فقط قضای آن روز بر عهده شما است که باید بنا بر احتیاط واجب آن را تا رمضان سال بعد قضا کنید.

ج1و3. در فرض سؤال، بنابر احتیاط واجب، روزه آن روز باطل است؛ پس احتیاطا باید روزه اش را تا مغرب نگه دارد؛ همچنین بنا بر احتیاط باید یک روز اضافه بگیرد تا 31 روز کامل شود. اما در عین حال پشت سر هم بودن روزه‌ها به هم نمی خورد و از فردای آن روز می‌تواند روزه‌ها را ادامه دهد.
2. در فرض مذکور بنا بر احتیاط واجب روزه را تا اذان نگه دارد.

اگر روزۀ چهار روز معین، بر عهدۀ او گذاشته شده ـ مثل این که گفته باشد روزهای شنبه تا سه شنبه را روزه بگیر ـ روزه در روزهای دیگر، مُجزی نیست و عقد اجاره، باطل شده است و باید از موجر، اذن مجدّد بگیرد و اگر روزۀ چهار روز، موضوع عقد است، اما شرط نشده که در روزهای خاصی انجام شود، می‌تواند در روزهای بعد به تعدادی که یقین دارد، روزه بگیرد. البته اگر شرط شده باشد که در روزهای خاصی انجام شود، گرفتن روزه در روزهای دیگر اگر چه صحیح است، اما اگر موجر، متوجه تخلف از شرط شود، می‌تواند عقد اجاره را فسخ کند.

روزه مستحبی گرفتن میهمان بدون اذن یا با نهی میزبان مکروه است و در صورتی که میهمان روزه بگیرد و میزبان او را دعوت به غذا کند، قبول دعوت مؤمن در حال روزه مستحبّی، شرعاً امری پسندیده است و خوردن غذا به دعوت مؤمن هر چند روزه را باطل می‌کند ولی او را از اجر و ثواب روزه محروم نمی‌سازد.

در فرض سؤال، احتیاط آن است که روزه را بگیرید و بعداً قضای آن را هم بجا بیاورید؛ البته در این مسأله می توان با رعایت شرائط به مرجع جامع الشرائط دیگر که در این مسأله فتوا دارند، رجوع کرد.

اگر عرفاً تبلیغ و ارشاد یا امر به معروف و نهی از منکر شغل و کار او محسوب شود، در سفر برای انجام آن کارها حکم مسافری را دارد که به‌ خاطر شغل و کارش سفر می‌ کند و اگر زمانی برای کاری غیر از ارشاد و تبلیغ مسافرت کرد، در آن سفر مانند سایر مسافران، نمازش شکسته است و روزه او صحیح نیست.

در فرض سوال، نماز، قضا ندارد. به طور کلی احتیاط آن است که در صورت امکان، پیشانی و پشت دست ها پاک باشند و اگر فردی نتواند محل تیمّم را تطهیر کند، بدون آن تیمّم نماید؛ هرچند بعید نیست که طهارت در هر صورت شرط نباشد.

در هر دو فرض، چنین فردی نمی تواند روزه بگیرد و قضا هم ندارد. هر چند برای رعایت ادب و احترام ماه مبارک رمضان، مستحب است از مبطلات روزه خودداری کند.

در فرض سوال اگر بعد از بررسی گوشی و یقین به عدم طلوع فجر، آب خورده اید، روزه شما صحیح است.

به طور کلّی، اگر در وطن نذر کند که در سفر روزه مستحبی بگیرد، روزه مستحبی گرفتن در سفر و اعتکاف اشکال ندارد؛ حتی اگر روزه واجبی به عهده او باشد.

شخصی که روزۀ کفاره بر عهده دارد، بنابر احتیاط واجب نمی تواند روزه مستحبی نذر کند.

گفتن موجِب و نوع نماز در نیت نماز آیات لازم نیست؛ ولیکن نماز آیات بابت ماه و خورشید گرفتگی، به نیت قضا می باشد ولی در غیر آن دو، به نیت مافی الذمه است.

برای صحیح بودن روزه مستحبی، لازم است قضای روزه ماه رمضان و همچنین بنابر احتیاط واجب، روزه واجب دیگری بر عهدۀ فرد نباشد.

برخی از روزه های حرام عبارت است از:
1. روزه عید فطر؛
2. روزه عید قربان؛
3. روزه روزی که نمی دانند آخر شعبان است یا اول ماه رمضان به نیت ماه رمضان؛
4. روزه مستحب زن در صورت از بین رفتن حق شوهر؛
5. روزه کسی که روزه برای او ضرر دارد؛
6. روزه مسافر، مگر مواردی که استثنا شده است.

از جمله روزه های حرام روزه سکوت است به این معنی که نیت روزه سکوت و حرف نزدن نماید، اگرچه در بعضی از روز باشد.