اگر انحراف از قبله کمتر از سمت راست و چپ باشد و هر یک از امام و مأموم به خاطر دلیل معتبری که دارند به آن جهت ایستاده اند، اقتدا و نماز هر دو صحیح است.

اگر امام جماعت به واسطه عذر شرعی با تیمم یا با وضوی جبیره ای نماز بخواند، اقتدا به او جایز بوده و نماز صحیح است.

اگر مأموم به چیزی از خطبه‌های نماز جمعه نرسد، بلکه فقط هنگام نماز، حاضر شود و به امام جمعه اقتدا کند؛ نماز او صحیح و مُجزی از نماز ظهر است،

خواندن نمازهای استیجاری به جماعت اشکال ندارد. همچنین اگر نمازِ استیجاری مزبور، نماز قضای قطعی و یقینی میت باشد، دیگران می توانند به شما به عنوان امام جماعت، اقتدا کنند.

بلند گفتن اذکار توسط مأموم به گونه‌ای که صدای ایشان به امام جماعت برسد، کراهت دارد؛ ولی اگر نامحرم صدای او را می شنود، بهتر است آهسته بخواند.

به طور کلی وجود همه شرایط امامت، برای صحت نماز جماعت لازم است. به عنوان مثال امام جماعت، باید عادل باشد و این عدالت می تواند از هر راهی اگر چه با اقتدای عده ای از اهل بصیرت و صلاح، احراز شود؛ بلکه حُسن ظاهر نیز کفایت می کند و در صورتی که عدالت یا حسن ظاهر مُحرز نشود، اقتداء و نماز، صحیح نیست.

صرف قصد و نیت در فرض سؤال، وظیفه ای بر عهده مالک پول نمی آورد؛ بنا بر این نسبت به مصرف آن اختیار با شما می باشد؛ اما اگر چنانچه صیغه شرعی نذر با شرایط آن خوانده شده باشد، مثل سهم امام ع مصرف کنید. (و به نماینده مرجع تقلید خود تحویل دهید.)

لازم نیست نیت به زبان باشد. همین که قصد دارید، به نیابت از آن امام معصوم (علیه السلام) اعمال را به جا آورید، کفایت می‎کند. مثلاً برای نیت طواف نیت می کنید و می توانید به زبان هم بگویید: طواف می‎کنم، طواف عمره تمتع، به نیابت از امام حسن عسکری (علیه السلام)، قربةً إلَی الله.

ج1و2) خوردن تربت قبر امام حسین (علیه السلام ) به نیت شفا و حداکثر به مقدار یک نخود متوسط، اشکال ندارد، در غیر این صورت جایز نیست، مگر این که در آب یا شربت مخلوط باشد، به گونه‌ای که خوردن گل به آن گفته نشود.

ملاک صحّت قرائت در نماز، رعایت حرکات و سکنات حروف و ادای آنها از مخارج شان است به گونه ای که عرب زبانان، آن را ادای آن حرف (نه حرف دیگری) بدانند و رعایت محسّنات تجویدی لازم نیست؛ اگر مأموم قرائت امام را صحیح نداند، نمی تواند به او اقتدا کند و در صورت اقتداء، نماز او صحیح نیست و اعاده آن واجب است.

ج1) طولانی کردن ذکر رکوع مطلقا مستحب است؛ لکن در نماز جماعت رعایت أضعف مأمومین شود.
ج2) اگر امام در رکوع بفهمد کسی تازه رسیده و می خواهد اقتدا کند، مستحب است رکوع را دو برابر همیشه طول بدهد و بعد برخیزد.

این عمل اگر توهین به امام جماعت محسوب شود جایز نیست؛ در ضمن توجه داشته باشید که به طور کلی ملاک صحت قرائت آن است که قواعد زبان عربی و ادای حروف به طوری باشد که اهل زبان عربی، آن را ادای آن حرف بدانند نه حرف دیگر و رعایت نکات و محسّنات تجویدی و لهجه عربی لازم نیست.

ج1) در هر یک از دو خطبه، حمد خداوند واجب است؛ و احتیاط واجب آن است که حمد و صلوات را در خطبه با زبان عربی بگوید، اگر چه خطیب و شنونده، عرب زبان نباشند.
ج2) نماز امام و مأمومین ولو در فرض مذکور صحیح است.

صبر کردن برای نماز جماعت (چه به عنوان امام و چه مأموم) تا زمانی که از اول وقت، تأخیر زیادی نشود، بهتر است و الّا بهتر آن است که نماز را اول وقت به صورت فرادا بخواند.

میت در فرض سؤال باید در حرم مطهر دفن شود اما لازم نیست در جای خاصی از حرم دفن گردد؛ بنا بر این دفن در سایر قبرستان‌های شهر مشهد کافی نیست؛ مگر این که احراز شود مقصود موصی شهری باشد که مشاهد مشرفه در آن جا قرار دارد. ضمناً انتقال میت مشروط است بر این‌که مخارج آن مازاد بر ثلث نباشد یا ورثه، وصیت مذکور را پذیرفته باشند.