خون دیده شده با سقط جنین نفاس است و لازم نیست که خلقت بچه تمام باشد. بنا بر این سن جنین در خون نفاس تأثیری ندارد.

در انجام تکلیف شرعی، حیا معنی ندارد و عذر شرعی برای ترک غسل واجب محسوب نمی شود. بله اگر وقت برای غسل نباشد تیمم اشکال ندارد، هرچند عمداً غسل را به تأخیر بیندازند که وقت تنگ شود. البته در اینصورت مرتکب گناه شده اند، ولی نماز با تیمم در تنگی وقت صحیح است؛ اگر چه احتیاط مستحب آن است که قضای آن نماز را بخواند.

بیماری مزبور موجب حق فسخ نکاح نیست؛ مگر آنکه در ضمن عقد، سلامت از آن بیماری شرط شده باشد.

اشکال ندارد.

اگر تهیه این وسائل، عرفاً جزو هزینه های جاری مورد نیاز شما محسوب می شود، خمس ندارد؛ هرچند تا سر سال خمسی استفاده نشده باشد.

برای محرمیت باید 15 بار کامل یا یک شبانه روز با شرایطی که در توضیح المسائل امام خمینی (رضوان الله علیه) ذکر شده است، بچه شیر بخورد یا به اندازه ای شیر بخورد که از آن گوشت روییده شود و استخوانش محکم شود.

در فرض سؤال اگر خون نباشد حکم حیض را ندارد، و اگر خون باشد اگر چه به صورت لکه های زرد رنگ و از ده روز تجاوز نکند، همه آن لکه ها محکوم به حیض است و تشخیص این موضوع به عهده زن است.

به طور کلی اگر زن به اوج لذّت جنسی برسد و در آن حال مایعی از او خارج شود جنابت محقق شده و غسل بر او واجب است، ولی اگر شک کند که به این مرحله رسیده یا نه و یا شک در خروج مایع داشته باشد، غسل واجب نیست.

به طور کلی اگر زن بگوید شوهر ندارم و در عده نیستم، اعتماد به او اشکال ندارد و تحقیق هم لازم نیست؛ هر چند ازدواج موقت با زنانی که اهل فجور هستند، کراهت دارد، خصوصاً اگر مشهور به این کار باشند.

باید تمام بدن زن به غیر از گردی صورت و دست‌ها تا مچ، پوشیده باشد و کلاه گیس حکم موی سر را ندارد، لکن اگر زینت محسوب شود یا موجب جلب توجه نامحرم گردد، باید نزد نامحرم پوشانده شود.

زن باید موقع نماز، تمام بدن و موی خود را بپوشاند ولی پوشاندن صورت به مقداری که شستن آن در وضو واجب است و دست‌ها و پاها تا مچ، لازم نیست. البته در صورت وجود نامحرم، باید پاها تا مچ نیز پوشانده شود.

باید از مجتهدی تقلید کند که شرایط آن را داشته باشد از جمله این که:
الف. مرد و شیعه دوازده امامی باشد.
ب. عادل باشد؛ عادل کسی است که پرهیزکاریش به حدّی رسیده باشد که از روی عمد هیچ گناهی مرتکب نشود.
ج. بنابر احتیاط واجب، باید از دیگر مجتهدان زمان خود عالم‌تر ـ یعنی بر استنباط احکام دین تواناتر ـ باشد.

پذیرش مهریه ولو در فرض سؤال، اشکالی ندارد. به طور کلی مهریه، مقدار معینی ندارد؛ بلکه مقدار آن، چیزی است که زوجین به توافق برسند، زیاد باشد یا کم؛ ولی نباید به اندازه‌ای کم باشد که از مالیت خارج شود.
البته از طرف زیادی، مستحب است که از مهر السنه بیشتر نباشد و مقدار مهر السنة پانصد درهم (262.5 مثقال نقرۀ مسکوک) است و قیمت آن موکول به نظر عرف بازار می‌باشد.

زن باید موقع نماز، موی خود را بپوشاند؛ ولی اگر در بین نماز متوجه شود که پوشش لازم را ندارد، در صورتی‌ که بلافاصله خود را بپوشاند، نمازش صحیح است همچنین اگر بعد از نماز متوجه شود که مقدار واجب پوشش را نداشته، نمازش صحیح است.

کفن زن بر عهده شوهر اوست و در غیر زن شوهردار، اگر میت، برای کفن و دفن وصیت نکرده باشد، می توانند به طور متعارف که لایق شأن میت باشد، کفن و چیزهای دیگری را که از واجبات دفن است، از اصل مال بردارند. ولی نسبت به مستحبات کفن و دفن و همچنین مراسم، چنانچه متوفی وصیتی نکرده باشد، تنها با اجازه ورثه از اموال میّت هزینه می شود، به شرط اینکه بعد از کسر دیون میّت چیزی از اموال او باقیمانده باشد و در میان ورثه، صغیر و محجور از تصرّف وجود نداشته باشد و إلّا احتیاط واجب آن است که بیشتر از مقدار واجب کفن و همچنین مقداری را که احتیاطاً لازم است، از سهم وارثی که بالغ نشده بر ندارند.