صرف ضعف و احتمال بارداری مجوّز شرعی برای ترک روزه نیست. بله زن بارداری که زایمان او نزدیک است، اگر می‌‌ترسد که روزه برای جنین یا خودش ضرر داشته باشد، روزه بر او واجب نیست و در صورت اول (ضرر برای جنین) باید برای هر روز یک مدّ طعام، یعنی گندم یا جو و مانند این‌ها (به عنوان فدیه) به فقیر بدهد و بعد از ماه رمضان نیز قضای آن را به جا آورد و در صورت دوم، که روزه برای خودش ضرر دارد، باید روزه‌هایی را که نگرفته، قضای آن‌ها را به جا آورد و بنابر احتیاط، فدیه هم بدهد و در مورد زنی که زایمان او نزدیک نیست، پرداخت فدیه مبنی بر احتیاط وجوبی است.

ج1و2) در فرض سؤال، باید با ایشان رابطه را به طور کامل قطع نمایید و در صورتی که دخول انجام شده باشد، نسبت به هم حرام ابد شده‌اید و نمی‌توانید با هم ازدواج کنید.

الف. نمازهای واجب، شش قسم است:
اول: نماز یومیه. (ظهر و عصر هر کدام چهار رکعت، مغرب سه رکعت، عشا چهار رکعت، صبح دو رکعت)
دوم: نماز آیات.
سوم: نماز میت.
چهارم: نماز طواف واجب خانه کعبه.
پنجم: نماز قضای پدر و بنا بر احتیاط مادر که بر پسر بزرگتر واجب است.
ششم: نمازی که به واسطه اجاره و نذر و قسم و عهد واجب می‌شود.
ب. نمازهای مستحبی زیاد است و آن‌ها را نافله گویند. و بین نمازهای مستحبی، به خواندن نافله‌های شبانه روز، بیشتر سفارش شده، و آن‌ها در غیر روز جمعه، سی و چهار رکعت‌اند:
که هشت رکعت آن نافله ظهر
و هشت رکعت نافله عصر
و چهار رکعت نافله مغرب
و دو رکعت نافله عشا
و یازده رکعت نافله شب
و دو رکعت نافله صبح می باشد.
و چون دو رکعت نافله عشا را بنا بر احتیاط واجب باید نشسته خواند، یک رکعت حساب می‌شود.
ولی در روز جمعه بر شانزده رکعت نافله ظهر و عصر، چهار رکعت اضافه می‌شود.
از یازده رکعت نافله شب، هشت رکعت آن باید به نیت نافله شب، و دو رکعت آن به نیت نماز شفع، و یک رکعت آن به نیت نماز وتر خوانده شود. و دستور کامل نافله شب در کتاب‌های دعا گفته شده است.

امر به معروف و نهی از منکر با رعایت شرایط آن یک تکلیف شرعی عمومی برای حفظ احکام اسلام و سلامت جامعه است و مجرّد توهم این که موجب بدبینی فاعل منکر یا بعضی از مردم نسبت به اسلام می گردد، باعث نمی شود که این وظیفه بسیار مهم ترک شود. در عین حال واجب است که از تأثیر مداومت بر امر به معروف و نهی از منکر با رعایت شرایط آن، غفلت نشود و اگر به طور کلی شرایط نهی از منکر ـ از جمله احتمال تأثیر ـ وجود ندارد، تکلیفی ندارید.

ج1) با رعایت شرایط شرعی آن اشکال ندارد.
ج2) هر مقدار از نمازها را که یقین به قضا شدن دارید، بر پسر بزرگ ایشان واجب است.
ج3) قضای روزه ها مانند روزه معمولی ماه رمضان است؛ البته اگر افطار روزه ها از روی عذر بوده و قدرت بر قضای آن داشته ولی نگرفته، علاوه بر قضا، باید برای هر روز یک مد طعام (تقریبا 750 گرم گندم و یا نان و مانند آنها) کفاره بپردازد. بنابراین بر پسر بزرگ ایشان واجب است که روزه ها را قضا نماید ولیکن کفاره را باید از مال میت پرداخت نمایند.

اگر بقاء جسد مسلمان در قبرستان کفار، هتک حرمت مسلمان باشد، نبش قبر و بردن بقایای جسد او به قبرستان مسلمین، واجب است وگرنه اگر ماندن او در آنجا هتک به حساب نیاید، نبش لازم نیست هرچند جایز می باشد.

اگر می دانید که خانم مذکور، اضطرار به تزریق واکسن و یا درمان و یا کنترل قند خون دارد و دسترسی به پزشک همجنس هم ندارد و امکان لمس از روی لباس یا استفاده از دستکش نیز وجود ندارد، در این صورت لمس بدن نامحرم به قدر ضرورت اشکال ندارد.

اگر آرایشگر، قصد کمک به گناه نداشته باشد و ناخنی که می‌کارد ـ برای اولین وضویی که بر زن لازم است ـ قابل برداشت باشد، کاشت آن و دریافت دستمزد فی‌نفسه اشکال ندارد؛ در غیر این صورت از کاشت ناخن و دریافت اجرت برای آن اجتناب شود.

در فرض سؤال که علم به غصبی بودن زمین نداشته‌ اید، نمازهای خوانده شده، صحیح است.

اگر با درآمد کسب خریده شده و قبل از سال خمسی فروخته شده، چنانچه این مبلغ تا حدود یک هفته بعد از سال خمسی صرف در مؤونه نشود خمس دارد و اگر بعد از سال خمسی فروخته شده و داشتن چنین دوره ای در شأن شما بوده، مبلغ فروش آن خمس ندارد.

چنانچه اطمینان به فاعل بودن از طریق مقعد ندارید، ازدواج شما با خواهر فاعل اشکالی ندارد.

ج1) مانعی ندارد، اگر چه مکروه ا ست.
ج2) آمیزش در فرض سؤال، جایز نیست.
ج3) بنابر احتیاط از این کار اجتناب گردد.

برای تحقق سفر شغلی سه شرط لازم است:
1. قصد انجام سفر شغلی؛
2. شروع سفر شغلی؛
3. قصد استمرار سفر شغلی
لذا اگر عرفاً، این سفرها، استمرار همان سفرهای قبلی محسوب گردد نماز در آنها تمام است؛ البته اگر در بین این سفرها ده روز تمام فاصله شده باشد، در اولین سفر شغلی نماز او قصر خواهد بود. بنا بر این اشخاصی که اشتغال به شغلی دارند که در سال یک بار به مدت مثلاً یک ماه طول می‌ کشد مانند کاروان داران حج، چنانچه بنا دارد همه ساله به این کار اشتغال داشته باشد، نمازش حتی در اولین سفر تمام است؛ هم چنین کسی که در بخشی از سال، سفر شغلی دارد و قصد و عزم او استمرار و انجام آن در هر سال است، مانند رانندگی در یک یا دو ماه از تابستان، سفرش حکم سفر شغلی را دارد و از سفر اول نمازش تمام است.

ج1و2) در فرض سؤال، چنانچه بعد از نماز بفهمد که تمام نماز را در وقت خوانده، نماز او صحیح است. و اگر بفهمد تمام نماز را پیش از وقت خوانده یا بفهمد که در بین نماز وقت داخل شده است، نمازش باطل است.

اگر مالک غذاها، در مقابل گرفتن مبلغ معیّنی راضی باشد که مشتری از غذاها استفاده کند یا طرفین با یکدیگر مصالحه نمایند، اشکال ندارد.