همه
احکام بانوان
احکام سفر
احکام محتضر و اموات
احکام پزشکی
ازدواج و زناشویی
اعتکاف
اماکن مذهبی
امر به معروف و نهی از منکر
اموال پیدا شده و مجهول المالک، مظالم
تکلیف و تقلید
جهاد و دفاع
حج و عمره
حقوق
خمس
خوردنی ها و آشامیدنیها
روزه
زکات
شکار و ذبح حیوانات
صدقات و تبرعات
طلاق و عده
طهارت و نجاست
غصب
قوانین و مقررات و اموال بیت المال
مسائل فرهنگی و اجتماعی
مسائل قضایی
معاملات و شغلها
نذر، قسم و عهد
نماز
نگاه، پوشش و معاشرت
ورزش، مسابقات و تفریحات
وصیت و ارث
وضو، غسل و تیمم
وقف، مساجد و قبرستان
ولایت فقیه
گناهان
موضوعات
پرسش و پاسخ
ارتباط با پایگاه PDFنحوه گفتن حروف یک کلمه در نماز و همچنین کلمات یک آیه چگونه باید باشد؟
یکی از واجبات قرائت، موالات در آیات و کلمات و اذکار است؛ یعنی به طوری ادا کند که عرفاً پشت سر بودن صدق نماید. بنا بر این چنان چه عمداً موالات را ترک کند، اگر عدم موالات، باعث محو صورت کلمه شود و جبران آن موجب زیادی گردد، نماز باطل است. اما اگر موجب زیادی نشود، بنا بر احتیاط واجب نماز باطل است؛ ولی چنان چه ترک موالات، سهوی باشد و به نحوی باشد که موالات نماز به هم نخورد؛ آن چه تحصیل موالات می کند را به جا آورد و نماز صحیح است.
اینجانب حدود ده سال است که از وطن اصلی خودم که در ده کیلومتری شهر یزد است، برای تحصیل علوم دینی به قم مهاجرت کردم و به دلیل اینکه مدتی در قم سکونت داشته و دارم از روی احساسات مثلاً به عنوان اینکه وطن اصلی را دوست نداشتم نه از روی عقلانیت، قصد اعراض از وطن کردم و اکنون پشیمان شده ام؛ با توجه به این موضوع اولاً آیا اعراض محقق شده است؟ و ثانیاً در صورت تحقق اعراض، آیا راهی برای برگشت از نیت وجود دارد؟
اعراض، ولو در فرض سؤال با خروج از وطن و با تصمیم جدی بر عدم بازگشت به آنجا و همچنین با علم یا اطمینان به عدم امکان بازگشت محقق می شود. بنا بر این اگر اعراض محقق شده باشد، تنها در صورتی که در آن محل سکونت کنید به گونه ای که عرفاً مسافر محسوب نشوید، نمازتان تمام است، همچنین در صورتی که بنا داشته باشید برای همیشه یا سالیان متمادی، سالی سه چهار ماه در آن محل زندگی کنید، با نیت توطن در آن محل و تهیه وسایل زندگی، مانند خانه و امثال آن، آنجا وطن شما محسوب می شود و نمازتان کامل است.
ملاک کثیر السفر چیست؟
مجرد کثرت سفر موضوع حکم شرعی نیست؛ بلکه کسی که سفر، شغل یا مقدمه شغل اوست، اگر بنای بر استمرار سفر داشته باشد، به مقداری که عرفاً سفر لازمه شغلش محسوب شود، مثل این که قصد داشته باشد در طول هشت یا نه ماه یا یک سال آینده، هفته ای یک روز برای شغلش به سفر رود، نمازش در سفرهای شغلی تمام و روزه اش صحیح است و چنان چه در وطن یا غیر وطن با نیت یا بدون نیت، ده روز بماند، در اولین سفری که بعد از این اقامه عشره انجام می دهد، نمازش قصر است و در کلمات فقها (رضوان الله علیهم) مراد از کسی که شغل او مسافرت است، کسی است که قوام کار او به سفر است.
در بعضی قرصهای تقویتی و یا روی کپسول آن، موادی استفاده میشود به اسم شلاک (shellac). این دارو از موادی است که از ترشحات حشراتی کوچک، شبیه سوسک روی درخت، به دست میآید. آیا خوردن این مواد جایز است؟
اگر ماده یاد شده تولید شده حشره باشد، مانند عسلی که توسط زنبور تولید می شود، استفاده خوراکی از آن به خودی خود اشکال ندارد. اما اگر عرفاً جزئی از بدن حشره محسوب شود، خوردن اجزاء حشرات جایز نیست؛ مگر این که در فرایند تولید دارو و امثال آن، اجزاء حشره استحاله* یا مستهلک** شود یا معالجه بیمار منحصر در استفاده از اجزاء حشره باشد. ضمناً برای تولید و عرضه عمومی، رعایت قوانین و مقررات مربوطه لازم است.
-------------------------------------------------------------
* استحاله: دگرگونی چیزی به صورتی که به حقیقت دیگری تبدیل شود، مانند چوبی که خاکستر شود یا سگی که در نمکزار به نمک تبدیل شود.
** مستهلک شدن: مخلوط شدن ماده ای با ماده دیگر به گونه ای که در نظر عرف (نه با دقت عقلی)، اجزاء ماده از بین برود، مانند شکری که در آب حل شود.
-------------------------------------------------------------
* استحاله: دگرگونی چیزی به صورتی که به حقیقت دیگری تبدیل شود، مانند چوبی که خاکستر شود یا سگی که در نمکزار به نمک تبدیل شود.
** مستهلک شدن: مخلوط شدن ماده ای با ماده دیگر به گونه ای که در نظر عرف (نه با دقت عقلی)، اجزاء ماده از بین برود، مانند شکری که در آب حل شود.
برخی از کشورها در صنایع پزشکی برای تولید برخی دارو ها از اسیدهای آمینه حشره خوراکی استفاده می کنند. آیا استفاده از آن جایز است؟
اگر این اسیدها ماده تولید شده حشره باشد، مانند عسلی که توسط زنبور تولید می شود، استفاده خوراکی از آن به خودی خود اشکال ندارد. اما اگر این اسیدها عرفاً جزئی از بدن حشره محسوب شوند، خوردن اجزاء حشرات جایز نیست؛ مگر این که در فرایند تولید دارو و امثال آن، اجزاء حشره، استحاله* یا مستهلک** شود یا معالجه بیمار منحصر در استفاده از اجزاء حشره باشد. ضمناً برای تولید و عرضه عمومی، رعایت قوانین و مقررات مرتبط با آن لازم است.
---------------------------
*استحاله: دگرگونی چیزی به صورتی که به حقیقت دیگری تبدیل شود، مانند چوبی که خاکستر شود یا سگی که در نمکزار به نمک تبدیل شود.
**مستهلک شدن: مخلوط شدن ماده ای با ماده دیگر به گونه ای که در نظر عرف (نه با دقت عقلی)، اجزاء ماده از بین برود، مانند شکری که در آب حل شود.
---------------------------
*استحاله: دگرگونی چیزی به صورتی که به حقیقت دیگری تبدیل شود، مانند چوبی که خاکستر شود یا سگی که در نمکزار به نمک تبدیل شود.
**مستهلک شدن: مخلوط شدن ماده ای با ماده دیگر به گونه ای که در نظر عرف (نه با دقت عقلی)، اجزاء ماده از بین برود، مانند شکری که در آب حل شود.
آیا حکم ذیل صحیح است؟
"اگر سفر شغلی یا کثرت سفر در حد مسافت شرعی، مختص به وقت معینی از سال باشد، احکام کثیر السفر در اوقات دیگر سال، که فرد در معرض سفر شغلی یا کثرت سفر نیست، بار نمی شود؛ بنابراین در سفرهای اتفاقی و متفرقی که در اوقات دیگر سال دارد، نمازش شکسته است."
"اگر سفر شغلی یا کثرت سفر در حد مسافت شرعی، مختص به وقت معینی از سال باشد، احکام کثیر السفر در اوقات دیگر سال، که فرد در معرض سفر شغلی یا کثرت سفر نیست، بار نمی شود؛ بنابراین در سفرهای اتفاقی و متفرقی که در اوقات دیگر سال دارد، نمازش شکسته است."
برای تحقق سفر شغلی سه شرط لازم است:
1. قصد انجام سفر شغلی؛
2. شروع سفر شغلی؛
3. قصد استمرار سفر شغلی
لذا اگر عرفاً، این سفرها، استمرار همان سفرهای قبلی محسوب گردد نماز در آنها تمام است؛ البته اگر در بین این سفرها ده روز تمام فاصله شده باشد، در اولین سفر شغلی نماز او قصر خواهد بود. بنا بر این اشخاصی که اشتغال به شغلی دارند که در سال یک بار به مدت مثلاً یک ماه طول می کشد مانند کاروان داران حج، چنانچه بنا دارد همه ساله به این کار اشتغال داشته باشد، نمازش حتی در اولین سفر تمام است؛ هم چنین کسی که در بخشی از سال، سفر شغلی دارد و قصد و عزم او استمرار و انجام آن در هر سال است، مانند رانندگی در یک یا دو ماه از تابستان، سفرش حکم سفر شغلی را دارد و از سفر اول نمازش تمام است.
1. قصد انجام سفر شغلی؛
2. شروع سفر شغلی؛
3. قصد استمرار سفر شغلی
لذا اگر عرفاً، این سفرها، استمرار همان سفرهای قبلی محسوب گردد نماز در آنها تمام است؛ البته اگر در بین این سفرها ده روز تمام فاصله شده باشد، در اولین سفر شغلی نماز او قصر خواهد بود. بنا بر این اشخاصی که اشتغال به شغلی دارند که در سال یک بار به مدت مثلاً یک ماه طول می کشد مانند کاروان داران حج، چنانچه بنا دارد همه ساله به این کار اشتغال داشته باشد، نمازش حتی در اولین سفر تمام است؛ هم چنین کسی که در بخشی از سال، سفر شغلی دارد و قصد و عزم او استمرار و انجام آن در هر سال است، مانند رانندگی در یک یا دو ماه از تابستان، سفرش حکم سفر شغلی را دارد و از سفر اول نمازش تمام است.
