بسم الله الرّحمن الرّحيم
و الحمدلله ربّ العالمين و الصّلاة و السّلام علي سيّدنا و نبيّنا ابي‌القاسم المصطفيٰ محمّد
و علي آله الطّيّبين الطّاهرين المعصومين و صحبه المنتجبين و من تبعهم باحسان الي يوم الدّين
خوشامد عرض ميکنم به برادران و خواهران عزيز، مسئولان محترم در بخشهاي گوناگون کشور
و نخبگان سياسي و مديريّتي در مجموعه‌ي جمهوري اسلامي ايران. جلسه‌ي بسيار مهمّي است
از جناب آقاي رئيس‌جمهور هم تشکّر ميکنم که بيانات خوب و قوي‌اي در زمينه‌هاي گوناگون ذکر کردند
ماه رمضان يک فرصت ويژه است براي طراوت بخشيدن به روح ايمان و صفا و معنويّت در درون ما
روزه، تلاوت قرآن، دعا، مناجات، شنيدن مواعظ
مجموع اينها يک فضائي را به وجود مي‌آورد که دلهاي ما به قدر استعداد، به قدر ظرفيّت
از اين محيط معنوي و روحاني بهره‌مند ميشود
شايد بشود گفت که در مجموع دوازده ماهِ دوران سال، اين يک ماه
در حکم همان دو سه ساعتِ قبل از فجر در مجموع شبانه‌روز است
همچنان‌که آن يکي دو ساعت، دو سه ساعت قبل از اذان صبح خصوصيّتي دارد
و معنويّت انسان، صفاي انسان [بيشتر است] -در آيات قرآن هم اشاره شده، تصريح شده به بيداريِ آن ساعات
و در روايات هم که فراوان [آمده]- نشان‌دهنده‌ي اين است که آن ساعات در ٢۴ ساعت يک خصوصيّتي دارند
که ساعات ديگر ندارند اين خصوصيّت را؛ ماه رمضان در مجموع دوازده ماه، مثل همان چند ساعت است؛ خصوصيّتي دارد
خب، براي همه‌ي مردم اين فرصت وجود دارد منتها براي فضاي نخبگاني و مديريّتي کشور
اين خصوصيّت يک امتياز مضاعفي دارد
چون مسئوليّت سنگيني بر دوش من و شما است
مردم عاديِ مشغول کارهاي زندگي خودشان که اين بارِ سنگين را بر دوش ندارند
بنيه‌ي معنوي آنها ميتواند آنها را حرکت بدهد؛ [امّا] ما که مسئوليّت داريم
اگر بنيه‌ي معنوي خودمان را تقويت نکنيم نخواهيم توانست
آن کار لازم را، آن مسئوليّت سنگين را به سرمنزل برسانيم
شما ملاحظه کنيد خداوند متعال به کسي مثل پيغمبر، به انسان والايي مثل رسول‌الله در سوره‌ي مزّمّل [ميفرمايد
بِسمِ اللهِ الرَّحمنِ الرَّحيمِ * يا اَيُّهَا المُزَّمِّل * قُمِ الَّيلَ اِلّا قَليلًا * نِصفَهُ اَوِ انقُص مِنهُ قَليـلًا * اَو زِد عَلَيهِ وَ رَتِّلِ القُرءانَ تَرتيلًا
نيمي از شب -يا زيادتر يا کمتر- برخيز عبادت کن، دعا کن، مناجات کن، قرآن بخوان
آن ساعات را مشغول باش؛ چرا
اِنّا سَنُلقي عَلَيکَ قَولًا ثَقيلا
کارَت مشکل است، کار سنگيني بر دوش تو است، قول ثقيلي را به تو القا خواهيم کرد؛ بايد آن را بتواني تحمّل کني
اگر اين بيداريِ نيمه‌شب، اين تضرّع، اين دعا، وجود داشت
ميتواني اين بار را تحمّل کني و ببري و به منزل برساني؛ اگر نه، نه. وضع ما اين‌جوري است
عزيزان من! ما اگر بنيه‌ي معنوي خودمان را تقويت نکنيم [نميتوانيم]؛ هرجا که هستيم -از اين حقير که مسئوليّتم از همه سنگين‌تر است
تا مديران رده‌هاي مختلف- همه مخاطب اين خطابيم که
اِنّا سَنُلقي عَلَيکَ قَولًا ثَقيلا
بايد خودمان را آماده کنيم
خب، درباره‌ي مسائل روز، بحث خوبي را آقاي رئيس‌جمهور مطرح کردند
بنده هم در همين زمينه‌ها مطالبي را عرض خواهم کرد. ما در يک مقطعي قرار داريم
مقاطع گوناگوني را جمهوري اسلامي از اوّل تا امروز گذرانده است
و در هر مقطعي يک تجربه‌اي، يک آزمايشي، يک آزمون مهمّي مطرح شده
جمهوري اسلامي هم با قدرت، با استقامت، با حوادث گوناگونِ اين مقاطع مواجه شده است و پيش رفته است
اين هم يک مقطعي است که با اين هم ان‌شاءالله جمهوري اسلامي با قدرت، با توانايي، با تدبير مواجه خواهد شد و پيش خواهد رفت
تجربه‌هايي داريم که بايد اين تجربه‌ها را استفاده کنيم و به کار ببنديم
مسئله‌ي اصلي در اين قضيّه‌ي خاص اين است که ما يک دشمني از اوّل انقلاب تا امروز در مقابل خودمان مشاهده کرده‌ايم
از ساعات اوّل انقلاب اين دشمن ظهور پيدا کرد، حضور پيدا کرد و شروع کرد به مخالفت کردن، و اين دشمن، دولت ايالات متّحده‌ي آمريکا بود
از همان اوّل -البتّه از وقتي که گيجي‌شان برطرف شد و آن ايّامي که نميدانستند چه دارد اتّفاق مي‌افتد گذشت
شروع کردند به مخالفت کردن، معارضه کردن. آمريکايي‌ها تا امروز که ما داريم اينجا صحبت ميکنيم
انواع و اقسام دشمني‌ها و ترفندها و حيله‌هاي گوناگون را براي ضربه زدن به جمهوري اسلامي پيش برده‌اند
يعني واقعاً هيچ نوع معارضه‌اي را شما سراغ نداريد که اينها نسبت جمهوري اسلامي انجام نداده باشند
سازمان‌دهي کودتاي نظامي کردند، قوميّتها را تحريک کردند، صدّام را به جنگ با ايران و حمله‌ي به ايران تحريک کردند
بعد در دوران جنگ به انواع و اقسام طرق از او حمايت کردند، پشتيباني کردند؛ تحريم کردند
در سازمان ملل عليه ما اعمال نفوذ کردند؛ تبليغات شبانه‌روزي کردند
از هنر استفاده کردند؛ از هاليوود استفاده کردند براي ساختن فيلم عليه ما، نه يکي، نه دو تا
در برهه‌هاي مختلف حرکت نظامي کردند؛ هواپيماي ما را ساقط کردند
به برخي از مراکز ما در خليج فارس حمله‌ي نظامي [کردند]؛ همه‌جور کاري را عليه‌ جمهوري اسلامي انجام دادند
مخالفتهاي امنيّتي، سياسي، اقتصادي، تبليغاتي، فرهنگي؛ همه‌جور
هدف همه‌ي اين کارها هم براندازي بود؛ حالا [اينکه] امروز اين کلمه در تعبيرات مسئولين آمريکايي تکرار ميشود
چيز جديدي نيست؛ از روز اوّل هدفشان همين بود
حتّي همان رئيس‌جمهوري که تکرار ميکرد و اصرار ميکرد که هدف ما براندازي نيست
او هم هدفش براندازي بود که کاملاً اين معنا واضح شد
خب در همه‌ي اين قضايا هم مهم اين است و جالب اينجا است که اين‌همه عليه جمهوري اسلامي
ضربه و حمله و نقشه و توطئه و مانند اينها [بود]، همه شکست خورده. شما امروز ملاحظه کنيد
جمهوري اسلامي را مشاهده کنيد، بعد از گذشت حدود چهل سال، با قدرت، با استقامت
با توانايي‌هاي گوناگون -که حالا به بعضي ممکن است اشاره کنم، بعضي را [هم] آقاي دکتر روحاني اشاره کردند
دارد حرکت ميکند، دارد پيش ميرود؛ يعني تمام آنچه آنها انجام دادند
همه‌ي نيرويشان را مصرف کردند، از طُرق مختلف استفاده کردند، همه‌ي‌ اينها شکست خورده
مثل آن گربه‌ي معروف داستان «تام و جري»، در همه‌ي اين تدابير با حجم فراوان، بالاخره ناکام ماندند
خب امروز هم يک مقطع ديگر است، باز هم شکست خواهد خورد
در اين قضيّه هم قطعاً و يقيناً شما بدانيد آمريکا شکست خواهد خورد، جمهوري اسلامي سرفراز و سربلند
با سينه‌ي ستبر از ماجرا بيرون خواهد آمد
ما در شکست دشمن شک نداريم؛ بنده هيچ ترديدي ندارم
هرکسي که با معارف اسلامي آشنا باشد ميداند که
اِن تَنصُرُوا اللهَ يَنصُرکُم، وَ لَيَنصُرَنَّ‌ اللهُ مَن يَنصُرُه‌
يا همين آيه‌اي که تلاوت کردند که
وَ مَا النَّصَرُ اِلّا مِن عِندِ الله
اينها مسلّم است و در اين ترديدي نيست
ميدانيم که شکست ميخورند؛ ميدانيم که سرنوشت رئيس‌جمهور کنوني هم بهتر از سرنوشت اَسلافش
بوش و نئوکان‌ها و دوروبري‌هاي ريگان و بقيّه- نخواهد بود
اين هم مثل همانها در تاريخ گم خواهد شد و جمهوري اسلامي سربلند باقي خواهد ماند؛ در اين هيچ ترديدي نداريم
وليکن طبق سنّت الهي، يک وظايفي بر عهده‌ي ما است
هرگز اين نتيجه‌ي قطعي که پيشرفت و نصرت الهي نسبت به جمهوري اسلامي است، نبايد ما را از وظايفمان غافل کند
يک وظايفي بر عهده‌ي ما است که اگر اين وظايف را انجام ندهيم، نميتوانيم به آن نتايج مطمئن باشيم
بايد وظيفه‌مان را انجام بدهيم. خب، ما ميخواهيم درباره‌ي اين وظايفِ کنونيِ خودمان يک مقداري امروز اينجا بحث کنيم
يک همفکري‌اي در اين زمينه‌ها به وجود بيايد
موضوع را در دو بخش ملاحظه ميکنيم: يکي رفتاري که در قبال آمريکا و برجام و
مدّعيان مقابل خودمان بايستي داشته باشيم -اين يک بحث است
يک بحث ديگر اين است که در داخل کشور چگونه حرکت کنيم و چه‌کار کنيم
که بتوانيم قدمها را محکم برداريم و به نتايج مورد نظر برسيم؛ دو بخشِ بحث اينها است
بنده سعي ميکنم با [استفاده از] فرصت و وقت، تا آن مقداري که ميتوانيم ان‌شاءالله اين دو بخش را تبيين کنم
در مورد اوّل، مقدّمه‌ي لازمِ هر تصميمي اين است که ما به تجربه‌هاي گذشته‌ي خودمان مراجعه کنيم
من جرّب المجرّب حلّت به النّدامة
اگر از تجربه‌ها درس نگرفتيم، قطعاً ضرر خواهيم کرد
بايد تجربه‌ها را در مقابل چشم خودمان بگذاريم، ملاحظه کنيم و از اين تجربه‌ها درس بگيريم
چند تجربه در مقابل ما است؛ من چهار پنج‌ تجربه‌ي واضح را که عرض بکنم، همه تصديق خواهيد کرد؛ اينها در مقابل ما است
ينها، هم براي تصميم‌گيري امروز ما مهم است، هم براي آيندگان مهم است
هم براي آن کساني که در آينده ميخواهند مواجه بشوند با مجموعه‌ي کارهاي گوناگون
و جمهوري اسلامي را ان‌شاءالله با قدرت پيش ببرند مهم است
تجربه‌ي اوّل اين است که دولت جمهوري اسلامي نميتواند با آمريکا تعامل کند
چرا؟ براي خاطر اينکه آمريکا پابند به تعهّدات خودش نيست. نگوييد اينها کار اين دولت است و کار ترامپ است؛ نه
دولت قبل هم که با ما نشست، صحبت کرد و وزير خارجه‌اش ده روز، پانزده روز در اروپا پابند جلسات بود
آنها هم تقريباً همين‌جور [بودند]؛ حالا به شکل ديگري عمل کردند ولي نقض کردند؛ آنها هم تحريم کردند
آنها هم برخلاف تعهّدات خودشان عمل کردند. دولت آمريکا برخلاف تعهّدات خودش عمل ميکند؛ اين بارِ اوّل هم نيست
قضاياي گوناگون قبلي هم همين را تأييد ميکند. مجموعه‌ي برخوردهايي که از اوّل با برجام کردند
به تعبير حضرات ديپلمات‌هاي ما، نقض روح و جسم برجام بود
اين را ديپلمات‌هاي محترم ما که خودشان اين زحمت را کشيده بودند و واقعاً تلاش شبانه‌روزي کرده بودند
براي مسئله‌ي برجام، بارها و مکرّر در زمانِ اين دولت و در زمان دولت قبلِ آمريکا گفتند که برجام نقض شده
گاهي روح برجام و گاهي جسم برجام را نقض کردند. خب، دولتي با اين خصوصيّات که به اين راحتي
معاهده‌ي بين‌المللي را نقض ميکند، بعد هم مثل آب خوردن زير امضايش ميزند و ميگويد من از معاهده خارج شدم
با کارهاي نمايشي تلويزيوني؛ امضايش را نشان ميدهد که ما خارج شديم از فلان [معاهده]- خب پيدا است
که با اين دولت لااقل جمهوري اسلامي نميتواند تعامل کند
اين جوابِ آن کساني که بارهاوبارها به ما در طول زمان ميگفتند چرا با آمريکا مذاکره نميکنيد، چرا با آمريکا تعامل نميکنيد؛ اين جوابش
آمريکا البتّه با خيلي از کشورهاي ديگر هم همين‌جور است؛ با دولتهاي گوناگون ديگر هم همين‌جور است که آن موردِ بحث ما نيست
لااقل جمهوري اسلامي نميتواند با آمريکا تعامل کند، نميتواند کار کند؛ اين تجربه‌ي اوّل
ايران پابند بود، وفادار بود به اين تعهّد، يعني هيچ بهانه‌اي اينها ندارند؛ آژانس بين‌المللي [انرژي] اتمي بارهاوبارها تصديق کرده
ديگران هم تصديق کردند که ايران پايبند بوده، [پس] هيچ بهانه‌اي ندارند
درعين‌حال شما مي‌بينيد راحت اين معاهده‌ي بين‌المللي را به هم ميزنند، زير امضاي خودشان ميزنند
حرفشان را پس ميگيرند و ميگويند نه، قبول نداريم. خب با يک چنين دولتي نميشود نشست و مذاکره کرد، نميشود به او اطمينان کرد
نميشود با او قرارداد امضا کرد، با او نميشود کار کرد؛ اين حاصل قضيّه
البتّه اينکه گفتيم «با ما قابل‌اعتماد نيستند»، اين قدر مسلّم قضيّه است؛ بنده وقتي نگاه ميکنم به
قضاياي منطقه و قضاياي کشور خودمان و مانند اينها، ميبينم با ديگران هم همين‌جور بودند
محمّدرضاي پهلوي از سال ۳۲ تا سال ۵۷ يعني ۲۵ سال، مطيع محض اينها بود
بارهاوبارها رفتاري با او کردند که شما خاطرات عَلَم را که ملاحظه کنيد
مي‌بينيد] شاه در ملاقات با رفيق نزديکش عَلَم -البتّه جرئت نميکند در بيرون و علني اين حرف را بزند يا به خود آمريکايي‌ها بگويد
بنا ميکند از‌ آمريکايي‌ها شکايت کردن که اين کار را کردند، آن کار را کردند؛ لکن در نهايت، تسليم آنها است
بعد از آنکه سرنوشت آن بدبخت و روسياه اين‌جوري شد که از ايران گريخت و رفت
به آمريکا راهش ندادند؛ يعني اوّل رفت و يک مدّتي در آمريکا بود، بيرونش کردند
يعني با يک نفر نوکرِ صميميِ ۲۵ ساله‌ي خودشان هم اين‌جوري رفتار کردند
شبيه همين، حُسني‌مبارک بود. در آن روزهاي حسّاسي که انقلاب در مصر شروع شده بود و به اوج رسيده بود
و هر آن ممکن بود يک حادثه‌اي اتّفاق بيفتد، يک ساعت از حُسني‌مبارک حمايت کردند
چند ساعت بعدش رد کردند، چند ساعت بعدش جور ديگر حرف زدند، بعد هم رهايش کردند رفت؛ تمام شد
حُسني‌مبارکي که سي سال در اختيار کامل اينها بود و هر کار گفتند عمل کرد در قضيّه‌ي فلسطين و غير فلسطين
اينها اين‌جوري‌ هستند ديگر؛ آمريکايي‌ها اين‌جوري‌ هستند؛ دولت آمريکا، رژيم آمريکا اين‌جوري است؛ اين تجربه‌ي اوّل
تجربه‌ي دوّم؛ تجربه‌ي دوّم، عمق دشمني آمريکا با ايران و با جمهوري اسلامي است
دشمني، دشمنيِ عميق است، دشمنيِ سطحي نيست
مخالفت بر اساس و بر محور مسئله‌اي مثل مسئله‌ي اتمي نيست، اين را همه فهميده‌اند؛ بحث، فراتر از اينها است
بحث اين است که اينها با نظامي که در اين منطقه‌ي حسّاس سر بلند کرده، ايستاده، قد برافراشته، رشد کرده
با ظلمهاي آمريکا مخالفت ميکند، نسبت به آمريکا هيچ‌گونه ملاحظه‌کاري نميکند
روحيه‌ي مقاومت را در منطقه توسعه ميدهد، پرچم اسلام را در دست گرفته مخالفند؛ عميقاً مخالفند
مسئله‌ي آنها اين است که اين نظام اسلامي و جمهوري اسلامي نبايد باشد؛ نه‌فقط اين نظام نباشد
بلکه] آن مردمي که اين نظام را حمايت ميکنند يعني ملّت ايران هم منفور سران حکومتهاي آمريکايند
يکي از معاونان رئيس‌جمهور آمريکا -نه اين رئيس‌جمهور، يکي از رؤساي جمهور قبلي- صريحاً گفت
که ما بايد ريشه‌ي ملّت ايران را -نه ريشه‌ي جمهوري اسلامي را- بکَنيم
خب، پس مسئله‌ي آمريکا با جمهوري اسلامي مسئله‌ي اين نيست که حالا دعواي اينها مثلاً
سرِ قضيّه‌ي هسته‌اي يا سرِ قضيّه‌ي موشک يا مانند اينها باشد؛ نخير
قضيّه‌ي هسته‌اي و موشک و امثال اينها هم يک داستان ديگري دارد يعني تکيه‌ي روي آنها -اين را حالا شايد در ضمن صحبت عرض کردم
براي اين است که عناصر مؤلّفه‌ي قدرت جمهوري اسلامي را اينها ميخواهند از بين ببرند
اينها مؤلّفات قدرت جمهوري اسلامي و اقتدار ملّت ايران است؛ از اين جهت است که روي اينها تکيه ميکنند
اين هم اين تجربه، و از اين تجربه نميشود صرف‌نظر کرد. يادمان باشد که آمريکا دشمن ملّت ايران
و دشمن نظام جمهوري اسلامي است؛ [آن هم] دشمنيِ عميق
بحث هسته‌اي و اتمي و اين حرفها نيست؛ بحثِ اصلِ نظام جمهوري اسلامي است
تجربه‌ي سوّم؛ تجربه‌ي سوّم اين است که انعطاف در مقابل اين دشمن -به‌خاطر مصلحت‌سنجي‌هاي موسمي‌اي که خب ما در يک مواردي داريم
تيغ دشمنيِ او را کُند نخواهد کرد، بلکه او را گستاخ‌تر خواهد کرد؛ اين هم يک تجربه است
فراموش نکنيم هر جايي که ما مقداري کوتاه آمديم، آنها تندتر آمدند
همان رئيس‌جمهور شريري که خودش مجسّمه‌ي شرارت بود -بوش دوّم
در مقابل انعطافهايي که دولت وقت نسبت به او نشان داده بود، ايران را محور شرارت ناميد
و با افتخار ايستاد، اسم محور شرارت را روي ايران گذاشت؛ [چون] در مقابل او انعطافهايي نشان داده شده بود
الان هم شما ملاحظه کنيد؛ ما خب در مقابل خيلي از اين تحريمهايي که اينها ايجاد کردند، کارهايي که کردند، خلافهايي که کردند
اعتراض کرديم امّا يک حرکت عملي قوي‌اي انجام نداديم؛ [اين] در واقع يک نوع هزينه پرداختن بود
در مقابل پرداختن اين هزينه‌ها، حالا شما مي‌بينيد که رئيس‌جمهور آمريکا و وزير خارجه‌اش، گستاخ، طلبکارانه، وقيح
مي‌آيند به ميدان و حرف ميزنند، طلبکاري ميکنند؛ عقب‌نشيني در مقابل آنها، انعطاف در مقابل آنها هيچ تأثيري در کم‌ کردن دشمني آنها ندارد
اگر چنانچه فرض کنيم کسي هست که احساس ميکند «خب، يک دشمنِ اين‌جوري را ما از سر باز کنيم، نگذاريم دشمني کند
راه جلوگيري از دشمنيِ او، انعطاف و کوتاه آمدن نيست
اگر ميخواهيد کاري کنيد که او دشمني نکند، خيلي خب، راهش را پيدا کنيد، امّا اين راهش نيست که ما در مقابل او کوتاه بياييم و عقب‌نشيني کنيم
اين] البتّه مخصوص آمريکا هم نيست؛ غربي‌ها عمدتاً همين‌جور هستند
ما فراموش نميکنيم -يعني اين جزو چيزهايي است که در تاريخ ما قابل فراموش‌شدن نيست
که در يک دوره‌اي رئيس‌جمهور ما که طرف‌دار نرمش در مقابل غرب و مانند اينها بود
از طرف يک دولت غربي -از طرف آلمان؛ در ماجراي ميکونوس- به دادگاه احضار شد سرِ يک حرف بي‌ربط و بي‌منطقي
يعني اين‌قدر اينها چشم‌سفيد و پُررو و وقيحند
از اين قبيل اتّفاقات باز هم افتاده. اين هم يک تجربه است
يادمان باشد راه جلوگيري از دشمنيِ اين دشمنها، عقب‌نشيني و انعطاف و مانند اينها نيست
يک تجربه‌ي ديگر، نقطه‌ي مقابل اين است و آن، اين است که ايستادگي در مقابل آنها
امکان بسيار زيادِ عقب ‌نشاندن آنها را دارد. در همين قضاياي هسته‌اي اين قضيّه اتّفاق افتاد
در سال ۸۳ و ۸۴ همه‌ي تأسيسات ما تعطيل بود ديگر؛ ميدانيد که کارخانه‌ي يو‌سي‌اف اصفهان را مُهر‌وموم کرده بوديم
به‌خاطر همين مذاکراتي که کرده بوديم و براي اينکه پرونده‌ي جمهوري اسلامي عادي بشود، پرونده‌ي هسته‌اي ايران عادي بشود
هرچه ما عقب‌نشيني کرديم، آنها جلو آمدند؛ هر چه ما نرمش به خرج داديم، آنها تندتر شدند
تا بالاخره به هيئت ايراني گفتند آقا، تضميني که شما بايد بدهيد، فقط به يک شکل حاصل ميشود
و آن اين است که تمام تأسيسات هسته‌اي‌تان را جمع کنيد؛ همه را جمع کنيد! کاري شبيه کاري که ليبي انجام داد
تضمين واقعي اين است؛ وَالّا تضمين صلح‌آميز بودن فعّاليّت هسته‌اي شما جور ديگري ممکن نيست؛ فقط همين‌جور ممکن است
که شما همه‌ي تأسيسات را حذف [کنيد]؛ يعني اين‌جور اينها وارد ميدان شدند
حالا کارخانه‌ي اصفهان -که خب يک کارخانه‌ي ابتدائي بود ديگر- تعطيل بود، غني‌سازي هم اصلاً به معناي حقيقي خودش وجود نداشت
حتّي ما براي اينکه يک يا دو يا سه سانتريفيوژ داشته باشيم، بحث ميکرديم و ميگفتند نميشود! موافقت نميکردند
که ما يک سانتريفيوژ يا دو سانتريفيوژ يا سه سانتريفيوژ داشته باشيم
بعد، ما ديديم اينها خيلي دارند زيادي حرف ميزنند، زيادي پُررويي ميکنند، واقعاً دارند وقاحت ميکنند
گفتيم پس بازي تمام؛ مُهروموم‌ها را شکستيم، کارخانه‌ي يو‌سي‌اف را راه انداختيم، غني‌سازي را
در نطنز و بعد در جاهاي ديگر همين‌طور راه انداختيم، رسيديم به بيست درصد
يعني ما از سه‌ونيم درصدي که اينها اجازه نميدادند حرکت کرديم و جوانهاي مؤمن ما توانستند غني‌سازي بيست درصد را تأمين کنند
و کارهاي فراواني که در جريان هستيد و ميدانيد. وقتي‌که به اينجا رسيديم
اينها آمدند با اصرار، به يک معنا با التماس به ما گفتند که خيلي خب، حالا شما بياييد قبول کنيد که
بيست درصد را انجام ندهيد، مثلاً پنج هزار يا شش هزار سانتريفيوژ داشته باشيد
حالا اينها همانهايي بودند که سه سانتريفيوژ يا دو سانتريفيوژ را هم اجازه نميدادند
ميگفتند] عيب ندارد؛ بياييد غني‌سازي بکنيد، مثلاً شش هزار سانتريفيوژ داشته باشيد يا فلان مقدار غني‌سازيِ سه‌ونيم درصد را داشته باشيد
اينها همانها هستند. الان آقاي دکتر روحاني گفتند؛ اينها -سازمان ملل و دستگاه‌هاي گوناگون سياسي جهان
به خيال خودشان حقّ غني‌سازي ايران را [به رسميّت] شناخته‌اند؛ بله، شناخته‌اند
امّا] منشأش مذاکره نيست؛ اشتباه نکنيم؛ منشأش پيشرفت ما است
ما چون پيشرفت کرده‌ايم، چون حرکت کرده‌ايم، چون به بيست درصد رسيده‌ايم، اينها به تب راضي شده‌اند
وَالّا اگر چنانچه بنا بود مذاکره کنيم و اين را با مذاکره به دست بياوريم، تا امروز و تا هرگز به دست نمي‌آمد
اين هم يک تجربه است که در مقابل زياده‌خواهي طرف مقابل و جبهه‌ي مقابل
انسان منافع خودش را دنبال کند و شجاعانه حرکت کند و پيش برود
يک تجربه‌ي ديگر که اين هم تجربه‌ي مهمّي است، تجربه‌ي همراهيِ اروپا با آمريکا در مهم‌ترين موارد است
ما بناي دعوا کردن با اروپايي‌ها را نداريم؛ با اين سه کشور اروپايي بناي معارضه و مخالفت و بگومگو نداريم
امّا واقعيّتها را بايد بدانيم. اين سه کشور نشان داده‌اند که در حسّاس‌ترين موارد با آمريکا همراهي ميکنند و دنبال آمريکا حرکت ميکنند
حرکت زشت وزير خارجه‌ي فرانسه در جريان مذاکرات را همه يادشان هست
در بازي «پليس بد و پليس خوب» ميگفتند او نقش «پليس بد» را ايفا ميکند؛ البتّه قطعاً با هماهنگي آمريکايي‌ها بود
يا برخورد انگليس‌ها در قبال حقّ خريد کيک زرد که مسلّم شده بود و قطعي شده بود و در برجام پيش‌بيني شده بود
که ما از يک مرکزي و محلّي کيک زرد تهيّه کنيم و بخريم و بياوريم، [امّا] انگليس‌ها جلويش را گرفتند
يعني اينها با آمريکا همکاري ميکنند، همراهي ميکنند؛ تاکنون اين‌جور بوده. اين هم يک تجربه است؛ اين را فراموش نکنيم
اينها در مقام حرف يک چيزهايي ميگويند امّا در مقام عمل، تا الان ما نديده‌ايم
يعني به نظر من تا الان ما اين را مشاهده نکرده‌ايم؛ بنده يادم نمي‌آيد- که اينها به‌معناي واقعي کلمه
ايستاده باشند و در مقابل آمريکا از حق دفاع کرده باشند
يک تجربه‌ي مهمّ ديگر در اين قضاياي برجام، اين است که
گره زدن حلّ مسائل کشور به برجام و امثال برجام يا به مسائل خارجي، يک خطاي بزرگي است
ما نبايستي مسائل کشور را، مسائل اقتصادي کشور و مسائل گوناگون کشور را گره بزنيم به
امري که از اختيار ما خارج است، در بيرون کشور تدبير ميشود و تصميم‌گيري ميشود
وقتي ما مسئله‌ي اقتصاد کشور را، کسب‌و‌کار کشور را به مسئله‌ي برجام گره ميزنيم، نتيجه اين ميشود
که صاحبان کار و سرمايه چند ماه بايد منتظر بمانند تا ببينند خارجي‌ها در مورد برجام چه تصميمي ميگيرند
چند ماه تأمّل کنند، صبر کنند، منتظر بمانند تا ببينند که آيا در توافق ميمانند يا از توافق خارج ميشوند
امضا ميکنند يا امضا نميکنند؛ بعد از آنکه امضا کردند، پابند امضا ميمانند يا نميمانند
مرتّب بايستي دستگاه فعّالِ اقتصاديِ مردميِ کشور در انتظار رفتار خارجي‌ها باشد
نميتوانيم ظرفيّت کشور را معطّل توافق برجام بگذاريم
مدّتي معطّل اجراي برجام، مدّتي معطّل خروج و عدم خروج از برجام
آن هم در مقابل دشمني مثل آمريکا. اينها بخشي از تجربه‌هاي ما است
اين تجربه‌ها را بايستي در نظر داشته باشيم تا تکرار نشود و از يک سوراخ دو بار گَزيده نشويم
و در قضاياي بعدي اين تجربه‌ها را به‌‌طورکامل به کار ببنديم
خب، اگر چنانچه از اين تجربه‌ها استفاده نکرديم، به چيزهاي کم‌اهمّيّت دلمان را خوش کرديم [ضرر ميکنيم
همين‌طور که آقاي رئيس‌جمهور گفتند واقعاً آمريکايي‌ها در اين قضيّه
از لحاظ اخلاقي، از لحاظ حقوقي، از لحاظ آبروي سياسي در دنيا شکست خوردند
خب بله، آمريکا بي‌آبرو شد؛ اين يک واقعيّتي است و در اين ترديدي نيست امّا من ميخواهم اين را مطرح کنم
که آيا ما مذاکره را شروع کرديم براي اينکه آمريکا بي‌آبرو بشود؟ هدف مذاکره‌ي ما اين بود
ما مذاکره را شروع کرديم براي اينکه تحريمها برداشته بشود -و شما ملاحظه ميکنيد که بسياري‌ از تحريمها برداشته نشده
حالا هم دارند تهديد ميکنند که تحريمهاي چنين‌وچنان را بر ايران تحميل خواهيم کرد
همان تحريمهاي ثانويّه‌اي را که با مصوّبه‌ي برجام و با قطعنامه‌ي شوراي امنيّت سازمان ملل برداشته شد
همانها را دوباره ميخواهند اينها برگردانند- هدف، اين بود؟ يا گفته ميشود مثلاً بين اروپا و آمريکا شکاف به ‌وجود آمد
خب بله، ممکن است يک شکاف ظاهريِ‌ کم‌اهمّيّتي هم بينشان [به ‌وجود آمده]، لکن ما براي اين مذاکره نکرديم
ما مگر مذاکره کرديم که بين آمريکا و اروپا شکراب به ‌وجود بيايد؟ ما مذاکره کرديم که تحريم برطرف بشود
شروع مذاکره براي اين بود، ادامه‌ي مذاکره براي اين بود؛ و اين بايد تأمين بشود
اگر اين تأمين نشد، بقيّه‌ي چيزهايي که حاصل شده، ارزش زيادي را نخواهد داشت
و عرض کردم که [اروپايي‌ها] مخالفت هم نميکنند؛ اروپايي‌ها دنبال آمريکا حرکت ميکنند، به همديگر کمک هم ميکنند
وَ کَذالِکَ جَعَلنا لِکُـلِّ نَبِيٍّ عَدُوًّا شَياطينَ الاِنسِ وَ الجِنِّ يوحي بَعضُهُم اِلي بَعضٍ زُخرُفَ القَولِ غُرورًا
اينها به هم کمک هم ميکنند، به يکديگر پيام هم ميدهند، کمک هم ميکنند، يکديگر را تقويت روحي هم ميکنند
خب، اينها چيزهايي است که ما به‌عنوان تجربه‌ي برجام بايد در نظر داشته باشيم
يک نکته‌ي مهمّي را من در اينجا ذکر بکنم؛ در قضيّه‌ي برجام، در مواجهه‌ي با برجام
حتماً لازم است که عناصر سياسي، عناصر مديريّتي، عناصر مطبوعاتي و فرهنگي از سرزنش يکديگر پرهيز کنند؛ اين کار را نکنيد
نقد، انتقاد صحيح، منصفانه، عاقلانه، ايرادي ندارد، مسئولين هم بايد به انتقادها گوش بدهند
امّا اينکه همديگر را سرزنش کنيم، اهانت کردن، هتک حرمت کردن، متّهم کردن، اينها بايد از بين [برود
يک دودستگي و دوقطبي براساس برجام به وجود نيايد
حالا يک حرکاتي است که بايد انجام بدهيم، يک فعّاليّتي است بايد انجام بدهيم که حالا من يک اشاره‌اي کردم و ميکنم
اين به جاي خود محفوظ؛ [امّا] وحدت را، اتّحاد را، همدلي را، هم‌زباني را
در اين قضيّه نقض نکنيم؛ اين هم يک نکته‌ي اساسي است
خب، حالا با توجّه به آنچه عرض کرديم، نحوه‌ي مواجهه‌ي با برجام از اين پس چه‌جوري بايد باشد؟ چند نکته را من اينجا ذکر کرده‌ام
نکته‌ي اوّل اين است: ما در مواجهه‌ي با اين قضيّه‌، قضايا را واقع‌بينانه بسنجيم
دل خودمان را خوش نکنيم به احتمالات و چيزهايي که گفته ميشود، ذکر ميشود
و معلوم نيست که واقعيّتي پشت سرش باشد يا اطميناني به آنها نيست
واقع‌بينانه بسنجيم، واقع‌بينانه هم به مردم منتقل کنيم. اينکه ما در قضاياي اوّلِ مذاکرات در ذهنمان بود
و خودمان تصوّر کرديم و به ديگران هم گفتيم که «بله، اگر ما مذاکره کنيم، صد ميليارد دلار پول وارد کشور ميشود»، خب اين يک معنايي دارد
براي کشور ما صد ميليارد مبلغ معتنابه‌اي است، مبلغ مهمّي است، اصلاً بکلّي ميتواند خيلي از مشکلات کشور را برطرف کند
اين واقعيّت نداشت. حالا رئيس‌جمهور وقيح آمريکا هنوز ميگويد که ما ۱۰۰ ميليارد، گاهي ميگويد ۱۵۰ ميليارد به ايران داديم
شما غلط کرديد داديد! شما کِي به ايران [پول داديد]؟ يک دلار هم شماها نداديد به ايران
خود ما هم در واقع به يک نحوي باور کرديم اين ۱۰۰ ميليارد را؛ خب اين گمان [بود]، تصوّر بود، توهّم بود، واقعيّت نداشت
بايستي مراقب باشيم آنچه را براي آينده‌ي خودمان و منافع خودمان
و عوض هزينه‌هايي که ميپردازيم مشخّص ميکنيم، واقعيّت داشته باشد
و همان واقعيّت را بفهميم و همان واقعيّت را هم صريح با مردم در ميان بگذاريم
بنده اين را به شما عرض بکنم، امروز اقتصاد کشور را از راه برجام اروپايي نميشود درست کرد
اقتصاد کشور از اين راه درست نخواهد شد. قرائن فراواني دارد که همين حالا داريد مشاهده ميکنيد
بعضي از شرکتهاي قابل‌ توجّهِ غربي اعلان ميکنند که خواهند رفت، بعضي‌ها رفته‌اند، بعضي‌ها ميگويند معلوم نيست چه‌کار کنيم
رؤسا و مسئولين دولتهاي غربي، همين‌جور حرف ميزنند؛ آلمان يک‌جور، فرانسه‌ يک‌جور، آن يکي يک‌جور
بحثِ تصحيح کار اقتصادي کشور را از راه برجام اروپايي نميشود درست کرد
حالا برجام اروپايي يک مقوله‌اي است امّا براي اقتصاد به آن نبايد دل بست
اقتصاد راه‌هاي ديگري دارد که حالا من اشاره‌اي خواهم کرد. اين يک نکته است
نکته‌ي دوّم اين است که سه کشور اروپايي در سيزده چهارده سالِ قبل، يک بدعهدي و بي‌صداقتي بزرگي با ما کرده‌اند
سر همين قضيّه‌ي هسته‌اي؛ سالهاي ۸۳ و ۸۴ يک بي‌صداقتيِ بزرگي با ما کردند؛ يک چيزي را قول دادند، عمل نکردند، برخلافش عمل کردند
بايستي ثابت کنند که آن حالت را ديگر ندارند؛ اين به عهده‌ي آنها است
دولتهاي اروپايي بايد اثبات کنند به جمهوري اسلامي که امروز آن بي‌صداقتي و بدعهديِ آن روز را نخواهند داشت
بايد آن را جبران کنند. اين هم نکته‌ي بعدي
يک نکته‌ي ديگر اين است که در دو سال گذشته آمريکا رفتارِ نقض‌کننده‌ي برجام را تکرار کرده؛ کارهاي گوناگون
همان‌طور که عرض کردم، به قول حضرات ديپلمات‌هاي ما، روح برجام و جسم برجام را نقض کرده؛ [امّا] اروپايي‌ها ساکت ماندند
بايستي در مقابل آمريکا مي‌ايستادند، بايد در مقابل او اعتراض ميکردند؛ اگر اعتراض ميکردند ممکن بود کار به اينجا نرسد
که آمريکا مثل آب خوردن امضاي خودش را بگذارد کنار و بگويد من خارج ميشوم
اينها بايستي آن غفلتي را که در اين دو سال کردند جبران کنند
نکته‌ي بعدي؛ آمريکا قطعنامه‌ي ۲۲۳۱ را نقض کرده است
آنهايي که عضو شوراي امنيّتند بايستي در مقابل اين حرکت آمريکا، قطعنامه‌اي عليه او به شوراي امنيّت ببرند
يک قطعنامه عليه آمريکا به‌عنوان اينکه اين [کشور] ناقض قطعنامه‌ي ۲۲۳۱ است. يکي از کارهايي که بايد بکنند اين است
اروپا بايد متعهّد بشود که بحث موشک و حضور جمهوري اسلامي در منطقه را مطرح نخواهد کرد؛ اين را بايد قول بدهند
اينکه در هر برهه‌اي از زمان يک چيزي بگويند و مسئله‌ي موشک را به شکلهاي مختلف مطرح کنند، اصلاً قابل قبول نيست
بايستي سران اين سه کشور قول بدهند و قبول بکنند که مطلقا مسئله‌ي موشک را مطرح نخواهند کرد
بايد با هرگونه تحريمي عليه جمهوري اسلامي هم مقابله کنند
يعني حالا او ميگويد من تحريم ميکنم ايران را، اينها بايد صريح در مقابل تحريم آمريکا بِايستند
اگر بنا است معاهده‌اي وجود داشته باشد بين ما و اروپايي‌ها، اين جزو شرايطش است
البتّه اين را هم همه بدانند که حالا ما گفتيم مسئله‌ي موشک را مطرح نکنند
امّا] جمهوري اسلامي از مؤلّفه‌هاي قدرت قطعاً دست نخواهد کشيد که يکي از مؤلّفه‌هاي قدرت، نيروي دفاعي است؛ دفاع از دور
يکي از مؤلّفه‌هاي قدرت، نيروي دفاعي است؛ يکي از مؤلّفه‌هاي قدرت، عمق راهبردي ما است
حضور در کشورهاي منطقه و طرف‌داري ملّتهاي منطقه از جمهوري اسلامي، عمق راهبردي جمهوري اسلامي است
جمهوري اسلامي از اين نميتواند صرف‌نظر کند؛ هيچ دولت عاقلي صرف‌نظر نميکند
يا سرمايه‌ي اجتماعي مردم؛ اين اتّحاد مردم و اجتماع مردم زير پرچم اسلام
حرکت جمهوري اسلامي با شعار و افتخار به اسلامي‌ بودن و مسلمان بودن
اينها چيزهايي است که اساس و استخوان‌بندي و مايه‌ي قوام جمهوري اسلامي است؛ همه بدانند که از اينها کسي دست برنخواهد داشت
يک نکته‌ي ديگر اين است که اروپا بايد فروش کامل نفت ايران را تضمين کند
يعني حالا اگر چنانچه آمريکايي‌ها توانستند به فروش نفت جمهوري اسلامي لطمه بزنند
آنها بايستي به‌قدري که جمهوري اسلامي ميخواهد [خريداري بکنند
ممکن است خود ما از کم ‌فروختن نفت استقبال کنيم -اين بستگي دارد به سياستهاي دولت
ممکن است دولت به اين نتيجه برسد که هرچه نفت کمتر بفروشيم
و اقتصاد خودمان را از نفتي ‌بودن دور کنيم، به نفع ما باشد، ممکن است به اين نتيجه برسيم- امّا اگر اين نشد
و تصميم بر اين شد که نفت را به همان اندازه‌اي که امروز ميفروشيم بفروشيم
اگر چنانچه حرکت آمريکايي‌ها در اين راه خللي ايجاد کرد، اروپايي‌ها قطعاً بايستي آن را جبران بکنند
و به‌نحو تضمين‌شده‌اي بايد آن را خريداري کنند
نکته‌ي بعدي؛ بانک‌هاي اروپايي بايد دريافت و پرداخت و انتقال وجوه مربوط به تجارت دولتي و تجارت خصوصي با جمهوري اسلامي تضمين را کنند
اينکه گفتيم بايد تضمين کنند، تضمين، [انجام] اين چيزها است؛ اينها را بايد تضمين کنند
عرض کردم: ما با اين سه کشور دعوا نداريم، [امّا] اعتماد نداريم
مسئله‌ي ما مسئله‌ي دعوا کردن و اختلاف ايجاد کردن نيست؛ مسئله‌ي اعتماد نداشتن است؛ ما به اين کشورها اعتماد نداريم
و اين هم متّکي است به يک سابقه‌اي؛ لذاست که بايد اين تضمين‌ها به‌طورواقعي انجام بگيرد
نکته‌ي بعدي اين است که اگر اروپايي‌ها در پاسخگويي به اين مطالبات تعلّل کردند
حقّ ما براي آغاز کردنِ فعّاليّتهاي تعطيل‌شده‌ي هسته‌اي محفوظ است
مسئولين سازمان هسته‌اي ما بايستي آماده باشند. من البتّه نميگويم الان برويد بيست درصد را شروع کنيد به غني‌سازي‌ کردن
امّا ميگويم آماده باشيد. آن‌وقتي که جمهوري اسلامي مصلحت دانست
و لازم دانست، فعّاليّتهاي تعطيل‌شده را -که به‌خاطر برجام [بود]؛ هزينه‌هايي بود که براي برجام ميداديم
وقتي‌که ديديم برجام فايده‌اي ندارد و حاضر نيستيم هزينه‌ها را بدهيم
طبعاً يکي از راه‌هايش اين است که برويم سراغ بازيافتِ آن چيزها و فعّاليّتهايي که تعطيل شده. اين راجع به مسائل مربوط به برجام
بخش دوّم صحبت ما راجع‌ به مسائل داخليِ خود ما و وظايف ما است در درون کشور که مسائل اقتصادي است
مسئله‌ي اوّل کشور فعلاً مسئله‌ي اقتصادي است
اين کارهايي و فعّاليّتهايي که دولت مشغول هستند، ان‌شاءالله بايستي با قدرت ادامه پيدا کند
همين گسترش خدمات و کارهايي که دولت انجام ميدهد، بايستي انجام بگيرد
خب البتّه واقعيّت اين است که وضع اقتصادي کشور تعريف ندارد
وضع اقتصادي با همه‌ي اين تلاشهايي که انجام ميگيرد، مطلوب نيست
مردمِ زيادي هم از لحاظ اقتصادي در فشار هستند. مسئله‌ي گراني‌ها و اين چيزها را
کم‌وبيش شماها ميدانيد و بسياري از مردم آن را با همه‌ي وجودشان لمس ميکنند؛ اين يک مشکلِ اساسي کشور است
خب، ما براي اينکه بتوانيم اين مشکلات را برطرف کنيم، در درجه‌ي اوّل
چند چيز را بايستي قلباً تصديق کنيم: اوّل اينکه بدانيم مشکل اقتصاد کشور
با تکيه‌ي به ظرفيّتهاي فراوان داخلي قابل حل است؛ اين را باور کنيم
اين يک واقعيّت است که بعضي اين واقعيّت را قبول ندارند و بعضي از اين واقعيّت اطّلاع ندارند
ما ظرفيّتهاي بسيار زيادي در کشور داريم که همچنان استفاده‌نشده است
و من بعداً يک مطلبي را در اين زمينه از کارشناس‌هاي غير ايراني نقل خواهم کرد
نکته‌ي دوّم که بايد باور کنيم، اين است که بدانيم نسخه‌هاي غربي براي ما قابل اعتماد نيستند
من نميگويم بکلّي رد کنيم؛ نه، بسنجيم
تسليمِ بي‌بروبرگردِ نسخه‌هاي غربي نميشود شد؛ نه در زمينه‌ي اقتصاد، نه در زمينه‌هاي ديگر مثل مسئله‌ي جمعيّت
قضيّه‌ي جمعيّت يکي از همان نسخه‌هاي غربي است
اخيراً دستگاه تبليغاتي دولت انگليسِ خبيث تجويز نسخه هم کرده که ايران براي سي ميليون جمعيّت، خيلي کشور خوبي خواهد بود
چشمتان چهار تا! ان‌شاءالله اين جمعيّت به ۱۵۰ ميليون هم خواهد رسيد
سياستهاي جمعيّتي کشور -آنهايي که دنبال ميکرديم- سياستهاي غلطي بود
قبلاً اين را من گفته‌ام؛ البتّه اوّلش درست بود؛ شروع درست بود، [ولي] ادامه‌اش درست نبود
و غلط بود و ما غفلت کرديم در اين زمينه؛ بايد جبران بکنيم
مشکل اقتصادي کشور هم همين‌جور است؛ با نسخه‌هاي غربي درست نخواهد شد
تاکنون هم در طول سالهاي مختلف هروقت نسخه‌هاي غربي را به کار گرفتيم
سودي نبرديم، از يک جاهايي ضرر کرديم؛ قضيّه‌ي تعديل وقتي‌که در دهه‌ي هفتاد پيش آمد
مشکل عدالت اجتماعي در کشور ما به‌معناي‌واقعي‌کلمه ضربه خورد
شکاف طبقاتي به وجود آمد؛ ممکن است يک فوائدي داشت امّا اين ضررهاي عمده را هم ما تحمّل کرديم
نکته‌ي سوّمي که بايستي به آن توجّه کنيم و باور بکنيم، اين است که سپردن کار به خارجي‌ها
با توجّه به بدقولي‌هايي که از آنها تا حالا ديده‌ايم
بايستي در حدّ اضطرار باشد، يعني بعد از آنکه بکلّي از امکانات داخلي مأيوس شديم، آن‌وقت البتّه
برويم سراغ ديگران؛ امکانات داخلي را -که به نظر بنده امکانات بسيار زيادي است- مقدّم بداريم
نکته‌ي بعدي، ظرفيّتهاي داخلي است که اشاره کردم. ظرفيّتهاي داخلي بسيار زياد است
يک مطالعه‌ي کارشناسي‌اي در بانک جهاني شده -اين مسئله‌ي ما نيست؛ يک مطالعه‌ي کارشناسي است
که بانک جهاني اين مطالعه را کرده- آنها ميگويند
ايران مخزني از استعدادهاي انساني و سرزمينيِ بهره‌برداري‌نشده است؛ توجّه کنيد
ميگويند ايران به لحاظ عدم بهره‌برداري از استعدادهاي انساني و سرزميني در رتبه‌ي اوّل جهان است
يعني استعدادهاي فراواني در مقابل ما است که ما از اينها استفاده نکرده‌ايم، کوتاهي کرده‌ايم
ظرفيّتهاي انساني و کثرت نيروهاي قابل کار، بخصوص جوان و تحصيل‌کرده
ده ميليون فارغ‌التّحصيل دانشگاهي و بيش از چهار ميليون دانشجوي مشغول به تحصيل الان داريم
آن‌طوري که افراد مطّلع و وارد از دوستان دولتيِ خودمان ميگفتند، از لحاظ کثرت مهندسين
کشور يکي از کشورهاي سطح بالا در دنيا و در سطح جهان است
از خيلي از کشورهاي بزرگ و معروف، تعدادِ نسبيِ مهندسين ما بيشتر است؛ اينها ظرفيّتها است
ظرفيّتهاي سرزميني: وسعت سرزمين، دسترسي به آبهاي بين‌المللي
تعداد همسايگان، بازار منطقه، مسير حمل‌ونقل خارجي؛ اينها آن چيزهايي است که آن کارشناس‌هاي بانک جهاني گفتند
اينها امکانات سرزميني‌اي است که ما از آن استفاده‌ي درستي نکرده‌ايم
استعدادهاي انساني: تعداد جمعيّت در سنّ کار و ميزان تحصيلات و امثال اينها
همان کارشناس‌ها اين را گفته‌اند که اگر ايران از اين استعدادها بدرستي استفاده کند
جزو اقتصادهاي پيشروِ جهان به شمار خواهد آمد. اين امکانات ما است و ما ثروت عظيمي در اختيار داريم
البتّه] در اين محاسبه‌ي کارشناسي، ثروتهاي طبيعي ذکر نشده، ثروتهاي انساني و ثروتهاي سرزميني -امکانات و ظرفيّتهاي سرزميني- ذکر شده
مسئله‌ي ظرفيّتهاي طبيعي و ثروتهاي طبيعي هم يک مسئله‌ي فوق‌العاده است
من يک‌وقتي در همين جلسه سالها پيش گفتم ما که يک‌صدمِ جمعيّت جهان را داريم
يک‌صدم از فلزّات مهم و لازم و اساسي براي صنايع مورد احتياج را اگر داشته باشيم کافي است، [ولي] بيش از يک درصد داريم
بعضي از چيزها را سه درصد داريم، بعضي از چيزها را چهار درصد داريم، بعضي از چيزها را پنج درصد داريم
رقم نفت و گاز که خيلي بالا است؛ ما در دنيا در درجه‌ي اوّليم
در نفت چهارم، در گاز اوّل، در مجموعِ نفت و گاز [هم] در دنيا اوّليم
اينها امکانات ما است؛ ظرفيّتهاي ما اينها است؛ از اين ظرفيّتها بايد استفاده کرد، و ميشود استفاده کرد
ميشود نشست فکر کرد، تدبير کرد، برنامه‌ريزي کرد
البتّه اينها چيزهايي نيست که به‌صورت نقد به دست بيايد؛ لابد مقداري زمان خواهد برد لکن
هروقت شروع کنيم، بالاخره به نتيجه خواهيم رسيد. ما اينجا دو سه هفته پيش يک جلسه‌اي تشکيل داديم
درباره‌ي مسائل اقتصادي کشور؛ رؤساي محترم سه قوّه حضور داشتند
مسئولين فعّال اقتصادي در بخشهاي دولت و مجلس و قوّه‌ي قضائيّه حضور داشتند
بحث نسبتاً خوبي در آنجا شد، حرفهايي زده شد. البتّه بنده اقتصاددان نيستم
حرفها متّکي به حرفهاي کارشناس‌ها بود؛ مطالبي را گفتيم
يک ترتيبات شکلي‌اي قرار شد که انجام بگيرد
دوستان همينها را بايد دنبال کنند؛ الان من توصيه ميکنم -رؤساي سه قوّه تشريف دارند
همان آقاياني که در آن جلسه حضور داشتند، الان همه اينجا هستند
اگر] همان چيزهايي را که آن شب صحبت شد و تصميم‌گيري شد و تأکيد شد، با جدّيّت دنبال کنيد
قطعاً مسائل اقتصادي پيش خواهد رفت؛ ما ترديد نداريم
من، بعد اطّلاع پيدا کردم که دوستان اقتصاددان دولت هم تأييد کردند همان چيزي را که آن شب اينجا صحبت شد و گفته شد
و در جلسه به‌صورت تصميم اعلام شد
من عرض ميکنم دشمن ما اتاق جنگ را برده است در وزارت خزانه‌داري
اتاق] جنگ عليه ما به جاي وزارت دفاع، وزارت خزانه‌داري آنها است، به شکل فعّال هم مشغولند. قبلاً هم همين‌جور بود
سال ۹۰ و ۹۱ [هم] که آن تحريمها را شروع کردند -به خيال خودشان تحريمهاي فلج‌کننده
که به کوري چشم آنها نتوانست جمهوري اسلامي را فلج کند
فعّال بودند؛ حتّي وزير آمريکايي ميرفت با يکايکِ رؤساي بانک‌هاي مختلف در کشورهاي مختلف تماس ميگرفت
يعني اين‌جور فعّال بودند؛ شب‌وروز مشغول بودند. من عرض ميکنم اينجا هم بايست ستاد مقابله‌ي با شرارتِ اين دشمن
در مجموعه‌ي اقتصادي تشکيل بشود؛ وزارت خارجه بايد پشتيباني کند، بايد به‌صورت همراه کمک کند
لکن بايست در مرکز اقتصادي دولت اين ستاد تشکيل بشود و اين کار را دنبال کنند
البتّه اقتصاد مقاومتي علاج همه‌ي اينها است
که بايد با جدّيّت دنبال بشود؛ ولي امروز با توجّه به کارهايي که دشمن دارد ميکند
ممکن است يک بخشهاي خاصّي از اقتصاد مقاومتي اولويّت پيدا بکند که آنها را بايستي دنبال بکنند
يک نکته‌ي ديگر در زمينه‌ي اقتصاد اين است که اقتصاد دولتي جواب نميدهد؛ مردم را بايد وارد کرد
سياستهاي اصل ۴۴ را بايد جدّي گرفت
به دولت قبل هم من همين حرف را ميگفتم، به دولت جناب آقاي روحاني هم همين را مکرّر گفته‌ام، باز هم ميگويم
سياستهاي اصل ۴۴ را بايد جدّي بگيريد، بايد بخش خصوصي را وارد ميدان بکنيد، بايد کمک کنيد
به بخش خصوصي؛ اين «صندوق توسعه‌ي ملّي» براي همين است
همين‌که حالا آقاي دکتر روحاني اشاره کردند که يک مقداري از پول ارز و درآمد ارزي به دولت داده نميشود
اين يعني ميرود داخل صندوق توسعه‌ي ملّي. اين صندوق توسعه‌ي ملّي در اختيار دولت است
و هيچ چيزِ اين در خارج از دولت نيست؛ خود صندوق در اختيار دولت است، مسئولين صندوق را دولت نصب ميکند، سياستهاي صندوق
برداشت از صندوق، همه‌چيزش دست دولت است منتها در يک مواردي چون يک برداشت غير قانوني براي دولت ضرورت پيدا ميکند
و فرصت اينکه بروند از مجلس اجازه بگيرند نيست، مي‌آيند سراغ اين حقير، از اين بنده مجوّز ميگيرند براي اينکه اين پول را مثلاً بردارند [براي] اين کار
وَالّا اين صندوق در اختيار دولت است. اين صندوق مهم است و توصيه‌ي مؤکّد ما اين است که
اين صندوق را براي مصارف جاري و هزينه‌هاي جاري کشور نبايد صرف کرد؛ اين فقط بايستي در اختيار فعّالان اقتصادي بخش خصوصي قرار بگيرد
براي اينکه بتوانند کار کنند. مسئله را اين‌جوري بايد نگاه کرد و اين‌جوري بايد ديد
نکته‌ي بعدي در باب اقتصاد. اقتصاد نفتي -يعني تکيه‌ي اصلي به فروش نفت خام
يکي از عيوب اساسي اقتصاد ما است؛ آن حرفي را که بنده بيست سال قبل گفتم
و بعضي از مسئولينِ دولتهاي آن روز با نگه کردنِ چه‌جوري! يک لبخندي زدند و از آن عبور کردند که گفتم ما بايستي
به جايي برسيم که هروقت اراده کرديم بتوانيم درِ چاه‌هاي نفتمان را ببنديم، بگوييم آقا، ما ميخواهيم
سه ماه نفت صادر نکنيم و اين در اختيار ما باشد؛ اي کاش ميتوانستيم؛ و اين ممکن است، اين را بعيد نبايد دانست؛ اين چيزي است ممکن
حالا گفته ميشود که مشتري‌ها از دست ميروند و مانند اين حرفها؛ نه، راه‌هايي براي همه‌ي اينها وجود دارد
ما اسير نفت نباشيم؛ امروز ما اسيرِ نفتيم، ما توي مشت نفتيم؛ نفت هم دست ما نيست
توليدش دست ما است، [امّا] قيمت‌گذاري‌اش دست ديگران است، امکان فروشش دست ديگران است، تحريمش به دست ديگران است
ما در واقع اسير نفتيم، [ولي] نفت بايد اسير ما باشد، نفت بايد در اختيار ما باشد
اين يک سياست قطعي است. نفت يک سرمايه‌ي ملّي است
البتّه سالهاي طولاني‌اي خواهد گذشت تا اين سرمايه تمام بشود
امّا خب تمام خواهد شد. ما عادت کرده‌ايم که نفت را يعني اين ذخيره‌ي ملّي را از زير زمين مي‌آوريم بيرون و بدون هيچ ارزش افزوده‌اي ميفروشيم
خب اقلّاً کار کنيم، ارزش افزوده برايش درست کنيم
هم نفت را، هم گاز را -حالا [براي] گاز يک مقداري [ارزش افزوده در] پتروشيمي و مانند اينها درست ميشود امّا نفت همين‌جور دارد ميرود
اينها اشکالات اساسي ما است. بايستي وابستگي را روزبه‌روز به نفت کم کنيم. اين هم اين نکته است
نکته‌ي بعدي اين است که اقتصاد دانش‌بنيان را اهمّيّت بدهيم
رشد شتابان اقتصاد به‌وسيله‌ي اقتصاد دانش‌بنيان [ممکن] خواهد شد
امروز ما امکانش را هم داريم؛ جوانهاي بسياري هستند آماده، تحصيل‌کرده، باسواد
که ميتوانند کارهايي انجام بدهند. گاهي مي‌شنويد يا در تلويزيون مي‌آيند يک کارآفرين جوان را نشان ميدهند که آدم واقعاً لذّت ميبرد، حظ ميکند
که اين آمده وارد شده در يک مقوله‌اي -کشاورزي، دامداري، صنعت، صنعتها‌ي کوچک، خدمات و امثال اينها
با سرمايه‌ي کم شروع کرده و با پشتکار به يک جايي رسيده. [توليد] ثروت از راه فکر، از راه کارهاي دانشي هم يک مسئله‌ است
نکته‌ي بعدي هم [اينکه] توليد داخل و کالاي ايراني را بايد تقويت کنيم
حقيقتاً بايستي به مسئله‌ي حمايت از کالاي ايراني اهمّيّت بدهيم
اين يک کار واجب است، کار ضروري و قطعي است
مسئولين دولتي، مسئولين بخشهاي مختلف، نيروهاي مسلّح -که خريدهاي عمده براي آنها است
هزينه‌هاي مهمّ اين‌طور چيزها به‌ عهده‌ي آنها است- سعي کنند که مطلقاً
از محصولات غير ايراني آنجايي که [محصول] ايراني وجود دارد استفاده نکنند
بعد هم مسئله‌ي اقتصاد را همان‌طور که قبلاً هم عرض کردم
به برجام و امثال آن گره نزنيم؛ [اينکه] بگوييم «اگر برجام شد، اقتصاد مردم خوب خواهد شد
اگر برجام نشد اقتصاد خراب خواهد شد»، نخير، برجام يک مقوله‌اي است، همان‌طور که گفته شد
با اين مقوله به يک شکلي بايد مواجه شد؛ با قدرت، با عقل، با تدبير بايد مواجه شد؛ اين را با اقتصاد مخلوط نکنيد
اين‌جور نگوييد که اگر اين نشد اقتصاد ما خراب خواهد شد؛ اگر اين شد اقتصاد درست خواهد شد
خب شد، ديديد برجام تشکيل شد، اقتصاد هم درست نشد
اقتصاد به عوامل ديگري، عناصر ديگري احتياج دارد؛ با اين چيزها [درست نميشود
يک نکته‌ي بسيار مهم در اينجا اين است که با سياست نااميدسازي و ايجاد توهّم بن‌بست در کشور بشدّت بايد مبارزه بشود
اين يک سياست خصمانه‌ي آمريکايي و غربي است که در کشور احساس بن‌بست به وجود بياورند
نااميدسازي کنند؛ انواع و اقسام کارها را هم براي اين قضيّه ميکنند
با اين سياست بايست بجد مقابله بشود. تزريق احساس ناتواني، نااميدي، بيچارگي
سياست قطعي دشمن است
هدف دشمن اين است که آن احساس افتخاري را که ملّت ايران دارد، از او بگيرند؛ با شايعه‌، با دروغ
با درشت کردن ضعفها، با کوچک کردن موفّقيّتها و پيروزي‌ها اين احساس را بگيرند
ملّت ايران امروز يک احساس افتخاري دارد؛ احساس ميکند مستقل است، ايستاده است، معتبر است، آبرومندِ در دنيا است
صاحب نفوذ در منطقه است، ‌کارهاي مهمّي را انجام داده و انجام ميدهد و انجام خواهد داد؛ ملّت احساس افتخار ميکنند
اين احساس افتخار را ميخواهند از ملّت بگيرند، سلب کنند، پيروزي‌ها را شکست جلوه بدهند
ملّت و مسئولين ما به‌ برکت انقلاب و به ‌برکت خودباوري ناشي از انقلاب حقيقتاً نبوغ نشان داده‌اند از خودشان
در طول اين سالهاي متمادي کارهاي مهمّي انجام گرفته؛ اين‌همه ما گرفتاري داشتيم‌
جنگ داشتيم، تحريم داشتيم؛ اين‌همه گرفتاري وجود داشته، درعين‌حال شما ببينيد
در زمينه‌ي کشاورزي، در زمينه‌ي علم، در زمينه‌ي فنّاوري، در زمينه‌ي بهداشت و درمان
در ارتقاء سطح آگاهي‌هاي عمومي، در زمينه‌ي عزّت بين‌المللي
در مورد مردم‌سالاري واقعي و صحيح و مورد اطمينان
در مورد خدمات گسترده‌ي عمومي در سراسر کشور، چقدر کار در اين کشور شده
حقيقتاً آنچه انجام گرفته است، به‌معناي حقيقي کلمه بسيار مهم و قابل اعتنا است
پيروزي‌ها را هم دشمن ميخواهد شکست وانمود بکند
براي اينکه حرکت و همّت اميدوارانه را که حلّال مشکلات کشور است ميخواهند از بين ببرند و از دست ملّت بگيرند
کشور بحمدالله قوي است، جمهوري اسلامي بحمدالله قوي است؛ ما اگر ضعيف بوديم
در مقابل ما اين‌همه ساز‌وبرگ لازم نبود. شما مي‌بينيد دشمن يک جبهه درست کرده
و با سازوبرگ متنوّع وارد ميدان شده؛ خب اين براي چيست؟ اگر ما ضعيف بوديم که اين‌همه خودکُشان لازم نداشت که
دشمن خودش را بکشد براي اينکه انواع و اقسام سلاحها را وارد ميدان بکند؛ سلاح نظامي، سلاح تبليغاتي، سلاح اقتصادي و امثال اينها
پيدا است ما قوي هستيم ديگر؛ خب ما قوي هستيم و تلاش ميکند و البتّه نميتواند
به همان شکلي که مثال زديم و قبلاً عرض کرديم. هردفعه هم شکست خورده، اين‌دفعه هم بحمدالله، باذن‌الله شکست خواهد خورد
خلاصه‌ي عرض ما در باب مسائل اقتصادي کشور اين است که کشور به برکت ظرفيّتها، توانايي غلبه‌ي بر مشکلات اقتصادي را به‌طورکامل دارد
ظرفيّتها را شناسايي کنيم، توانايي‌ها را احصاء کنيم، تجربه‌ها را مدّنظر قرار بدهيم و از همه‌ي اينها بالاتر، نصرت الهي را فراموش نکنيم
ما براي اِعلاء کلمةالله داريم تلاش ميکنيم
ما دنبال قدرت مادّي و اين چيزها نيستيم؛ ما ميخواهيم اسلام سربلند بشود
ما ميخواهيم شريعت اسلامي در جامعه تحقّق پيدا کند؛ ما ميخواهيم در دنيايي که مادّيگري و فساد و
انحرافهاي گوناگون از غرايز بشري آن را فراگرفته، يک حکومتي، يک جامعه‌اي، يک کشوري درست کنيم که با
احکام دين اداره بشود؛ دنبال اين هستيم. تا يک حدودي هم موفّق شده‌ايم
در يک مواردي هم ناموفّقيّت داريم که تلاش ميکنيم ان‌شاءالله در آن بخشهايي هم که موفّق نبوده‌ايم موفّق بشويم؛ هدف ما اين است
با اين هدف، نصرت الهي قطعي است؛ خداي متعال وعده کرده و وعده‌ي الهي هرگز خلاف درنمي‌آيد
آخرين نکته‌اي که عرض ميکنم، يک مطلبي است راجع به سازمان ملل
سازمان ملل انصافاً در طول اين سالها خوب عمل نکرده است؛ تحت نفوذ آمريکا حرف زده، اقدام کرده و کار کرده
که خب مشاهده کرده‌ايد و ديده‌ايد؛ يک دبيرکل، حرکتِ سعودي‌ها در يمن را محکوم کرد
فرداي آن روز آمد، محکوميّت خودش را محکوم کرد و پس گرفت
از او پرسيدند، گفت خب ديگر، فشار بود، فلان بود. فشار هم دوجور است: فشار پول و فشار زور
پول را قارون‌هاي خليج ‌فارس با پولهاي نفتي تأمين ميکنند، زور را هم آمريکا
سازمان ملل متأسّفانه تحت ‌تأثير آمريکا قرار داشته. نسبت به جمهوري اسلامي هم که واقعاً
کوتاهي‌هاي زيادي داشته که بايد جبران کند
آنچه من الان مطرح ميکنم اين است؛ چند مسئله‌ي حقوق بشري در مورد آمريکا وجود دارد که سازمان ملل جدّاً بايد اينها را دنبال کند
اين پرونده‌ها حل‌نشده است، تمام‌نشده است، نيمه‌کاره‌مانده است که بعضي‌ها اصلاً از اوّل هم دنبال نشده
اين چند مسئله، يکي مسئله‌ي آتش زدن مرکز داوودي‌ها در زمان کلينتون است؛ اين قضيّه چرا دنبال نميشود
يک عدّه‌اي، يک گروهي، وابسته‌ي به يک فرقه‌اي از فِرَق مسيحيّت در يک خانه‌اي اجتماع کردند
دولتي‌ها به دليلي با اينها مخالفت داشتند که آن دليل ممکن است درست باشد، ممکن است غلط باشد؛ فرض ميکنيم دليلِ درست [باشد
خب در اين مورد چه‌کار ميکنند؟ معمولاً اينها را يا دستگير ميکنند يا ميگيرند و مي‌آورند؛ اينها اين کارها را نکردند، خانه را آتش زدند
و ده‌ها نفر زن، مرد، کودک، در اين آتش‌سوزي زنده‌زنده سوزانده شدند و کشته شدند و رفتند! اين چرا دنبال نميشود
آمريکا با يک‌چنين سابقه‌اي صلاحيّت دارد که از لحاظ حقوق بشري به اين‌و‌آن تذکّر بدهد
سازمان ملل بايد دنبال بکند. اين يک مسئله و يک پرونده‌ي حتمي و اساسي است که بايد دنبال بشود
مسئله‌ي دوّم مسئله‌ي زندان گوانتانامو است؛ خب زندان گوانتانامو در مقابل چشم دنيا است
چرا آمريکايي‌ها افرادي را گرفتند و چند سال در اينجا بدون محاکمه در سخت‌ترين شرايط نگه داشتند
يکي از علل پيروزي‌ اوباما اين بود که در تبليغات انتخاباتي‌اش وعده کرد که زندان گوانتانامو را تعطيل خواهد کرد و نکرد
هشت سال در رأس کار بود و اين زندان باقي ماند، الان هم هست
اگر الان هم بفرض اين زندان تعطيل بشود، سابقه‌ي اين زندان
و جناياتي که در اين زندان انجام گرفته، بايد دنبال بشود؛ سازمان ملل بايد اين پرونده را دنبال کند
کساني را -عمدتاً از افغانستان و از بعضي جاهاي ديگر- بگيرند
بياورند، ببرند آنجا در آن شرايط سخت نگه دارند، با دستبند، پابند، چشم‌بند
با وضع تغذيه‌ي بسيار نامناسب و وضع زيستيِ بسيار بد
اينها را چند سال نگه دارند. اينها شوخي است؟ اين را بايد سازمان ملل حتماً دنبال کند
يکي مسئله‌ي زندان ابوغريب عراق است
شکنجه‌هايي که در زندان ابوغريب عراق انجام گرفته است، شکنجه‌هايي است که در دستگاه‌هاي شکنجه‌ي دنيا مثل
رژيم صهيونيستي و مانند آن -که سرآمد شکنجه‌گري هستند- کم‌نظير است؛ يا دستگاهِ شکنجه‌گريِ زمانِ رژيمِ پهلوي
که سررشته‌دار آنها هم اسرائيلي‌ها بودند
شکنجه‌هايي که در زندان ابوغريب شد، از همه‌ي آنها بدتر و بالاتر بود
خب حالا آمريکايي‌ها اخراج شدند از آنجا، زندان ابوغريب دست خودِ عراقي‌ها افتاد، امّا پرونده، پرونده است، بايستي دنبال بشود
يک مسئله‌ي بسيار مهم است. شبيه زندان ابوغريب زنداني بود در افغانستان
زندانِ آمريکاييِ مستقر در افغانستان که در اختيار دولت افغانستان نبود، در اختيار آمريکايي‌ها بود
که افغانها شکايت ميکردند، مسئولين افغان ناراحت بودند، به ما هم گفتند و همه ميدانستند اين را
همان کارهايي که در زندان گوانتانامو و ابوغريب ميشد، در اين زندان افغانستان هم انجام ميگرفت
در اروپا هم زندانهايي داشتند که حالا آنها را ما خيلي مطّلع نيستيم
يکي از پرونده‌هايي که بايستي سازمان ملل حتماً دنبال بکند، آزادي فروش سلاح در آمريکا است
که [با آنها] اين‌همه جنايت دارد انجام ميگيرد. مي‌شنويد ديگر؛ مي‌بينيد ديگر؛ هر روز در مدرسه، در دانشگاه، در بازار، در خيابان
يک نوجوان، يک جوان، يک مرد، يک زن، براثرِ يک عارضه -يا اعصابش خراب است يا ديوانه است يا مشکل شخصي دارد
يک عدّه‌اي را به رگبار ميبندد، ده نفر، هشت نفر، بيست نفر، کمتر، بيشتر، خانواده‌ها را داغدار ميکند
چرا جلويش را نميگيرند؟ علّت اين است که کمپاني‌هاي فروش سلاح مانع اين کارند و دولتهاي آمريکا تحت نفوذ اين کمپاني‌هايند
اين موضوعِ بسيار مهمّي است و بايستي سازمان ملل در اين مسئله ورود کند و آن را دنبال بکند. اين هم يک مسئله است
يک مسئله‌ي ديگر هم رفتار جنايت‌بار دولت آمريکا و پليس آمريکا با سياه‌پوست‌ها است
متّهم سياه‌پوست يا مظنون سياه‌پوست، محکوم به انواع سختي‌ها است، حتّي مرگ
هيچ اشکالي ندارد! بعد هم مي‌آيند در يک دادگاهي يک سرهم‌بندي‌اي ميکنند و جانيِ قاتل را رها ميکنند
آن بيچاره هم خونش به هدر ميرود. اين هم قابل پيگيري است
يکي هم] مسئله‌ي ايجاد داعش که همين رئيس‌جمهور کنوني آمريکا در تبليغات انتخاباتي‌اش اين را صريحاً گفت
البتّه قبلاً هم ما اطّلاع داشتيم؛ گفته بودند که آمريکايي‌ها در ايجاد داعش نقش داشتند و آنها تحريک‌کننده‌ي اين مسئله بودند
البتّه در يک جاهايي باواسطه بود، جاهايي واسطه هم نبود. ما اطّلاع داشتيم که در موارد گوناگوني
در عراق، اينها به داعش کمک ميکردند و در فروش نفت به‌وسيله‌ي داعش و فرار سران داعش
از محاصره‌هايي که احياناً پيش مي‌آمد، در همه‌ي اينها آمريکايي‌ها به آنها کمک کردند
و کمک به رژيم صهيونيستي در کشتارها، که آخرينش همين کشتار اخير در غزّه است
اينها چيزهايي است که سازمان ملل بايد در اينها ورود کند. سازمان ملل اگر سازمان «ملل» است، اگر سازمان وابسته‌ي به رژيم آمريکا نيست
يکي هم] کمک به [دولت] سعودي در کشتار يمن و کمک به حکومت بحرين در جنايتهايي که نسبت به مردم ميکنند
اينها کارهايي است که سازمان ملل بايستي انجام بدهد. آيا اينها توقّع زيادي است
سخن جمهوري اسلامي، متين و مستدل و قابل اثبات است
در همه‌ي اين زمينه‌هايي که گفتيم، اگر آمريکا را متّهم ميکنيم، دليل اثبات‌کننده‌ي متقن داريم
اگر نسبت به اروپا بي‌اعتماديم، دليل متقن داريم؛ اگر نسبت به مسائل اقتصاد داخلي
معتقديم که بايستي به ظرفيّت داخلي اعتماد کرد و تکيه کرد، دليل متقن پشت سرش هست
اين چيزهايي هم که از سازمان ملل خواستيم، همه با ادلّه‌ي متقن است. همين اتقان، همين استدلال درست و دقيق
چيزي است که جمهوري اسلامي را به فضل الهي تا امروز، با قدرت، با استحکام نگه داشته است و استحکام جمهوري اسلامي بيشتر شده است
و امروز قابل مقايسه‌ي با بيست سال پيش و سي سال پيش نيست و بمراتب قوي‌تر است
و ان‌شاءالله بعد از اين هم اين حرکت به سمت اقتدار جمهوري اسلامي بيشتر خواهد شد؛ همراه با استحکام ساخت داخلي
و صحّت رفتار مسئولان با مردم در زمينه‌هاي اقتصادي و فرهنگي و غيره
اميدواريم خداوند متعال ما را کمک کند که بتوانيم در آن جهتي که گفتيم و ميخواهيم، حرکت کنيم
پروردگارا! به محمّد و آل محمّد جمهوري اسلامي و ملّت ايران را روز‌به‌روز سربلندتر بفرما
پروردگارا! مسئولان دلسوز و علاقه‌مند و خدمتگزار را تأييد و تقويت بفرما
پروردگارا! به محمّد و آل محمّد روح امام بزرگوار ما را با اوليائت محشور بفرما
شهداي عزيز اين راه را با شهداي صدر اسلام محشور بفرما
ما را عاقبت بخير بفرما
ماه رمضان را براي ما، ماه اعتلاء معنوي و صفاي روحي و معنوي قرار بده
پروردگارا! آنچه گفتيم و شنيديم براي خودت و در راه خودت قرار بده و آن را از ما به کرمت قبول بفرما
والسّلام عليکم و رحمة‌الله و برکاته