در ماه رمضان، خانمی در پایان روز ششم از عادت ماهیانه‌اش غسل حیض می‌کند و روز هفتم روزه می‌گیرد. قبل از اذان صبح روز هشتم دچار لک بینی ناشی از عادت ماهیانه‌اش می‌شود. لطفاً بفرمائید تکلیف روزه‌ای که در روز هفتم گرفته، چیست؟ آیا باید قضای آن را بگیرد؟

آیا افطار روزه بعد از اذان ظهر، برای کسی که روزه برای او ضرر دارد، جایز است؟ آیا کفاره هم دارد؟

کسی که تازه به سن تکلیف رسیده اگر ندانسته مبطلی را انجام دهد و بعداً متوجه شود که روزه باطل شده است. آیا قضا و کفاره واجب است؟

اگر کسی از طریق رادیو، یقین به وقت اذان مغرب دارد. بعد از افطار، معلوم شود اذان به افق شهر دیگری بوده است؛ آیا روزه باطل است؟

اگر کسی بداند قضای روزه تا سال بعد، کفاره دارد، ولی نداند که روزه او قضا بوده؛ مثلاً در جایی که روزه‎اش باطل بوده، روزه را گرفته و بعد از چند سال، بفهمد روزه آن سال باطل بوده و بعد از فهمیدن، قضای تمام روزه‎های آن سال را بلافاصله به جا آورد، آیا کفاره تأخیر بر وی واجب است؟

اگر دختر نه ساله ای که روزه بر او واجب شده، به دلیل دشواری، روزه اش را افطار نماید، آیا قضا و کفاره بر او واجب است یا خیر؟

سال های گذشته بعد از اذان صبح جنب شدم و خوف داشتم که اگر غسل کنم نتوانم روزه خود را ادامه دهم و تیمم کردم و چند روز روزه‌ گرفتم. آیا روزه ها صحیح بوده است؟

اگر شخص روزه دار، در بین روزه، نیت کند که به سفر برود، آیا روزه باطل می شود؟

مادرم حدود هفتاد سال دارد؛ بخاطر بیماری (فشار خون) و سخت بودن روزه در فصل تابستان و هوای گرم، روزه نمی گیرد. در زمستان روزه های قضایش را می گیرد اما دچار افت فشار می شود. آیا باید قضای روزه را بجا آورد، یا کفاره کفایت از قضا می کند؟

خاله همسرم امسال روزه نگرفته است و بعد از 40 روز بیماری، در 27 رمضان فوت کرد. آیا فرزندان باید روزه ایشان را قضا نمایند و زکات فطره ایشان را نیز بپردازند؟

کسی که بخاطر خوف از ضعیف تر شدن بینایی چشم روزه نگرفته و جهل به موضوع قضای روزه تا قبل از رمضان سال بعد داشته است، چه تکلیفی دارد؟

آیا مسافر می‎تواند با نذر، روزه ماه رمضان را در سفر به جا آورد؟

در رساله نماز و روزه اینگونه آمده:
مسئله ۹۵۴: زن بارداری که زایمان او نزدیک است، اگر می‌ ترسد که روزه برای جنین یا خودش ضرر داشته باشد، روزه بر او واجب نیست و در صورت اول (ضرر برای جنین) باید برای هر روز یک مدّ طعام، یعنی گندم یا جو و مانند اینها (به عنوان فدیه) به فقیر بدهد و بعد از ماه رمضان نیز قضای آن را به جا آورد و در صورت دوم که برای خودش ضرر دارد، باید روزه هایی را که نگرفته، قضا نماید و بنابر احتیاط فدیه نیز بدهد.
مسأله ۹۵۶: در مساله فوق اگر تا ماه رمضان سال بعد روزه را نگیرد، در صورتی که کوتاهی کرده باشد، علاوه بر قضا، کفارۀ تاخیر هم واجب می شود ولی اگر به خاطر عذر، قضا را انجام نداده باشد، کفاره تاخیر ندارد و چنانچه این عذر، ترس ضرر برای فرزندش باشد، قضای روزه ها را هر زمان که بتواند باید انجام دهد و اگر عذر، ترس ضرر برای خودش باشد، قضا ساقط می شود و باید برای هر روز یک فدیه دهد.

حال در این فرض: زن بارداری که زایمان او نزدیک است، اگر می‌ ترسد که روزه برای جنین یا خودش ضرر داشته باشد باید روزه هایی را که نگرفته، قضا نماید و بنا بر احتیاط فدیه نیز بدهد. اگر تا ماه رمضان سال بعد نتوانست قضای روزه را به جا آورد اگر عذر، ترس ضرر برای خودش باشد، قضا ساقط می شود و باید برای هر روز یک فدیه دهد.

طبق حکم بالا آیا زن باردار باید دو بار فدیه دهد؟ یک بار بنا بر احتیاط واجب و یک بار هم به جای ساقط شدن قضا؟

شخصی به گمان این که سن تکلیف و واجب شدن روزه 15 سال قمری است، روزه نگرفته است؛ نسبت به روزه هایی که نگرفته چه تکلیفی دارد؟ آیا باید روزه ها را قضا کند؟

اگر زن حامله‌ای یا مرضعی نتواند روزه ماه رمضان را بگیرد، آیا بعداً باید قضای آن را بگیرد یا فقط فدیه کفایت می‌کند؟