در فرض مذکور، اگر بدون تغییر مسیر در آن محل بوده و عبور کرده تا به محل کار برود حکم سفر شغلی را دارد. اما اگر در غیر مسیر سفر شغلی و بیش از مسافت شرعی* باشد، نماز در آن مسیر و محل شکسته و روزه صحیح نمی‌شود.
---------------------------
* مسافت شرعی 41 کیلومتر است.

ج1) در فرض سؤال، اگر با اعلام کردن و جستجو امکان پیدا کردن صاحب انگشتر نبوده است، چنانچه شما فقیر بوده اید، تصرف آن برای شما اشکال نداشته است.
ج2) در هر صورت خللی به نمازها و روزه های شما با این انگشتر وارد نشده است.

در وقت باید اعاده کند و در خارج وقت باید قضا کند.

اگر هنگام مسح دوم، محل مسح کامل شده بود و دوباره کشیدید و یا هنگام مسح دوم رطوبت دست بر رطوبت قبل، غالب بوده، وضوی شما صحیح و نمازتان قضا ندارد؛ وگرنه وضو باطل است و باید نمازهایی را که با آن وضو خوانده‌اید، قضا کنید.

اگر بعد از غسل کردن وقت خواندن هر دو نماز را تا قبل از اذان صبح داشته باشد، بنا بر احتیاط واجب نماز مغرب و عشاء ساقط نیست و باید آنها را، بدون نیّت ادا یا قضا (به قصد ما فی الذمه) به جا آورد و اگر نخوانده بنا بر احتیاط قضا کند.

منشأ عقلایی جایی است که در معمول مردم و انسان‎های متعارف موجود باشد؛ و عواملی مانند وسواس، اختلالات روانی شخص و امثال آن تأثیر نگذارد. مثلاً در مورد خوف ضرر روزه، اگر شرایط شخص به گونه ای است که برای معمول مردم با وجود این شرایط خوف ضرر حاصل می شود، این خوف ضرر، منشأ عقلایی دارد.

اگر تا غروب به مقدار حداقل 5 رکعت وقت نداشته اید، نماز ظهر قضا شده و وظیفه شما خواندن نماز عصر با تیمم بوده است؛ بنا بر این تیممی که در تنگی وقت کرده اید برای بعد از غروب کافی نیست و باید نماز ظهر و عصر قضا شود.

اگر هر روز غیر از تعطیلات برای کار، سفر می‎کنید و این وضعیت حداقل سه ماه ادامه دارد و یا اگر مدت طولانی مثلا یک سال در هر ده روز یک سفر شغلی دارید، نماز در محل کار و بین راه تمام و روزه صحیح است؛ البته اگر ده روز هیچ سفری نداشته باشید و در یک محل توقف داشته باشید، در اولین سفر حکم مسافر دارید.

اگر فراموش کنید و پیش از آن که به اندازه رکوع خم شوید و یادتان بیاید، مستحب است بایستید و قنوت را بخوانید و اگر در رکوع یادتان بیاید مستحب است بعد از رکوع، قضا کنید و اگر در سجده یادتان بیاید مستحب است بعد از سلام نماز قضا نمایید.

واجب است سعی را قضا کند؛ و احتیاط واجب آن است که یک گاو کفّاره بدهد.

در فرض مذکور بنا بر احتیاط واجب، قضا لازم است.

ترک عمدی نماز آیات گناه است و مکلف باید توبه و استغفار کند ولی در هر دو صورت (ترک عمدی و یا سهوی) از جهت قضا مختلف است؛ در زلزله و... (که مدت زمان وقوعش کم است) بنا بر احتیاط مکلف باید فوراً نماز آیات را بخواند؛ و اگر تأخیر بیاندازد، باید آن را تا آخر عمر بدون نیت اداء و قضا (قصد ما فی الذمه) به جا آورد. ولی نسبت به خورشید و ماه گرفتگی اگر مکلف نماز آیات را به قدری تأخیر بیندازد که خورشید یا ماه شروع به باز شدن کند، باید نماز را به قصد قربت، بدون نیّت ادا یا قضا (به قصد ما فی الذمه) به جا آورد؛ ولی اگر نماز را تا باز شدن کامل آن به تأخیر اندازد، باید نماز را به نیّت قضا بخواند البته باید توجه داشت کسی که هنگام گرفتن ماه یا خورشید اصلاً مطلع نشود و بعد از باز شدن آن بفهمد، درصورتی که گرفتگی کامل بوده، باید قضای نماز آیات را بخواند ولی اگر فقط مقداری از آن گرفته بوده، قضا بر او واجب نیست و چنانچه مطلع شده ولی از روی فراموشی نماز را نخوانده است باید قضای آن را بخواند، هر چند تمام آن نگرفته باشد.

صِرف ترک نماز و روزه و سایر واجبات شرعی، باعث ارتداد *مسلمان و کافر شدن و نجاست وی نمی شود و تا زمانی که ارتداد وی احراز نشده، حکم سایر مسلمانان را دارد و ادامه زندگی با او شرعاً اشکال ندارد. البته وظیفۀ شما با وجود شرائط، امر به معروف و نهی از منکر زبانی است.
----------------------------------------------------------
* اگر توحید، نبوت یا یکی از ضروریات دین اسلام را انکار کند و انکار هر یک از ضروریات دین به انکار رسالت یا تکذیب پیامبر اکرم اسلام (صلّی الله علیه وآله) یا وارد کردن نقصی به شریعت منجر شود، باعث کفر و ارتداد است.

در فرض سؤال بر او واجب است ولی باید نماز آیات را به نیّت قضا بخواند.

قضای نماز تنها با خواندن آن انجام پذیر است و راه دیگری ندارد.