معتکف باید عاقل باشد؛ بنابراین اعتکاف دیوانه و مست و مانند اینها صحیح نیست و در فرض مذکور اعتکاف، قضا ندارد.

اگر هنگام خواندن نمازهای گذشته، اطمینان به داخل شدن وقت نماز داشته‌اید، نمازهای گذشته، قضا ندارند.

در هر صورت اگر خوف حاصل شده، منشاء عقلائی داشته و احتمال آن قابل توجه بوده، فقط قضا دارد.

بیش از مقداری که یقین دارد نماز از او فوت شده لازم نیست قضا کند.

خواندن نماز قضا و نمازهای مستحبی بعد از نماز صبح، اشکال ندارد و کراهت آن ثابت نیست.

به طور کلی در روزه معین مثل ماه مبارک رمضان، استمرار نیت، شرط است. بنا بر این اگر روزه دار در بین روز از نیت روزه برگردد و قصد ادامه­ روزه نداشته باشد، روزه ‎اش باطل می‎شود و قصد دوباره برای ادامه روزه، فایده‎ای ندارد.
اما در جایی که نیت می کند، مبطلی را انجام دهد ولی انجام نمی دهد، در این صورت، بنابر احتیاط واجب باید روزه را تمام کند و بعداً قضای آن را بگیرد.

در فرض سؤال اگر می داند خون پایین می رود نباید بدون ضرورت اقدام به کشیدن دندان کند و در صورت کشیدن دندان بدون ضرورت و فرو رفتن خون به حلق، علاوه بر امساک تا مغرب، قضا و کفاره نیز بر عهده او می آید اما در صورت احتمال، کشیدن دندان اشکال ندارد و باید مراقب باشد که خون از حلق پایین نرود و اگر بی اختیار پایین رفت روزه صحیح است.

در فرض سؤال وظیفه ای ندارد؛ مگر نذر روزه، که باید آن را قضا نماید.

در فرض سؤال، اگر داخل وقت متوجه شوید باید نمازها را اعاده کنید ولی اگر بعد از وقت متوجه شوید نمازهای خوانده شده، قضا ندارد.

اگر می دانسته که این کار حرام است، علاوه بر قضا، بنابر احتیاط واجب کفاره افطار عمدی هم دارد.

در فرض سؤال اگر یقین دارد بقای بر جنابت، روزه را باطل نمی‌کند، روزه‌اش صحیح است؛ هر چند رعایت احتیاط در قضای روزه، نیکو است. اما اگر شک دارد بقاءِ بر جنابت، روزه را باطل می‌کند یا نه و در حال جنابت، روزه بگیرد، بنا بر احتیاط واجب، روزه‌اش باطل است و باید قضای آن را نیز بگیرد.

فقط قضای آن روز بر عهده شما است که باید بنا بر احتیاط واجب آن را تا رمضان سال بعد قضا کنید.

ج1و3. در فرض سؤال، بنابر احتیاط واجب، روزه آن روز باطل است؛ پس احتیاطا باید روزه اش را تا مغرب نگه دارد؛ همچنین بنا بر احتیاط باید یک روز اضافه بگیرد تا 31 روز کامل شود. اما در عین حال پشت سر هم بودن روزه‌ها به هم نمی خورد و از فردای آن روز می‌تواند روزه‌ها را ادامه دهد.
2. در فرض مذکور بنا بر احتیاط واجب روزه را تا اذان نگه دارد.

اگر روزۀ چهار روز معین، بر عهدۀ او گذاشته شده ـ مثل این که گفته باشد روزهای شنبه تا سه شنبه را روزه بگیر ـ روزه در روزهای دیگر، مُجزی نیست و عقد اجاره، باطل شده است و باید از موجر، اذن مجدّد بگیرد و اگر روزۀ چهار روز، موضوع عقد است، اما شرط نشده که در روزهای خاصی انجام شود، می‌تواند در روزهای بعد به تعدادی که یقین دارد، روزه بگیرد. البته اگر شرط شده باشد که در روزهای خاصی انجام شود، گرفتن روزه در روزهای دیگر اگر چه صحیح است، اما اگر موجر، متوجه تخلف از شرط شود، می‌تواند عقد اجاره را فسخ کند.

روزه مستحبی گرفتن میهمان بدون اذن یا با نهی میزبان مکروه است و در صورتی که میهمان روزه بگیرد و میزبان او را دعوت به غذا کند، قبول دعوت مؤمن در حال روزه مستحبّی، شرعاً امری پسندیده است و خوردن غذا به دعوت مؤمن هر چند روزه را باطل می‌کند ولی او را از اجر و ثواب روزه محروم نمی‌سازد.