بسم‌الله‌الرّحمن‌الرّحيم
و الحمدلله ربّ العالمين و الصّلاة و السّلام علي سيّدنا محمّد و آله الطّاهرين
سيّما بقيّةالله في الارضين
خيلي خوش‌آمديد برادران عزيز و آقايان محترم
يکي از جلسات مطلوب و شيرينِ ما در برهه‌هاي معيّن، ديدار با شما آقايان خبرگان است
تأثيري که در محيطِ اجتماعيِ خودتان داريد، تأثيري که اين جلسه‌ي باشرافت و باعزّت در مجموعه‌ي نظام دارد
همه نقاط مهمّي است، و اميدواريم که آنچه فکر کرده‌ايد، آنچه انديشيده‌ايد و گفته‌ايد و خواسته‌ايد
و براي آن اقدام کرده‌ايد، ان‌شاءالله مشمول لطف الهي و مدد الهي بشود و ان‌شاءالله به نتيجه برسد
از فرمايشات جناب آقاي جنّتي و جناب آقاي شاهرودي خيلي متشکّريم
بيانات مفيدي را بيان کردند و در جريان فضاي اين جلسه در ايّام اجلاس قرار گرفتيم
البتّه من قبلاً يک گزارشي هم در اين زمينه ديده بودم. مسائل مهمّي را آقايان بيان کردند که واقعاً قابل توجّه است
از مرحوم آقاي حاج‌ شيخ علي‌اصغر معصومي (رحمةالله‌عليه) ياد کنيم
ايشان از دوستان قديمي ما بود و چند دوره عضو مجلس خبرگان بودند
اين دوره‌ي اخير [هم] خود ايشان نخواستند که وارد بشوند، مريض و ازکارافتاده [شده بودند]، و همين چند روز قبل به رحمت الهي رفتند
و اميدواريم ان‌شاءالله مشمول رحمت و لطف الهي باشند
مناسبت محرّم را آقايان -جناب آقاي جنّتي و جناب آقاي شاهرودي- اشاره فرمودند
بسيار مناسبت مهمّي است. محرّم ماه امام حسين است، ماه حسيني است
ماه همه‌ي آن ارزشهايي است که در وجود سيّدالشّهدا (سلام‌الله‌عليه) متجلّي و متبلور است
ماه شهادت، ماه جهاد، ماه اخلاص، ماه وفا، ماه گذشت
ماه اهتمام به حفظ دين، دين خدا و ايستادگي در مقابل قدرتهاي معارض دين
وجود مبارک سيّدالشّهدا و قضاياي عاشورا و محرّم و مانند اينها، مظهر اين چيزها است
و واقعاً اين اعتقاد، درست است که اسلام را قيام سيّدالشّهدا حفظ کرده
همچنان‌که در طول زمان، در قرنهاي متوالي، اين حادثه روزبه‌روز زنده‌تر شده
امروز اين مراسم از صد سال پيش که تديّن مردم به‌حسبِ ظاهر
معارضيني مثل معارضين امروز هم نداشت، خيلي گرم‌تر، گيراتر، پُرشورتر و گسترده‌تر دارد انجام ميگيرد
همه‌ي اينها معنا دارد، همه‌ي اينها ‌ نشان‌دهنده‌ي يک حقايقي و يک جرياني است که به رهبري حسين‌بن‌علي (سلام‌الله‌عليه) دارد در دنيا پيش ميرود
و ان‌شاءالله پيش خواهد رفت و کارگشا خواهد بود و گره‌‌هاي ملّتها را باز خواهد کرد
من سه مطلب را ميخواهم عرض کنم؛ يک مطلب راجع به اين مجلس محترم [يعني] مجلس خبرگان است
يک مطلب هم يک حرفِ تقريباً مکرّر گفته‌‌شده‌ي در مورد مسائل کشور است
يک مطلب هم در باب نگاهِ به اوضاع منطقه و جهان و نسبتش با ما و با جمهوري اسلامي
در قضيّه‌ي اوّل، اين مجلس حقيقتاً يک مجلس استثنائي و بي‌نظيري است از لحاظ ترکيب، از لحاظ وظايف
از لحاظ کارکرد در اين سالهاي گذشته تا امروز؛ و به‌ نظر بنده ميتوان
به اين مجلس اميد بست براي يک کار مهمّ ديگر در کنار اين کارهايي که تاکنون انجام داده است و ميدهد
و آن عبارت است از نگاهِ کلان و راهبردي به انقلاب و مسير انقلاب
ما اين را در دستگاه‌هايمان نداريم؛ دستگاهي براي اين کار نداريم. البتّه جزو وظايف رهبري است
و تا حدّ ممکن -حالا با نقصهايي که وجود دارد در اين حقير- تلاش شده که اين کار انجام بگيرد، لکن دستگاهي براي اين کار نداريم
قواي سه‌گانه مأمور اداره‌ي کشورند و کشور را بايد اداره کنند؛ هرکدام در يک بخشي و به يک نحوي
البتّه اداره‌ي انقلابي بايد بکنند، شکّي نيست، امّا نگاهشان به‌طور طبيعي به همين راهي است که دارند ميروند، به همين مسيري که دارند ميروند
و نگاه کلان و راهبردي به مجموعه‌ي انقلاب در طول اين ۳۹ سال گذشته و در طول دَه‌ها سال آينده قاعدتاً نيست
يک مرکزي لازم است که اين نگاه را داشته باشد
حالا [اين] يعني چه؟ يک قدري بيشتر توضيح بدهم؛ يعني در اين مجموعه‌ي مجلس خبرگان ميتوان
يک هيئت انديشه‌ورزي را تصوّر کرد -چون بحمدالله اشخاص صاحب انديشه، صاحب فکر در اين مجموعه‌ي هفتاد هشتاد نفري کم نيستند
که وظيفه‌ي اين هيئت انديشه‌ورز اين باشد که يک نگاه کلاني بکند به مسير انقلاب از اوّل تا امروز
خب، اين انقلاب يک اهدافي داشته است، يک حرکتي شروع شده است به سمت اهداف
نگاه کنند تا ببينيم که به اين اهداف چقدر نزديک شده‌ايم، به کدامش نزديک شده‌ايم
در مورد کدام هدف توقّف داشته‌ايم، در مورد کدام هدف پس‌رفت داشته‌ايم -[چون] مواردي هم ممکن است اين‌جوري باشد
که فرض کنيم در اوايل انقلاب نسبت به اين هدف، تحرّک و پيشرفتي وجود داشته
بعد نه‌اينکه توقّف، بلکه پس‌رفت حاصل شده- اينها را بشناسيم. و اگر چنانچه درمواردي
يک چنين چيزهايي را مشاهده کرديم، اين مجلس مطالبات خودش را بر اساس آن تنظيم کند
صحبت از مطالبات شد که در بيانات آقايان و نطقهاي آقايان [در اجلاسيه] هم بوده، آقايان هم که حالا اينجا افاده فرمودند
و اشاره کردند، بنده هم قبلاً عرض کرده‌ام که مجلس خبرگان
بايستي مطالباتي داشته باشد از دستگاه‌هاي مختلف؛ اين مطالبات ميتواند بر اساس اين مطالعه تنظيم بشود
حالاما مثال بزنيم مواردي که وجود دارد
فرض کنيد يکي از عناوين مهمّ اين انقلاب، انقلابِ «نه شرقي، نه غربي» بود
امروز شرق وجود ندارد، [ولي] غرب وجود دارد با کمال قوّت و قدرت. «نه غربي» يعني چه
يعني ما مجذوب غرب نباشيم، تحت تأثير غرب نباشيم، پذيراي فرهنگ غربي نباشيم
پالوده‌سازي کنيم کشور را و فرهنگ را از آميختگي با فرهنگ منحطّ غرب
در زمينه‌ي سياسي تحت تأثير غرب نباشيم، ملحق به غرب نباشيم، مطيع و
مُنقا نسبت به غرب نباشيم. «نه غربي» يعني اين؛ [البتّه] معناي «نه شرقي» هم همين است، لکن امروز ديگر [بلوک] شرقي نيست
غرب، کجا است؟ آمريکا است، اروپا است؛ [خب] دولتهاي اروپايي يک فرهنگي دارند، يک سياستي دارند
يک نقشه‌ي راه طولاني و کلاني دارند؛ و ما به‌عنوان جمهوري اسلامي وظيفه داريم خودمان را
از اينکه بيفتيم در مسير مورد خواست غرب نجات بدهيم؛ اين يک وظيفه است
آيا اين وظيفه را تا حالا انجام داده‌ايم يا نه؟ چقدر انجام داده‌ايم؟ کجاها انجام داده‌ايم
اگر در مواردي انجام نگرفته است، مشکل کجا است؟ بر اساس شناخت آن مشکل
مطالبه براي اين مجلس به وجود مي‌آيد. اين مطالبه ممکن است از اين حقير باشد
ممکن است از دولت باشد، ممکن است از قوّه‌ي قضائيّه باشد، ممکن است از سپاه باشد، ممکن است از مجلس [باشد
يک مطالبه‌اي بر اين اساس به وجود مي‌آيد. اين يک مثال است
يا مثلاً فرض بفرماييد در زمينه‌ي اقتصادي. خب يکي از ارکان اقتدار کشور، اقتدار اقتصادي است
و در اقتدار اقتصادي، يکي از عناصر تشکيل‌دهنده‌ي عمده عبارت است از قدرت پول ملّي
يعني پول ملّي بايستي قدرت خريد داشته باشد و براي شهروندان، براي دارندگان آن پول، ثروت ايجاد بکند
اگر چنانچه ما بر اساس سياستهاي اجرائي غلط، تصميم‌گيري‌هاي نادرست
بي‌مبالاتي‌هاي گوناگون، به وضعي رسيديم که پول ملّي همين‌طور روزبه‌روز تنزّل کرد و پايين رفت، اين عقب‌رفت است، اين پس‌رفت است
بايد اين را مشخّص کنيم و بر اساس اين، مطالبه تنظيم کنيم، مطالبه تعريف کنيم
اين مطالبه ميتواند مثلاً از دولت باشد، ميتواند از مجلس باشد؛ و هَلمّ جرّا
يا يکي از چيزهايي که از اوّل در انقلاب مطرح بوده است، مسئله‌ي عدالت است
عدالت يعني کم کردن فاصله‌ي بين فقير و غني در کشور و مبارزه‌ي با فقر در کشور و تقسيم درست ثروت در کشور
اين غير از تفکّرات مارکسيستي است؛ اين غير از تساوي و برابري‌اي است که سوسياليست‌ها يا کمونيست‌ها بيان ميکنند؛ اين نظر اسلام است
منابع اسلامي و مدارک اسلامي همه تأييد و تأکيد ميکند بر اين معنا
نه‌اينکه ما دست بگذاريم روي ثروتِ ثروتمندان و بخواهيم اين ثروت را از اينها بگيريم؛ نه، بلکه بايستي کشور را جوري اداره‌ بکنيم
که فاصله‌ي بين فقير و غني کم بشود. خب، اين مسئله‌ي بسيار مهمّي است و امروز در دنيا هم مطرح است
اين «ضريب جيني» که در دنيا مطرح است و امروز جزو معيارها و شاخصهاي اقتصادي است، همين است
در واقع، به يک معنا فاصله‌ي بين فقير و غني است. ما بايد نگاه کنيم ببينيم در اين زمينه -از نظر اسلام
چقدر پيش رفته‌ايم، چقدر حرکت کرده‌ايم؛ چرا اين‌جور شده. محاسبه کنيم اينها را
يا فرض بفرماييد حفظ و حراست از انگيزه‌هاي انقلابي
شرط دوام حيات جمهوري اسلامي وجود انگيزه‌هاي انقلابي و وجود روحيه‌ي انقلابي است
اگر روحيه‌ي انقلابي نباشد، جمهوري اسلامي نخواهد بود؛ بله، يک حکومتي سرِ کار خواهد بود
امّا آن حکومت، ديگر جمهوري اسلامي نيست
اين حرکت مردم، اين خونهايي که دادند، اين زحماتي که کشيدند براي احياء اسلام، براي احياء شريعت اسلامي، براي اين بوده
اينها از بين خواهد رفت، لگدمال خواهد شد. بنابراين، انگيزه‌ي انقلابي براي حفظ جمهوري اسلامي حتماً لازم است. اين انگيزه در چه وضعي است
آيا کم شده، آيا زياد شده، آيا ادامه پيدا کرده
چه مقابله‌ها و مبارزه‌هايي با اين انگيزه انجام ميگيرد، راه مقابله‌ي با آنها چيست
و بر اساس آن، مطالبه تنظيم کنيم. فرض بفرماييد بنده که در صحبتهاي مختلف مدام ميگويم که
به بچّه‌هاي انقلابي و حزب‌اللهي کمک کنيد، معنايش همين است؛ يعني اين يک مطالبه است بر اساس
نگاه به حرکت انقلابي کشور. البتّه در اين زمينه خوشبختانه کشور عقب که نرفته هيچ
پيش هم رفته؛ اين‌هم قابل اثبات و مسلّم [است
يا فرض بفرماييد مسئله‌ي تديّن مردم؛ خب ما ميخواهيم مردم متديّن بشوند
اين حرف گاهي تکرار شده که «ما مردم را نميخواهيم بِزور به بهشت ببريم»؛ خب اين به نظر ما يک تعبير صحيحي نيست
تعبير مغالطه‌آميزي است. هيچ‌کس بِزور کسي را به بهشت نميخواهد ببرد امّا بايستي
ما راه بهشت را به روي مردم باز کنيم، مردم را تشويق کنيم. اصلاً پيغمبران براي اين آمدند
آمدند که مردم را به بهشت ببرند، نگذارند مردم به جهنّم بروند؛ اصلاً تمام ارسال رسل و
انزال کتب و اين‌همه زحمت و مجاهدت براي اين بوده که نگذارند مردم دچار جهنّم بشوند
اين وظيفه‌ي ما است، بايد اين کار را انجام بدهيم، مردم بايد متديّن بشوند؛ در اين شکّي نيست
اين‌هم که حالا کسي بگويد «در اسلام در اين زمينه زور وجود ندارد» حرف درستي نيست؛ [پس] اين حدود شرعيّه چيست
اين «فَاجْلِدُوا... مِائَةَ جَلدَة» يا «فَاجلِدوهُم ثَمانينَ جَلدَة» پس چيست؟ اينها همان زور است
پس بنابراين اينها مطالعات راهبردي است؛ يعني وقتي هيئت انديشه‌ورز شما نشست
و يک نگاهي کرد به مسير انقلاب، به اين مجموعه در طول
اين ۳۹ سال، هر يک‌ از اين موارد -و ده مورد ديگر يا پانزده مورد مهمّ ديگر را که ميشود شمرد
در نظر گرفت و ديد که ما در اين قسمت مثلاً پيشرفت داشتيم، خب اين پيشرفت مايه‌ي تشويق است
يک کارهايي بايد کرد که اين پيشرفت را ادامه بدهيم و حفظ بشود، چون مسلّماً اين پيشرفت معارضين و مخالفيني دارد
يا يک جاهايي متوقّف مانديم، يک جاهايي عقب‌رفت داشتيم؛ ببينيم در مقابل اينها بايستي چه‌کار کرد. اين، مطالبه ايجاد ميکند
يعني مطالباتي که لازم است، خيلي فراتر از مطالبات جزئي و اجرائي است
که مثلاً فلان استان يا فلان شهر چه مشکلي دارد
آنها هم البتّه مشکلات است و نميخواهيم آنها را نفي کنيم، منتها شأن مجلس خبرگان
شأن رسيدگي به آن‌جور مسائل است. اين به نظر من يکي از کارهاي اساسي و مهمّي است که اين مجلس ميتواند انجام بدهد
آن مطلب دوّم که عرض کردم راجع به مسئله‌ي مشکلات کشور است، و حرف مکرّرگفته‌شده و
بارهاگفته‌شده را ميخواهيم باز يک بار ديگر بيان کنيم، خلاصه‌اش اين است که ميخواهيم بگوييم مسئولين کشور بدانند
و آحاد مردم بدانند که حلّ مشکلات کشور جز به دست خود آحاد اين کشور عملي نيست و شدني نيست
چه مشکلات اقتصادي، چه مشکلات فرهنگي؛ همه نوع مشکلات را خود اين ملّت هستند که [ميتوانند حل کنند
من يک جمله‌اي را نسبت به آن بحث قبلي عرض بکنم که نسبت به اين قضيّه هم آن جمله صادق است و آن اين است که وقتي شما
در مورد يک عنواني از اين عناوينِ مهمّ اساسيِ انقلاب به يک نتيجه‌اي رسيديد، اين را بايد تبديل بکنيد به گفتمان
مثلاً] در نشريّه منتشر بکنيد. شما جمعيّت زيادي هستيد؛ عدّه‌ي کثيري از آقايان، ائمّه‌ي جمعه هستند يا
شخصيّت‌هاي برجسته‌ي استانها هستند يا در مرکز هستند، داراي منبر هستند، ميتوانند با مردم حرف بزنند و
مخاطب قرار بدهند مردم را؛ تکرار بکنيد، بگوييد، تا گفتمان بشود. گفتمان يعني آن فکر رايج بين مردم
مطالبه‌ي عمومي مردم. وقتي يک چيزي مطالبه‌ي عمومي شد و گفتمان شد، به‌طور طبيعي به عمل نزديک خواهد شد
اين قضيّه هم همين‌طور [است]؛ اين مسئله‌ي پرداختن به
دستهاي داخلي براي حلّ مشکلات کشور بايد جزو واضحات و بيّناتِ فکريِ مردم بشود
بايد اين‌قدر اين گفته بشود، استدلال بشود، تبيين بشود، تکرار بشود که به‌صورت يک گفتمانِ قطعي دربيايد
ما جوانهاي پُرانگيزه‌اي داريم، افراد متخصّصي داريم، توليدکنندگان خوبي داريم، کارآفرينان خوبي داريم
کارگران خوب و کشاورزان خوبي داريم، معلّمان خوبي داريم، استادان خوبي داريم
کارها به دست افرادي از اين‌ قبيل بايستي اصلاح بشود؛ اينها هستند که بايستي مشکلات کشور را برطرف بکنند
مشکل اقتصادي را هم اينها بايد برطرف کنند و مشکلات گوناگون کاري را. از بيگانه‌ها کاري برنمي‌آيد
من نميگويم با دنيا قطع رابطه کنيد، اين اصلاً نظر بنده نيست
از اوّلِ انقلاب، بنده جزو آن آدمهايي بودم که اصرار داشتم بر ارتباط -ارتباط با اطراف دنيا- الان هم همان عقيده را دارم
لکن بحثِ من اين است که ما پاي قدرتمند و طبيعيِ خودمان را با عصاي بيگانه عوض نکنيم
اينکه به‌جاي اينکه روي پاي خودمان بِايستيم و به پاي خودمان تکيه کنيم، به عصاي بيگانه تکيه کنيم، خطا است
البتّه مذاکره] در ارتباطات جهاني عيبي ندارد؛ اشکالي که من نسبت به مذاکرات هسته‌اي داشتم و دارم و
مکرّر با خودِ مسئولين در جلسات خصوصي در خلوت و جلوت مطرح کردم، همين است
من ميگويم اشکالي نداشت ما مذاکره کنيم، مذاکره اشکالي نداشت منتها در اين مذاکره بايستي
دقّت و مراقبت لازم انجام ميگرفت تا اين‌جور نباشد که طرفِ مقابل، هر غلطي خواست بکند
نقض برجام محسوب نشود [امّا] ما اگر يک مختصر تکاني بخوريم، نقض برجام محسوب بشود! اين خطا است، اين نبايد اتّفاق مي‌افتاد
اين به‌خاطر عدم اتّکاء و اعتناي به قدرت داخلي به ‌وجود مي‌آيد
به‌خاطر] اتّکاء به طرف مقابل و عنصر خارجي، اين حالت به ‌وجود مي‌آيد
اين را عرض ميکنيم که به بيگانه نبايد چشم دوخت، با دنيا بايد کار بکنيم، حرفي نداريم، کار کردن با دنيا قهراً الزاماتي دارد
آن الزامات را هم قبول ميکنيم و به ‌دوش ميگيريم، منتها تکيه‌ي به خارج نميکنيم
چون دشمنِ ما در بيرونِ محيطِ جامعه و کشورِ ما زياد است، يک جبهه‌ي دشمن در مقابلِ ما است
خب الحمدلله تا امروز ما به اين جبهه ضربه زده‌ايم، [آن را] شکست داده‌ايم، عقب رانده‌ايم، بعد از اين هم همين خواهد بود
لکن بدانيم که در مقابلِ ما يک نقطه‌ي دشمني نيست، يک جبهه‌ي وسيع دشمني است
و امّا مسئله‌ي وضع جهان و منطقه که دنبالِ همين کلمه‌ي اخيري است که عرض کردم. من بايد به‌طور خلاصه عرض بکنم ما بحمدالله
در مسائل جهاني در حال پيشرفتيم. نه‌فقط عقب‌رفت نداريم بلکه توقّف هم نداريم، در حال پيشرفتيم
جمهوري اسلامي ايران بعکس آنچه بعضي ميخواهند وانمود کنند که «آبروي ما در دنيا رفت، ما در دنيا کوچک شديم»، نخير
جمهوري اسلامي به فضل الهي، به حول و قوّه‌ي الهي، به عزّت الهي، عزيز است
و تا امروز روز‌به‌روز عزيزتر شده و اقتدارش بيشتر شده؛ همين است که دشمنان را هم عصباني ميکند
شما شنيديد نطق ابلهانه‌ي اين رئيس‌جمهور آمريکا را در سازمان ملل
لابد مستقيم يا غير مستقيم اين حرفها را شنيده‌ايد- از ادبيّات بسيار زشت و سخيفي استفاده کرد
ادبيّات گانگستري، ادبيّات کابويي و تهديدهاي بي‌معني و غلط و تحليل‌هاي صددرصد غلط‌تر
يک نطق پُر از خلاف، پُر از دروغ! شايد بيست دروغ واضح در اين سخنراني وجود داشت؛ يک صحبت آشفته
که نشان‌دهنده‌ي اين است که هم عصباني‌اند، هم درمانده‌اند، هم
از لحاظ فکري دچار مشکل و عقب‌ماندگي هستند، دچار سبُک‌مغزي‌اند
يعني هر سه چيز را اين نطق نشان داد؛ هم عصبانيّت را نشان داد، هم درماندگي را نشان داد -که نميدانند بايد چه‌کار بکنند
در مقابل اين واقعيّت که وجود دارد- هم سبُک‌مغزي را نشان داد. حرفهايي که زده شد، افتخارآميز نبود براي يک ملّتي مثل ملّت آمريکا
به نظر بنده نخبگان آمريکايي بايد احساس شرم کنند -و ميکنند- از داشتن يک چنين رئيس‌‌جمهوري و گفتن يک‌چنين حرفهايي
حالا من کاري ندارم به اينکه او چه گفته و چه‌جوري گفته
آنچه من ميخواهم بگويم اين است که چرا عصباني‌اند. بحث پيشرفت ما است ديگر؛ اين مسئله‌ي عصبانيّت مسئله‌ي مهمّي است
در اين سخنراني بيش از همه چيز ،آنچه واضح بود، عصبانيّت بود. چرا عصباني‌اند
عصبانيّت به‌خاطر اين است که آمريکا يک نقشه‌اي براي اين منطقه‌ي غرب آسيا که خودشان به آن ميگويند خاورميانه، داشته‌اند
از پانزده شانزده سال قبل -شايد هم قبل‌[تر]؛ ممکن است نقشه مال قبل بوده، بُروز و ظهورش از حدود پانزده شانزده سال قبل است
که بر اساس آن يک مدّتي اسم «خاورميانه‌ي جديد» را آوردند، يک مدّتي اسم «خاورميانه‌ي بزرگ» را آوردند
يک نقشه‌اي براي اينجا داشتند. محور اصلي اين نقشه و قلب اين نقشه عبارت بود از سوريه، لبنان، عراق
اين سه کشور، سه محور و سه مرکزي بودند
که اين نقشه بايد عمدتاً آنجاها پياده بشود؛ چه‌جوري پياده بشود؟ دولتهايي در اين سه کشور
بر سر کار بيايند که تسليم مطلق و نوکر آمريکا باشند، هرچه آمريکا ميخواهد اطاعت کنند و براي او عمل بکنند
نتيجه چه خواهد شد؟ نتيجه اين است که تمام اين منطقه ميشود پاانداز رژيم صهيونيستي
و در اين منطقه همان از نيل تا فراتي که آنها گفته بودند به يک شکلي تأمين خواهد شد، ولو نه به شکل سياست ظاهري
به شکل سلطه و نفوذ و تسلّط معنوي و واقعي. اين را ميخواستند انجام بدهند. اينها ميخواستند کاري بکنند که عراق
اين] کشور تاريخي باعظمت، با اين‌همه افتخارات، تحت تسلّط صهيونيست‌ها و آمريکايي‌ها قرار بگيرد
سوريه مرکز به اين مهمّي، کانون مقاومت در مقابل رژيم صهيونيستي
در واقع در اختيار رژيم صهيونيستي قراربگيرد؛ لبنان هم که تکليفش معلوم است
اينها اين را ميخواستند و اين کار را ميخواستند انجام بدهند
حالا شما نگاه کنيد به واقعيّت، ببينيد واقعيّت با آنچه اينها ميخواستند چقدر فاصله دارد! لبنان را نگاه کنيد
نتوانستند هيچ غلطي بکنند؛ عراق را ملاحظه کنيد، درست عکس آنچه آنها خواستند انجام گرفت
سوريه را ملاحظه کنيد! البتّه در سوريه آمريکا و متّحدينش جنايتهاي زيادي کردند، دست اينها
تا مِرفَق به خون مردم سوريه آلوده است؛ در اين شکّي نيست؛ داعش را راه انداختند
همين تکفيري‌ها -جبهةالنّصرة و امثال اينها- را راه انداختند و مردم را به يک معنا قتل‌عام کردند،
اين کار را کردند لکن نتوانستند پيش ببرند. امروز شما نگاه کنيد مسئله‌ي داعش، موضوع داعش درواقع دارد به پايان ميرسد
تکفيري‌ها به‌طور‌کامل منزوي هستند، وضعي که آنها ميخواستند
از بين برود تا به جاي آن يک وضع ديگري به وجود بياورند، استقرار بيشتري پيدا کرده
و درست نقطه‌ي مقابل آنچه آمريکا ميخواسته تحقّق پيدا کرده. وقتي آمريکايي‌ها نگاه ميکنند، ايران را در اين زمينه
موثّر و مقصّر ميدانند لذا عصباني‌اند. خب به قول مرحوم آقاي بهشتي «عصباني باش و از اين عصبانيت بمير
خب حالا عصباني باشند. مسئله اين است، دعوا اين است. اشتباه نبايد کرد که کسي خيال کند که حالا مثلاً فرض کنيد يک قدرت
چنين‌وچنان در مقابل ايران قرار گرفته؛ نخير، آن عکس‌العملي که آنها دارند نشان ميدهند، نشانه‌ي ضعف است
نشانه‌ي عقب‌ماندگي آنها است، و نشانه‌ي عصبانيّت ناشي از شکست‌خوردگي آنها است. بيني‌شان به خاک ماليده شده
لذا عصباني‌اند، اين حرفها را ميزنند، اين نطقهاي سخيف را ميکنند و اين کارها را انجام ميدهند
بنابراين آنچه من ميخواهم عرض بکنم، اين است که در امرِ
کيفيّتِ حضورِ جمهوريِ اسلامي در دنياي امروز
بحمدالله جمهوري اسلامي موفّقيّت داشته
وَلِله العِزَّةُ وَلِرَسولِه؛وَلِلمُؤمِنين
الحمدلله جمهوري اسلاميِ مؤمن، مشمول اين آيه‌ي شريفه شده و اين عزّت را دارد؛ خدا را شکر ميکنيم
اين را بايد نگه ‌داريم. با عقل، با تدبير، با فکر درست، با نقشه‌ي درست
با اشتباه نکردن در نوع مراودات، نوع تصميم‌گيري‌ها، نوع حرف زدن‌ها، بايد اين عزّت را حفظ کنيم و ان‌شاءالله بيشتر کنيم
و اين عزّت به‌خاطرِ مجاهدت به وجود آمده. آنکه عرض کردم که انگيزه‌ي مجاهدت، امروز بهتر از گذشته است، يک نمونه‌اش همين است
حالا شما شهيد عزيز محسن حُججي را ملاحظه کنيد، خب اين يک نمونه است، از قبيل محسن حُججي، ما جوان کم نداريم
اين نمونه را خداي متعال به دلايلي برجسته کرد و نشان داد تا در مقابل چشم همه قرار بگيرد و همه ببينند و
تسليم اين حقيقت شريف و عزيز بشوند که اين انگيزه‌ي انقلابي روزبه‌روز در جوانها به فضل الهي و به توفيق الهي دارد افزايش پيدا ميکند
کساني نامه مينويسند به ما و التماس ميکنند، واقعاً التماس ميکنند
که اجازه بدهيد [برويم] -حالا آنها که دستشان ميرسد که يک تلفني اينجا بکنند و نامه‌اي بنويسند
و چند برابر آنها لابد کساني که اين امکان را هم ندارند
التماس ميکنند ما را بفرستيد آنجا که مثلاً برويم مبارزه بکنيم با دشمن، مجاهدت کنيم با دشمن
اين همان انگيزه‌هاي جوانهاي ما است. و اين معجزه است، به‌خاطرِ عواملي که در مقابل اين وجود دارد
يکي‌ همين فضاي مجازي که جناب آقاي جنّتي فرمودند، که البتّه فرمايش ايشان و هشدار ايشان درست است
ما هم دنبال قضيّه به‌طور‌جدّي هستيم، لکن با وجود اين فضاي مجازي، با وجود اين توطئه‌ها، با وجود اين وسوسه‌ها
شما مي‌بينيد که اين‌جور جوانهايي را و اين‌جور انگيزه‌هايي را جمهوري اسلامي به خودش مشاهده ميکند؛ اين لطف الهي است
اميدواريم خداي متعال اين لطف را براي اين کشور، براي اين ملّت، مستمر و مستدام بدارد
و کساني که اين وضعيّت را براي کشور به وجود آوردند، امام بزرگوار را، شهداي عزيز را و مجاهدان راه حق را مشمول لطف و رحمت خودش کند
والسّلام عليکم و رحمةالله و برکاته