Bismillahirrahmanirrahim
Âlemlerin rabbine hamdü sena olsun
Seyidimiz ve nebimiz Ebul Kasım Muhammed-i Mustafa’ya (saav)
ve onun pak, Tayyib ve müntaceb Ehlibeytine
özellikle de Bakiyetullah (ac)’a salatü selam olsun.
Muhtelif şehirlerden zahmetlere katlanarak buraya kadar teşrif eden
ve hüseyniyemizin fezasını kendi varlığınızla
kendi duygularınızla mübarek kılan
siz bacı ve kardeşlerime hoş geldiniz diyorum.
Özellikle uzak yoldan gelen bacı ve kardeşlere.
Temennim odur ki Allah Taala’nın rahmet
ve fazlı tüm sizlerin üzerinize olsun.
Bu günler mübarek Zilkade ayına ve
Şehriver ayının hatıralar dolu günlerine denk gelmektedir.
Zilkade ayının bereketleri sayısız bereketlerdir.
Şehriver ayının hatıraları ise anlamlı ve içeriği dolu hatıralardır.
Mübarek Zilkade ayı haram ayların ilkidir.
Bu ayın 11. günü Hz. Aliyyibni Rıza (as)ın mübarek veladet yıl dönümüdür
ve keramet on günüdür.
Ve bu ayın 23. günü Hz. İmam Rıza (as)a mahsus ziyaret günüdür.
Bu ayın 25. günü bereketli bir gün olan Duhul Ard günüdür.
Zilkade ayının 15. gecesi yılın mübarek gecelerindendir ve kendine mahsus amelleri var.
Zilkade ayının Pazar günleri tevbe ve istiğfar günleridir
Büyük ariflerden rahmetli Hacı Mirza Cevad agayı Meliki el Murakıbat kitabında Hz. Resullullah (saav)dan naklen bildirdiği bir ameli de var.
Allah Resulü sahabesine hitaben şöyle buyurmuştur: Acaba sizlerden hanginiz tevbe etmek istersiniz?
Oradaki sahabelerin tümü kendilerinin tevbe etmek istediklerini bildirdi.
Her halde o ay Zilkade ayıydı.
Bu rivayet uyarınca o hazret şöyle buyurmuştur:
Zilkade ayının Pazar günleri şu namazı
(el/Murakıbat kitabında nasıl kılındığı zikredilmiştir) kılınız.
Maksat haram aylarının ilki olan Zilkade ayı günleridir. Peşpeşe gelen bu üç aylarda
mübarek günler ve geceler var ki bereket doludur ve bunlardan yararlanmak gerekir.
Şehriver ayı (İran takviminde 6. ay /Eylül ve Ekim aylarına denk geliyor) da hatıralarla dolu bir aydır.
17 Şehriver 1357 tarihi (8 Eylül 1978) yani İslam İnkılabının zaferine birkaç ay kala Tahran'ın şimdiki şehitler meydanında
tağut rejimi piyonları savunmasız halkı yaylım ateşe tutarak
halen gerçek rakamını bilemediğimiz
çok sayıda insanı bu alanda katlim ettiler.
Henüz İslam İnkılabının zaferine bir kaç ay kalmıştı.
Yine bu ayda Cumhurbaşkanı ve başbakan
rahmetli şehid Recai ve rahmetli şehid Bahüner'in kalleşçe terör olayı vuku buldu.
Bu ayda Ülke genel savcısı şehid Ayetullah Kuddisi terör edildi.
Bu ayda Tebriz Cuma imamı (Ayetullah Medeni)nin munafıklar tarafından şehid ediliş olayına tanık olduk.
Yine bu ayın son gününde Baas Saddam rejiminin İran'a askeri saldırısı gerçekleşmiştir.
Bunlar acayip hatıralardır, anlamlıdır, içeriklidir.
Tüm bu olaylarda Amerika yönetiminin eli işin içinde bulunuyor.
Asıl amerikancı unsurlar ya direkt olarak teşvik ettiler.
Destek verdiler veya en azından gözlerini bu cinayetlere kapadılar.
Gençlerimiz bu hatıraları unutmamalılar.
Beni kaygılandıran hususlardan biri,
Allah'a hamt olsun hem bilinçli olan, hem basiretli, hem hedef sahibi,
çalışmaya hazır, meydanda bulunan ve inkılapçı olan bu aktif genç neslimizin
gittikçe çağımızın bu büyük ibretlerini, hatıralarını unutmalarıdır.
Bu ise bizim yeterince çalışmamamızdandır, yetkili organların yeterince çalışmamalarındandır.
Bu olaylar eskimemelidir. Bir halkın tarih hafızası zayıflamamalıdır.
Eğer gençlerimiz tüm yurtta bu olayları bilmez, yorumlamaz,
derinliğine girmezlerse ülkelerini tanıma ve geleceği tanıma konusunda hataya düşerler..
Gençler bu olayları sahih olarak tanımalı ve nelerin olduğunu,
ne gibi olayların yaşandığını, kimin olduğunu bilmeliler. Gençler işte bunun farkına varmalılar.
17 Şehriver katliamına benzer bir diğer katliam da yine 8 Behmen tarihinde
bu İnkılap meydanında vuku bulmuştur ki genellikle o pek dikkate alınmıyor.
O tarihte yönetim unsurları halkın canına düştüler.
(Şah) Rejiminin ömrünün son günlerinde rejimi kurtarmak için Tahran'a gelen Amerikalı general'in
hatıralarında aktarılıyor; diyor ki ben şah'ın generallerini topladım
onlardan silahların namlularını aşağıya yöneltmelerini istedim;
yani halkla karşılaşan şahın silahlı adamları
silahlarının namlusunu genellikle havaya tutuyor ve halkı korkutmak için hava ateş açıyorlardı.
Bu bay şahın generallerine tavsiyede bulunuyor ve silahlarının namlusunu halka yöneltmesini ve ateş açmalarını istemekte.
Onlar da bu alanda onun direktiflerine uydu ve silahlarının namlusunu halka yönelttiler.
Halkı hedef aldılar ve halktan bir çoklarını şehid ettiler
ama etkisi olmadı, halk geri çekilmedi, halk devam etti.
Daha sonra şahın generallerinden biri (orgeneral Karabaği) Hayzır'ın yanına geliyor
ve diyor ki ben şah'ın generallerini topladım ve onlardan silahların namlularını aşağı getirmelerini istedim;
Hayzır hatıralarında yazıyor bunların ne kadar çocukça yorumları var.
Ne demek? Yani demek istiyor ki Karabaği'nin beklentisi
halkın bir defa makineli silahlarla taranmasıyla sorun çözülmesi yönündeydi.
Ama öyle değil bu mesele devam ettirilmeli, nerede halk ile yüzleşilirse onlar yaylım ateşine tutulmalı ve katliam edilmeliler.
İşte Amerika budur. Amerika bu ülkede 25 yıl mutlak sulta yürüttü.
Şahın generallerine böylesine direktifler veriyor,
ekonmik alanlarda, siyasi alanlarda, güvenlik alanlarında
dış siyaset alanlarında, İranda söz Amerikanın sözüydü.
Tağut rejimi döneminde Amerikanın mutlak egemenliği söz konusuydu. Ülkemize işte böyle bir yönetim egemendi.
Subayı da Amerika'ya tabiidir, maliye bakanı da ona tabiidir.
Savunma bakanı da, başbakanı da
ve hatta Şah'ın ta kendisi de Amerika'ya itaat etmekteydi. Hem de şartsız şurtsuz!
İşte bu memlekete böyle bir yönetim egemendi.
Amerika ülkemizde firavunlukta bulundu. Firavun gibi
"يَستَضعِفُ طآئِفَةً مِنهُم يُذَبِّحُ اَبنآءَهُم وَ يَستَحي نِسآءَهُم " Yani: Onlardan bir sınıfı aciz bırakıp aşağılamak için, onların oğullarını boğazlıyor ve kadınlarını diri bırakıyordu.
Halkımıza karşı da böyle davranıyorlardı.
Zamanın Musa'sı geldi,
bu Firavunun ve izinde gidenlerin tahtını ve bahtını alaşağı etti. İnkılap budur.
Bu şehriver olayından 1 yıl 2 ay sonra
yani Aban 1358 tarihinde bu yüce imamın gençleri, imamın izinden giden öğrenciler,
gitti ve Amerikanın bu casusluk yuvasını fethettiler.
Amerikalıları eli ve gözü bağlı olarak esir aldılar.
Musa bu kez Firavun'u işte böyle mağlup etti.
Şimdi bazıları kalkıp da niçin Amerikalıların İran'a karşı düşman olduğunu soruyorlar. Nedeni işte budur.
İran tamamen Amerika'nın avcı içindeydi, elindeydi,
ülkenin temel tüm parçaları Amerikalıların iradesiyle şekilleniyor, yönlendiriliyordu.
Fakat İmam geldi ve bu halkın yardımıyla Amerika'yı bu ülkeden kapı dışarı etti,
elbette ki düşman olacaklar, düşmanlıkta bulunacaklar
ve öyle de yapıyorlar. Şu anda düşmanlıklarını sürdürüyorlar.
Yüce İmam, Amerika büyük şeytandır diye buyurdular.
Bu büyük Şeytan lafı gerçekten de çok anlamlı bir sözdür.
Tüm alemdeki şeytanların lideri İblis'tir.
Fakat Kur'anı Kerim'de beyan buyrulduğu üzere
İblis'in tek yaptığı şey insanları aldatmak ve saptırmaktır,
aldatmaktan başka bir şey de yapamaz,
insanları kandırıyor, aldatıyor, vesvese de bulunuyor.
Fakat Amerika hem aldatıyor, saptırıyor, hem katliamda bulunuyor,
hem yaptırımda bulunuyor, hem kandırıyor, riyakarlıkta bulunuyor,
insan hakları bayrağını yükseltiyor, insan hakları savunuculuğu iddiasında bulunuyor.
Fakat aynı zamanda her birkaç günde bir kez Amerikan cadde ve sokaklarında silahsız biri,
suçsuz, masum biri Amerikan polisi tarafından vurularak kanına boyanıyor.
Elbette bu Amerika'nın öteki cinayetlerinden hariç.
Bu da tağut rejimi döneminde İran'daki davranışlarından,
canice girişimlerinden, savaş cereyanları çıkarmalarından bir örnek.
Şu anda Suriye ve Irak'taki tutum ve davranışlarının aynısı yapmaktalar.
Bunlar Amerikalıların işleridir.
Şimdi bazıları İblis'ten de kötü olan bu büyük şeytanı
bezeyip süsleyerek bir melek göstermeye çalışıyorlar,
Niçin? Dini, inkılapçılığı bir kenara bırakın
peki ülkenin çıkarlarına karşı vefakarlığı ne yapacaksınız? Akıl, izan ne olacak?
Hangi akıl ve hangi vicdan
insanın Amerikan gücü gibi bir gücü kendisi için güvenilebilir bir dost,
bir kurtuluş meleği olarak kabul edebilir? İşte böyledirler. Meselenin hakikati budur.
Evet kendilerini beziyorlar, dışta kendilerine çeki düzen vermekte, kratvatlı, güzel kokulu
ve dış görünüşü çekici halleriyle kendilerini sade insanların gözünde güzel göstermeye çalışıyorlar.
Amerikan yönetiminin gerçekleri işte bunlardır.
Bu bizimle ilgilidir, öteki ülkeler için de durum aynen böyledir.
Yüce İran halkı işte bu büyük şeytanı ülkeden kapı dışarı etmiştir,
tekrar geri dönmesine izin vermemiz gerekir,
kapıdan çıktı, ama pencereden dönmesine müsaade etmemeliyiz.
Yeniden nüfuz etmesine izin vermemeliyiz. Bunların düşmanlığı son bulmaz.
Ortak eylem planı
ve henüz ne burada ve ne de orada kaderi belli olmayan bu nükleer anlaşma olayından
sonra şu anda bile Amerikan kongresinde İran'a karşı komplo hazırlamaktalar.
Bize ulaşan haberler uyarınca şu anda bile Amerikan kongresi içinde bir grub
İran İslam cumhuriyetini rahatsız etmek,
sorun çıkarmak ve engel oluşturmak için yeni bir tasarı hazırlamakla meşguller.
İşte bunların düşmanlığı böyle bir şeydir, son bulmaz.
Bu düşmanlıklar devam edecek; Ne zamana kadar devam edecek?
Siz güçleninceye kadar.
Düşmanın her hangi siyasi, güvenlik, askeri, ekonomi, yaptırım ve benzeri saldırılardan artık tamamen umudunu kesmesine sebep olacak şekilde İran halkının güç kazandığı zaman.
Güçlenmeliyiz, ülke içinde kendimizi güçlendirmeliyiz.
Ülke için gerekli olan bu gücün nasıl oluşabileceği konusunu ben sürekli hatırlatmışımdır.
İlk olarak güçlü bir ekonomi vasıtasıyla.
Siyasetleri açıklanan bu direniş ekonomisi ve pratikte de icrai ve operasyonel bir çalışma olarak
ciddiyetle ve zaman kaybetmeksizin sürdürülmesi g gerekmektedir.
Elhamdülillah dostlarımız hükümet içinde bu hususta bir takım girişimlerde bulunuyorlar,
birincisi ülke ekonomisi güçlenmelidir,
ülke genci işsiz kalmamalıdır, gençlerin buluş ve icatları yerde kalmamalı.
Bu yollardan biridir. Yollardan bir diğeri de bilimin geliştirilmesidir.
Bilim kervanı kendi hızını azaltmamalı
bilimde ilerleme kaydetmeliyiz. Her şey bilime bağlıdır.
Bu da güçlendirme yollarından bir başkası.
Kendimizi içten güçlendirmenin en önemli yollarından biri de
halkta özellikle de gençlerde inkılapçı ruhunun korunmasıdır.
Düşmanlar gençlerimizi laubali,
inkılaba karşı sorumsuz yetiştirmek istiyor,
onda hamaset ve inkılapçı ruhunu yok etmek, öldürmek istiyor. Buna karşı durmak gerekir.
Genç inkılapçı ruhunu korumalıdır.
Ülke yetkilileri inkılapçı gençlere değer vermeliler.
Hatipler, konuşmacılar ve yazarlardan bazıları bunca radikal, aşırıcı bahanelerle hizbullahi ve inkılapçı gençleri sindirmemeliler.
*
İnkılapçı gence değer vermek gerekir, İnkılapçı ruhun onda teşvik edilmesi gerekir.
*
Ülkeyi koruyan işte bu üstün moraldir.
Üç temel faktör bunların milli iktidarlarıdır:
Bilimin her geçen gün gelişmesi”
ve “özelliklerde gençlerde inkılâpçı ruhun güçlendirilmesi ve korunması;
bunlar ülkeyi muhafaza edebilir. İşte o zaman düşman umutsuzluğa kapılmış olacak.
Amerikalılar İran'a karşı düşmanlığı artık gizlemiyor da.
Amerikalılar artık bir nevi görev taksimi çerçevesinde İran’a karşı ikili davranıyorlar, bazıları gülerken
diğer bazıları ise İran aleyhinde kararname hazırlamakla meşguller.
Bu bir nevi vazife bölümüdür
İran ile müzakere adında bir şeyin peşindedirler
fakat müzakere bahanedir, müzakere nüfuz etmek için bir araçtır
müzakere taleplerini zorla kabul ettirmek için bir bahanedir
Biz sadece nükleer meselede hem de açıklanmış belli nedenlerden ötürü
görüşmelere izin verdik ve müzakerede de bulundular.
Çok şükür müzakerecilerimiz de bu alanda çok iyi bir performans sergilediler.
Fakat diğer başka alanlarda Amerikalılar ile görüşmeyiz.
Elbette biz büyük şeytan hariç diğer tüm devletlerle, hükümet kavimler ve
dinler gibi muhtelif alanlarda müzakere ve uyum ehliyiz;
hem devletler düzeyinde müzakere, hem kavimler düzeyinde müzakere ve hem de dinler düzeyinde müzakere ehliyiz,
biz müzakere ehliyiz, Amerika hariç herkesle müzakere ederiz;
elbette Siyonist rejim kendi konumunda mahfuzdur,
temelde biz Siyonist İsrail rejimi gayrı meşru, yapay bir rejim olarak kabul ediyoruz.
Ben burada Siyonist İsrail rejimi ile ilgili bir cümle belirteyim.
Nükleer görüşmeler tamamlandıktan sonra duyduğuma
siyonsit rejim işgal altında bulundurdukları Filistin’de,
yapılan bu görüşmeler sonucu şimdilik 25 yıllığına rahatladıklarını ve gerekirse 25 yıl sonra çaresini düşüneceklerini söylemişler.
Benim bunlara vereceğim cevap şudur ki
birincisi siz önümüzdeki 25 yılı göremeyeceksiniz.
İnşallah 25 yıla kadar Allah’ın lütfu
ve yardımıyla bölgede Siyonist rejim adına bir şey baki kalmayacak,
ikincisi bu süre içinde de İslami, hamasi ve cihadi özellik sayesinde Siyonistler
bir an dahi rahat yüzü görmeyecekler; bunu bilmiş olsunlar.
Halklar artık uyanmıştır, düşmanın kim olduğunu çok iyi biliyorlar;
bu hengamede hükümetler ve onların yaygara borazanları
ve benzeri şeyler düşmanla dostun yerini değiştirmek istiyorlar, ama bir yere ulaşamayacaklar,
Müslüman halklar özellikle de bölge halkları uyanıktırlar ve durumun farkındalar.
Bu siyonsit İsrail rejiminin durumu ve o da Amerika’nın durumu.
Seçimlerle ilgili de bir cümle arz etmek istiyorum.
Seçimler meselesi bizim mevcut ve nakit meselelerimizden biridir.
Elbette maalesef birileri seçimlerden bir buçuk
ve hatta iki yıl öncesinden seçimler meselesini gündeme getirmeye başlamışlar.
Kanaatimce bunlar doğru değil, ülkenin atmosferini zamansız olarak seçim havasına bürümemek gerekir.
Bir buçuk yıl öncesinden ki takriben seçimlere 2 yıl kalıyordu. Yani seçimler bu yılın sonunda düzenlenecek
Bazıları medyada, konuşmalarda seçimlerle ilgili konuşmaya, tartışmaya başlamış bulunuyorlar.
Ülkede seçim atmosferi oluştuğunda toplumun temel meselelerinden
bir çoğu ikinci plana itiliyor ve unutuluyor.
Malumunuz gibi seçim atmosferi rekabet ve çatışma atmosferidir.
Bizler niçin bu rekabet ve çatışma ortamını bir ve iki yıl öncesinden toplum ortamına çekelim?
Bu tartışmaların erken başlatılması bizce salah değil.
Ama artık seçimlere üç dört ay kalmış ve şimdi niye olmasın?
Bu aşamada seçimlerle ilgili bir iki çift laf edilmesi yerinde olur.
Nitekim bugün ben bu konuda bazı hususları hatırlatacağım
ve eğer gelecekte de ömür baki kalır ve hayatta olursak seçimlerle ilgili daha detaylı konuşacağım.
Seçimler meselesi ülke için çok önemli bir meseledir.
Seçimler halkın huzur ve seçiminin en önemli tecellisidir.
Halk seçim sahnesindeki varlığıyla gerek cumhurbaşkanlığı seçimleri olsun,
gerek İslami Şura Meclisi seçimleri ve gerekse Rehberlik Fakihler meclisi seçimleri olsun)
bu ülkede gerçek halk demokrasisini tecelli ettiriyorlar.
Bu çok önemlidir. Biz İslam İnkılabı üzerinden geçen son 36 ve 37 yıl zarfında
bunun tatil edilmesine veya ertelenmesine müsaade etmedik.
Muhtelif ülkelerde savaş vuku bulduğunda veya her hangi bir olay olduğunda seçimleri hemen erteliyorlar.
Fakat şimdiye kadar İran’da hiçbir seçim hatta tek bir gün bile belirlenen zamanından ertelenmemiştir.
Tahran bombardıman edildi, Huzistan, İlam, Kirmanşah ve diğer yerler bombardıman edildi
ama buna rağmen seçimler belirlenen tarihinde yapıldı.Ülkenin tüm bölgelerinde durum bundan ibarettir.
Köylerde ve hatta gidiş gelişlerin çok çetin olduğu bölgelerde bile durum bundan ibaretti.
Seçimler bu ülkede tatil edilmemiştir.
Birileri bu ülkede seçimleri erteletmek veya tatil ettirmek istiyorlardı.
(Bazı dönemlerde siyaset oyununa aldanan, işi gücü siyaset olan
birileri seçimleri tatil ettirmek veya erteletmek istemişlerdir)
Fakat Allah’ın izniyle onlar engellenmiş ve seçimler belirlenen tarihinde düzenlenmiştir.
Bu seçimlerin öneminden ötürüdür.
Bunun içindir ki elhamdülillah bizim seçimlerimiz her zaman gerçek halk demokrasisinin tecellisi, mazharı olmuştur.
İslam Cumhuriyeti nizamı, gerçek manada bir halk demokrasisine sahip bir düzendir.
Bu arada düşman elbette konuşacak.
Amerika ve yaygara piyonları sürekli olarak bizim seçimlerimiz aleyhinde bir yolunu bulup konuşuyorlar.
Amerikalılar tağut (Şah) rejimi döneminde 25 yıl boyunca İran’da var olmuşlardır.
Fakat o dönemin buyruk, maskara meclisi hatta
bir kez bile Amerikalılar tarafından eleştirilmemiştir.
Eğer tarihe müracaat edip Muhammed Rıza (Pehlevi) dönemindeki olayları okuyacak olursanız
ve daha kötüsü ondan önce de Rıza Şah dönemini)
ilk önceleri İngilizler buraya musallattılar ve ardından Amerikalılar sulta altına geçirdiler,
tek bir defa olsun bu göstermelik maskara seçimlere itiraz etmediler.
Şimdi de bölgede var olan despot, diktatör ve miras yedi rejimlere karşı tek
bir sözcükle olsa bile itirazda bulunmuyorlar.
Fakat böylesine ardı ardına seçimler düzenleyen
ve rehberinden, cumhurbaşkanından, meclis milletvekillerinden, fakihler meclisi milletvekillerine ve şehir konseyleri
temsilcilerine kadar halk tarafından seçilmesine rağmen
sürekli olarak İran’a itirazda bulunuyor, eleştiriler yöneltiyor ve kasıtlı açıklamalar gündeme getiriyorlar.
Bu süre içinde tüm seçimlerimiz Allah’a şükür sağlıklı seçimler olmuştur.
Ben burada hatırlatmak istediğim bir husus
seçimlerimizin tamamen uluslar arası kriterler uyarınca yapılmış,
yüksek halk katılımıyla gerçekleşmiş en sağlıklı ve en iyi seçimlerden biri olmasıdır.
Maalesef ülke içinde birilerinin sahip oldukları kötü ahlak nedeniyle sürekli olarak
her seçimde, seçime gölge düşürücü girişimlerde bulunmaktalar.
Seçim öncesinden sürekli olarak seçimin sağlığıyla ilgili spekülasyonlara başlıyorlar,
şöyle olacak, böyle olacak misali seçimlerde sahtekârlıklardan söz ediyorlar. Bu yanlış bir tutumdur.
Bu 37 yıl boyunca halk muhtelif dönemlerde ve
muhtelif hükümetlerde nizama olan güvenlerinden ötürü seçimlere aktif olarak katılmışlardır,
coşkulu olarak sahnede var oldular.
Niçin birileri kendi elleriyle bu güveni sarsmaya çalışıyorlar?
Halk nizama güveniyor. Seçimler olduğunda gelip seçimlere iştirak ediyor ve oylarını kullanıyorlar.
Niçin insan yersiz ve sahte kaygılarla ve seçimlere sahtekârlık katılacağı gibi yersiz iddialarla böyle bir durumu tökezlemeye çalışsın?
Elbette malumdur, buna müsaade edilmez, seçimler çok sıkı denetim altında tutulmaktadır.
Anayasayı kollama konseyinin en önemli bereketlerinden biri seçimlerdeki bu denetim mekanizmasını sağlamasıdır.
Her türlü hata ve sahtekârlığa karşı duyarlıdırlar ve her hangi bir hatanın işlenmesine izin vermiyorlar.
Öteki kuruluşlar da böyle.
Bunca yıllar boyunca bazı dönemlerde seçimlere bir nevi sahtekârlığın karıştırıldığına dair bize rapor ediliyordu.
Biz de gerekli direktifleri veriyor ve gidip araştırıyorlardı.
Böyle olmadığı ve sahtekarlık olmadığı anlaşılıyordu.
Elbette bazen bazı köşe ve kenarlarda bir hata, bir sahtekarlık olabilir ama bu hata seçimin sonucunu etkileyecek ölçüde olmamıştır.
Bunun için de pek büyütülecek bir mesele değildir. Ama tüm dönemlerde seçimler tamamen sağlıklı düzenlenmiştir.
Halkın oyu gerçek manada “Hakkunnas” insan hakkıdır. “Hakkunnas”dır.
İranlı bacı ve kardeşler gelip seçimlere iştirak ettiklerinde ve oylarını kullandıklarında onun bu hakkının korunması,
riayet edilmesi şer’an farzdır, İslami bir farzdır.
Onun bu emanetine hıyanet etmemek gerekir. Gerçekten de “Hakkunnas”dır.
Oy sonucu da her ne olursa olsun ona uyulması icap ed iyor; bu da “Hakkunnas”dır.
2009 yılında seçimlerin iptal edilmesini isteyenlere karşı benim kararlı bir şekilde durmamın
nedeni işte bu “Hakkunnas”tan müdafaa etmem içindi.
2009 cumhurbaşkanlık seçimlerinde 40 milyon seçmen (şimdiye kadar seçimlerde en yüksek rakam) oy kullandı.
Bunun bir sonucu oldu, bu seçimin kazananı hangi taraf olsaydı bizim tutum ve tavrımız aynı olurdu,
hakkunnas'ı müdafaa ederdim, halkın hakkını müdafaa ederdim.
Yine de halk oy kullandığı her defasında
kimi beğenip ona oy verecek olurlarsa
ben halkın oyunu savunacağım, halkın yanında yer alacağım.
Halkın oyu “Hakkunnas”dır.
Biz halkın nizama karşı olan bu güvenini gereksiz, mantıksız laflarla lekelemeyeceğiz.
Bazen içişleri bakanlığını eleştirmekte, bazen de Anayasayı kollama uzmanlar konseyini eleştirmekteler.
Anayasayı kollama uzmanlar konseyi seçimlerde nizamın gören gözüdür.
Tüm dünyada da böyle bir denetim mekanizması mevcuttur
ama farklı isimlerle. Burada adı Anayasayı kollama uzmanlar konseyidir.
Dikkat ediyorlar seçim sahasına adım atan, aday olan kişinin
salahiyetinin olup olmadığını inceliyorlar. Bu kişilerin salahiyetlerinin kesinleşmesi gerekir
ve eğer salahiyeti olman birinin yanlışlıkla seçimlere girdiğini, aday olduğunu gördüklerinde ise onu engelliyorlar.
Bu onların hakkıdır, yasal haklarıdır
onların mantık ve aklen haklarıdır, bazıları gereksiz eleştiriyorlar.
Bu hakkunnas’ın bir bölümü Anayasayı kollama uzmanlar konseyinin oy hakkıdır,
Anayasayı kollama uzmanlar konseyinin etkili ve aktif hakkıdır.
Bu hakkunnas’ın bir parçasıdır, buna riayet etmek gerekir, bunu korumak gerekir.
Seçimler önemlidir. Şimdilik seçimlerle ilgili diyeceklerim bunlardan ibarettir.
Elbette ben halkın coşkulu katılması gerektiğine inanıyorum ve ülkeyi bu halkın coşkulu katılım ve varlığının koruduğuna inanıyorum.
Gelecekte de eğer hayatta olursam bu hususta daha detaylı konuşacağım.
Siz bacı ve kardeşlere ısrarlı olarak şunu vurgulamak isterim
ki İslam cumhuriyetinin bu halkıyla, bu mantığıyla ve bu anayasasıyla
tüm düşmanlarına karşı zafer elde edeceğini bilmeniz gerekir.
Şu şartla ki Allah Taala’ya tevekkül edelim,
birbirimize kardeşlik eli uzatalım, bütünlüğümüz daha da pekiştirelim
Ülkede ikilik oluşturmayalım, birbirimiz zayıflatmayalım.
Böylesine riayet etmemiz durumunda Allah Taala’da riayet edecek.
Kim İslam’a yardım ederse, Allah taala’da ona yardım edecektir.
Allah’ım! Yüce imamın mutahhar ruhunu kendi velilerinle mahşur eyle,
aziz şehidlerimizin ruhunu kendi velilerinle mahşur eyle.
Allah’ım kendi bereket kendi bereket ve lütfunu sürekli ve daimi olarak mümin ve Salih kullarına nazil eyle.
Vesselamu Aleyküm ve Rahmetullah ve Berekatuhu