اگر قصد فروشنده کمک به این افراد برای انجام گناه نیست، فروش به آن‌ها فی نفسه اشکال ندارد.

ج1) کسی که وظیفه اش تیمم است، چنانچه بداند یا احتمال دهد که عذر او تا آخر وقت باقی است، می تواند در اول وقت نماز بخواند؛ ولی اگر بداند که تا آخر وقت عذر او برطرف می شود، باید صبر کند و با وضو یا غسل نماز بخواند یا در تنگی وقت با تیمم نماز را بجا آورد.
ج2) اعاده واجب نیست.

در فرض سؤال، سقط جنین جایز نیست و حرام است.

منظور این است که از راه هایی که برای شناخت مجتهد أعلم گفته شده، تشخیص أعلم برای او ممکن نباشد، یا مشقّت زیاد داشته باشد. به هر حال، اگر شناختن أعلم مشکل باشد، به احتیاط واجب باید از کسی تقلید کند که گمان به أعلم بودن او دارد، بلکه اگر احتمال ضعیفی هم بدهد که کسی أعلم است، و بداند دیگری از او أعلم نیست، به احتیاط واجب باید از او تقلید نماید و اگر چند نفر در نظر او أعلم از دیگران، ولی با یکدیگر مساوی باشند، می تواند از یکی از آنان تقلید کند.

اگر احتمال بدهید مریضی شما به جهت روزه نباشد، روزه های شما صحیح است ولی اگر بدانید به جهت روزه گرفتن بوده، آن روزه‌ها صحیح نیست و قضا دارد و چنانچه این مریضی تا ماه رمضان بعدی استمرار داشته باشد، قضا ساقط است و فقط فدیه یک مدّ طعام (750 گرم گندم، برنج یا نان و مانند آن) بر عهده شما است.

روزه، ولو در فرض مذکور، صحیح است.

اگر شک در این باشد که آن چرم طبیعی است یا مصنوعی، محکوم به طهارت است و اگر بعد از احراز چرم طبیعی بودن آن یقین دارید که ذبح اسلامی نشده محکوم به نجاست است وگرنه چنانچه احتمال دهید که حیوان ذبح اسلامی شده گرچه پاک است ولی مادامی که تذکیه شرعی را احراز نکنید در مواردی که همراه نمازگزار است نماز با آن صحیح نیست.

حفظ جان در هر صورت واجب است و فرقی میان تأثیر مدت کوتاه و بلند و همچنین میان حفظ جان خود و دیگری (حتی کودک) نیست.

در فرض سؤال، چنانچه شما در حفظ سرمایه کوتاهی نکرده باشید، و طبق قرارداد عمل کرده باشید، ضامن نیستید.

در فرض سؤال چنان چه نداند که آن مانع هنگام غسل وجود داشته یا بعداً ایجاد شده، غسل او صحیح است.

اگر زن پیش از ده روز پاک شود، و احتمال دهد که در باطن خون هست، باید قدری پنبه داخل فرج نماید و کمی صبر کند و بیرون آورد، پس اگر پاک بود، غسل کند و عبادتهای خود را بجا آورد و اگر پاک نبود، اگر چه به آب زرد رنگی هم آلوده باشد، چنانچه در فرض سؤال در حیض، عادت نه روزه دارد، در صورتی که بداند پیش از تمام شدن ده روز یا سر ده روز پاک می شود، باید بعد از پاک شدن کامل از خون غسل نماید.

سقط جنین حتی در فرض مذکور شرعاً حرام است. ضمناً با توجه به اینکه 4 ماه جنین تمام شده است، دیه شخص کامل را دارد لذا اگر پسر باشد 1000 مثقال شرعی طلا و اگر دختر باشد 500 مثقال شرعی طلا به عهده کسی است که مباشر در سقط باشد و دیه به وارث جنین با رعایت طبقات ارث پرداخت می شود؛ همچنین کسی که سقط را انجام می دهد علاوه بر دیه، باید کفاره نیز بدهد و کفاره اش آن است که 60 روز روزه بگیرد (31 روز آن باید پشت سر هم باشد) و به 60 فقیر به هر کدام یک مد طعام که تقریبا 750 گرم گندم می باشد بپردازد.

در فرض سؤال، وضو و نماز شما صحیح است.

اگر فرصت و امکان تطهیر نجاست از بدن و لباس یا تعویض لباس برای نماز باشد، باید تطهیر یا تعویض را انجام دهد. اما کسی که غیر از لباس نجس، لباس دیگری ندارد و وقت تنگ است یا احتمال نمی دهد که لباس پاک پیدا کند، اگر به واسطه سرما یا عذر دیگر نمی تواند لباس را بیرون بیاورد، باید در همان لباس نماز بخواند و نمازش صحیح است ولی چنانچه بتواند لباس را بیرون بیاورد، باید نماز را به دستوری که برای برهنگان گفته شده به جا آورد.

ج1و2) به طور کلی دروغ گفتن جایز نمی باشد و مقصود از جواز وعدۀ کذب به زن و فرزند این نیست که خانواده‌ها با دروغ اداره شود و فضای محیط خانواده، فضای دروغ و بی‌اعتمادی باشد؛ بلکه چیزی است در جهت تقویت و تحکیم خانواده. با توجه به این که در شریعت اسلام، ادارۀ مالی خانواده بر عهدۀ مرد است و زن تکلیفی ندارد، (گرچه اموال و درآمدی هم داشته باشد) در چنین فضایی چنانچه زن و دیگر اعضای خانواده درخواست‌‌هایی داشته باشند که مرد نتواند پاسخ‌‌گوی آن باشد، برای این که فضای حاکم بر خانواده تلخ نشود، می‌‌تواند وعده‌‌هایی بدهد و در زمان مناسب بگوید: "متأسفانه برای انجام آن، شرایط مهیا نشد."