بسم الله الرّحمن الرّحيم
الحمدلله ربّ العالمين و الصّلاة و السّلام علي سيّدنا محمّد و آله الطّاهرين
و صحبه المنتجبين و من تبعهم باحسانٍ الي يوم الدّين
خوشامد عرض ميکنم به حضّار محترم، مسئولان محترم کشور، ميهمانان عزيز هفته‌ي وحدت
و تبريک عرض ميکنم ميلاد مکرّم و معظّم رسول اعظم (صلّي الله عليه و آله و سلّم
و امام صادق (سلام الله عليه) را به همه‌ي شما عزيزاني که اينجا تشريف داريد و به همه‌ي ملّت ايران
و به همه‌ي امّت اسلامي در شرق و غرب عالم
و اميدواريم ان‌شاءالله که برکات توجّهات آن بزرگوار
و توجّهات الهي به برکت آن بزرگوار براي ملّت بزرگ اسلام و امّت اسلامي ان‌شاءالله موجب پيشرفت باشد
البتّه در شخصيّت منحصر به فرد پيغمبر اکرم و رسول اعظم يک نقطه‌ي اوجي وجود دارد
که آن عبارت است از بعثت؛ نقطه‌ي بعثت
خب شخصيّت رسول اکرم شخصيّت منحصر به فردي است در همه‌ي عالم وجود
نقطه‌ي اوج اين شخصيّت، آن نقطه‌ي ارتباط قلب مطهّر آن بزرگوار با معدن عظمت و عزّت و حکمت الهي است
نقطه‌ي بعثت؛ اين درست، لکن همه‌ي آنات زندگي پيغمبر حتّي بعد از بعثت
متأثّر و متناسب با مسئله‌ي بعثت است
يعني اين [طور] نيست که فرض کنيم نبيّ مکرّم اسلام قبل از بعثت، زندگي انسانِ معمولي را داشتند؛ نه
حرکات آن بزرگوار، برکات الهي به آن بزرگوار، توجّهاتي که در عالم طبيعت ناشي از وجود آن بزرگوار اتّفاق افتاده
اينها همه استثنائي است، همه متناسب با آن اوج شخصيّت اين بزرگوار است که مسئله‌ي بعثت است
نشانه‌هاي عظمت حق تعالي را در همه‌ي دوران زندگي آن بزرگوار ميشود ديد، حتّي در هنگام ولادت
خب ما امروز را به عنوان مولود پيغمبر عيد گرفتيم و جشن گرفتيم
حتّي در روز ولادت آن بزرگوار هم نشانه‌ها و آثار برکات الهي را ــ که منشأ اصلي‌اش همان نقطه‌ي اوج است
يعني بعثت ــ انسان مشاهده ميکند. آثار توحيد را و نشانه‌هاي عملي توحيد را انسان در روز ولادت هم ميبيند
از داخل کعبه شما بگيريد که بتها در آنجا سرنگون ميشوند، تا برخورد با بتهاي طاغوتي، طاغوتهاي بزرگ بشري آن روز
يا اينکه] فلان درياچه‌ي مقدّس خشک ميشود، فلان آتشکده‌ي به‌اصطلاح مقدّس خاموش ميشود
طاق کسريٰ شکست ميخورد، کنگره‌هاي طاق کسريٰ فرو ميريزد؛ اين حوادث [رخ ميدهد
لذا روز ولادت يک روز معمولي نيست؛ روز بسيار مهمّي است، روز بسيار بزرگي است
ما اين روز را عيد ميگيريم به اين مناسبت
نکته‌ي اساسي اين است که عيد گرفتن فقط جشن و ماندگاري و يادبود و مانند اين چيزها نيست
عيد گرفتن براي درس گرفتن است، براي الگو قرار دادن پيغمبر اکرم است
ما به اين احتياج داريم؛ امروز بشر به اين احتياج دارد، امّت اسلامي امروز به اين احتياج دارد؛ بايد درس بگيريم
پس زنده نگه داشتن ياد مولودِ مبارکِ رسول اعظم (صلّي الله عليه و آله و سلّم
براي اين است که ما به مضمون اين آيه‌ي شريفه که فرمود
لَقَد کانَ لَکُم في رَسولِ اللهِ اُسوَةٌ حَسَنَةٌ لِمَن کانَ يَرجُو اللهَ وَ اليَومَ الآخِرَ وَ ذَکَرَ اللهَ کَثِيرًا
عمل کنيم. پيغمبر اکرم اسوه‌ي حسنه است؛ اين را قرآن بصراحت دارد ميگويد
اسوه است يعني چه؟ يعني يک الگويي است که ما بايد از اين الگو تبعيّت کنيم
در قلّه‌اي قرار گرفته، ما بايد از اين حضيض به سمت آن قلّه پيش برويم، حرکت کنيم
بشر تا آنجايي که ميتواند بايد حرکت کند به سمت آن قلّه؛ اسوه يعني اين
خب، حالا وقتي بخواهيم به آن الگو و به آن اسوه اقتدا بکنيم
درسهايي که وجود دارد، يکي دو تا نيست، صدها درس وجود دارد
در زندگي شخصي پيغمبر، در زندگي خانوادگي پيغمبر، در حکومت پيغمبر
در شخصيّت اجتماعي پيغمبر با دوستانش، با دشمنانش، با مؤمنين، با کفّار صدها درس اساسي و مهم وجود دارد
يکي از اين درسها را من امروز ميخواهم مطرح کنم
و آن، مضمون اين آيه‌ي شريفه است که فرمود
لَقَد جاءَکُم رَسولٌ مِّن اَنفُسِکُم عَزيزٌ عَلَيهِ ما عَنِتُّم حَريصٌ عَلَيکُم بِالمُؤمِنينَ رَؤُفٌ‌ رَّحيمٌ
من روي اين مسئله‌ي «عَزيزٌ عَلَيهِ ما عَنِتُّم» ميخواهم تکيه بکنم
ميفرمايد:] براي او رنجهاي شما دردآور است، سخت است؛ شما که رنج ميکشيد، پيغمبر از رنج شما رنج ميبرد
بلاشک اين مخصوص به مسلمان معاصر پيغمبر نيست، خطاب به عموم مؤمنين در طول تاريخ است
يعني امروز اگر شما در فلسطين رنج ميکشيد، در ميانمار، در نقاط گوناگون ديگر مسلمانها رنج ميکشند
بدانند اين رنج، روح مطهّر پيغمبر را به رنج و زحمت درمي‌آورد؛ اين خيلي مهم است. پيغمبر ما اين‌ جوري است
اين حالت پيغمبر اکرم که در اين آيه‌ي شريفه بيان شده
نقطه‌ي مقابل وضع دشمنان است که آن هم در اين آيه‌ي شريفه است
يا اَيُّهَا الَّذينَ آمَنوا لا تَتَّخِذوا بِطانَةً مِن دونِکُم‌ لا يَألونَکُم خَبالًا وَدّوا ما عَنِتُّم
آنجا [براي] پيغمبر اکرم «عَزيزٌ عَلَيهِ ما عَنِتُّم»، اينجا [براي دشمنان] «وَدّوا ما عَنِتُّم
رنج شما آنها را خوشحال ميکند. ما الان اين‌ جوري هستيم
توجّه کنيد که موقعيّت خودمان را در دنياي کنوني بشناسيد
يک طرف آن وجود مقدّسي است که «عَزِيزٌ عَلَيهِ مَا عَنِتُّم»، يک طرف هم جبهه‌اي است که «وَدُّوا مَا عَنِتُّم
از رنج شما خوشحال ميشوند، خرسند ميشوند؛ از بدبختي شما، آنها احساس خوشبختي ميکنند
طبعاً وقتي آن جبهه يک چنين حالتي دارد، سعي ميکند شما را به سمت سختي، به سمت بدبختي سوق بدهد و پيش ببرد
اين موقعيّت را بايد بفهميم، بدانيم، توجّه کنيم
خب حالا اين رنجهاي امّت اسلامي در زمان کنوني ناشي از چيست
چرا ملّتهاي مسلمان اين ‌قدر از لحاظ اقتصادي، از لحاظ فشارهاي سياسي، از لحاظ ايجاد جنگ و جنگهاي داخلي و
تسلّط و تصرّف و استعمار و استعمار نو و امثال اينها دچار رنجند؟ علّت اين
رنج کشيدن و در موضع رنج کشيدن قرار داشتن مسلمانها چيست؟ علل فراواني دارد، علّتهاي متعدّدي دارد
عقب‌ماندگي علمي يکي از علل آن است؛ تن دادن به تسلّط استعمارگران يکي از علل آن است
علل متعدّدي دارد که حالا در اين زمينه افرادي که اهل سياستند، اهل تحليل مسائل سياسي و اجتماعي و مانند اينها هستند
در اين زمينه‌ها کار کرده‌اند، هزاران مقاله نوشته شده، لکن يکي از عوامل
که شايد مهم‌ترين يا يکي از مهم‌ترين عوامل باشد، تفرّق مسلمين است
ما قدر خودمان را نميدانيم، قدر يکديگر را نميدانيم؛ اشکال بزرگِ کار ما اين است؛ از هم جداييم، متفرّقيم
وقتي که متفرّق هستيم، وقتي خيرخواهِ هم نيستيم، وقتي گاهي حتّي بدخواه همديگر هستيم، خب نتيجه همين است
اينجا هم باز قرآن، صريح است
واقعاً در اين مسائل زندگي بشر ما هيچ نقطه‌اي مهم نداريم که قرآن در آن بصراحت ناطق نباشد
اينجا هم قرآن ميفرمايد که
وَ اَطِيعُوا اللَهَ وَرَسُولَهُ وَ لَا تَنَازَعُوا فَتَفشَلُوا وَ تَذهَبَ رِيحُکُم
وقتي تنازع کرديد، فشل به وجود مي‌آيد؛ فشل يعني سستي
وَ تَذهَبَ رِيحُکُم» يعني تَذهَبَ عِزّکم؛ يعني عزّتتان از بين ميرود
اختلاف که پيدا کرديد، قهراً خاک‌نشين ميشويد، قهراً ذليل ميشويد
قهراً وسيله‌ي تسلّط ديگران بر خودتان را فراهم ميکنيد. [نتيجه‌ي] تفرّق اين است
اميرالمؤمنين (سلام ‌الله ‌عليه) در خطبه‌ي قاصعه که يکي از مهم‌ترين خطبه‌هاي نهج‌البلاغه است
روي اين مسئله تکيه کرده
اميرالمؤمنين مستمعين خود را به تاريخ ارجاع ميدهد؛ ميگويد ببينيد گذشتگان
آن وقتي که با هم بودند، متّفق بودند، چه عزّتي پيدا کردند، چه حالتي پيدا کردند
امّا وقتي که از آن حالت يکپارچگي خارج شدند
فَانظُروا اِلَي ما صاروا اِلَيهِ في آخِرِ اُمورِهِم حينَ وَقَعَتِ الفُرقَةُ وَ تَشَتَّتَتِ الاُلفَة
بعد يک چند جمله بعد از اين به همين مضامين هست، بعد ميفرمايد وقتي اين جوري شد
وقتي فُرقت و جدايي و دشمني حاکم شد
قَد خَلَعَ اللَهُ عَنهُم لِباسَ کَرامَتِهِ وَ سَلَبَهُم غَضارَةَ نِعمَتِه
خداي متعال لباس کرامت را از تن اينها خارج کرد؛ آن شرفي که داشتند، آن عزّتي که داشتند
آن نعمتي که خدا به آنها داده بود، بر اثر اختلاف و تفرقه از آنها سلب شد، از آنها گرفته شد
خب، ما بايد واقعاً به اين فکر کنيم؛ به اين مسئله‌ي «اتّحاد بين مسلمين» فکر کنيم
امروز دشمن درست نقطه‌ي مقابل اين را ميخواهد
يک بذرِ فاسدِ سلّولِ سرطاني‌اي را در اين منطقه به وجود آوردند
به نام رژيم صهيونيستي که اينجا پايگاهِ غربِ دشمنِ اسلام باشد
چون آن روز دولت وسيع عثماني را را متفرّق کردند، نابود کردند، به چندين کشور تقسيم کردند
يک پايگاهي هم بايد اينجا ميداشتند که بتوانند دائماً تصرّف کنند، نگذارند در اين منطقه مقاصد عالي حاصل بشود
اين پايگاه همين فلسطين مظلوم بود که آوردند اين صهيونيست‌هاي خبيث و فاسد و قاتل
و بي‌رحم را اينجا مستقر کردند، يک حکومت جعلي تشکيل دادند
يک ملّت جعلي درست کردند براي اين کار
خب، مسلمانها هم متوجّه بودند؛ حالا [دشمنها] دارند کاري ميکنند که اين وجود مضر
اين سلّولِ سرطانيِ رشديافته، از عنوان «دشمني» خارج بشود
و بيشتر بين کشورهاي منطقه را اختلاف بيندازد
همه جا دارند تصرّف ميکنند
اين عادّي‌سازي‌ها يکي از بزرگ‌ترين خيانتهايي است که به اسلام و مسلمين دارد ميشود
ايجاد افتراق، ايجاد اختلاف. دشمن اين جور است ديگر؛ دشمن دائم مشغول است
ما بايد از روز ولادت، اين جور استفاده‌اي بکنيم
لَقَد کانَ لَکُم في رَسولِ اللَهِ اُسوَةٌ حَسَنَة
و رسول‌الله را هم که عرض کرديم وضعش اين جوري است. و لذاست که ما در جمهوري اسلامي
اين روز را روز عيد قرار داديم، روز وحدت قرار داديم؛ يعني از دوازدهم ربيع‌الاوّل
که روايت اهل سنّت براي ولادت پيغمبر است تا هفدهم ربيع‌الاوّل که روايت شيعه است
بين اين دو را ما يک هفته‌ي جشني قرار داديم
و اسمش را هم گذاشتيم «هفته‌ي وحدت». خب کار خوبي بود، امّا بايستي [اين شعار] تحقّق پيدا کند
بايد برويم به سمت عملي شدنِ اين
خب شما ممکن است بگوييد «ما که رؤساي اين کشورها نيستيم»؛ بله، رؤسا انگيزه‌هاي ديگري دارند
نگيزه‌هاي سياسي دارند، مقاصد ديگري دارند
لکن روشنفکران، علما، نويسندگان، شعرا
فرزانگان يک کشور، نخبگان يک کشور و خواص ميتوانند فضا را متفاوت کنند با آنچه دشمن ميخواهد
فضا که متفاوت شد، رسيدن به اين نتيجه سهل‌تر خواهد شد
حالا وحدت يعني چه؟ مراد از وحدت قطعاً وحدت مذهبي نيست
يعني اينکه اين به مذهب آن دربيايد، آن به مذهب اين دربيايد، يک مذهب [باشد]؛ نه، اين قطعاً مراد نيست
حدت جغرافيايي هم نيست؛ مثل آن چيزي که در دهه‌هاي شصت ميلادي و هفتاد ميلادي
بعضي از کشورهاي عربي با هم اتّحاد پيدا کردند و اعلام کردند يکي هستند، که نشد و نميشود و امکان ندارد
مراد اين هم نيست. مراد از وحدت، وحدت در حفظ منافعِ امّت اسلامي است
اوّل تشخيص بدهيم منافع امّت اسلامي کجا است، در چيست، بعد در اين زمينه ملّتها با هم توافق کنند
دولتها هم اگر چنانچه ان‌شاء‌الله به اين راه هدايت بشوند، خدا دلهايشان را به اين سمت بکشاند
در جهت منافع امّت اسلامي توافق کنند؛ ببينند امّت اسلامي امروز به چه احتياج دارد
با چه کسي بايد دشمني کرد، با چه کسي بايستي چه جوري دشمني کرد
با چه کسي بايد دوستي کرد و چه جوري دوستي کرد
اين جهت‌گيري‌ها را در ضمن گفتگوها و مذاکرات، به توافق برسند
و در اين جهت حرکت کنند. مراد اين است: اشتراک عمل در برابر نقشه‌هاي استکبار
بلاشک دنياي استکبار درباره‌ي اين منطقه‌ي ما و کشورهاي ما نقشه‌هاي واضحي دارد
اين منطقه‌ي اسلامي، فرصتِ عظيمي است
منطقه‌ي ما اگر نگوييم حسّاس‌ترين، يکي از حسّاس‌ترين مناطق دنيا است
اگر نگوييم غني‌ترين، يکي از غني‌ترين مناطق دنيا اين منطقه‌ي ما است
منطقه‌ي ميانه‌ي آسيا و غرب آسيا و شمال آفريقا که منطقه‌ي اسلامي است؛ منطقه‌ي بسيار مهمّي است
استکبار و قدرتهاي پشت پرده‌ي سياستهاي استکباري يعني کمپاني‌ها و کارتل‌ها و تراست‌هاي بين‌المللي
براي اين منطقه نقشه دارند. اشتراک عمل داشته باشيم در مقابله‌ي با نقشه‌هاي آنها
اين معناي وحدت است. ما اين را پيشنهاد کرديم به دنياي اسلام، و اين را از دنياي اسلام خواستيم
يک نقطه‌ي اساسي اينجا وجود دارد که نبايد از آن غفلت کرد و آن، اين است که امروز
هر روز بيشتر روشن ميشود که هندسه‌ي سياسيِ عالم و سطح دنيا در حال تغيير است
امروز روزبه‌روز بيشتر واضح ميشود که نقشه‌ي سياسي دنيا در حال تغيير است
آن مسئله‌ي يک‌قطبي بودن و زورگويي کردن يک قدرت ــ يا دو قدرت؛ فرق نميکند
بر کشورها و بر ملّتها و مانند اينها، مشروعيّت خودش را از دست داده؛ يعني ملّتها بيدار شده‌اند
نظام تک‌قطبي مطرود شده است و بتدريج دارد مطرودتر ميشود
شما امروز در دنيا زياد مي‌شنويد اين حرف را از زبان سياستمدارهاي درجه‌ي‌ يک دنيا
که نظام تک‌‌قطبي را قبول نداريم. نظام تک‌قطبي يعني چه
يعني اينکه مثلاً فرض کنيد آمريکا بنشيند براي عراق يا براي سوريه يا براي ايران يا براي لبنان يا براي فلان [کشور] طرّاحي کند
که «بايد اين کار را بکنيد، بايد اين بشود، بايد اين نشود»؛ گاهي بگويد، گاهي هم نگويد
امّا عمل کند. امروز اين جوري است؛ طرّاحي ميکنند براي کشورها و بسيج ميکنند نيروهايشان را
خب نقشه دارند؛ استکبار نقشه دارد. [امّا] اين دارد تغيير ميکند
تدريجاً اين حالت تسلّطي که استکبار جهاني بر کشورها و بر ملّتها و بر مناطق گوناگون داشته، دارد تغيير ميکند
درست مثل تغييري که در دوران نهضتهاي ضدّاستعماري
در ميانه‌ي قرن ۲۰ اتّفاق افتاد که مکرّر پشت سر هم کشورها قيام کردند
عليه استعمار مستقيم ــ در آسيا يک جور، در آفريقا يک جور، در آمريکاي لاتين يک جور
که نقشه‌ي سياسي دنيا يک تغيير عمده‌اي در آن روز کرد، امروز هم يک تغيير عمده‌اي دارد ميکند
اين حرکت زيرپوستي و آرامِ سلطه‌گرانه‌ي استکبار جهاني عليه ملّتها
دارد بتدريج مشروعيّت خودش را به طور واضح از دست ميدهد از نظر ملّتها
از اوّل که مشروع نبوده، لکن ملّتها نظرشان دارد نسبت به اين روشن ميشود
خب وضع جديدي پيش خواهد آمد، دنياي جديدي به وجود خواهد آمد
ممکن است ما نتوانيم دقيقاً حدس بزنيم که اين دنياي جديد چه شکلي است
لکن مطمئنّيم که بتدريج در طول سالها دنياي جديدي دارد تشکيل ميشود
خب جايگاه امّت اسلامي در اين دنياي جديد کجا است؟ اين سؤال مهمّي است
امّت اسلامي [يعني] بيش از يک و نيم ميليارد نفوس انساني با اين تاريخ عظيم و مشعشع علمي ما
خب بله، ما چند قرن اخير از لحاظ علمي سقوط کرديم، امّا قبل از آن
اوج قلّه‌ي علم متعلّق به ما مسلمانها بوده ديگر؛ اين ميراث ما است؛ اين در اختيار ما است
با داشتن ثروتهاي طبيعي، با داشتن ثروتهاي انساني
با داشتن انگيزه‌هاي نو براي تجدّد
جايگاه اين دنياي اسلام و امّت اسلامي با اين خصوصيّات کجا است
در اين دنياي جديدي که دارد به وجود مي‌آيد، ما کجا قرار خواهيم گرفت
نقطه‌ي توقّف ما و نقطه‌ي حضور ما کجا است؟ اين خيلي مهم است
اين مسئله‌اي است که بايد امّت اسلامي برايش فکر کند
اين حوادثي که در دنياي غرب، در اروپا دارد پيش مي‌آيد، اين حوادث عادّي نيست
اينها نشان‌دهنده‌ي يک تغييرات عمده است
خب ما ميتوانيم نقش مهمّي داشته باشيم. ما امّت اسلامي، ما کشورهاي اسلامي و ملّتهاي اسلامي
در دنياي جديدي که دارد بتدريج شکل ميگيرد، ميتوانيم جايگاه رفيعي داشته باشيم
ميتوانيم به ‌عنوان يک الگو مطرح بشويم، ميتوانيم به ‌عنوان پيشرو مطرح بشويم، امّا به يک شرط؛ شرطش چيست؟ اتّحاد
نداشتن تفرقه، خلاص شدن از شرّ وسوسه‌هاي دشمن
وسوسه‌هاي آمريکا، وسوسه‌هاي صهيونيست‌ها، وسوسه‌هاي کمپاني‌ها
خلاص شدن] از شرّ وسوسه‌هاي اينها که گاهي اين وسوسه‌ها از زبان خودي‌ها شنيده ميشود
مي‌بينيم در دنياي اسلام، کساني از داخل دنياي اسلام همان حرف آنها را تکرار ميکنند، همانها را ميگويند
از شرّ اينها خلاص بشويم با اتّحاد، با نفي تفرقه، با انسجام داخلي؛ اين شرطش است
اگر اين شرط را بتوانيم عملي بکنيم، بلاشک
خواهيم توانست امّت اسلامي را در جايگاه رفيعي در دنياي آينده و شکل آينده‌ي جغرافياي سياسيِ جهان قرار بدهيم
آيا اين ممکن است؟ بعضي هستند که در همه‌ي مسائل مهم
مبادره‌ي آنها و واکنشِ اوّليِ آنها نفي و انکار و نااميدي است: «اي آقا! نميشود، فايده ندارد
ما قبول نداريم اين را؛ ما ميگوييم اين ممکن است
اتّفاق و اتّحاد بين ملّتهاي اسلامي ممکن است، منتها کار لازم دارد، عمل لازم دارد
عرض کردم، ما حالا از سياستمداران و زمامداران و حکمرانان کشورهاي اسلامي هم نااميد نيستيم
امّا بيشترين اميدمان به خواصّ دنياي اسلام است؛ يعني همين طوري که گفتيم
به علماي دين، به روشنفکران، به اساتيد دانشگاه، به جوانان روشن‌بين
به فرزانگان، به ادبا، به شعرا، به نويسندگان، به گردانندگان مطبوعات؛ اميد ما به اينها است
اينها [بايد] احساس استقلال بکنند، احساس مسئوليّت بکنند، احساس وظيفه کنند
وقتي خواص در يک راهي وارد شدند، افکار عمومي را به آن سمت حرکت ميدهند
وقتي افکار عمومي در يک کشوري شکل گرفت، سياستهاي اداره‌ي کشور هم به طور قهري
به آن سمت حرکت ميکند، ناچارند، ناگزيرند
بنابراين، اين کاري است ممکن؛ اين ممکن است، منتها بدون عمل نميشود. بدون عمل، هيچ چيزي در دنيا
نه دستاوردهاي دنيايي، نه دستاوردهاي اخروي و الهي امکان ندارد
لَيسَ لِلاِنسانِ اِلّا ما سَعيٰ
بايد سعي کرد، بايد عمل کرد؛ [اگر] عمل بکنيم، ممکن است
حالا يک نمونه‌ي کوچکش را عرض ميکنم. نمونه‌ي کوچکش ما هستيم؛ جمهوري اسلامي
ما در مقابل قدرتهاي بزرگ ايستاديم. يک روزي اين دنيا دست دو قدرت بزرگ بود
قدرت آمريکا و قدرت شوروي سابق
هر دو قدرت که در ده‌ها مسئله با هم اختلاف داشتند، در يک مسئله متّفق بودند و آن، ضدّيّت با جمهوري اسلامي بود
آمريکا و شوروي سابق، با آن همه اختلافاتي که با هم داشتند، در ضدّيّت با جمهوري اسلامي با هم متّفق بودند، هم‌رأي بودند
امام (رضوان الله تعالي عليه) در مقابل اينها ايستاد، تسليم نشد
صريح گفت «نه شرقي، نه غربي»؛ نه اين،‌ نه آن. شد
خيال ميکردند نميشود، خيال ميکردند اين نهال را ميتوانند از ريشه بکَنند
اين نهال امروز تبديل شده به يک درخت تناور؛ غلط ميکند فکرِ کندنِ آن را هم کسي بکند
ايستاديم و پيش رفتيم. البتّه سختي دارد؛ همه‌ي چيزها سختي دارد؛ بدون سختي که نميشود
آن کساني هم که تسليم ميشوند، آنها هم سختي دارند
سختي فقط در ايستادگي نيست؛ تسليم شدن هم سختي دارد، با اين تفاوت که وقتي انسان
ايستادگي ميکند، سختي او، او را به پيش ميبرد
ما سختي ميکشيم، امّا پيش ميرويم ــ آن که تسليم ميشود، سختي ميکشد، عقب‌رفت دارد، پيشرفت هم نميکند
بنابراين، به نظر ما ميشود؛ ميشود کار کرد، ميشود تلاش کرد
ميشود به سمت وحدت مورد نظر اسلام و قرآن پيش رفت در امّت اسلامي، با وجود همه‌ي اختلافاتي که وجود دارد
خب، فاصله‌ها بعضي قومي است، بعضي نژادي است، بعضي زباني است، اينها مهم نيست
به نظر من آنچه امروز بيش از همه بايد روي آن تکيه کنيم، مسئله‌ي مذهبي است؛ بحث شيعه و سنّي
نبايد بگذاريم اختلاف عقيده و اختلاف مذهبي به تنازع کشيده بشود؛ نبايد بگذاريم
يک چيزهايي است که تنازع ايجاد ميکند، بايد مانع بشويم، بايد به طور جد مانع بشويم
شما ملاحظه کنيد، حالا سياستمداران آمريکايي و انگليسي هم در محافل خودشان وارد بحث شيعه و سنّي شده‌اند
اين خيلي چيز خطرناکي است، خيلي خطرناک است. اينهايي که ضدّ اسلامند
نه با شيعه خوبند نه با سنّي، وارد بحث [شيعه و سنّي شده‌اند
بنده يک وقت گفتم «شيعه‌ي انگليسي» و «سنّي آمريکايي
بعضي خيال کردند يعني اين جور بدروغ تبليغ کردند
که ما که ميگوييم شيعه‌ي انگليسي، يعني شيعه‌اي که ساکن انگليس است
نه، شيعه‌ي انگليسي ممکن است در خود کشور اسلامي باشد
الهام‌گيري از انگليس است؛ يعني شيعه‌ي دعوا‌درست‌کن، سنّي دعوادرست‌کن
مثل داعش و مثل وهّابي‌ها و امثال اينها که دعوا درست ميکنند؛ يا تکفيري‌ها که [ميگويند] اين کافر است، آن کافر است
اينها اسمشان مسلمان است، ممکن است به احکام فردي اسلامي متعبّد هم باشند
امّا در خدمت دشمن حرکت ميکنند
آن که اختلاف ايجاد ميکند در خدمت دشمن است؛ فرقي [هم] نميکند
در هر جايگاهي باشد، در هر مقامي باشد، در هر کشوري باشد
ما به اين معتقديم، ما به اين عميقاً اعتقاد داريم
ما با کساني که به عنوان طرف‌داري از تشيّع، احساسات برادران اهل تسنّن را برانگيخته ميکردند برخورد کرديم
برخورد جدّي کرديم؛ اين بايد همه‌گير بشود؛ بايد اتّفاق نظر به وجود بيايد
البتّه در هر دو طرف تندرواني وجود دارند؛ هم در شيعه افرادي هستند
که حالا يا بر اثر اعتقاداتشان يا هر چه، تندروي ميکنند، هم در سنّي‌ها کساني هستند که تندروي ميکنند
تندروي وجود دارد. ما اين تندرويِ تندروان را
موجب اين ندانيم که اصلِ اهلِ مذهب را متّهم کنيم؛ عمل خودِ ما اين‌ جوري بوده
ما ديديم وهّابي‌ها، از دويست سال قبل قبور ائمّه را ويران کردند
رفتند کربلا قبر مطهّر سيّدالشّهدا (عليه السّلام) را ويران کردند
ضريح چوبي بود، آن را سوزاندند، داخل حرم آتش درست کردند، قهوه درست کردند، قهوه خوردند
اين اتّفاق افتاد. رفتند نجف، نتوانستند بيايند [داخل] به ‌خاطر مرحوم شيخ جعفر کاشف‌الغطاء
که نيرو داشت و طلبه‌ها و ديگران را بسيج کرد و نجف سور داشت، حصار داشت
نتوانستند بروند نجف، رفتند کوفه و در مسجد کوفه، افراد زيادي را که شيعه بودند
قتل‌عام کردند و کشتند. اين موجب نشد
که علماي شيعه، بزرگان شيعه، مراجع شيعه اهل سنّت را متّهم کنند؛ نه
اينها تندرواني بودند که آن کار را کردند. در زمان خود ما داعش
در عراق يک جور، در سوريه يک جور، اخيراً در افغانستان يک جور که به مدرسه‌ي بچّه‌ها هم رحم نميکنند
مدرسه‌ي دخترانه، مدرسه‌ي پسرانه را منفجر ميکنند، خانواده‌ها را داغدار فرزندانشان ميکنند
اين کارها را ميکنند، امّا ما به هيچ وجه اهل سنّت را متّهم نميکنيم؛ اينها يک تندرواني هستند
اين طرف هم بايد همين جور باشد؛ کساني ممکن است تندروي کنند
امّا نبايستي جامعه‌ي تشيّع را متّهم کرد به خاطر تندروي. بايد در اين زمينه کار کرد؛ علماي اسلام بايستي کار کنند
ما به خاطر اين تشتّت داريم کتک ميخوريم؛ در فلسطين کتک ميخوريم
در کشورهاي گوناگون کتک ميخوريم. در فلسطين روزانه دارند آدم ميکشند
بچّه‌ي کوچک را ميکشند، جوان را ميکشند، نوجوان را ميکشند، افراد‌ بزرگسال را ميکشند، زندان ميبرند
هزاران نفر را در زندان زير شکنجه قرار ميدهند؛ اين دارد اتّفاق مي‌افتد، و جلوي چشم ما است
در ميانمار آن جور، در جاهاي ديگر آن جور. خب اينها سخت است، اينها براي امّت اسلامي [سخت است
عَزيزٌ عَلَيهِ ما عَنِتُّ
اينها رنج ميدهد پيغمبر را؛ بايد براي اينها فکر کرد، تلاش کرد
قرآن به پيغمبر ميگويد
قُل يا اَهلَ الکِتابِ تَعالَوا اِليٰ کَلِمَةٍ سَواءٍ بَينَنا وَ بَينَکُم
اهل کتاب مسلمان هم نيستند، امّا يک وجه مشترکي با هم داريم و آن توحيد است
چون توحيد در همه‌ي اديان وجود دارد ديگر؛ توحيد پايه‌ي همه‌ي اديان است
اَلّا نَعبُدَ اِلَّا اللَه
پيغمبر از همين وجه مشترک بين اسلام و اديان ديگر استفاده ميکند
يعني قرآن دستور ميدهد که بگو
تَعالَوا اِليٰ کَلِمَةٍ سَواءٍ بَينَنا وَ بَينَکُم اَلّا نَعبُدَ اِلَّا اللَهَ وَ لا نُشرِکَ بِهِ شَيئًا وَ لا يَتَّخِذَ بَعضُنا بَعضًا اَربابًا مِن دونِ اللَه
با غير مسلمانها [اين جور ميگويد]! خب ما مسلمانها اين همه با هم وجه مشترک داريم
کعبه‌ي واحد، قبله‌ي واحد، نماز واحد، حجّ واحد، عبادات واحد
پيغمبر واحد، محبّت اهل‌بيت در همه‌ي دنياي اسلام؛ اينها وجوه مشترک ما است
از اين وجوه مشترک بايستي عبور نکنيم
ب ما تا حالا تلاش کرده‌ايم؛ ما همه‌ي آنچه در توان داشتيم
تا الان در همين زمينه به کار برده‌ايم، بعد از اين هم به کار خواهيم برد
ما از برادران فلسطيني که همه اهل سنّتند، از همه جهت حمايت کرده‌ايم
از لحاظ سياسي و از جهات عملي حمايت کرده‌ايم، بعد از اين هم حمايت خواهيم کرد
براي ما فرق نميکند؛ اينجا آنچه براي ما مهم است، حرکت اسلامي و نظام [اسلامي] است
اين جبهه‌ي مقاومتي که امروز بحمدالله در دنياي اسلام تشکيل شده، مورد حمايت ما است، از آن حمايت ميکنيم
تا آن مقداري که ميتوانيم؛ هر چه قدرت داريم، از اينها حمايت خواهيم کرد، باز هم ميکنيم، قبل از اين هم کرده‌ايم
اميدواريم ان‌شاءالله خداي متعال همه‌ي ما را هدايت کند، بتوانيم ان‌شاءالله در اين راه پيش برويم
و بتوانيم اين آرزوي بزرگ را که آرزوي بزرگ زبدگان دنياي اسلام بوده
و قطعاً آرزوي روح مطهّر نبيّ مکرّم اسلام (صلّي الله عليه و آله و سلّم) است
ان‌شاءالله تحقّق ببخشيم؛ يعني وحدت اسلامي
والسّلام عليکم و رحمةالله و برکاته