نذر زن در صورت حضور شوهر بنابراحتیاط واجب باید با اجازه شوهر باشد و پس از تحقق نذر، نسبت به موجودی و حقوق و ادای نذر از پس انداز خودش، نیازی به اطلاع و اجازه ی شوهر نیست.

اگر واجب النفقه (مثل پدر و مادر و فرزندان) باشند، نمی تواند نفقه آنها را با زکات بدهد، ولی در صورتی که فقیر باشند، می تواند برای مصرف در اموری که جزو نفقه واجب نیست به آنها زکات بدهد، مثل این که به پسرش زکات بدهد که برای خود زن بگیرد.

حرمت نگاه به تصویر زن نامحرم، از لحاظ حرمت عنوان «النظر الی الأجنبیه» ثابت نیست، ولی اگر عناوین دیگری صدق کند مانند عنوان هتک حرمت یا وجود مفسده و امثال آن، طبق حکم، نگاه تابع حکم آن عنوان است.

در هر حال لمس و نگاه به عورت دیگران ولو توسط پزشک هم جنس و نیز بر شخص، نشان دادن عورتش به دیگری جایز نیست و حرام است، بله، اگر برای تشخیص بیماری یا درمان ضروری باشد در حد ضرورت اشکال ندارد. و تشخیص ضرورت بر عهده مکلف است.

اگر آرایشگر، قصد کمک به گناه نداشته باشد و ناخنی که می‌کارد ـ برای اولین وضویی که بر زن لازم است ـ قابل برداشت باشد، کاشت آن و دریافت دستمزد فی‌نفسه اشکال ندارد؛ در غیر این صورت از کاشت ناخن و دریافت اجرت برای آن اجتناب شود.

ج1) پاک است؛ بله اگر زن به اوج لذت جنسی برسد و در آن حال مایعی از او خارج شود حکم منی را دارد و نجس است و اگر شک کند که به این مرحله رسیده یا نه و یا شک در خروج مایع داشته باشد، حکم منی را ندارد و پاک است.
ج2) اشکال ندارد.

اگر زن پیش از ده روز پاک شود و بداند که در باطن خون نیست، باید برای عبادتهای خود غسل کند اگر چه گمان داشته باشد که پیش از تمام شدن ده روز دوباره خون می‌بیند، ولی اگر یقین داشته باشد که پیش از تمام شدن ده روز دوباره خون می‌بیند نباید غسل کند و نمی‌تواند نماز بخواند و باید به احکام حائض رفتار نماید.

ج1) اگر خون استحاضه زن جریان داشته باشد، چنان چه برای او ضرر ندارد، باید به وسیله پنبه از بیرون آمدن خون جلوگیری کند.
ج2) در فرض مذکور در صورتی که خون خارج نشده، نماز صحیح است و در صورت یقین به خروج خون، طهارت باطل شده و نماز باید اعاده شود.

اگر زن پیش از ده روز پاک شود و بداند که در باطن خون نیست، باید برای عبادت های خود غسل کند، اگر چه گمان داشته باشد که پیش از تمام شدن ده روز دوباره خون می بیند؛ ولی اگر یقین داشته باشد که پیش از تمام شدن ده روز دوباره خون می بیند، نباید غسل کند و نمی تواند نماز بخواند و باید به احکام حائض رفتار نماید.

در فرض سؤال، اگر طلاق از نوع خلع و مبارات نباشد، طلاق دوم رجعی محسوب می شود و فقط برای طلاق دوم باید عده نگه دارد.

به کسی که بدهکار است و نمی‎تواند بدهی خود را بدهد، اگر چه مخارج سال خود را داشته باشد، می‎توان برای دادن بدهی او، زکات داد. ولی اگر زن برای خرجی خودش، قرض کرده باشد، شوهر، نمی تواند بدهی او را از زکات بدهد، بلکه اگر کس دیگری هم که مخارج او بر انسان، واجب است برای خرجی خود، قرض کند، احتیاط واجب آن است که بدهی او را از زکات ندهد.

جایی را که انسان برای مدت یکی دو سال برای زندگی انتخاب می‌کند، عرفاً وطن نیست؛ ولی مسافر هم بر او صدق نمی‌کند. بنا بر این بدون قصد اقامت ده روز هم نمازش تمام است. و در این حکم فرقی بین افراد مذکور در فرض سؤال نیست.

در فرض سؤال یک چهارم از همه اموال (منقول و غیر منقول) سهم ارث شوهر می باشد.

در هر صورت اگر موجب تحریک شهوت گردد، جایز نیست ولو اینکه منی خارج نشود و به بطور کلی اگر زن به اوج لذّت جنسی برسد و در آن حال مایعی از او خارج شود جنابت محقق شده و غسل بر او واجب است، ولی اگر شک کند که به این مرحله رسیده یا نه و یا شک در خروج مایع داشته باشد، غسل واجب نیست.

خونی که زن بعد از خارج شدن اولین جزء جنین، می‌بیند نفاس است و در این حالت نماز ندارد ولی اگر قبل از آن باشد باید خودش وضو بگیرد و اگر خودش نمی‌تواند، باید با کمک دیگران وضو بگیرد و اگر عاجز از آن است تیمم کند و نمازش را در صورت قدرت به صورت ایستاده و الّا نشسته و الّا خوابیده و رو به قبله بخواند.