عرض بکنم، آن که سينه سپر ميکند
در مقابل دشمن در بخشهاي مختلف مي‌ايستد، شرايط سخت را تحمّل ميکند
او همان عنصر مؤمن و انقلابي و اصطلاحاً حزب‌اللهي است
او است ‌که مي‌ايستد؛ اينها را بايد نگه دارند. مسئولين کشور در بخشهاي مختلف
چه در دانشگاه، چه در بخشهاي صنعتي، چه در بخشهاي علمي، چه در بخشهاي خدماتي
رعايت اين عناصر را بکنند. اينکه دشمن از سپاه بدش مي‌آيد، خب معلوم است؛ ميخواهيد آمريکا از نيروي قدس شما خوشش بيايد؟
شما توقّع داريد آمريکا مثلاً فرض کنيد از فلان سردار ما که فعّال است در اين زمينه، خوشش بيايد؟ خب معلوم است که بدش مي‌آيد
معلوم است که شرط و شروط ميگذارد در بخشهاي مختلف! خب او ميخواهد عوامل اقتدار، در ما نباشد
اين درست مثل اين ميماند که به شما بگويند تيم کُشتي شما
در مسابقات قهرماني جهاني شرکت داده ميشود، به ‌شرط اينکه شما آن دو سه کشتي‌گير قَدَر را در تيم ملّي نگذاريد
معنايش چيست؟ معنايش اين است که بياييد براي شکست خوردن
شما را وارد مسابقات بين‌المللي ميکنيم، بياييد، براي اينکه شکست بخوريد؛ معنايش اين است
اينکه بگويند شرط اين کار، اين است که مثلاً فرض کنيد سپاه چنين نباشد يا بسيج دخالت نکند يا در
فلان مسئله -مثلاً در مسائل منطقه‌اي- شرکت نکنند، دخالت نکنند، معنايش اين است؛ يعني عوامل اقتدار خودتان را
بايستي وارد ميدان نکنيد، وارد صحنه نکنيد؛ ما به‌عکس بايد عمل بکنيم
ما بايستي اقتدار نظامي و امنيّتي را حتماً اهمّيّت بدهيم و مستحکم کنيم و روزافزون کنيم
مسئله‌ي بعدي که اين هم جزو چيزهايي است که خيلي مهم است، مسئله‌ي اقصاد کشور است
که ديگر حالا بحثهاي زيادي در اين زمينه کرده‌ايم؛ آقاي رئيس‌جمهور هم در صحبتشان مفصّل پرداختند به مسئله‌ي اقتصاد
و کارهايي که بايد انجام بگيرد. البتّه ايشان مواردي را ذکر کردند که «بايد اين کار بشود، بايد اين کار [ديگر] بشود
مخاطب اين بايدها کيست؟ خود ايشان. يعني [مخاطب] اين بايدها غير از
خود آقاي دکتر روحاني و تيم کاري‌شان در دولت دوازدهم، هيچ‌کس ديگر [نيست
يعني غالب اين کارها، حالا بخشي‌ از آنها ممکن است به مجلس يا به قوّ‌ه‌ي قضائيّه يا به بعضي جاهاي ديگر ارتباط پيدا کند
امّا عمده‌اش کارهاي خود مسئولين دولتي است؛ اين بايدها را خود اينها بايستي انجام بدهند
اينها واقعيّت است. مسئله‌ي اقتصاد خيلي مهم است
در مسئله‌ي اقتصاد، يکي مسئله‌ي توليد داخلي است که خيلي مهم است
اينکه ايشان ذکر کردند در مورد سرمايه‌گذاري، درست است، ما هم [قبول داريم
البتّه بنده اين قضيّه‌ي نياز به سرمايه‌هاي داخلي و خارجي را
پنج شش سال پيش از اين در اين جلسه‌اي که اينجا در اين طبقه‌ي بالا تشکيل داديم [گفتم
از شماهايي که اينجا هستيد، عدّه‌ي زيادي حضور داشتيد، آنجا افراد اقتصاددان هم [بودند
آنجا بنده گفتم که ما به اين مقدار سرمايه احتياج داريم فقط براي مثلاً بخش نفت و براي بخشهاي مختلف کشور
اينها نيازهايي است که وجود دارد و بايد تأمين بشود، منتها يک نکته‌ي ظريفي وجود دارد
گاهي اوقات دوستانِ اقتصاديِ مسئولِ دولتي، چه در اين دولت، چه در دولت قبل
که با ما گاهي ملاقات کردند- معمولاً براي ايجاد اشتغال، شرايط را خيلي سخت ميگيرند
براي ايجاد يک شغل مثلاً گاهي گفته ميشود صد ميليون لازم است
خب بله، بعضي از مشاغل هست که صد ميليون بايد سرمايه‌گذاري بشود تا يک شغل به وجود بيايد
لکن خيلي از مشاغل هست که اين‌جوري نيست. ما امروز در روستاهايمان، در شهرهاي کوچکمان
در مناطق گوناگوني از کشور، با مبالغ خيلي کمتري ميتوانيم اشتغال ايجاد کنيم
مي‌بينيد کساني را؛ يک نفري آمده در تلويزيون -گزارشش را بنده همين‌طور گذرا ديدم
بيست‌نفر را مثلاً مشغول کار کرده با ابتکار خودش، با شوق و ذوق خودش در فلان بخش و فلان صنعت
و همه‌ي سرمايه‌گذاري‌اش -از اوّل تا آخر- صد ميليون نميشود
امّا توانسته ذرّه ذرّه ذرّه کار را پيش ببرد، بيست نفر را مثلاً آنجا مشغول کار کرده، [آن‌هم] کار توليدي
ما اگرچنانچه توانستيم به مسئله‌ي روستاها -که حالا اينجا من مسئله‌ي روستاها را هم يادداشت کرده‌ام
به معناي واقعي کلمه رسيدگي بکنيم و موضوع روستا را حل کنيم
که يک بخش عمده‌ي حلّ مسائل روستا ايجاد صنايع روستايي است [مشکلات کم ميشود
روستاها احتياج به صنايعي دارند که متناسب با وضع زندگي روستايي است؛ ما در اين زمينه کوتاهي کرده‌ايم
بايد صنايع روستايي مورد توجّه قرار بگيرد و امکاناتي که براي روستاها لازم است [فراهم شود
حالا اشاره کردند به اينترنت؛ بله، اينترنت هم يک‌ چيزي است، [امّا] از اينترنت واجب‌تر مثلاً فرض بفرماييد راه است
امکانات رفت‌وآمد است، امکانات انتقال راحت محصولات است. اين‌جور نباشد که يک محصولي که
يک کيلويش در مرکز فلان شهر بزرگ، مثلاً هزارها تومان قيمت دارد، در آنجا روستايي نتواند مثلاً بيشتر از يک‌دهمِ اين قيمت
پول از آن به دست بياورد و سود از آن ببرد؛ اين‌جور نباشد
وقتي‌که ما ارتباطات را توانستيم تنظيم کنيم و تأمين کنيم
رفت‌و‌آمد و دادوستد روستايي وقتي‌که آسان شد و تضمين شد، طبعاً روستاها
توليدکننده باقي ميمانند و خيلي از مشکلات کم خواهد شد. اين حاشيه‌نشيني‌ها به‌خاطر
وضع نابسامان روستاها است که [به شهرها] مي‌آيند و الان يکي از مشکلات کشور شده حاشيه‌نشيني
و مفاسدي که در حاشيه‌نشيني شهرها به وجود مي‌آيد؛ و آسيب‌هاي اجتماعي فراوان
يک مسئله، مسئله‌ي مهم واردات است که البتّه در
بعضي از اقلام واردات، تعرفه مشکل را حل ميکند، در بعضي از اقلام واردات تعرفه مشکلي را حل نميکند
جلوي واردات بايد گرفته بشود در يک بخشهايي. البتّه در يک بخشهايي هم ممکن است واردات را شما تشويق کنيد؛ اين اشکالي ندارد
بستگي دارد به نيازها و امکاناتي که در کشور وجود دارد
آنجايي که توليد داخلي‌اي هست و واردات به اين توليد ضربه ميزند، آنجا با شدّت تمام بايد جلوي واردات گرفته بشود
انسان گاهي بعضي از شکاياتي را مي‌شنود -گاهي به ما مينويسند، گاهي در بعضي از گزارشهاي عمومي انسان مي‌شنود
که توليدکننده‌ي داخلي گله‌مند است از اينکه ما داريم با اين زحمت اين [جنس] را توليد ميکنيم، از آن‌طرف هم بي‌دريغ دارد وارد ميشود
مصرف‌کننده‌ي داخلي [هم] که فلان دستگاه فرضاً دولتي يا شبه‌دولتي است، به بهانه‌ي اينکه اين [جنس
به خوبيِ آن جنس خارجي نيست [آن را نميخرد]. خب قيمتش که ارزان‌تر است، شما مصرف کن، استفاده کن
کمک به توليد بکن، تجربه‌ي بعدي او بهتر خواهد بود؛ اين ‌چيز طبيعي و روشني است
وَالّا اگر ما همين‌طور بخواهيم جنس لوکس تهيّه بکنيم، اين نميشود و اين توليد داخلي هيچ‌وقت به‌جايي نميرسد
مسئله‌ي قاچاق. يکي از مسائل مهم مسئله‌ي قاچاق است. به‌طور جدّي بايست در مسئله‌ي قاچاق [برخورد بشود
من اينجا يادداشت کرده‌ام که بيشتر وزارتها ميتوانند در تقويت اقتصاد ملّي نقش ايفا کنند
واقعاً اين‌جوري است. خيلي از وزارتها به‌حسب ظاهر ارتباطي با مسائل اقتصادي ندارند -فرض کنيم وزارت علوم
يک وزارت اقتصادي نيست- امّا ميتوانند نقش ايفا کنند در تقويت اقصاد ملّي
فرض بفرماييد که در تزهاي دکتري و کارشناسي ارشد و مانند اين کارهايي که ميکنند، اينها را
راهنمايي کنند، هدايت کنند تا در خدمت اقتصاد ملّي قرار بگيرد
مسائل داخلي را حل کند، مشکلات داخلي کشور را حل کند. آماده‌اند اين جوانهاي ما
اين يکي از کارهاي مهم است. همين ارتباط صنعت و دانشگاه که ما چند سال است اين قضيّه را داريم تکرار ميکنيم
از جمله‌ي چيزهاي [مهم] است؛ و همچنين بقيّه‌ي وزارتخانه‌ها
اجراي درست اصل ۴۴ که در اين دولت و در دولت قبل، آن‌چنان که شايسته و بايسته است اجرا نشده است
نه در اين دولت درست اجرا شده، نه در دولت قبل درست اجرا شد. در [اجراي] اين اصل ۴۴ که
سپردن مسئوليّتهاي اقتصادي به بخش خصوصي است، با شرايط خاصّي که معيّن شده و سياستهايش اعلام شده است
و قانون هم برايش وضع شده، بايد جبران عقب‌ماندگي‌ها بشود. اين کاملاً کمک خواهد کرد به اقتصاد داخلي
و البتّه مسئله‌ي امنيّت سرمايه‌گذاري خيلي مهم است
بخشي از امنيّت سرمايه‌گذاري مربوط ميشود به دستگاه قوّه‌ي مجريّه، بعضي هم
هم به دستگاه‌هاي ديگر مثل قوّه‌ي قضائيّه و دستگاه‌هاي گوناگون ديگر. اين هم يک مسئله است
البتّه در زمينه‌ي مسائل اقتصادي، ما حرف خيلي ميزنيم
در اين چند سال، هم بنده، هم مسئولين دولتي، هم در مجلس و ديگران، حرف زياد زده‌ايم
امّا] بايستي وارد ميدان عمل بشويم؛ نقشه‌ي کارِ روشن بايد وجود داشته باشد. بايد يک نقشه‌ي راه روشني را [باشد
يکي از اوّلين کارهايي که در دولت ان‌شاءالله بايد انجام بگيرد، اين است که يک نقشه‌ي راه روشن و کاملي که
جامع باشد تهيّه بشود و آماده بشود که همه‌ي اين کارها را، بخشهاي مختلف مربوط به خودش بتوانند انجام بدهند
يکي ديگر از چيزهايي که در مديريّت کشور -که بتوانيد کشور را اداره کنيد- تأثير دارد، مسئله‌ي فضاي مجازي است
فضاي مجازي خيلي مهم است. در مسئله‌ي فضاي مجازي، آنچه از همه مهم‌تر است، مسئله‌ي شبکه‌ي ملّي اطّلاعات است
متأسّفانه در اين زمينه کوتاهي شده، کاري که بايد انجام بگيرد، انجام نگرفته؛ اين [طور] نميشود
اينکه ما به عنوان اينکه نبايد جلوي فضاي مجازي را گرفت، در اين زمينه‌ها کوتاهي کنيم
اين مسئله‌اي را حل نميکند و منطق درستي هم نيست. خب امروز فضاي مجازي مخصوص ما که نيست
همه‌ي دنيا امروز درگيرند با فضاي مجازي؛ کشورهايي که شبکه‌ي ملّي اطّلاعات درست کرده‌اند و [فضاي مجازي را] کنترل کرده‌اند به نفع خودشان
و به نفع ارزشهاي مورد نظر خودشان، يکي دو تا نيستند
بهترينِ کشورها، قوي‌ترينِ کشورها، در اين زمينه‌ها خطّ قرمز دارند؛ راه نميدهند
خيلي از بخشهاي فضاي مجازي اعزام‌شده‌ي از سوي آمريکا و
دستگاه‌هاي پشت سر و پشت صحنه‌ي اين قضيّه را راه نميدهند؛ کنترل ميکنند. ما هم بايد کنترل کنيم
اين کنترل کردن معنايش اين نيست که ما ملّت را از فضاي مجازي محروم کنيم؛ نه، معنايش اين نيست
امروز بهمني از گزاره‌هاي درست و نادرست دارد روي سر مراجعين اينترنت ما فرود مي‌آيد
اطّلاعات غلط، اطّلاعات نادرست، اطّلاعات مضر
شِبه اطّلاعات -بعضي چيزها اطّلاعات واقعي نيست، اطّلاع‌نمايي است
خب اينها دارد مثل يک بهمني فرود مي‌آيد؛ ما چرا بايد اجازه بدهيم اين اتّفاق بيفتد
ما چرا بايد اجازه بدهيم آن چيزهايي که برخلاف ارزشهاي ما است، برخلاف آن اصول مسلّمه‌ي ما است
برخلاف همان اجزا و عناصر اصلي هويّت ملّي ما است
به­وسيله‌ي کساني‌ که بدخواه ما هستند، در داخل کشور توسعه پيدا کند؟ نه
کاري کنيد که از منافع و سودها و بهره‌هاي فضاي مجازي همه بتوانند استفاده کنند
سرعت اينترنت را افزايش هم بدهيد -اين کارهايي که بايد انجام بگيرد، انجام بگيرد
امّا در آن چيزهايي که به ضرر کشور شما، به ضرر جوان شما و به ضرر افکار عمومي شما نيست
اين چيز خيلي مهمّي است؛ اين کار بايد انجام بگيرد. بنابراين، مسئله‌ي شبکه‌ي ملّي اطّلاعات هم خيلي مهم است
مسئله‌ي آخري هم که مطرح ميکنم مسئله‌ي آمريکا است
بسياري از مسائل ما با آمريکا اساساً قابل حل نيست
علّت هم اين است که مشکل آمريکا با ما، خود ما هستيم -يعني خود جمهوري اسلامي
مشکل اين است. نه انرژي هسته‌اي مشکل است، نه حقوق بشر مشکل است؛ مشکل آمريکا با نفْس جمهوري اسلامي است
اينکه يک دولتي، يک نظامي، يک حکومتي به‌ وجود بيايد، آن­هم در يک جاي مهمّي مثل ايران
آن­هم در يک سرزمين ثروتمندي مثل ايران
يک حکومتي سرِ کار بيايد که به «آري و نه»‌ي قدرتي مثل آمريکا اعتنا نداشته باشد
و خودش در مسائل «آري و نه» بگويد، اين برايشان غير قابل تحمّل است؛ با اين مخالفند، با اين معارضند
اين معارضه را چه‌جوري ميخواهيد حل کنيد؟ بنابراين، با آمريکا مشکلات ما حل­شدني نيست
اينها با اصل نظام مشکل دارند. من به شما اين را عرض بکنم که با قطع نظر از نظام، با استقلال کشور هم مشکل دارند
يعني اگر فرض کنيم يک نظامي غير نظام جمهوري اسلامي هم سر کار بود و بنا بود مستقل باشد، اينها با آن مشکل داشتند
اين تجربه‌ي نهضت ملّي جلوي چشم ما است. در نهضت ملّي، دکتر مصدّق به آمريکايي‌ها حسنِ‌ظن داشت
بلکه ارادت داشت امّا مايل نبود تکيه کند به آنها؛ -با انگليسي‌ها البتّه بد بود- مايل به استقلال بود
آن کسي که عامل کودتا عليه دکتر مصدّق شد، نه يک انگليسي، [بلکه] يک آمريکايي بود
و پشت سرش بيش از دستگاه اينتليجنت­سرويس انگليس، سياي آمريکا قرار داشت
آمريکا اين‌جوري است. يعني با يک نظامي و با يک حکومتي هم که مطلقاً حکومت ديني هم نيست، حکومت انقلابي هم نيست
نهضت ملّي که يک حکومت انقلابي نبود؛ فقط دنبال استقلال کشور از زير يوغ انگليس‌ها بود
و خيال ميکرد آمريکايي‌ها کمکش ميکنند- نتوانستند بسازند؛ با استقلال کشور مخالفند
اين کشور، کشور جذّابي است؛ اين را شما [بدانيد]. البتّه همه‌ي شما ميدانيد؛ [امّا] بيشتر بدانيد
ما کشور جذّابي هستيم، جايمان مهم است، منطقه‌ي زيستي‌مان مهم‌ است
مسائل اقليمي‌مان مهم است، منابع زيرزميني‌مان مهم است
بنده يک­وقتي در اين جلسه گفتم ما يک درصد جمعيّت دنياييم، چند درصد امکانات اساسي فلزهاي اصلي دنيا در کشور ما است
حالا نفت و گاز به جاي خود؛ يک ثروت عظيمي در اينجا خفته‌ است؛ علاوه‌ي بر اينها
داراي] نيروي انساني فوق‌العاده‌اي است. اين کشور، کشور جذّابي است
قدرتهايي که کارشان دست‌اندازي به اينجا و آنجا است، از يک چنين لقمه‌ي چرب­ونرمي به‌آساني حاضر نيستند بگذرند
مگر اينکه نگذاريم از گلويش پايين برود، که نميگذاريم؛ البتّه انقلاب اسلامي نميگذارد
بنابراين اينها بهانه است؛ حقوق بشر بهانه است، اين بي‌ثبات کردن منطقه ــ که اخيراً در شعارهاي آمريکايي‌ها عليه ما هست
بهانه است، تروريسم بهانه است؛ و [همين طور] بقيّه‌ي حرفهايي که ميزنند. اينها خودشان، هم تروريستند، هم تروريست‌پرورند
هم حامي يک کشوري مثل رژيم صهيونيستي هستند که مغز تروريسم و مادر تروريسم است
و از اوّل، اصلاً با تروريسم به وجود آمده، با کشتار و با ظلم به وجود آمده؛ اينها حامي او هستند
بنابراين اينها همه بهانه است؛ اينها با نظام اسلامي خوب نيستند. با آمريکا نميشود کنار آمد؛ حرفهاي مبهم و دوپهلو
ه در اين زمينه‌ها مايه‌ي سوءاستفاده‌ي کساني بشود، نبايد زد؛ صريح و روشن بايد مطالب را بگوييم
خود آمريکايي‌ها هم بدانند، جمهوري اسلامي از مواضع اصلي خود کوتاه نمي‌آيد. ما از ظلم‌ستيزي دست برنميداريم
از دفاع از فلسطين کوتاه نمي‌آييم، از مبارزه‌ي براي اِحقاق حقوق خودمان کوتاه نمي‌آييم
ما يک ملّت زنده‌اي هستيم، خوشبختانه انقلاب زنده است، انقلاب جوان است
اينها منتظر بودند بنشينند تا انقلاب پير بشود؛ ماها پير ميشويم، [امّا] انقلاب پير نميشود
انقلاب بحمدالله در اوج نشاط و جواني و توانايي و فعّاليّت و زايندگي و توليدکنندگي است
وقتي شما به اين جوانهاي انقلابي نگاه ميکنيد، تصديق ميکنيد که انقلاب دارد همچنان توليد ميکند و
زايش دارد؛ دائم رويش در انقلاب وجود دارد. اين بنابراين ان‌شاءالله آينده‌ي خوبي را هم به ملّت ما نويد ميدهد
و اميدواريم ان‌شاءالله روزبه‌روز وضع ملّت هم بهتر بشود و کشور بتواند تهديدها را به بهترين وجهي ان‌شاءالله دفع کند
پروردگارا! به محمّد و آل محمّد، ما را قدردان انقلاب اسلامي قرار بده
پروردگارا! به محمّد و آل محمّد، ما را قدردان خونهاي پاکيزه‌اي که در راه تثبيت اين نظام بر زمين ريخته شد، قرار بده
ما را با وظايف خودمان آشنا و به آنها عامل قرار بده
پروردگارا! در اين روزهايي از ماه رمضان که باقي است -بخصوص ليالي و ايّام قدر- به ما نظر لطف و رحمت خودت را بينداز
پروردگارا! به محمّد و آل محمّد، ملّت ايران را در همه‌ي عرصه‌ها پيروز کن
پروردگارا! ما را در عرصه‌ي معنوي و در عرصه مادّي به پيروزي و موفّقيّت و نجاح کامل برسان
پروردگارا! روح مطهّر امام بزرگوارمان را از ما راضي و خشنود کن
ارواح طيّبه‌ي شهدا را از ما خشنود کن
قلب مقدّس وليّ‌عصر را از ما خشنود و راضي بفرما
والسّلام عليکم و‌ رحمة‌الله و برکاته