همه
احکام بانوان
احکام سفر
احکام محتضر و اموات
احکام پزشکی
ازدواج و زناشویی
اعتکاف
اماکن مذهبی
امر به معروف و نهی از منکر
اموال پیدا شده و مجهول المالک، مظالم
تکلیف و تقلید
جهاد و دفاع
حج و عمره
حقوق
خمس
خوردنی ها و آشامیدنیها
روزه
زکات
شکار و ذبح حیوانات
صدقات و تبرعات
طلاق و عده
طهارت و نجاست
غصب
قوانین و مقررات و اموال بیت المال
مسائل فرهنگی و اجتماعی
مسائل قضایی
معاملات و شغلها
نذر، قسم و عهد
نماز
نگاه، پوشش و معاشرت
ورزش، مسابقات و تفریحات
وصیت و ارث
وضو، غسل و تیمم
وقف، مساجد و قبرستان
ولایت فقیه
گناهان
موضوعات
پرسش و پاسخ
ارتباط با پایگاه PDFحکم اعتکاف مسافر در مساجد مدینه، کوفه، مسجد الحرام، سهله و سایر مشاهد مشرفه، بدون نذر روزه و قصد اقامت چیست؟
بدون نذر و یا قصد اقامت نمی توان در سفر روزه گرفت و فرقی بین مکان های مختلف وجود ندارد؛ البته در خصوص مدینه منوره، انسان می تواند برای حاجت، سه روز روزه گرفته و در ضمن معتکف هم بشود.
روزه داری که محتلم شده است، آیا قبل از غسل جنابت، میتواند بول کرده و استبرا نماید؟ بعد از غسل جنابت چطور؟ اگر بعد از غسل به واسطه بول کردن، باقیمانده منی از مجرا بیرون بیاید، روزه او چه حکمی دارد؟
روزه داری که محتلم شده، می تواند بول و استبراء نماید، ولی اگر بداند به واسطه استبراء کردن باقیمانده منی از مجری بیرون می آید، در صورتی که غسل کرده باشد نمی تواند استبراء کند.
اگر فاصله دو وطن اصلی و اتخاذی فردی ۲۵ کیلومتر باشد، حکم نماز و روزه وی در بین راه دو وطن چگونه است؟
نماز در فرض مذکور کامل و روزه صحیح می باشد.
چند روز از روزه هایم که تعدادش را دقیقاً نمی دانم، در شب جنب بودم و غسل را عمداً تا چند دقیقه قبل از اذان صبح به تأخیر می انداختم و تیمم بدل از غسل انجام می دادم. حکم روزه هایم چیست؟
اگر تیمم در وقتی انجام شده است که وقت برای غسل وجود نداشته است، روزه های گرفته شده صحیح است اگر چه مرتکب معصیت شده اید و باید توبه نمایید.
شخصی بیست هزار تا صلوات طی یکماه نذر کرده و صیغه آن را به زبان آورده است؛ اما کوتاهی کرده و به نذر عمل نکرده و مدت معین شده منقضی گردیده است، تکلیف چیست؟ آیا باید کفاره بدهد یا قضای نذر کافیست؟
اگر با رعایت کلیه شرایط، بهطور صحیح صیغه نذر را بیان نموده است باید طبق آن عمل کند؛ و چنانچه عمداً تخلف نماید، قضا ندارد اما باید یا ده فقیر را اطعام کند یا آنان را لباس پوشاند و در صورتیکه مقدور نباشد، سه روز، روزه بگیرد.
سرباز هستم به گونه ای که 40 روز در پادگان مشغول به خدمت و یک هفته برای مرخصی در وطن به سر می برم؛ در حال حاضر قصد دارم به محل خدمتم برگردم (که حدود ۱۲۰۰ کیلومتر از شهر خودم دور هست). آیا در روزِ حرکت به محل خدمت، باید روزه بگیرم؟
در فرض سؤال چنانچه بعد از ظهر از وطن خود حرکت نمایید، روزه این روز صحیح است؛ همچنین روزه فردا، اگر قبل از ظهر به مقصد برسید و کارهائی که روزه را باطل می کند در بین راه انجام نداده باشید، باید نیت روزه نموده و آن روز را روزه بگیرید؛ اما اگر بعد از اذان ظهر به مقصد برسید و یا در بین راه مبطلی انجام داده باشید، روزه آن روز صحیح نیست.
دوستم در اروپای شمالی کار میکند که شش ماه روز و شش ماه شب است. حکم شرعی او برای نماز و روزه چیست؟
نمازها را در وقت، به همان افق محل سکونت که صبح را در صبح آنجا و ظهر و عصر را، به همان وقت آنجا، و نماز مغرب و عشا را در بعد از مغرب همانجا، باید بخواند و روزه را به حساب اینکه روز خیلی طولانی است و تمکن از روزه ندارد، ساقط است.
من ساکن نروژ هستم و روزها کمی اینجا طولانی هست؛ از اونجایی که من دو شغل دارم، خواستم بدونم که باید روزه ها رو کامل بگیرم یا میتونم به وقت ایران هم بگیرم؟
به طور کلی مکلف باید در مورد اوقات نمازهای یومیه و روزه، همان افق محل سکونت خود را رعایت کند؛ بنا بر این روزه ها را در فرض سؤال کامل بگیرید ولی اگر روزه گرفتن بر اثر طولانی بودن روز، حرجی (همراه با مشقت) باشد، ادای آن ساقط و قضای آن واجب است.
اگر کسی از روی عمد روزهاش را بشکند و توان پرداخت کفاره را نداشته باشد و برای توبه، فقط استغفرالله بگوید، اگر در ادامه عمر توان پرداخت یا انجام کفاره را داشته باشد، وظیفه اش چیست؟
کسی که به دلیل عدم توانایی بر کفاره عمد (روزه و غذا دادن به فقیر)، وظیفه اش استغفار است، اگر بعدها بتواند روزه بگیرد یا به فقرا غذا دهد، احتیاط مستحب آن است که انجام دهد.
آیا معظم له در مسئله روزه مسافر قائل به حد ترخص در برگشت به وطن هستند؟
برای صحت روزه، باید قبل از ظهر، به خود وطن برسد و رسیدن به حد ترخص کافی نیست.
با توجه به نظر مقام معظم رهبری در باب روزه مسافر مبنی بر این که "روزهدار اگر پیش از ظهر مسافرت کند، در صورتی که از شبِ قبل، قصد سفر کرده باشد، روزه اش در سفر باطل است؛ ولی اگر در روز، قصد سفر کرده است، بنا بر احتیاط واجب باید روزه بگیرد و پس از ماه رمضان هم آن را قضا کند." حال اگر شخصی بدون نیت شب قبل، مسافرت کرد و به حکم مسئله هم آگاه بود و روزه را در سفر باطل کرد، آیا کفاره افطار عمد بر او لازم می شود؟ یا فقط کار حرام کرده است؟
مادامی که در این مسأله به مرجع دیگر - که فتوا دارد - عدول ننموده، احتیاط در دادن کفاره عمدی و توبه است.
کسی که قصد مسافرت دارد، اما به خاطر جهل، قبل از حد ترخص، افطار می کند، روزه وی چه حکمی دارد؟
در فرض سؤال، که حکم را نمیدانست و خیال میکرد افطار قبل از سفر، جایز است، فقط قضای روزه را به جا آورد و کفاره ندارد.
نماز و روزۀ سربازانی که کمتر از ده روز در محلی میمانند و بعد از آن به مکان دیگری منتقل میشوند، چه حکمی دارد؟
اگر فاصلۀ بین محلات، بیش از مسافت شرعی باشد و حداقل سه ماه این وضعیت ادامه دارد، نمازشان تمام و روزه صحیح است.
شخصی جهت افطار کردن روزه، قصد سفر کرده؛ آیا بعد از این که حد ترخص را رد کرد، می تواند روزه را افطار کند؟ با توجه به این که قبل از رسیدن به مسافت شرعی، نمازش قصر است. اگر افطار کرد، چه حکمی دارد؟ آیا باید کفاره پرداخت کند؟
اگر از شب قبل نیت سفر داشته است، می تواند بعد از حد ترخص افطار کند؛ اما اگر از شب قبل، قصد سفر نداشته است، بنابر احتیاط واجب باید روزه را نگهدارد و بعد از ماه رمضان قضای آن را هم بگیرد.
اگر شخصی بخواهد قبل از زوال به محل اقامتش برسد، ولی در راه به خاطر حادثهای نتواند در زمان معین به مقصد برسد، آیا روزه او اشکال دارد و آیا کفّاره بر او واجب است یا فقط قضای روزه آن روز را باید به جا آورد؟
در فرض سوال اگر قبل از ظهر مسافرت را آغاز کرده و شب گذشته قصد سفر داشته، فقط قضای روزه آن روزی که پیش از ظهر به محل اقامتش نرسیده، واجب است و کفّاره ندارد.
