سال های گذشته بعد از اذان صبح جنب شدم و خوف داشتم که اگر غسل کنم نتوانم روزه خود را ادامه دهم و تیمم کردم و چند روز روزه‌ گرفتم. آیا روزه ها صحیح بوده است؟

اگر مردی به دلیل ندانستن حکم شرعی، روزه ماه رمضان را بخورد و بعد از خوردن روزه، همسر او متوجه شود که شوهرش اشتباه کرده است، آیا زن، مکلف است حکم صحیح را به شوهرش بگوید؟ گفتن یا نگفتن زن، تفاوتی در حکم شرعی مرد (قضا و کفاره روزه) ایجاد می‌کند؟

شخصی در گذشته نماز خود را در سفر به صورت شکسته می‌خوانده است؛ بعداً چون در آیه قرآن دیده بود و اینگونه از قرآن برداشت کرده بود که لازم نیست حتماًشکسته خوانده شود، چند روز آن را کامل خوانده است. البته الآن که به اشتباه خود پی برده است، نماز خود را شکسته می‌خواند. سؤال این هست که آیا قضای آن چند روز که نماز خود را در سفر کامل خوانده، لازم است؟ یا اینکه جاهل قاصر محسوب می‌شود و لازم نیست قضا کند؟

1. اگر شخصی منکری را ببیند و مسئله بین مراجع اختلافی باشد و شک کند مرجع این شخص هم این کار را منکر می داند یا نه، در این صورت نهی از منکر یا ارشاد جاهل واجب است یا خیر؟
2. اگر در نهی از منکر، هم احتمال ضررهایی برای مال یا آبروی شخص عاصی یا خودش بدهد و هم احتمال تاثیر بدهد، در اینصورت آیا نهی از منکر تنها در صورتی که فایده نهی کردن بیشتر از ضررها باشد، باید نهی کند یا در هر صورت واجب است؟

در بنگاه‌های مشاورین املاک، قبل از انعقاد قرارداد اصلی که دارای کلیه شروط ضمن عقد با شرح و تفصیل است، طرفین عقد، اقدام به تنظیم پیش‌نویس قرارداد می‌کنند. این پیش‌نویس، توسط دفاتر بنگاه‌های مشاورین املاک، به صورت چاپی و از پیش تنظیم‌شده در اختیار طرفین قرار می‌گیرد و مفاد آن معمولاً تفهیم نمی‌شود، به نحوی که در این پیش‌نویس، آگاهی طرفین، فقط در حد علم و آگاهی به عوضین است که مثلاً ثمن چه مقدار است و مبیع چیست؟ اما در همین پیش‌نویس شرطی درج شده است با این مفاد که: "طرفین، کلیه‌ خیارات را از خود سلب و ساقط کردند."
چنانچه چنین شرطی به طور چاپی و نه دست‌نویس و بدون تفهیم آن به طرفین در اختیار آنان برای امضا قرار گیرد، آیا امضای ذیل آن، خیار تأخیر تأدیه‌ ثمن را ساقط می‌کند؟ آیا علم و آگاهی از اسقاط خیار و تفهیم آن برای اشخاص امضا کننده‌ ذیل آن و احتمالاً ذوالخیار، ضرورت ندارد؟