اشکال ندارد؛ اگرچه بهتر است غیر سید کفاره خود را به سید ندهد.

انسان نباید در بجا آوردن کفاره کوتاهی کند، ولی لازم نیست فوراً آن را انجام دهد.

اشکالی ندارد؛ البته مضمضۀ زیاد برای روزه‎دار مکروه است.
ضمناً اگر انسان بداند که به واسطۀ مضمضه، بی‌اختیار یا از روی فراموشی، آب وارد گلویش می‌شود، نباید مضمضه کند.

کفاره به فقیر شرعی تعلق می‌گیرد؛ و فقیر کسی است که مخارج سال خود و خانواده‌اش را ندارد و نمی‌تواند به دست آورد، چه بیمار باشد یا نباشد و تشخیص آن بر عهده خود مکلف است. ضمناً شرط است که فقیر، مسلمان و بنا بر احتیاط واجب شیعه باشد هر چند پرداخت آن به اهل سنتی که مستضعف است اگر ناصبی نباشد، جایز است و نباید از کسانی باشد که نفقه او بر کفاره دهنده واجب است مانند فرزند و پدر و مادر.

بطور کلی خوردن قرص از مبطلات روزه است؛ منتها اگر کسی در سحر ماه رمضان بدون اینکه تحقیق کند صبح شده یا نه، کاری که روزه را باطل می کند انجام دهد و سپس معلوم شود که آن هنگام صبح بوده است، باید قضای آن روز را بگیرد ولی اگر با تحقیق و علم به اینکه صبح نشده، قرص خورده باشد و بعد معلوم شود که صبح بوده است، قضای آن روز بر او واجب نیست.

مسافر و کسی که از روزه گرفتن عذر دارد، مکروه است در روز ماه رمضان جماع نماید.

بر مهمان یکی دو روزه، ولو شب در منزل میزبان بماند، نانخور صدق نمی‌کند.

اگر خوردن داروی مذکور، ضروری باشد، روزه بر شما واجب نیست و در صورت بهبودی تا رمضان بعد، قضای آن را به جا آورید.

در مورد نماز، ورود به حد ترخص و در مورد روزه، ورود به وطن یا محل اقامت ملاک است.

دادن کفاره به فقیر اهل سنت اشکال ندارد مگر آن که ناصبی باشد.

مانعی ندارد.

عمل مذکور اگرچه حرام است، لکن کفاره ندارد.

در هر حال ادرار بچه نجس است. بله اگر چیزی به بول پسر شیرخواری که غذاخور نشده، نجس شود، چنانچه یک مرتبه آب روی آن بریزند که به تمام جاهای نجس آن برسد، پاک می شود و در لباس و فرش و مانند این ها فشار لازم نیست.

باید تا آمدن ماه مبارک رمضان آینده صبر کند.

در فرض سؤال، کثیر السفر شغلی محسوب شده و در سفرهای کاری، نماز تمام و روزه صحیح است.