در مسیر رفت و برگشت به تهران نماز تمام و روزه صحیح است.

در فرض مذکور که مجموع رفت و برگشت 30 کیلومتر است، روزه صحیح است.

مقتضی است که مؤمنین محترم ـ ایّدهم الله تعالی ـ جهت رعایت احتیاط در مورد امساک روزه، همزمان با شروع اذان صبح از رسانه ها برای روزه امساک نمایند.

در روزه مستحبی در سفر که با نذر صحیح است، مشروط است به این که نذر در حضر منعقد شده باشد.

ج1) سفرهایی که برای خرید ماشین می‌رود، حکم سفر شخصی را دارد و نمازش شکسته است و روزه‌اش صحیح نیست.
ج2) پس از خرید ماشین، با شروع اولین سفر شغلی، نمازش تمام و روزه‌اش صحیح است؛ البته اگر سفرهای شغلی او ادامه شغل و سفرهای شغلی قبلی محسوب می شود، در صورتی که ده روز در یک مکان، توقف داشته، در اولین سفر شغلی بعد از ده روز، نمازش شکسته است و روزه‌اش صحیح نیست و از سفر دوم به بعد نمازش تمام است.

اگر به غیر جماع باشد، یک کفاره مخیره به عهده اش است و اگر با جماع باشد، دو کفاره (افطار عمدی روزه رمضان و ابطال اعتکاف) به عهده دارد.

در هر دو فرض، روزه، صحیح است.

روزه، در فرض مذکور صحیح است و کفاره ندارد.

رفتن به مسافرت ولو به صورت غیر ضروری اشکال ندارد، اما باید قضای روزه را بگیرد.

اگر شغل فرد مذکور سفر یا در سفر نباشد و فاصلۀ دو وطن بیش از مسافت شرعی باشد، برای صحّت روزه باید هنگام اذان ظهر، در یکی از دو وطن باشد.

در این گونه امور ملاک ماه قمری می باشد؛ بنابراین اگر از اول ماه قمری شروع به روزه گرفتن کردید، دو ماه قمری ـ هرچند کمتر از سی روز ـ کفایت می‌‌کند و همچنین اگر مثلاً از روز هفتم ماه قمری شروع کردید تا پایان روز ششم از ماه سوم کفایت می‌‌کند.

اگر رفت و آمدش حداقل سه ماه - غیر از روزهای تعطیل - ادامه دارد، نمازش در مبدأ و مقصد و بین راه، در سفرهای مربوط به خدمت سربازی یا کارش، تمام و روزه‌اش صحیح است.

هر چند تیمم باطل بوده باشد، ضرری به صحت روزه، وارد نمی شود. البته نماز صبح باطل و قضای آن واجب است.

برای صحت روزه مستحبی در سفر، بنابر احتیاط واجب شرط است که نذر در حضر منعقد شده باشد نه در سفر.

اگر عهد را شکسته اید کفاره آن کفاره افطار عمدی روزه ماه رمضان است؛ لذا یا 60 فقیر را اطعام کنید یا 60 روز روزه بگیرید که 31 روز اول آن پی در پی باشد. البته ادای کفاره فوریت ندارد و می توانید نماز و روزه های دیگر را انجام دهید ولی در ادای آن نباید سهل انگاری شود.