ج1) در فرض سؤال، اگر عرفاً از آرنج به سمت کف دست و انگشت‌ها شسته می‌شود، وضو صحیح است.
ج2) یک قسمت از چهار قسمت سر که مقابل پیشانی است، جای مسح می‌باشد و هر جای این قسمت را به هر اندازه مسح کنید، کافی است؛ اگر چه احتیاط مستحب آن است که از درازا به اندازه درازای یک انگشت و از پهنا به اندازه پهنای سه انگشت بسته، مسح نمایید.

وطن شوهر، حکم وطن برای همسرش را ندارد، اما اگر زن به تبع شوهر جایی را به عنوان وطن انتخاب کرده و محل سکونت قرار دهد وطن او محسوب می شود. بنا بر این اگر انسان قصد دارد در جایی حدود ده سال بماند، بعید نیست عرفاً در صدق وطنیت کافی باشد.
لازم به ذکر است جایی را که انسان برای مدت یکی دو سال برای زندگی انتخاب می کند، چون در آنجا عنوان مسافر بر او صدق نمی‌کند، حتی بدون قصد اقامت ده روز، نمازش تمام است.

اگر سکونت شما در فریدون‌کنار به گونه ای است که عرفاً در آن جا مسافر محسوب نمی‌شوید، در هر صورت نماز در آن جا تمام است و نیازی به قصد ده روز نیست. نسبت به سفرهای شغلی به بابلسر هم با توجه به این که مسافت شرعی طی نمی‌شود و اگر هم احیاناً طی شود محدود است؛ نماز شما در بابلسر تمام است مگر این که سفر به مقدار مسافت شرعی (حداقل مجموعاً چهل و یک کیلومتر به این شرط که رفت حداقل بیست کیلومتر و نیم باشد) داشته باشید که در این صورت نماز شکسته است.

ج1) تفاوتی ندارد؛ توجه داشته باشید با دادن زکات، خمس ساقط نمی‎شود.
ج2) نسبت به حدّ نصاب، گوسفند و بُز، حکمشان یکی است؛ البته در خصوص بز، باید داخل سال سوم شده باشد.
ج3) در وجوب زکات حیوان، شرط است که تمام سال، سائمه باشد و در بیابان بچرد. پس اگر در بین سال، علوفه به آن داده شود به مقداری که عرفاً عنوان سائمه در تمام سال بر آن صدق نکند، زکات ندارد.

آن دسته از آلات موسیقی که عرفاً از آلات مشترک بوده و قابل استفاده برای موسیقی حلال می باشد، استفاده از آن به قصد منفعت حلال فی نفسه جایز است؛ ولی استفاده از آلاتی که عرفاً از آلات مخصوص لهو (موسیقی حرام) محسوب شود، مطلقاً جایز نیست. در هر صورت استفاده از آلات موسیقی ـ و لو مشترک ـ برای نواختن موسیقی لهوی و مُضِلّ عن سبیل الله* جایز نیست.
توجه داشته باشید ترویج موسیقی ـ هرچند موسیقی حلال باشد ـ با اهداف عالیه نظام مقدس جمهوری اسلامی سازگار نیست؛ و بهتر است جوانان عزیز، وقت با ارزش خود را صَرف یادگیری علوم و فنون لازم و مفید نموده و اوقات فراغت خود را با ورزش و تفریحات سالم، پر نمایند.
------------------------
*یعنی به سبب ویژگی هایی که دارد، انسان را از خداوند متعال و معنویات و فضائل اخلاقی دور نموده و به سمت بی بند و باری، بیهودگی و گناه سوق دهد.

ج1) اگر اقلام مصرفی یاد شده با درآمد بین سال تهیه شده است، و مقدار باقی مانده ارزش مالی دارد، خمس تعلق می گیرد؛ البته اگر خرید داروها جهت استفاده از آن در مواقع نیاز باشد و در معرض احتیاج هم باشد، خمس ندارد.
ج2) اگر قبل از سال خمسی به همسر بخشیده و به او تحویل داده است و به مقداری باشد که عرفاً مناسب شأن هدیه دهنده و افراد مانند او بوده و بخشش، صوری نباشد، خمس ندارد.

در صورتی که نجات نفس محترمه یا دستیابی به تجارب علوم پزشکی که جامعه به آن محتاج است و یا شناسایی نوعی بیماری که حیات مردم را تهدید می کند، متوقف بر تشریح باشد، تشریح جسد میت جایز است و وصیت به این مطلب هم مانعی ندارد، مگر این که تشریح، موجب صدق عنوان مثله باشد و یا عرفاً هتک حرمت میت محسوب شود. در هر صورت لازم است، تا آنجا که استفاده از جسد غیر مسلمان امکان دارد، از جسد مسلمان استفاده نشود.

چنانچه فاصله بین محل کار و وطن اصلی کمتر از مسافت شرعی باشد، نماز تمام است؛ ولی اگر بیشتر از مسافت شرعی باشد، چنانچه عرفاً شغل شما مسافرت است، (مثلاً تا یک سال، هر ده روز یک سفر شغلی دارید) نماز در سفرهای شغلی در بین راه تمام است؛ ولی در سفرهای غیر شغلی نماز شکسته است. ضمناً چنانچه ده روز در جایی بمانید در اولین سفر شغلی بعد از ده روز، نماز شکسته و از سفر دوم تمام است.

تیمم بر هر آنچه از زمین محسوب شود، مانند خاک، شن، ریگ، کلوخ (خاک های به هم چسبیده)، سنگ (سنگ گچ، سنگ آهک، سنگ سیاه و مانند آن) صحیح است و همچنین بر گچ و آهک پخته و آجر و امثال آنها. تیمم بر اشیای معدنی که جزو زمین محسوب نمی‌شود، مانند طلا و نقره و امثال آن صحیح نیست، ولی تیمم بر سنگ های مرغوبی که عرفاً به آن سنگ معدنی گفته می‌شود، مانند مرمر و غیره صحیح است.

ج1) آنچه زیادش مستی می‌آورد، کم آن نیز حرام است؛ بنا بر این اگر به فرض، در بعضی از مزاج‌ها یا در بعضی از مناطق یا به سبب عادت به آن، مستی نیاورد، موجب عدم حرمت آن نمی‌شود.
ج2) در فرض سؤال اگر شراب مستهلک نشود و عرفاً بر آن صدق شراب کند یا مست کنندگی داشته باشد، خوردن آن حرام است در غیر این دو صورت نیز نجاست آن با اضافه کردن آب قلیل بنا بر احتیاط واجب برطرف نمی شود و لذا خوردن آن اشکال دارد.

اگر اهدای عضو در زمان ممات باشد، استفاده از اعضای میت برای پیوند به بدن شخص دیگر برای نجات جان او یا درمان بیماری وی اشکال ندارد و وصیت به این مطالب هم مانعی ندارد مگر در اعضایی که برداشتن آنها از بدن میت، موجب صدق عنوان مثله باشد و یا عرفاً هتک حرمت میت محسوب شود و اگر در زمان حیات باشد، مبادرت مکلف در هنگام حیات، به فروش یا هدیه کردن کلیه یا هر عضو دیگری از بدن خود برای استفاده بیماران از آنها در صورتی که ضرر معتنابه برای او نداشته باشد اشکال ندارد.

رقص محلی اگر عرفاً رقص محسوب شود، حکم رقص* را دارد.
------------
*رقص مرد بنا بر احتیاط واجب حرام است و رقص زن برای زنان اگر عنوان لهو بر آن صدق کند مثل این که جلسه زنانه تبدیل به مجلس رقص شود، محل اشکال است و احتیاط واجب در ترک آن است؛ در غیر این صورت هم اگر به گونه ای باشد که باعث تحریک شهوت شده و یا مفسده ای بر آن مترتب شود و یا همراه با فعل حرام (مانند موسیقی و آواز حرام) باشد یا مرد نامحرمی حضور داشته باشد، حرام است

ج1) اشکال ندارد.
ج2) وضویی که در غیر وقت نماز به قصد "با طهارت بودن" گرفته می شود صحیح است و می توان با این وضو نماز واجب را خواند. البته وضو گرفتن به قصد "خواندن نماز واجب" اگر عرفاً نزدیک داخل شدن به وقت آن باشد هم اشکال ندارد. بنا بر این تفاوت وضو در وقت با وضو در خارج از وقت نماز این است که در خارج از وقت نمی توان به نیّت نماز واجب، وضو گرفت اما وضو گرفتن به نیّت طهارت چه در وقت و چه خارج از وقت صحیح است و می توان با آن نماز خواند.

خونی که به‌ واسطه کوبیده شدن زیر ناخن یا زیر پوست می‌میرد اگر طوری شود که عرفاً دیگر به آن خون نگویند پاک است؛ ولی اگر به آن خون بگویند در صورتی که ناخن یا پوست، سوراخ شود اگر مشقّت ندارد، باید برای وضو و غسل خون را بیرون آورند و اگر مشقّت دارد باید اطراف آن را به‌ طوری که نجاست زیاد نشود، بشویند و پارچه یا چیزی مثل پارچه بر آن بگذارند و روی پارچه را به نیت جبیره، دست تر بکشند.
البته اگر انسان نداند که خون زیر پوست مرده یا گوشت به‌واسطة کوبیده شدن به‌آن حالت در آمده، پاک است.

اگر به مسافتی کمتر از چهار فرسخ بروید، در صورتی که قصد داشته باشید به مدتی خارج شوید که عرفاً با ماندن ده روز در یکجا منافات نداشته باشد مانند این که بخواهید در این مدت، دو سه بار و هر بار حداکثر به مدت نصف روز خارج شوید، به قصد اقامت شما خللی وارد نمی شود و نماز تمام است؛ ولی خروج هر روز به مقدار یاد شده در سؤال محل اشکال است؛ البته اگر تا قبل از خواندن اولین نماز چهار رکعتی قصد خروج به مقدار یاد شده را نداشته اید، با خواندن یک نماز چهار رکعتی قصد اقامت محقق شده و پس از آن خروج به مقدار یاد شده به قصد اقامت ضرر نمی زند و نماز تمام است.