اگر در هنگام خوانده شدن صیغه، عقد روی مهریه معیّن خوانده شده است و خانم بعد از اطلاع از آن، به این عقد راضی شود و اجازه کند، عقد واقع شده صحیح است.

ج1و2) تا وقتی که مدت صیغه تمام نشده و یا مرد، بقیه مدت را نبخشیده و در صورت نزدیکی ولو از پشت، تا وقتی که عده زن تمام نشده باشد نمی‌تواند به ازدواج با مرد دیگر در بیاید. در هر صورت در ارتباط مذکور با نامحرم، مرتکب معصیت شده و لازم است با توبه و استغفار از درگاه خداوند متعال، طلب مغفرت نمایند.

اگر منظور شما از شکستن عهد این باشد که فعل مذکور را بر خلاف عهد انجام بدهد، چنین فردی اگر عهد شرعی کرده و صیغه شرعی آن را خوانده، باید سه ماه روزه بگیرد.

در صورتی که عقد بین دختر و آن پسر با شرایط شرعی خوانده شده باشد بعد از اتمام مدت محرمیت، مادر دختر برای همیشه با این پسر به عنوان مادر زن محرم است.

اگر عهد با صیغۀ شرعی منعقد شده باشد، تأخیر عمدی نماز موجب نقض عهد می شود؛ مگر در صورت اضطرار یا حرج یا فراموشی.

ج1و2) کفاره شکستن نذر و قسم عبارت است از: آزاد کردن یک بنده یا به ده فقیر طعام دادن (به هر فقیر 750 گرم نان، آرد، برنج و مانند آن) یا پوشاندن آنها، در صورت عدم تمکن از انجام موارد گذشته، باید سه روز روزه بگیرد.
ج3) کفاره شکستن عهد مانند کسی است که یک روز از ماه رمضان را عمداً افطار کند، که عبارت است از: آزاد کردن یک بنده یا گرفتن شصت روز روزه و یا اطعام شصت فقیر که می تواند به جای آن به هر فقیر 750 گرم نان، آرد یا برنج و مانند آن بدهد.

ج1و2) ازدواج مرد شیعه با زن اهل سنت اگر خوف خطر مذهب برای مرد نداشته باشد، با رعایت سایر شرایط آن ولو به صورت تلفنی و از راه دور فی نفسه مشکلی ندارد.

ج1) عقد موقت با خانم اهل کتاب با رعایت شرائط شرعی اشکال ندارد ولی باید به طرف مقابل تفهیم ازدواج به صورت موقت شود و او هم قبول کند.
ضمناً توجه داشته باشید که به طور کلی صحت عقد موقت طولانی مدت مثل 99 ساله که عادتاً احتمال بقای زوجین تا آن مدت وجود ندارد، محل اشکال است.
ج2) اگر رشیده باشد و در مذهب او اذن پدر لازم نباشد، ازدواج با رضایت خود او اشکال ندارد.

در فرض سؤال اگر صیغه عقد، مبتنی بر این ملک هم خوانده شود، آن زمین هم به عنوان مهریه این خانم است؛ اما اگر به عاقد تفهیم شود و هنگام خواندن صیغه عقد، عاقد عقد را بر مبنای همان تعداد (سکه) که به توافق رسیده‌اید جاری سازد، مهریه همان تعداد خواهد بود.

اگر منظور، عهد با خداوند است، چنان چه صیغه عهد به صورت شرعی ـ که در رساله‌های عملیه ذکر شده ـ خوانده شود، عمل به آن واجب است.
اگر منظور، عهد با مردم است، چنان چه وعده و قول، ضمن عقد و معامله شرعی شرط نشده باشد، عمل طبق آن لازم نیست؛ هرچند بهتر است به وعده عمل شود.

اگر این منزل بدون انشاء صیغه وقف بوده و به متولی شرعی (اگر از طرف واقف تعیین شده باشد) و یا حاکم شرع تحویل داده نشده است یا به نمازگزاران جهت اقامه نماز تحویل نگردیده است، وقف محقق نشده و می توان آن را فروخت.

خیر، گرفتن روزه مستحبی در سفر جایز نیست؛ مگر در صورتی که در حضر (نه در سفر) نذر شرعی کند که در سفر روزه بگیرد یا در مدینه طیبه که برای بر آورده شدن حاجت، می‌ تواند سه روز، روزه مستحبی بگیرد و احتیاط آن است که روز چهارشنبه، پنج شنبه و جمعه را اختیار کند

موارد مختلف است. چنان چه ترک ازدواج موقت برای فرد مرجوح (فاقد رجحان) باشد، قسم و عهد منعقد نمی شود و می تواند خلاف قسم و عهد رفتار نماید؛ در غیر این صورت اگر برای قسم و عهد، صیغه شرعی با شرایط آن جاری کند، حق مخالفت ندارد و با مخالفت قسم و عهد، کفاره واجب می شود.

در فرض سؤال، در سفر به کمتر از مسافت شرعی، محدودیتی ندارد.

شرط صحت اعتکاف روزه گرفتن است و مسافر نمی تواند روزه بگیرد مگر در مواردی که استثناء شده است مثل اینکه نذر کند که در سفر روزه بگیرد که در این صورت اگر نذر 3 روز روزه کند می تواند در سفر روزه بگیرد و معتکف هم بشود و احتیاط واجب آن است که نذر قبل از شروع سفر باشد.