بسم الله الرّحمن الرّحيم
و الحمدلله ربّ العالمين و الصّلاة و السّلام علي سيّدنا و نبيّنا ابي‌القاسم المصطفي محمّد
و علي آله الاطيبين الاطهرين المنتجبين سيّما بقيّةالله في الارضين
خيلي خوش‌آمديد عزيزان من؛ فضاي حسينيّه‌ي ما را با حضور صادقانه، مؤمنانه، انقلابي خودتان
با بياناتتان، با اظهاراتتان نوراني کرديد
و شيريني ديدار با جمع عظيمي از طبقه‌ي زحمت‌کشِ مؤمنِ فداکار را به ما چشانديد
حقيقتاً جامعه‌ي کارگري ما -همين‌طور که اشاره کردند، بنده هم مکرّر گفته‌ام
يک طبقه‌ي با اخلاص، مؤمن، صادق، زحمت‌کش، نه‌فقط زحمت در کارخانه
بلکه] زحمت در فضاي انقلاب براي اصل انقلاب، براي دفاع از انقلاب، براي دوران جنگ تحميلي [است
امروز، نزديک به روز نيمه‌ي شعبان است. يک جمله راجع به عيد نيمه‌ي شعبان عرض بکنم
و آن جمله اين است که نيمه‌ي شعبان، مظهر اميد به آينده است
يعني همه‌ي اميدهايي که ما به چيزي پيدا ميکنيم، ممکن است بشود، ممکن است نشود
امّا اميد به اصلاح نهايي به‌وسيله‌ي وليّ مطلق حضرت حق
حضرت صاحب‌‌‌‌الزّمان (عجّل‌الله تعالي فرجه و ارواحنا فداه) اميد غير قابل تخلّف است
السَّلامُ عَلَيکَ يا وَعدَ اللهِ الَّذي ضَمِنَه
وعده‌ي تضمين‌شده‌ي خدا است
السَّلامُ‌ عَلَيکَ‌ اَيُّهَا العَلَمُ‌ المَنصُوبُ‌ وَ العِلمُ المَصبُوبُ وَ الغَوثُ وَ الرَّحمَةُ الوَاسِعَةُ وَعداً غَيرَ مَکذُوب‌
اين وعده‌ي تخلّف‌ناپذير الهي است
فقط هم ما -شيعه- نميگوييم، فقط هم ما مسلمانها نميگوييم، [بلکه] همه‌ي اديان عالم منتظر يک روز آن‌چناني هستند
امتياز کار ما اين است که ما طرف را مي‌شناسيم، وجودش را حس ميکنيم، حضورش را قبول داريم
با او حرف‌ ميزنيم، با او مخاطبه ميکنيم، از او ميخواهيم و او هم پاسخ ميدهد به ما؛ تفاوتش اين است
ديگران -مسلمانان غير شيعه و متديّنين غير مسلمان- به يک چيز مبهمي معتقدند
ما شيعه نه؛ مشخّص است که چه ميخواهيم، با چه کسي حرف ميزنيم؛ [نيمه‌ي شعبان] روز اميد است
عزيزان من، جوانان عزيز، کارگران عزيز! اميد را قدر بدانيد؛ اميد را در دل نگه داريد
اميد به عوض شدن چهره‌ي مُظلَم و تاريک و مخدوش دنيايي که امروز در زير سلطه‌ي ابرقدرت‌ها است
بدانيد و مطمئن باشيد که اين وضع عوض ميشود
مطمئن باشيد که اين فضاي ظلم و جُوري که امروز مشاهده ميکنيد در دنيا
از زورگويي، بدگويي، خباثت و رذالت -که مظهرش سران آمريکا و سران صهيونيستند، و ديگران هم کم‌وبيش همين‌جور
اين بدون ترديد تغيير پيدا خواهد کرد؛ اين، آن اميدي است که ما داريم
ما بايد کمک کنيم، از خدا بخواهيم و خودمان تلاش کنيم که آن روز را جلو بيندازيم و نزديک کنيم ان‌شاء‌الله
يک نکته هم درباره‌ي ماه شعبان است؛ از ماه شعبان نبايد غفلت کرد
ماه شعبان از اوّل تا آخرش عيد است، مثل ماه رمضان. ماه رمضان هم از اوّل تا آخرش عيد است، عيدِ اولياء‌الله
هر روزي که در آن موقعيّتي وجود داشته باشد که انسان بتواند به صفاي نفسِ خود
به نورانيّتِ دلِ خود بپردازد، آن روز، روزِ مغتنم و روزِ عيد است
ماه شعبان، ماهِ همين فرصتها است، از روز اوّل تا روز آخر
استغفارِ در اين ماه، دعاي در اين ماه، زيارتِ در اين ماه، تضرّعِ در اين ماه
قرآن خواندنِ در اين ماه، نماز خواندنِ در اين ماه، اينها همه فرصت است
ما براي آباديِ دنيا همه‌ي تلاشمان را بايد به کار ببريم و در اين ترديدي نيست امّا براي آباديِ دل هم بايد تلاش کنيم
دلمان را بايد آباد کنيم. با دلِ آباد است که ميتوان دنياي خوب آفريد
دل اگر آباد نبود، دل اگر چرکين بود، دل اگر سياه و گنهکار بود
تکنولوژي را ممکن است جلو ببرد، و فنّاوري به وضعي که امروز رسيده و بالاتر از آن برسد، امّا دنيا، دنياي شيريني نيست
دنيا، دنياي تلخ است، دنيا، دنياي بي‌عدالتي است؛ دنياي شيرين آن‌وقتي [محقّق] ميشود
که تصميم‌گيرندگان، اقدام‌کنندگان، حرکت‌کنندگان، و اگر بشود عامّه‌ي مردم، دلهايشان آباد باشد، دلهايشان روشن باشد
از ماه شعبان غفلت نکنيد
يک جمله بنده عرض ميکنم در مورد مسائل کارگري؛ يک جمله هم -البتّه کوتاه- درباره‌ي مسائل جهاني‌اي که مبتلابه هستيم
در مورد مسائل کارگري، نيروي انساني يکي از بزرگ‌ترين ثروتهاي هر کشور است
يعني وجودِ کارگر، طرّاح، مهندس، فعّالِ براي توليد در هر زمينه‌اي در کشور
ارزشش براي کشور بمراتب از منابع زيرزميني و از طلا و از نفت و از الماس و مانند اينها بيشتر است
آن که ميتواند يک کشور را آباد کند، اين است. الان شما ببينيد، کشورهايي در دنيا هستند
که همه يا بيشترِ الماسِ عالم از کشور آنها تهيّه ميشود و توليد ميشود امّا خودشان در بدبختي و فقر دارند زندگي ميکنند؛ چرا
چون نيروي انساني کافي ندارند، نيروي انساني فعّال ندارند، نيروي انساني بافکر ندارند
نيروي انساني بزرگ‌ترين ثروت يک کشور است، و نيروي انساني همين شما هستيد
شما کارگر، شما کارآفرين، شما مهندس، شما طرّاح، شما فعّالِ گوناگون در بخشهاي مختلف کاري
نيروي انساني هستيد. اين ارزش والاي نيروي انساني است، که طبقه‌ي کارگر از جمله‌ي اين ارزش والا و اين ثروتِ عظيم است
تلاش کارگران ما يک تلاش فوق متعارف و متوسّط دنيا است ازلحاظ ارزش‌آفريني
بنده اين را در مورد بخشهاي مختلف، در مورد دانشجوها، در مورد محقّقين و پژوهشگران مکرّر گفته‌ام
بعد هم تحقيقاتي که گزارش ميکنند، همه تأييد ميکند اين معنا را؛ در مورد کارگرها هم عقيده‌‌ي بنده اين است
کارگر ايراني يکي از بهترين کارگرهاي دنيا است
يعني دست هنرمند او و انديشه و فکر و انگيزه‌ي بالاي او از متوسّط جهاني بالاتر است
و اين در حالي است که در دوران اختناق، در دوران ظلم پهلوي، قبل از آن هم در دوران غفلت و خواب دائمي قاجاري
به کار و کارگري و جامعه‌ي کارگري و توليد و مسائل ملّي توجّهي نميشده است
البتّه در دوران قاجار به‌خاطر حماقت و عقب‌ماندگي ذهني، در دوران پهلوي به‌خاطر خيانت
در‌عين‌حال در دوران انقلاب که نيروي کار و کارگر تحرّکي پيدا کرده و نشاط جديدي پيدا کرده است
و ازلحاظ کمّيّت و کيفيّت پيش رفته، ما مشاهده ميکنيم که متوسّطِ توانايي‌ها و
برجستگي‌هاي کارگر ايراني از متوسّط دنيا بالاتر است
ديروز اينجا يک نمايشگاه کوچکي از توليدات داخلي درست کردند که بنده ببينم
من رفتم و چند ساعت مشغول ديدن اين نمايشگاه بودم، کارهاي شماها را ديدم
واقعاً بايد دست هنرمند کارگر ايراني را بوسيد
بايد دست شماها را بوسيد! اين توليدِ داخليِ باارزش
ازلحاظ کيفيّت، با اين‌همه گرفتاري‌اي که ما داريم، با اين تحريمها
که جلوِ موادّ اوّليّه را ميگيرند، جلوِ ماشين پيشرفته را ميگيرند
انواع و اقسام مشکلات را مستکبرين عالَم جلوِ پاي ما ميگذارند
در‌عين‌حال وقتي انسان به محصول نگاه ميکند، ميبيند عجب برجستگي‌اي دارد! همه چيز [هم بود
ديروز اينجا ده‌ها شرکت، محصولات خودشان را -که همين کارهاي دست شما است- آوردند اينجا ما ديديم
از قُماش و کفش و لباس دوخته و وسايل زندگي و چيني و بلور بگيريد
تا دارو و لوازم آرايش و وسايل خانه و يخچال و ابزار و لوازم‌تحرير و همه چيز
که اينجا ديروز به ما نشان دادند -که چند ساعت هم طول کشيد- همه برجسته بود، همه‌ ممتاز بود
انسان واقعاً در مقابلِ نيروي کارِ داخلي سر تعظيم فرو مي‌آورد! آن‌وقت بنده که ميگويم حمايت از کالاي ايراني
يک عدّه‌اي يا باور نميکنند يا تصديق نميکنند يا عمل نميکنند
خب حمايت از کالاي ايراني يعني حمايت از اين کارگر
يعني حمايت از نيروي کار، يعني حمايت از توليد
اين حمايت، همه‌جانبه است؛ هم مردم بايد حمايت کنند، هم دولت بايد حمايت کند؛ همه بايد حمايت کنند
مشکلاتي را مطرح ميکردند که اين مشکلات، هم مال کارآفرين است، هم مال کارگر است
مشکل بيمه، مشکل کمبود امکانات، مشکل نقدينگي، مشکل موانع مالياتي
مشکل از ناحيه‌ي بانک، مشکل از ناحيه‌ي وزارت اقتصاد، مشکل از جاهاي مختلف؛ اين مشکلات بايد برطرف بشود
بايد به‌طور جازم و کامل اقدام بشود براي رفع اين مشکلات
وقتي مشکلات برطرف شد، وقتي کالاي ايراني مورد حمايت قرار گرفت
وقتي قدر کار کارگر ايراني دانسته شد، آن‌وقت ديگر ما شاهد اين نخواهيم بود که يک کارخانه‌اي بگويد
من با يک‌سوّم ظرفيّت دارم کار ميکنم». ديروز بعضي‌ها به ما همين را ميگفتند
ما اين‌قدر امکانات داريم و اين‌جور داريم کار ميکنيم: با يک‌سوّم ظرفيّت، با نصف ظرفيّت. خب چرا
آن دوسوّم ديگر کارگرهايش کجا هستند؟ اين ميشود آن بيکاريِ متراکم در داخل کشور
اينکه ما ميگوييم «حمايت از کالاي ايراني»، يعني کار آفريده بشود، کار به وجود بيايد
يعني کارگر بيکار نداشته باشيم؛ يعني جوان تحصيل‌کرده‌ي ما فقط به‌ فکر پشتِ‌ميزنشيني نباشد
بداند مطابق شأن خودش، در بخشهاي مختلف، ميتواند کار بکند. اگر حمايت از کالاي ايراني شد، اين پيش مي‌آيد
چرا يک عدّه‌اي اصرار دارند پولشان را بريزند در جيب کمپاني خارجي؟ اين چه مرضي است
که جنس خارجي بايد مصرف بشود؟ يک‌وقت جنسِ ايرانيِ مشابه نداريم، خب بله، بحثي نيست
بعضي از اجناس هست که توليدش در داخل منطبق با صرفه نيست، صرفه ندارد؛ خيلي خب
در داخل، جنس مشابه آن را نداريم. [امّا وقتي] مشابه جنسي در داخل هست، توليد ميشود
و در کيفيّت هم بعضي مثل کيفيّت مشابه خارجي است، بعضي بالاتر از کيفيّت مشابه خارجي است
چرا بايستي يک عدّه‌اي اصرار داشته باشند که حتماً بروند جنس خارجي
و فلان مارک خارجي و مانند اينها را مصرف کنند؟ اين چه مرضي است؟ اين چه بدفهمي و کج‌فهمي‌اي است که بعضي دارند
کالاي ايراني مصرف کنيم. تصميم بگيريم؛ مؤسّسات بزرگ، خود دولت، ديگران
همه تصميم بگيرند که از کالاي [ايراني حمايت کنند]. ما تعصّب عليه ديگران نداريم، نميخواهيم دشمني کنيم
ما ميخواهيم فرزند خودمان، جوان خودمان و کارگر خودمان را وادار کنيم به کار؛ ميخواهيم او را سرگرم اشتغال کنيم
ميخواهيم او را از مضرّات بيکاري نجات بدهيم
بيکاري خيلي مضرّات دارد؛ مضرّات اجتماعي دارد، مضرّات امنيّتي دارد، مضرّات اخلاقي دارد
انواع و اقسام مضرّات دارد. اين را ميخواهيم؛ راهش همين حمايت از کالاي ايراني است
از کالاي ايراني، از توليد ايراني، بايستي طرف‌داري بشود و حمايت بشود
بهترين مقابله‌ي با دشمن هم اين است. ببينيد عزيزان من! دشمنان ما فهميده‌اند و دانسته‌اند
که در جنگ سخت نظامي طرْفي نخواهند بست
چند سال قبل از اين، يک رئيس‌جمهور ديگر آمريکا -که آن هم مثل اين بداخلاق و
بي‌ربط‌گو و هجوگو بود- يک چيزهايي گفت عليه ما
بنده در سخنراني همان چند سال پيش گفتم «آقاجان، دوران بزن‌دررو گذشته؛ بزنيد، ميخوريد
ميدانند اين را؛ اين را ميدانند که اگر وارد درگيري و برخورد سخت و نظامي با ما بشوند، پايشان گير مي‌افتد
بله، به ما ضربه ميزنند، امّا خودشان ممکن است چند برابر ضربه بخورند؛ اين را فهميده‌اند
راهي که پيدا کردند، جنگ اقتصادي و جنگ فرهنگي و مانند اينها است. حالا بحث فرهنگي به کنار
امّا] امروز آنچه مطرح است براي دشمنان ما، جنگ اقتصادي است
اتاق جنگ آمريکا عليه ما عبارت است از وزارت خزانه‌داري آمريکا که همان وزارت اقتصاد و دارايي‌شان است
آنجا اتاق جنگ با ما است. خب راه مقابله‌ي با جنگ اقتصادي چيست
اين است که ما در داخل به اقتصاد خودمان بپردازيم
وقتي اقتصاد ما متّکي بود، وابسته بود، مشکلات به وجود مي‌آيد. البتّه بنده عقيده ندارم به اينکه
رابطه‌ي اقتصادي را از دنيا بايد قطع کرد يا ميتوان قطع کرد؛ معلوم است که نميتوان؛ امروز همه‌ي دنيا به هم مربوط و متّصل است
امّا تکيه‌ي به بيرون از مرزها غلط اندر غلط است؛ نبايد تکيه کرد
بله، بروند با زرنگي، با تدبير، با سياست‌گذاري درست، با پيگيري صحيح، با جدّيّت
ارتباطات با دنيا [برقرار کنند]. دنيا بزرگ است؛ دنيا که فقط آمريکا و چند کشور اروپايي نيست؛ دنيا خيلي وسيع است
بروند ارتباطات را برقرار کنند به آن مقداري که لازم هست امّا چشم ندوزند به هيچ نيروي خارجي
چشم بدوزند به عنصر داخلي، چشم بدوزند به اين ارزش بزرگ: نيروي انساني داخل
وقتي مردم ببينند که ما مسئولين اصرار داريم بر اينکه مشکلاتمان را در داخل حل کنيم و از ظرفيّتهاي داخلي استفاده کنيم
ولو يک سختي‌اي هم برايشان پيش بيايد، تحمّل ميکنند، کمکمان ميکنند
اين را مسئولين محترم کشور بايد توجّه داشته باشند که تکيه‌ي به خارج نبايستي کرد
يک راه آمريکايي‌ها براي مقابله‌ي با نظام آزادي‌خواهِ مستقلّ جمهوري اسلامي
که آنها با همين آزادي‌خواهي‌اش مخالفند، با همين مستقل بودنش مخالفند، ميگويند زير پرچم ما باشيد
زير چتر ما باشيد، دستور ما را اطاعت کنيد، طبق خواست ما سياست‌گذاري کنيد چون اسلحه‌ي ما بيشتر است
چون قدرت ما زيادتر است، [چون] پول ما افزون‌تر است؛ آنها اين را ميخواهند
همين کار اقتصادي است، يک [راه] -هم براي اينکه شماها مطّلع باشيد و توجّه داشته باشيد
تحريک بعضي از دولتهاي کم‌فهم، چه تعبير کنيم
دولتهاي بي‌توجّه در منطقه‌ي خودمان به ايجاد اختلاف و درگيري و دعوا و اين چيزها است
آمريکايي‌ها ميروند مي‌نشينند پهلوي اين سعودي‌ها که آنها را تحريک کنند عليه جمهوري اسلامي
خب شما که ميخواهيد تحريک کنيد، چرا صهيونيست‌ها را که نوکر خودتان هستند -به يک معنا نوکرند، به يک معنا اربابند
تحريک نميکنيد؟ آن بدبخت‌ها -سعودي‌ها- را چرا تحريک ميکنيد؟ ميگويند ميخواهيم جنگ مسلمان با مسلمان راه بيفتد
يکي از برنامه‌هاي آنها تشويق کردن و تحريص کردن و تحريک کردن يک کشورهايي از [اين] قبيل است
که حالا من سعودي را به‌عنوان مثال عرض کردم- براي مواجهه و مقابله و سينه‌به‌سينه شدن با جمهوري اسلامي
آنها اگر عقل داشته باشند، بايد گول اين دشمن را نخورند
اگر با جمهوري اسلامي سينه‌به‌سينه بشوند، قطعاً ضربه ميخورند و شکست ميخورند
آنها ميخواهند هزينه‌ي مقابله‌ي با نظام جمهوري اسلامي و ملّت مقتدر ايران را خودشان متحمّل نشوند
و هزينه‌اش را به ‌دوش اين دولتهاي اين‌جوري در منطقه بگذارند
کار آمريکا ايجاد ناامني است؛ هرجا آمريکايي‌ها در اين سالها پا گذاشتند ناامني ايجاد کردند
در هر نقطه‌اي -چه نقطه‌ي غرب آسيا که ما هستيم، چه در نقاط ديگر عالم؛ هرجا که رفتند- ايجاد ناامني کردند
يا جنگ داخلي راه انداختند، يا برادرکُشي راه ‌انداختند، براي مردم بدبختي آوردند هرجا که رفتند
براي همين هم هست که جاي پاي آمريکا در منطقه‌ي غرب آسيا بايد برچيده بشود
آمريکايي‌ها بايستي از منطقه‌ي غرب آسيا بيرون بروند
آن ‌که بايد پايش قطع بشود از اينجا آمريکا است، نه جمهوري اسلامي
جمهوري اسلامي خود ما هستيم، ما اهل اينجاييم، خليج فارس خانه‌ي ما است، غرب آسيا خانه‌ي ما است
اينجا خانه‌ي ما است؛ شما بيگانه‌ايد، شما از راه دور آمده‌ايد، شما اهداف خباثت‌آميز داريد
شما ميخواهيد فتنه ايجاد کنيد، شما بايد برويد
و بدانيد آمريکايي‌ها و بقيّه‌ي کساني که مثل آنها هستند از اين منطقه پايشان قطع خواهد شد
يکي از چيزهايي که در باب مسئله‌ي حمايت از کالاي ايراني بنده تأکيد دارم و بارها هم اين را گفته‌ايم
حالا آقاي وزير هم اينجا هستند- و ان‌شاءالله بايست به‌طور جدّي در دولت و اطراف قضيّه دنبال بشود
مسئله‌ي جلوگيري از واردات بي‌رويّه و جلوگيري جدّي از قاچاق است
که شکايت و گِله‌ي خيلي از اين مسئولان و کساني که در زمينه‌ي مسائل کالاي ايراني فعّالند
مثل] کارآفرين، سرمايه‌گذار، کارگر ماهر و ديگران اين است که جنس خارجي مي‌آيد
غالباً هم با کيفيّت پايين و رقابت ميکند -رقابت نابرابر و نامتوازن- با جنس داخلي و رواج جنس داخلي را محدود ميکند
اين از جمله‌ي چيزهايي است که حتماً بايستي جلويش گرفته بشود
البتّه مطالبي که آقاي وزير امروز اينجا گفتند و کارهايي که انجام گرفته است يا دارد انجام ميگيرد اينها کارهاي باارزشي است
ان‌شاءالله دنبال کنند که تحقّق پيدا بکند و خروجي کارها ديده بشود، يعني احساس بشود خروجي کارها
و ان‌شاءالله روزبه‌روز جامعه‌ي کارگري ما، بخصوص جوانهاي عزيز کارگر، به آينده دلگرم‌تر و اميدوارتر بشوند
والسّلام عليکم و‌ رحمةالله و‌ برکاته