Bismillahirrahmanirrahim
Âlemlerin rabbi Allah'a hamd olsun
Allah'ın salât ve selamı seyidimiz ve nebimiz Ebul Kasım Muhammed'i Mustafa
ve onun masum ve Tahir ehli beytine olsun.
Allah’ın selamı Hüseyn’e, Aliyyibni Hüseyne,
Evladı Hüseyne ve Ashabı Hüseyn’e olsun.
Müstekbirlikle mücadele ve mukabele günü
olarak isimlendirilen günlerde aziz gençlerle ve öğrencilerle
böyle bir toplantıda buluşmak büyük bir ganimettir.
Burada toplanan sizler aslında halkımızın zeki
ve uyanık gençlerinin genelinden bir örnektir.
Gençlere örnek olmakla kalmayıp aynı zamanda şuurlu, yorumlayabilen,
basiretli insanlar da bugün sizin tutum ve davranışınızın
aynısına sahiptir ve sizler kendi açıklama ve sloganlarınızla bu görüşleri dile getirdiniz.
Bugünler, Hüseyin bin Ali (as)la ilgili olan günlerdir,
Müslüman ümmetin tarihi coşku ve heyecan günleridir,
bu Şia’ya da has değil,
Şia olmayanlar da Hüseyin Bin Ali (as)ın hareketini çok büyük,
azim, öğretici ve halklara örnek bir hareket olarak kabul ediyorlar.
Elbette tanıyanlar… Habersizler ve cahiller bunun dışındadır.
Halkımızın da iftihar ettiği hususlardan biri Seyyid’uş Şuheda (imam Hüseyin as.)ı tanımasıdır.
Kerbela ile aşinadır, Aşura olayında
veya onunla ilgili gelişmelerde söz konusu olan önemli meseleleri bilmektedir.
Bugünler Zeyneb-i Kübra (Selamullahi aleyha) günleridir.
Zeyneb-i Kübra (Selamullahi aleyha) ise Kerbela olayını canlı tutan,
bugünün o dönemin despot yönetiminin siyasi baskı ve oyunları içinde
kaybolup gitmesine, unutulmasına veya tarihte eskimesine engel olan kimsedir.
Bu meseleyi Zeyneb-i Kübra (Selamullahi aleyha) canlı tuttu. Bunun için de önemli günlerdir.
İçinde bulunduğumuz tarihi süreç, önemli tarihi bir süreçtir.
İran halkı kendi izzet ve onurunu istikrara kavuşturma,
ülküler doğrultusundaki kendi geniş kapsamlı kalkınma planını ortaya koyma gayreti içindedir.
Bunun için de gençlerin bilgilendirilmesi önemlidir, mevcut vaziyetle ilgili basiret elde edilmesi önemlidir
ve bu topluluk bu hususta biraz söz edilmesi hususunda bir fırsattır.
İlk olarak şunu belirtmeliyim ki bu mesele bizim mevzubahislerimizin önemli bir bölümünün temelini oluşturuyor.
İslam İnkılabında ve halkımız içerisinde müstekbirliğe karşı mücadele
makul ve mantıklı bir hareket olup bilimsel desteğe sahiptir ve akıllıca bir harekettir.
Bu hareketin, sloganvari,
duygusal hareket olduğu, mantık ve akıl dayanağına sahip olmadığını ispatlamaya çalışanların aksine
İran halkının hareketi akıl etmeye dayalı bir harekettir.
Şmdilik din, kur’an ayetleri ve dini kaynakları aktarmıyoruz.
اَشِدّآءُ عَلَي الکُفّار» و «رُحَمآءُ بَينَهُم “…kâfirlere karşı çetindirler, kendi aralarında merhametli…”
قاتِلوا اَئِمَّةَ الکُفر “… Küfür önderleri ile savaşınız…”
Bu mevzuu şimdilik bir kenara bırakıyoruz. Çünkü birileri bu hususlara inanmıyorlar, itikatları yoktur;
İran halkının tecrübesine dayanıyoruz.
1953 yılında ülkemizde bir olay vuku buldu (18 Ağustos 1953 olayı).
İran halkına tecrübe kazandıran olaylardan biridir.
İran halkının olayları yanlış yorumlamasına, hataya düşmesine engel oluyor.
Bu olayda İran halkı için büyük bir tecrübe oluşturan tarihi bir olay ve
bu tecrübe asla unutulmamalıdır.
Evet o tarihten şimdiye kadar yaklaşık 60 yıl geçiyor.
Birincisi bu yıllar boyunca benzer olaylar tekrarlanmıştır,
ikincisi tarihi olaylar bir des içerdiği
zaman zamanın geçmesi onun üzerinde etkili olmuyor ve ondan ders almak gerekir.
Olay şuydu ki ülkenin milli serveti petrolünü Ayetullah Kaşani ve diğerleri gibi
bir takım şahsiyetlerin İngilizlerin sultasından,
onların elinden kurtaran Musaddık hükümeti tarihi
bir hataya düştü ve o da Amerika’ya dayanmaktı.
İngilizlerin düşmanlığı karşısında uluslar arası alanda bir desteğe sahip olması gerektiğini zannetti.
. Bu destek o günü onun açısından Amerika’ydı. Amerikalılara güvendi.
Onun umudu Amerikalılardı.
Onun bu iyimserliği ve sadeliğinden Amerikalılar yararlandılar.
18 Ağustos 1953 darbesini gerçekleştirdiler.
Adı tarihte kayıtlı olan ve biz onun dakik olarak tanıdığımız ve
iyi bildiğimiz, adı da tarih kaynaklarında zikredilen Amerikalı bir yetkili kalkıp buraya geldi.
Amerikalı olmasına rağmen İngilizlerin elçiliğine gitti ve hatta başka bir Avrupa ülkesinin elçiliği veya Kanada’nın elçiliğine de gitmiş olabilir
ve kendisiyle getirmiş olduğu parayı dağıttı, bir takım kimseleri kendi yanına aldı,
ülke içinde bir takım hain unsurlar ve kimseler de yok değildi ve
18 Ağustos darbesini gerçekleştirdi,
İran halkının iki üç yıl içinde katlanmış olduğu tüm zahmetlerini,
petrol sektörünün sanayileşmesi sırasında elde edilen tüm kazanımlarını zayi etti. Musaddık’ı da yakalatarak
hapse attılar ve o dönemde İran’dan firar eden Muhammed Rıza Pehlevi’yi de
geri getirterek tekrar tahta çıkarttılar
ve 1953 yılından sonra tam 25 yıl boyunca
Pehlevi sultasını
tüm despotlukları, zulüm ve baskılarıyla bu ülkeye tahakküm ettirdiler.
Amerikalılar bunu gerçekleştirdiler.
Askeri müsteşarları ordumuzun kontrolünü ele geçirdi,
ekonomi faktörleri bu ülkede kendi ekonomi siyasetlerini hayata geçirdi,
bunlar dış görünüşte var olan şeylerdi ve bunların
yanı sıra zahirde gözükmeyen bir takım uygulama ve icraatları daha bulunmaktadır ki maalesef
gayrı meşhut davranışları şimdilik ele alamamış ve irdeleyememişlerdir.
İran halkının milli - manevi ve insani servetlerinin yok edilmesi yönünde
bu 25 yıl içinde Amerikalılar tarafından icra edilmesi, ele alınmalı, irdelenmelidir, ama şu ana kadar b yapılmamıştır.
Bunlar araştırılması takib edilmesi gereken konulardır.
25 Yıl diktatörlük, İran halkına baskı, bu ülkenin insani kaynaklarını zayi etmek,
ülkenin doğal kaynaklarının talan edilmesi,
bölgenin Müslüman halkları içerisinde İran halkının adını kötüye çıkarmak
bu süre içinde Amerikalılarca gerçekleşen girişimelrdendi. Ne kadar insan hayatını kaybetti,
ne kadar insan hapse atıldı, ne kadar insan işkence edildi,
içinde İran halkına karşı nice haince siyasetler icra edildi.
Tüm bunlar Amerikalıların varlığı gölgesinde ve Amerikalıların İran’daki
piyon yönetimlerinin eliyle gerçekleşmiştir bu da o günü söz konusu filanca kişinin sadeliğinden dolayı Amerika’ya olan güveninden kaynaklanmıştır.
Halklar olaylar karşısında iki çeşittirler.
Halklardan bazıları olayı, zorluğu, işkenceyi hissetmekte
ama kendileri için onları karşı koyacak sağlıklı, sahih bir yorumlama ve tanımlama yapamamaktalar.
Halklardan bazıları böyledir.
Yetenekli ve layık liderlere sahip olan halklar ise böyle değil,
zorluklar karşısında tahammülleri var ama bununla birlikte bilinçliği, basiretli olmayı,
sahih ve mantıklı inançları takviye etme yollarını da takip etmekteler.
İran halkı işte bu türdendi.
Allah Taala lüfetti yüce İmam (Humeyni) gibi bir lideri bu halka bir nimet ve muhibet olarak lüfetti.
Yüce imam, halkı aydınlattı, bahiset bahşetti, zorlukları kendisi tahammül etti,
hapse gitti, sürgün edildi ama el çekmedi,
bu bilinç ve basiret yavaş yavaş halkın geneli tarafından kabul gördü
ve 1977 ve 78 yıllarında İran halkı içerisinde genel bir halk hareketine dönüştü.
Bu hareketin tek hedefi ve saldırısının asıl noktası saltanat sistemi değildi aynı zamanda Amerika’yı da hedef almıştı;
bunu fark ettiler, biliyorlardı ki ülke içinde kendilerine karşı işlenen
tüm bu zulüm ve cinayetlerin arkasındaki asıl güç Amerikadır, bunu kavradılar.
Yüce imamımız 1963 yılında İslami hareketin daha ilk başlarında
Amerikan başkanının bugün İran halkı içerisinde en fazla nefret edilen kişi olduğunu bildirdiler,
kamu oyuna bu manayı aktarmaya çalıştılar
ve var olan tüm musibetlerin, şirretliklerin asıl kaynağının Amerika olduğu konusuna açıklık getirdiler.
Bu bu mücadele nihayetinde sonuç verdi.
Halklar nerede hareket etse, direnseler
sabır ve direniş gösterse zafer kesindir, her yerde durum aynen böyledir.
Yenilgiyle sonuçlanan mücadelenin asıl sorunu şudur ki
ya halkların tahammül gücü sınırlıdır ve direnemiyorlar,
veya bunları doğru dürüst idare edecek liderler yoktur
Bizler bu son yıllarda halkların hareket ettikleri,
kendi azim ve iradelerini sergiledikleri ve sonuç da elde ettikleri
ama bunları sahih bir şekilde hidayet edecek, hedefi doğru teşhis edecek rehberlerin
var olmaması nedeniyle bu hareketlerin sonunda başarısız kaldığını görmekteyiz.
Bunu bu son yıllarda sizlerin tümünüz tanık olmuşsunuzdur.
Ben burada her hangi bir ülke veya bir halkın adını zikretmek istemiyorum.
İran halkı yolu iyi kat etti, hareketini sahih olarak yerine getirdi,
muktedir, kararlı, Allah’a tevekkül eden, Allah’a dayanan,
gibi ilahi vadeye dayanan
“İn Tansurullah Yansuruküm”
bir liderlik bu halkın zafere ulaşmasına,
bağımlı, karanlık Pehlevi saltanatı nizamının
ve her ülke için krallık sisteminin utanç kaynağı
olduğu utanç verişi krallık sistemini
İran’da yok etti ve halk tam yetki ve söz sahibi oldu.
Burada önemli olan bir husus şudur ki; Halkın bu hareketine
ciddi olarak karşı koyan ve muhalefet eden ilk hükümet Amerikan yönetimiydi.
Elbette başka yönetimlerde vardı ve onlar da İran’da vuku bulan olay karşısında rahatsızlardı
ama öyle güçlü bir tepki vermediler,
hatta hükümetlerden bazıları da bu durumdan memnunlardı da.
Fakat Amerikan yönetimi rahatsız olmakla kalmadı,
İslam İnkılabının zaferinin ilk aylarında, Amerikan senato meclisi İran İslam Cumhuriyetine karşı çok sert bir kararname ve bildirge yayınladı
ve düşmanlığını pratiğe döktü.
Bu öyle bir ortamdaydı ki Amerikan’ın Tahrandaki elçiliği henüz faaliyetini sürdürüyordu!
Amerika ile ilişki içinde olmak, Amerika ile dost olmanın insanın
kendini Amerika’nın düşmanlığından kurtarabileceğini zannedenler bu tarihi tecrübeye bir göz atsınlar;
Amerika elçiliği henüz İran içinde faaliyetini sürdürüyordu; Amerikalılar diledikleri gibi İran’a gidip gelebilmekteydiler;
İnkılap Amerikalıların İran’dan dışarı atılmasına yol açmamıştı,
öteki tüm devletler gibi elçilği bulunuyordu, görevlileri iş üstündeydi, burada yaşıyorlardı;
işte böyle bir ortamda Amerikalılar İran’a karşı düşmanlıklarını ortaya koydular.
Bunun yanı sıra İran halkının kesin bir düşmanı olan Muhammed Rıza (Pehlevi)yi Amerika’da konuk ettiler,
onu götürerek Amerika’da koruma altına aldılar.
Daha doğru İran halkının düşmanına sığınma verdiler.
İşte onların bu hareket ve düşmanlığına tepki öğrencilerin hareketiydi.
Gitti elçiliği ele geçirdiler. Belli oldu ki burası casusluk yuvasıdır,
inkılabın zaferinden geçen bu birkaç ay içinde burasının inkılaba
karşı bir komplo merkezi olduğu kesinleşti.
BU elçilik içinde elde edilen belgeler açık bir şekilde ortaya koydu.
Aziz gençler! Casusluk yuvasının belgelerini temin ediniz ve okuyunuz, öğretici, ibret vericidir.
Elçiliği ele geçiren ve buranın bir casusluk merkezi olduğunu fark eden öğrenciler,
imha etmeye çalışılan ve doğranan bu belgeleri çok büyük zahmetlerle birleştirerek,
parçaları yan yana getirerek bu belgeleri kurtarmış oldular
ve yayınladılar. Bu konuda 70/80 cilt kitap yayınladılar.
Tüm bu belgeler Amerikalıların, inkılap hareketinin hem zirvesinde
ve hem de zaferinden sonra ve İslam cumhuriyetinin teşkili ardından
sürekli olarak İslam İnkılabına karşı komplo hazırladıklarını göstermiştir. İşte Amerika budur.
Bunlar İnkılaptan sonraki meselelerdir..
İnkılaptan önce, büyük halk hareketi döneminde,
(Amerika’nın uşaklığını yapan yönetim tarafından oluşturulan 17 şehriver olayları,
halkın katliam edilmesi ve benzeri konular kendi yerinde)
28 Ocak tarihinde yani İmam Humeyni’nin ülkeye geri dönüşünden birkaç gün önce
bu tahran caddelerinde, bu inkılab caddesinde halk toplanarak,
Şah rejimini inkılaptan korumak amacıyla İran’a gelen Amerika’nın
özel temsilcisi general Hayzer
kendi hatıralarında şöyle yazıyor: (Elbette bunlar tarihi belgeler olarak kayıtlara geçmiştir)
Ben General karabaği ile
mülakatımda halk karşısında silahların doğrultulması gerektiğini söyledim.
Yanihalkı öldürün, katliam edin, boşuna kurşunları havaya sıkmayın.
Bunlar da aynısını yaptılar, silahlarını halka doğrulttular.
Çok sayıda genç öldürldü ama halk geri çekilmedi.
Hayzır bu hatırasının devamında şöyle diyor: Karabaği daha sonra bana gelerek,
bu önlemin cevap vermediğini, halk geri çekilmedi. Bunun devamında Hayzır şunları yazıyor:
Ben o zaman Şah’ın generallerinin ne kadar çocukca düşündüklerini gördüm,
yani devam etmeliydiler, sürekli öldürmeliydiler.
Dikkat ediniz bu uşak bir yönetimdir.
Amerikalı general sizin vatandaşlarınızın katliam edilmesi emrini İranlı generallere veriyor.
Ve İranlı general de onun emrine, tavsiyesine itaat etmekte, yararsız olduğunu gördüğünde
de ona çıkarak bu taktiğin faydasız olduğunu söylüyor. O da bunların çocuk olduklarını, çcukca düşündüklerini söylüyor.
Bu İran’da Pehlevi rejiminin kısaca özetidir.
Amerikalılar bize karşı böyle bir başlangıçta bulundular.
Daha sonra da bu süre içinde ellerinden gelebildiğince komploda bulundular.
İnkılabı karşı hareket edebilecek her bir grup Amerikalılar tarafından desteklendi,
Hemedan’da şehid Noje askeri üssü adıyla meşhur olan Noje darbesi
ülkenin köşe bucağında İslam inkılabına karşı muhtelif kavimler adına hareket edenlere yardımda bulunmak
bunun sadece bir iki örneğini oluşturuyor. Ardından Saddam Hüseyin’i İran’a karşı saldırması yönünde teşvik etmesi
ve sekiz yıl savaş boyunca Saddam’a her türlü yardımda bulunmak da bunun örneklerindendi. Sekiz yıl boyunca!
Amerikalılar savaş boyunca özellikle savaşın ikinci ve üçüncü yılından itibaren yardımlarını daha da artırdılar,
, imkanlar tahsis ettiler hem onlar ve hem de ne yazık ki Avrupalı müttefikleri.
Amerikalılar inkılabımıza karşı böyle bir tavır sergilediler. Onların asıl çabası bu temeli kökten yok etmekti.
Ama bu bir değerlendirme hatasıydı,
meselenin idrakinde düşülen bir yanlıştı. Onlar, buranın da filanca Afrika veya Asya ülkesi olduğunu,
adını devrim koyabilecekleri bir darbeyle bu inkılabı yok edebileceklerini zannettiler.
Bilmiyorlardı ki birincisi burası halka dayalıdır. (bu inkılap bir halk inkılabıdır)
ikincisi dini inançlara dayalıdır. Bunları anlayamıyorlardı.
Nitekim bu 36 veya 37 yıl zarfında Amerikalılar İslam inkılabına karşı hangi komployu gerçekleştirdiyseler yenilgiye uğradılar.
Bundan sonra da inbşallah yenilgiye uğrayacaklar.
Bu sözümden amaç, biz İran halkı olarak,
ülkemizi seven bir halk olarak,
, kendimizin tahakkuk ettirmemizi hedeflediğimiz
ülkemiz için bir gelecek tablo çizen bir halk olarak Amerika’yı tanımalıyız. Amaç budur.
Bu son yıllarda Amerikalıların işlerinden biri, Amerikanın
simasını bezemek yönünde birilerini devreye sokmaktı.
Günün birinde düşman sınıfında olan Amerikalıların
artık düşman olmadıkları imajını yaratmasını istiyorlar… Hedef budur.
Hedef, düşman’ın asıl simasının İran halkına gizli kalması
ve halkın onun düşmanlığının farkına varmamasını ve bu hengame içinde
onun da kendi düşmanca tutumunu rahatlıkla sürdürmesini hançerini arkadan saplamasını sağlamaktır. Hedef işte budur.
Birileri elbette kasıtlı olarak bu girişimlerde bulunuyorlar, birileri ise aptallıktan bunu yapıyorlar.
Meselenin hakikati şudur ki Amerika’nın İran’a karşı düşmanca hedefinde hiçbir değişim olmamıştır.
Bugün de eğer ellerinden gelecek olursa İran İslam cumhuriyetini yok etme konusunda
bir an dahi tereddüt etmezler. Ama yapamıyorlar
ve inşallah siz gençlerin gayretiyle, siz gençlerin ilerleme kaydetmesiyle,
İran halkının basiret derinliğinin artmasıyla
gelecekte de bunu başaramayacaklar.
Onların tüm programları bu hedef doğrultusundadır.
Elbette bunlar siyaset ve söyleşi aleminde bambaşka konuşuyorlar,
gerekirse diyalogda yumuşama dahi gösteriyorlar. Fakat işin hakikati budur,
Bu bir gerçektir. İran halkı bunu göz ardı etmemesi gerekir.
Görüşmelerde, savaşa karşı oldukların dile getirerek hakka göz yaşı dahi dökmekteler.
Bu son nükleer görüşmede Amerikan görevlisi
kendisinin gençlik döneminden itibaren savaşa karşı olduğunu belirterek ağladığına tanık olduk.
Bu durum karşısında birileri kalkıpta aptalca buna inanabilir ve onların iyi insanlar olduklarını kabul edebilirler.
Müjdeler olsun ki kedi abit oldu.
Savaşa karşı bu kadar nefret ettiğini dile getiren
ve hatta kamera karşısında göz yaşı dahi döken bu adam,
Gazze’de yüzlerce çocuğu parça parça ettiklerinde
ve Siyonist rejimin büyük bir acımasızlık ve
merhametsizlikle büyük, küçük, çocuk, kadın, erkek, yaşlı ve gence
merhamet etmedikleri zaman bunlar hatta kaşlarını dahi çatmadıkları gibi teşvik bile ediyorlar..
Madem sizler savaşa karşı bu kadar nefret duyuyorsunuz,
halkı, çocukları böylesine acımasızca katliam eden bu habis kasap cellada
karşı da bir şeyler söyle, rahatsızlığını dile getir. Bunu yapmadığınız gibi hatta teşvik bile ediyorsunuz.
Bunlar Gazze’ye saldırıp o cinayetleri işledikleri
ve bugün da daha farklı bir şekilde Batı Yaka ve gazze şeridinde halkı halkı katliam ettikleri
bir dönemde Amerikalılar, büyük liderleri defalarca İsrail’in kendini savunma hakkına sahip olduğunu dile getirmiş bulunuyorlar.
Yani Filistin halkı savunma hakkına sahip değiller,
tarlasını imha etsinler, gencini öldürsünler, evini yaksınlar,
birkaç aylık bebeğini ateşte yaksınlar, anne ve babasını ateşte yaksınlar
ama Filistin halkının her hangi bir karşılık vermeye hakkı olmasın.
Bugün de Siyonist İsrail rejimini teşvik ve himaye etmekteler. Yardımda bulunmaktalar.
Aylardın Yemen halkı bombardımanlar altında,
hastaneleri tahrip edilmekte, evleri yıkılmakta, halati alt yapıları mahvedilmekte,
insanlar saldırgan uçaklar tarafından katliam edilmekte,
ama Amerikalılar tek bir söz dahi etmiyorlar, rahatsızlıkları dile getirmiyorlar ve hatta himaye dahi ediyorlar. Amerika işte budur.
Böyle bir durumda kamera karşısında ağlaması Amerika’nın sadakati olarak kabul edile bilir mi? Kim buna inanır?
İran halkı kendi yolunu bulmuştur;
İran halkı kendisiyle işi olmayan, saldırıda bulunmayan halklar ve devletlere karşı en ufak bir saldırganlığı
ve işi olmamakta. Bunu görmektesiniz.
Bazı hükümetler var ki (elbette halkları karıştırmıyorum) İslam cumhuriyetine karşı sadakatli değiller.
. Bunu biliyor, idrak ediyoruz. Bu açıkca ortadadır ama bize karşı her hangi bir saldırganlık içinde de değiller, bizim de onlarla her hangi bir meselemiz yoktur,
onlarla bir araya geliyor görüşmelerde bulunuyoruz.
Fakat saldırıda bulunan yönetim,
İran halkını yok etmek, İslam cumhuriyetini İslami ülküleri yok etmek için
her türlü bahaneden yararlanmak
isteyen bir yönetime karşı İran halkı taviz gösteremez
Bu ne akıllıca bir girişim olabilir ne de şer’i bir yönü olabilir. Vicdana da insanlığa da sığmaz.
Bu düşman karşısında sessiz kalmaya, ona dostça gözle bakmaya, ona dostluk eli uzatmaya hakkı yoktur
Böyle bir şeyin imkanı dahi olamaz. İşte Amerikalılar böyledirler.
Tüm güçleri, tüm imkanlarıyla
İslam cumhuriyetini ilerlemekte olduğu bu yolundan alıkoymaya çalışıyorlar;
bunda da muhtelif metotlara sahipler, reklamını yapıyorlar ve bugün de oldukça aktifler.
Arzettim sizlere İnkılabın ilk döneminde onlar,
halkın niçin alanlarda böyle canlarını feda edercesine var olduklarını kavrayamıyorlardı.
Tedrici olarak bunu idrak edebildiler, halkın bu inançlarının farkına vardılar.
Bu gençlerin inancıdır, bu onların inancıdır bu, onlara karşı din ve Kur’an dersidir.
Nitekim bunları hedef aldılar.
Bugün de muhtelif yollarla ve o güün var olmayan muhtelif araç ve imkanlarla inançları,
akideleri hedef almaktalar. Gençler bunun farkında olmalıdır.
Gençler ilk olarak İran halkının mücadele tarihini çok fazla okumalı, çok daha fazla bilmeli,
beyan ehli olan, hitabe ehli olan kimseler bunları gençlerimiz için aydınlatmalı
ve o dönemki mücadelede iran halkının ne gibi durumlarla karşı karşıya geldiğini,
İran halkının karşısında kimlerin durduğunu, SAVK’ı kimin kurduğunu,
işkence metotlarını kimlerin SAVAK’a öğrettiklerini,
mümin ve inançlı kimseleri ülke içinde kimin denetimi altında işkenceye tabi tuttuklarını
gençlerimizin bilmesi ve uyanık olması gerekir.
Neyse ki İran halkı artık uyanmıştır. Allah’a şükürler olsun ki İran halkı uyanıktır,
üniversite uyanıktır. Öğrenci uyanıktır.
Evet durumun eski haline çevrilmesi yönünde çok çaba harcanıyor. Ama şimdiye kadar bunu başaramadılar ve bundan böyle de başaramayacaklar.
Öğrenci uyanıktır, orta dönem talebelerimiz de böyle…
Bu eğlenceler ve göz boyamalar İran halkının inanç gerçeğini değiştiremez.
İran halkı, ne yaptığını ve nereye gitmekte olduğunu biliyor.
Ünün birinde üniversitelerimiz batıya doğru açılan bir köprü gibiydi.
Genel kanı, “Gidelim üniversiteye ardından batının kucağına yuvarlanalım” şeklindeydi.
Veya yetenekli olan, varlığı yararlı olanlar onlar tarafından elde ediliyordu.
Bazılarının onlar için çalışmalarına, veya bazıları da yaşam zevklerinin sağlanması yönünde onlara piyon olmaları sağlanıyordu.
Fakat bugün üniersiteler artık böyle değil. Bugün üniversite, yüce ülküler doğrultusunda bir merdiven basamakları gibidir.
Birileri işte bu merdiveni yok etmeye ve yeniden batıya taraf açılan o eski köprüyü inşa etmeye çalışıyor.
Üniversitelerimiz tekrar eski haline getirme gayreti içindeler.
Gençlerimiz uyanmalıdır ve Allah’a şükürler olsun ki uyanıktırlar da.
İslam Cumhuriyeti İslam’a dayanma sayesinde, halka dayanma sayesinde,
halkımızın sahip olduğu bilinç ve basiret sayesinde istikrar içinde olmanın
direniş göstermesinin yanı sıra ilerleme de kaydetmiştir.
Biz ilerleme kaydetmiş bulunuyoruz. Bu nükleer müzakereler meselesinde bu aslında iran halkının ilerlemesini göstermektedir.
İddia sahibi güçlerin bir araya toplanarak
İran halkı karşısında görüşme masası etrafında bir araya gelmelerine,
İran halkına karşı onca düşmanca uygulamalarda bulunarak
İran halkını teslime zorlamaya çalışmalarına mecbur bırakmıştır. İşte bu İran halkının gücüdür.
Bizim, dış düşmanın düşmanlıklarına vurgu yapmamız gerçekte kendi içimizdeki zaaflarımızı göz ardı etmemiz anlamında değildir.
Şunu siz aziz gençlerimize arz etmem gerekir ki
bizim kendi içimizde bir takım zaaflarımız var; çabada zaafımız bulunuyor;
düşman bir çok alanda bizim zaaflarımızdan yararlanıyor, bu zaafların giderilmesi gerekir
bizim siyaset belirlemede zaafımız var, icrada zaafımız var
çabada zaafımız var, bazen kendi hareket ve girişimlerimizde tembellik ve zaafa düçar olmaktayız
Ülkenin önceliklerini belirlemede zafiyetimiz bulunuyor; bazen çok ufak bir mesele üzerinde
ülke içindeki gruplar kendi aralarında çatışmaya giriyorlar;
hem de zaruret ve gerekliliği olmayan çok basit bir mesele hakkında;
düşmandan gaflete düşüyoruz.; bunlar bizim zaaflarımızdır.
Bu zaafların giderilmesi gerekir. Fakat düşman’ın
varlığı, (bilinçli olan, para harcayan,
elinden gelirse hiçbir cinayetten çekinmeyen düşman)
ondan gaflet edilmemesi gerekir.
Bazıları bu küçük iç meselelerden ötürü dış meseleleri unutuyorlar,
Amerika’yı unutuyorlar. Rahmetli İmam Humeyni (ks) sürekli olarak var gücümüzle
Amerika’nın başına bağırmamız gerektiğini dile getirmesi
bunun içindir ki kendi içimizde birbirimizin başına az bağıralım.Eleştiride bulunulmamasını söylemek istemiyorum.
Hayır! Her ne kadar olursa toplum özgür bir toplumdur, hür düşünceye sahipler,
eleştiri hakkına sahipler. Eleştiri de ilerleme kaynağıdır.
Fakat asıl düşmanı ikinci sıradaki
düşmanla veya görüş farklığına sahip olduğumuz ve hatta düşman olmadığımız dostlarımızla karıştırmamız gerekir.
Asıl düşman başka bir yerdedir.
Asıl düşman, tüm gücüyle
İran halkının kazanımlarını elinden almaya çalışan düşmandır.
Bu kazanım, halkın varlığı, milli egemenlik
Kur’ani ve İslami düşünce ve tefekkürün halk içerisine nüfuzu ve etkinliğinden ibarettir.
Bu ise bizleri ilerleten, kalkındıran o büyük kazanımdır.Bugüne kadar da çok sayıda ilerlemelerimiz olmuştur
ve bundan sonra da bizleri kendi ülkülerimize ulaştıracaktır.
İşte bunu halkın elinden almak istiyorlar,
zalim, uşak, kendini batıya kaptıran,
batıya teslim olan, batıya aldanan
bir yönetim tarzı getirmeye çalışıyorlar. Amaçları budur
bunu unutmamak gerekir ve bu düşmanı her zaman dikkatte bulundurmalıyız.
Benim gençlere tavsiyem şudur ki ilk olarak
öğrenci ve talebe gençler eğitimlerini çok güzelce takip etmeliler.
İlim kudret vasıtasıdır,
Milli kudret örneklerinden biri bilimden ibarettir.
İlimi takip etmeliler,
kamu amaçlarını, kendi özel taleplerine öncelik vermeliler.
Mevcut ortamla, yakın geçmiş tarihle ilgili kendi basiretlerini
her geçen gün daha da geliştirmeli ve güçlendirmeli ve mevcut dünyanın bugünkü sahnesini görmeliler.
Bugün dünyanın geniş alanında durum bundan ibarettir.
Bir yanda mustekbir güçler yer almıştır. Sahip oldukları maddi gücüyle,
yaptıkları tehditlerle, kendilerinden geri bırakmayan ve başkalarını kendi heybet ve bağımsızlığına
kurban eden terör ve tehditler; tüm bunlar bir yanda yer almışlar,
bu arada bir takım zayıf devlet de söz konusudur ki bunu açığa çıkarma cesaretine sahip değil.
Bunlar içerisinde bir yer de var ki gür sesle bu durumu kınamakta ve
o da İslam Cumhuriyetidir.Bugün İslam cumhuriyeti
her hangi bir korkusu olmaksızın, düşman’ın tehditlerinden her hangi bir korkusu olmaksızın,
düşmandan çekinmeksizin zulme, sultaya, istismar ve istikbar aleyhinde feryatta bulunmakta
ve halklar bunu işitmekte, ondan etkilenmektedir.
Bunu ben sizlere arz ediyorum. Halklar İran halkının hareketinin etkisi alanındadır
ve bu ise dünyada açıkca görülüyor. Özellikle İslam dünyasında kendini gösteriyor.
İran halkı için, İnkılap büyükleri için öylesine
bir ikram ve saygı göstermektedir ki başka hiç kimseye göstermemektedir.
Onun içindir ki bu gür sesi kaybetmemeleri gerekir.
Ve şunu da bilmeliler ki sizin, bu feryatlarınız, “Kahrolsun Amerika”
feryatlarınız, İran halkının haykırdığı bu feryatların mantıklı ve güçlü bir dayanağı bulunmakta,
akıl desteğine sahiptir.
“Amerika’ya Ölüm” feryadından da maksadın Amerikan halkına ölüm değil,
Amerikan halkı da öteki halklar gibidir. Bu ise Amerikanın siyasetlerine,
müstekbirliğe ölüm manasındadır. Bunun bir akıl desteği bulunuyor.
Anayasamız bu mantık üzerine kuruludur. Bunun derin ve mantıklı ilkeli düşünceleri var
ve bunu açıklayacağım her halk onu beğenmekte, kabul etmekte.
Elhamdulillah İslam Cumhuriyeti bugün kendi yolunu açmış ve ilerlemektedir.
Benim şu konuda her hangi bir kuşkum bulunmuyor ki siz gençler,
İslam cumhuriyetinin sizin ülkenizde çizdiği, sizin yaşamınızda
tahakkuk bulan şey İslam cumhuriyetinin bu yüce ülküleridir.
Geleceğin aynen böyle olacağı konusunda hiçbir kuşkum yok
ve inşallah sizler kendi ülkenizi restore etmeyi başaracaksınız
ve bununla da başka halklar için bir model ülke olacak,
ve halkları korkutan bu vahşet devlerini Allah'ın yardımıyla
dize getirirsiniz ve halkları inşallah bunların tehdit ve korkutmasından kurtarırsınız.
Ve bunu siz gençler kesin olarak Allah Taala’nın tevfikiyle göreceksiniz.
Ancak şu şartla ki bu yolu sürdürmeli ve izlemelisiniz. İman ve umutla hareket etmelisiniz, basireti kaybetmeyin
ve ülkenin muhtelif tüm alanlarında
ki ben daha sonra bunlara değineceğim
temel miyar ve kriterleri dikkate almalıyız
ve inşallah bu yolu sahih bir biçimde kat etmemize sebep olur.
Allah Taala’dan aziz şehitlerimizi Hz. Resulullah saav ile mahşur eylesin
Aziz imamızı kendi velilerinizle mahşur eylesin.
Aziz gençlerimizi inşallah her an
yüce hedefler istikametinde zafere erdirsin.
Allah’ın selam, bereket ve rahmeti tüm sizlerin üzerine olsun.