اگر منظور دریافت مبالغ یاد شده از دولت آنجاست، فی نفسه اشکال ندارد؛ اما نسبت به اصل سفر، اگر خوف انحراف از دین وجود نداشته باشد و این کار با رعایت قوانین و ضوابط مربوطه ـ خصوصاً با قصد ارتقاء علمی برای خدمت و اعتلای ایران اسلامی ـ اشکال ندارد و در آنجا ضمن رعایت احتیاط و مواظبت نسبت به دین و مذهب به مقداری که توانایی دارید به دفاع از اسلام و مسلمین مبادرت کنید.

در فرض مذکور که مجموع رفت و برگشت 30 کیلومتر است، روزه صحیح است.

در فرض سوال، سفر معصیت نیست و با وجود شرایط، احکام مسافر را دارد.

نماز باطل است و قضا دارد.

در فرض سؤال، کثیر السفر شغلی محسوب شده و در سفرهای کاری، نماز تمام و روزه صحیح است.

در مورد سؤال، نماز شما شکسته است.

اگر به قصد شرکت در بخش های حرام مراسم باشد، سفر، معصیت و نماز، تمام است؛ ولی اگر صرفاً برای شرکت در مراسم عروسی باشد هر چند می داند در آن جا معصیت هم واقع می شود، نماز، شکسته است و سفر، حرام نیست.

مجرد کثرت سفر موضوع حکم شرعی نیست؛ بلکه کسی که سفر، شغل یا مقدمه شغل اوست، اگر بنای بر استمرار سفر داشته باشد، به مقداری که عرفاً سفر لازمه شغلش محسوب شود، مثل این که قصد داشته باشد در طول هشت یا نه ماه یا یک سال آینده، هفته ای یک روز برای شغلش به سفر رود، نمازش در سفرهای شغلی تمام و روزه اش صحیح است و چنان چه در وطن یا غیر وطن با نیت یا بدون نیت، ده روز بماند، در اولین سفری که بعد از این اقامه عشره انجام می دهد، نمازش قصر است و در کلمات فقها (رضوان الله علیهم) مراد از کسی که شغل او مسافرت است، کسی است که قوام کار او به سفر است.

در فرض اطمینان به ماندن خود ولو به خاطر متابعت از همسر، حکم وطن بار می شود.

در مسیر رفت و برگشت به تهران نماز تمام و روزه صحیح است.

چنانچه فاصله بین محل کار و وطن اصلی کمتر از مسافت شرعی باشد، نماز تمام است؛ ولی اگر بیشتر از مسافت شرعی باشد، چنانچه عرفاً شغل شما مسافرت است، (مثلاً تا یک سال، هر ده روز یک سفر شغلی دارید) نماز در سفرهای شغلی در بین راه تمام است؛ ولی در سفرهای غیر شغلی نماز شکسته است. ضمناً چنانچه ده روز در جایی بمانید در اولین سفر شغلی بعد از ده روز، نماز شکسته و از سفر دوم تمام است.

اگر بر خلاف وظیفه نماز را تمام خوانده اند، بنا بر احتیاط واجب باید نمازها را اعاده یا قضا کنند. ضمناً این شخص باید به کسانی که حکم را اشتباه گفته، حکم صحیح را بگوید.

در فرض دوم غالباً کمتر از 240 ساعت می شود و مبدأ محاسبه آن اول طلوع آفتاب است.

در فرض سؤال نمازهایی را که شکسته خوانده‌اید باید به صورت تمام در وقت، اعاده و در خارج وقت، قضا کنید.؛ لازم به ذکر است ملاک محاسبه مسافت شرعی فاصله بین آخر شهر مبدأ و ابتدای شهر مقصد است و هرگاه علم یا اطمینان داشته باشید یا به وسیله بیّنه شرعی (دو نفر عادل) ثابت شود که مسافت حداقل هشت فرسخ است، باید نماز را شکسته بخوانید در غیر این صورت نماز را باید تمام بخوانید.

جلوس بین دو سجده ولو در نماز مستحبی لازم است و اگر عمداً ترک شود، نماز مستحبی باطل می شود.