نمازهایی که در گذشته مطابق وظیفۀ آن زمان - با تقلید از مرجع فقید - خوانده است، صحیح محسوب می شود و قضا ندارد.

اگر اطمینان به ضرر یا خوف ضرری که ناشی از منشأ عقلائی باشد پیدا نکرده اید واجب است روزه تان را بگیرید و به صرف احتمال مذکور جایز نیست روزه را بخورید.

بنابر احتیاط واجب روزه‌اش صحیح نیست.

در فرض سؤال اگر سخنی را با اعتقاد به اینکه راست است به ائمه نسبت داده اید، روزه باطل نمی شود.

به طور کلی مکلف باید در مورد اوقات نمازهای یومیه و روزه، همان افق محل سکونت خود را رعایت کند؛ ولی اگر روزه گرفتن بر اثر طولانی بودن روز به خودی خود ـ حتی با ترک فعالیت و مراعات تغذیه ـ سختی فوق العاده داشته باشد، در این صورت بنا بر احتیاط روزه بگیرد و وقتی به سختی فوق العاده افتاد، افطار کند و قضای آن را بگیرد.
اما اگر حرجی بودن ادامۀ روزه به دلیل فعالیت مانند اشتغال به کار یا تحصیل و مطالعه باشد، در این صورت بنابر فتوا باید روزه بگیرد و هر گاه به سختی فوق العاده افتاد، افطار کند و قضای آن را بگیرد.

روزه، ولو در فرض مذکور، صحیح است.

موارد مختلف است؛ به طور کلی اگر در ماه رمضان، انسان تحقیق نکرده و مبطل روزه انجام دهد و بعد معلوم شود صبح بوده، روزه باطل است و قضای روزه آن روز، واجب می‌شود؛ ولی اگر با تحقیق و علم به این که صبح نشده، مبطلی انجام دهد و معلوم شود که صبح بوده است، قضای آن روز، بر او واجب نیست.

در فرض سؤال اعتکاف مانعی ندارد؛ ولی در اعتکاف باید روزه های قضاء و یا کفاره را نیت نماید.

موارد مختلف است؛ اگر مسافر هنگام اذان ظهر در وطن بوده و یا مشمول مواردی است که در سفر، مجاز به گرفتن روزه است، صِرف شکسته خواندن نماز، ضرری به صحت روزه وارد نمی کند.

روزه روز تاسوعا و عاشورا حرام نیست.

روزه اولین چهارشنبه در دهه دوم ماه، مستحب است.

به طور کلی کسی که می داند روزه برای او ضرر دارد یا احتمال عقلائی می دهد که ضرر داشته باشد (یعنی ترس از ضرر دارد) روزه بر او واجب نیست؛ بلکه در مواردی نیز حرام است. البته ترک روزه برای کسی که تازه به سن بلوغ رسیده به صرف دشواری، ضعف جسمانی و مانند آن جایز نیست؛ مگر آن که روزه برای او ضرر داشته یا تحمّل آن با مشقت زیادی همراه باشد.

در فرض سؤال، روزه صحیح است.

در فرض سؤال چنان چه زن قبل از ازدواج، اجیر شده باشد، در صورتی که برای اجاره و روزه، زمان تعیین شده باشد، روزۀ استیجاری او صحیح است؛ حتی اگر با حق شوهر منافات داشته باشد. ولی اگر زمان برای روزه گرفتن تعیین نشده باشد یا زمان، وسعت داشته باشد، در صورت درخواست تمکین، قبل از اذان ظهر، تمکین واجب است؛ ولی بعد از اذان ظهر بنا بر احتیاط، تمکین جایز نیست و همچنین اگر بعد از ازدواج اجیر شده باشد، در صورتی که در معرض اراده شوهر برای استمتاع باشد، اجاره باطل است؛ در غیر این صورت اجاره صحیح است و می‌تواند روزه‌های مذکور را بگیرد؛ ولی اگر شوهر تصمیم بر استمتاع بگیرد، کشف از بطلان اجاره می‌شود.

تزریق خون به احتیاط واجب، موجب بطلان روزه است.