موارد مختلف است؛ چنانچه شخص ابایی از این که مردم تخلف او را ببینند و آگاه شوند نداشته و یا شخص، اسباب رواج فساد در عقیده یا عمل در جامعه را فراهم کرده است و با بیان تخلفات او جلوی ترویج فساد گرفته می شود، اشکال ندارد.

1و2) اگر تضمین در قالب عقد صلح باشد، اشکال ندارد.

اگر در زمان حیات میت و یا بعد فوت او وصیت مذکور را قبول کرده باشند، باید طبق وصیت عمل کنند ولی اگر آن وصیت را قبول نکرده باشند به مقدار ثلث میت وصیت او نافذ است و باقی اموال باید طبق قانون ارث بین وراث تقسیم گردد.

اگر رسیدن حق به صاحب حق متوقف بر این است که شما شهادت بدهید، واجب است به آنچه که حق است شهادت بدهید، هر چند به ضرر نزدیکانتان باشد.

در صورتی که مخالف با نظر اهدا کنندگان پول نباشد، اشکال ندارد.

ج1) اگر در انشاء جازم باشد، تعلیق، ضرری به صحت عقد، نمی زند.
ج2) صحیح نیست.

اگر در قرارداد، اعضاء، متعهد شوند مبلغ شارژ را در تاریخ معینی بپردازند و در صورت تخلف، ملتزم به پرداخت وجه معینی شوند، اشکال ندارد.

1. صیغه قسم را باید به زبان بگوید.
2. قسم به ذکر اسم خداوند متعال که مختص به اوست، مانند لفظ جلاله «اللّه» باشد و همچنین آنچه بر غیرخدا اطلاق نمی‌شود، مانند رحمان و یا ذکر اوصاف و افعال مختص به خدا که غیر او در آن با خدا شریک نمی‌باشد مانند «و مقلب القلوب و الابصار»، «و الذی نفسی بیده» و یا ذکر اوصاف و افعال مشترکی که بر خدای تعالی و بر غیر خدا اطلاق می‌شود لیکن غالباً برخدا اطلاق می‌شود به طوری که در وقت اطلاق، منصرف به خدای تعالی می‌شود، مانند ربّ و خالق و بارئ و رازق و رحیم باشد.
3. کسی که قسم می خورد باید بالغ و عاقل باشد.
4. اگر مورد قسم از اموال است، انسان، ممنوع از تصرف در اموالش نباشد.
5. از روی قصد و اختیار قسم بخورد.
6. کاری را که قسم می خورد انجام دهد، باید حرام و مکروه نباشد و کاری را که قسم می خورد ترک کند، باید واجب و مستحب نباشد؛ اگر قسم بخورد که کار مباحی را به جا آورد، باید ترک آن در نظر مردم بهتر از انجامش نباشد، و نیز اگر قسم بخورد کار مباحی را ترک کند، باید انجام آن در نظر مردم بهتر از ترکش نباشد.
7. احتیاط در این است که قسم خوردن فرزند و زن با اجازه پدر و شوهر باشد و اگر نسبت به غیر انجام واجبات و ترک محرمات باشد، پدر و شوهر می توانند از ادامه دادن آن منع کنند.
کفاره شکستن قسم:
اگر کسی عمداً قسم را بشکند، باید یا ده فقیر را اطعام کند یا آنان را لباس بپوشاند و در صورتی ­که مقدور نباشد، سه روز، روزه بگیرد.

گفتن این اذکار اشکالی ندارد و اگر امام جماعت در رکوع بفهمد کسی تازه رسیده و می خواهد اقتدا کند، مستحب است رکوع را دو برابر معمول طول دهد و سپس برخیزد؛ اگرچه بفهمد کس دیگری هم برای اقتدا وارد شده است.

در فرض سؤال اگر شما تغییری در خودرو نداده‌اید، بلکه فقط استفاده کرده‌اید، مخیّر هستید بین فسخ و ارش (تفاوت قیمت صحیح و معیوب)؛ اما اگر در آن تغییر و تحوّلی ایجاد کرده‌اید، حق فسخ ندارید، بلکه فقط حق ارش دارید.

اگر مسدود شدن مبلغ یاد شده از شرایط مذکور در قرارداد قرض باشد، جایز نیست.

اگر پرداخت وام در قرارداد وام مشروط به سپردن مبلغی به صندوق باشد چنین قراردادی ربوی و حرام است؛ ولی اصل قرض صحیح و پول قرضی حلال است و چنانچه از باب تخصیص اعطای وام به کسانی باشد که در صندوق سپرده دارند، اشکال ندارد.

در صورتی که در ابتدای عقد اجاره، مبلغ آن برای هر سال و مدت اجاره، دقیقاً مشخص باشد، اجاره مذکور اشکالی ندارد.

کسی که به خاطر شغل، سفر کند و در ضمن آن یا بعد از آن، بدون اینکه سفر جدیدی انجام شود کارهای غیر شغلی از قبیل عیادت مریض دیدن اقوام و... را هم انجام می‌دهد و گاهی یک یا چند شب هم در آن جا می‌ماند، در این مدت حکم سفر شغلی او تغییر نمی کند و نمازش تمام است.

ج1) حیوانی که خون جهنده ندارد هر چند حرام گوشت باشد و تذکیه شرعی نشده باشد، نجس نیست؛ ولی نماز با آن باطل است. پس اگر می‌دانید در کرِم، اجزایی از آن حیوانات وجود دارد، برای نماز باید بر طرف شود و چنانچه جذب بدن شده و چیزی از آن باقی نمانده باشد، نماز اشکال ندارد و شستن محل آن لازم نیست.
ج2) اگر خورده نشود، اشکال ندارد. اما اگر خوردنی باشد در صورتی که در فرایند تولید دارو، اجزای ماهی، استحاله* یا مستهلک** شود یا معالجه بیمار، منحصر در استفاده از آن باشد، اشکال ندارد.
-------------------------------------------------------------
* استحاله: دگرگونی چیزی به صورتی که به حقیقت دیگری تبدیل شود، مانند چوبی که خاکستر شود یا سگی که در نمکزار به نمک تبدیل شود.
** مستهلک شدن: مخلوط شدن ماده ای با ماده دیگر به گونه ای که در نظر عرف (نه با دقت عقلی)، اجزاء ماده از بین برود، مانند شکری که در آب حل شود.