به طور کلی، مهریه زن به عنوان دین بر عهده مرد می‎باشد؛ لکن اگر منزل یاد شده از ضروریات زندگی مرد است، واجب نیست برای پرداخت مهریه، منزل را بفروشد یا به عنوان مهریه به نام زن بزند.

اگر زن تمکین می‌کرده و دخول صورت گرفته باشد، مرد باید تمام مهریه را بپردازد، هر چند مرد (ولو به درخواست زن) باقیمانده مدت را ببخشد، مگر این که زن با رضایت خود از دریافت مهریه یا مقداری از آن گذشت کند. اما اگر مرد مدت را نبخشد و زن در بخشی از مدت تمکین نداشته باشد مالک مهریه به نسبت این ایام نمی شود.

ج1) بر زن لازم است که در برابر خواسته جنسی مرد تمکین کند و مرد هم باید از اعمال غیر متعارفی که موجب اذیت و یا بیماری زن می شود پرهیز نماید.
ج2) اگر زن جوان است و به جهت شهوت زیاد خواستار روابط جنسی بیشتری از طرف شوهر می باشد به گونه ای که اگر اجابت نشود به معصیت می افتد بنا بر احتیاط واجب باید مرد به گونه ای عمل نماید که زن به معصیت نیفتد ( یعنی نمی تواند به یک دخول در 4 ماه اکتفا نماید) و اگر نمی تواند باید او را طلاق دهد.
3) بر مرد جائز نیست که به گونه ای با همسر خود برخورد کند که زن نه از شوهر بهره ای ببرد و نه مانند مطلقه بتواند شوهر دیگری اختیار کند؛ مخصوصاً در صورتی که با این کار، خوف وقوع در معصیت برای زن وجود داشته باشد.

ج1) اگر قرارداد کاری زن، قبل از عقد نکاح، منعقد شده باشد، باید به قرارداد عمل کند و اجازه شوهر لازم نیست؛ اما اگر زن بخواهد بعد از عقد نکاح قرارداد کاری که منافی حق شوهر است ببندد باید با اجازه شوهر باشد، مگر این که زن ضمن عقد نکاح شرط کرده باشد که برای کار بیرون برود یا عقد نکاح مبنی بر این شرط خوانده شده باشد که در این صورت باید به شرط عمل شود.
ج2) کار منزل بر زن واجب نیست ولی اگر مرد، ضمن عقد نکاح شرط کند که زن خانه داری کند یا عقد نکاح مبنی بر این شرط خوانده شده باشد، زن باید به این شرط عمل کند.

فی نفسه اشکال ندارد؛ هرچند به طور کلی دفن دو میت در یک قبر کراهت دارد.

بعد از فوت زن، مرد، حق پس گرفتن طلا را ندارد و باید بین ورثه تقسیم شود.

ج1و2) اگر نزدیکی برای جنین، ضرر نداشته باشد،اشکال ندارد. ضمناً زن نمی‌تواند در مقابل درخواست استمتاعات متعارف مرد، خودداری کند.
ج3) بر مرد واجب است حداقل چهار ماه یک بار، عمل زناشویی را انجام دهد و در صورتی که زن میل زیاد به رابطه زناشویی قبل از چهار ماه داشته باشد، به طوری که خوف آن باشد که به معصیت آلوده شود، بنا بر احتیاط واجب، مرد باید قبل از چهار ماه با او رابطه زناشویی داشته باشد یا او را طلاق دهد.

ج1) اگر شوهر قبلی مسلمان بوده و یا اگر ازدواج قبلی بر طبق مذهبشان انجام گرفته باشد، باید عده نگه دارد. ضمناً باید توجه داشت که ازدواج دائم مرد مسلمان با زن مسیحی بنابر احتیاط واجب جایز نیست.
ج2) اگر زن در فرض سؤال اسلام بیاورد چنانچه قبل از دخول باشد، ازدواج باطل می شود و اگر بعد از آن باشد زن باید جدا شود و عده نگه دارد؛ بنا بر این اگر در زمان عده، شوهر اسلام بیاورد، ازادواجشان باقی است و الا بعد از گذشتن عده کشف می شود که از ابتدای اسلام آوردن زن، ازدواجشان به هم خورده است.
ج3) اگر مرد اهل کتاب، مسلمان شود ازدواجشان باقی می ماند و اگر مرد غیر اهل کتاب اسلام بیاورد، چنانچه قبل از دخول باشد ازدواج باطل می شود و اگر بعد از دخول باشد بین آنها جدائی می افتد و به مقدار عده منتظر می ماند؛ پس اگر قبل از گذشتن عده، زن مسلمان شود بر ازدواجشان باقی می مانند و الا کشف می شود که از همان زمان اسلام آوردن شوهر، عقدشان باطل شده است.

در نایب مماثلت (هم جنس بودن) شرط نیست و زن هم می تواند برای مرد، نماز طواف نساء را به نیابت به جا بیاورد.

اگر منی زن یا مرد، محلِ مذکور را نجس کرده، ظاهر فرج آب کشیده شود کافی است و آنچه را که بعداٌ خارج می‌شود، اگر شک در منی بودن آن دارید پاک است.

ج1) واجب نیست؛ مهم تهیه خانه مناسب و مطابق با شأن است. (فرقی نمی کند که ملکی باشد یا اجاره یا رهن و...)
2) در فرض سؤال واجب نیست؛
3) زن نمی تواند همسر خود را ملزم به امور مذکور کند.

اگر انسان به قصد تشبه به جنس مخالف، پوشش و رفتارش را مشابه جنس مخالف قرار دهد به گونه ای که زیّ او محسوب شود، جایز نیست.

لازم نیست.

رطوبت هایی که از آقایان خارج می‌شود عبارت است از:
1- ادرار
2- منی که با خروج آن غسل جنابت واجب است و اگر رطوبتی از انسان خارج شود و نداند منی است یا بول یا مواردی که در ادامه ذکر می شود؛ چنانچه با شهوت و جستن بیرون آمده و بعد از بیرون آمدن آن بدن سست شده، حکم منی را دارد و اگر هیچ یک از این سه نشانه یا بعضی از این ها را نداشته باشد، حکم منی را ندارد؛ ولی در مردِ مریض، لازم نیست آن آب با جستن بیرون آمده باشد، بلکه اگر با شهوت بیرون آمده باشد، در حکم منی است و لازم نیست بدن او سست شود.
3. رطـوبتی که گاهی بعـد از خروج منی از انسـان خارج می‌شود و «وَذْی» نام دارد.
4. رطوبتی که بعضی از اوقات بعد از بـول خارج می‌شود و «وَدْی» نام دارد.
5. رطوبتی که بعد از ملاعبه‌ زن و مرد با یکدیگــر خارج می‌شود و «مَذْی» نام دارد.
همه‌ رطوبت های فوق غیر از ادرار و منی پاک است و باعث نقض (از بین رفتن) طهارت نمی‌شود.

با فرض تحقّق طلاق خلع یا مبارات، این نزدیکی، زنا و حرام است و طلاق پابرجاست؛ مگر آن که در زمان طلاق، زن از شوهر متنفر نبوده یا بذلی از طرف زن به مرد صورت نگرفته باشد که در این صورت این طلاق در واقع رجعی بوده و بعد از نزدیکی، زن و شوهر محسوب می شوند.