در فرض سؤال، در غسل ترتیبی همین که آب به قدری به بدن برسد که صدق شستن کند، کافی است؛ به شرطی که آب به همه بدن رسانده شود.

در فرض سؤال اگر نجاست در آب قلیل قرار گیرد کل آن نجس می شود اما اگر آب روی قسمت نجس ریخته شود پس از برطرف شدن عین نجاست، با جاری شدن آب قلیل بر محل نجس (نجاست غیر ادرار)، پاک می شود؛ البته غساله جدا شده، نجس است.

اگر آب قلیل ریخته شود و به طریق معمول آب آن گرفته شود، در نجاست غیر بول، همان دفعه اول بعد از جدا شدن غساله و در نجاست بول بعد از گرفتن غساله دفعه دوم، محل مذکور و رطوبت باقیمانده، پاک است.

اگر جریان آب قلیل بعد از برطرف شدن عین نجس ادامه پیدا کند؛ یک بار محسوب می‌شود.

آب‌هائی که از مخزن زیر زمینی می‌جوشند مانند آب چشمه و قنات و نیز آب راکدی که حجم آن بقدر ⅞43 وجب باشد (تقریباً 384 لیتر) اگر چیزی را که نجس شده است در آن فرو ببرند آن را پاک می‌کند و خود نجس نمی‌شود. ولی‌ آبی که کمتر از این مقدار باشد و از زمین نجوشد (آب قلیل است و) اگر چیز نجسی در آن فرو برده شود، نجس می‌شود و چیزی را که نجس شده پاک نمی‌کند.

مخرج ادرار در تطهیر با آب قلیل بنا بر احتیاط واجب با دو بار شستن پاک می‌شود و مخرج غایط اگر با آب بشوید تا نجاست از بین برود پاک می شود و پس از آن آب کشیدن لازم نیست.

ج1) صِرف اتصال آب کر، کافی نیست - در صورتی که آب قلیل، اوصاف نجاست را ندارد - باید آب کر با آب قلیلِ نجس، مخلوط شود و در صورتی که عین نجاست در لباس نیست؛ بعد از مخلوط شدن آب کر بنابر احتیاط، باید لباس را فشار و یا تکان بدهند؛ در این صورت لباس ها پاک می شود.
ج2) اگر هنگام رسیدن آب کر به لباس نجس، آب مضاف نشود، خروج غساله به شکل مضاف، ضرری وارد نمی کند.

ج1) لباسشویی ها متفاوت است. ولی به طور کلی، در تطهیر با ماشین لباس شویی، اگر پس از برطرف شدن عین نجاست، لباس یک بار با آب متصل به کر شسته شود و نیز اگر داخل ماشین لباس شویی قبل از قرار دادن لباس پاک باشد و دوبار با آب قلیل شسته و به طور معمول آب آن گرفته شود، لباس پاک می‌شود.
ج2و3) در فرض سؤال چنانچه بعد از مخلوط شدن با کف یا رنگ، بر آن، آب اطلاق نمی شود، مضاف است.

تطهیر ادرار نوزاد با دیگران تفاوت ندارد، مگر این که چیزی با ادرار پسر شیرخواری که غذاخور نشده نجس شود، در این صورت چنانچه یک مرتبه آب روی آن بریزند که به تمام جاهای نجس آن برسد پاک می‌شود ولی احتیاط مستحب آن است که یک مرتبه دیگر هم آب روی آن بریزند و در لباس و فرش و مانند این‌ها فشار لازم نیست؛ همچنین در این فرض فرقی بین تطهیر با آب کر و قلیل نیست.

پس از برطرف کردن عین نجاست، آب قلیل را در محل نجس بریزید که قهراً آب در یک گوشه‌ای جمع می‌شود و می‌ماند، آب غساله را با پارچه و مانند آن بردارد و بنا بر احتیاط واجب دوباره آب بریزد و غُساله را با پارچه و مانند آن بردارد، محل پاک می‌شود و توجه داشته باشید غساله (آب برداشته شده) اول، نجس و غساله دوم بنا بر احتیاط نجس است.

اگر با آب قلیل، میت را غسل می دهند، ترشحات آن که از بدن میت به اطراف می رسد، نجس است و باید تطهیر شود.

اگر نجاست به داخل حبوبات رسیده پاک نمی شوند؛ ولی اگر ظاهر آنها نجس شده چنانچه آن را در ظرفی قرار دهند و زیر آب کر یک مرتبه شسته شود چیز متنجس و ظرف، هر دو پاک می شوند؛ همچنین اگر نجاست غیر ادرار باشد و ظرف هم از قبل پاک باشد و داخل ظرف قرار دهند و یک مرتبه آب قلیل بر آن بریزند و خالی کنند چیز متنجس و ظرف نیز به تبعیت پاک می شود و اگر به ادرار نجس شده باید دو مرتبه شسته شود و اگر ظرف از قبل نجس باشد باید سه مرتبه آب ریخته و خالی کنند.

ج1) اگر فرش به بول، نجس شده بعد از برطرف شدن عین نجاست، دو مرتبه آب قلیل روی آن ریخته شود، به صورتی که به تمام نقاط آن برسد و بنا بر احتیاط باید هر دفعه فشار یا تکان داده شود. اگر به غیر بول، نجس شده، بعد از برطرف شدن عین نجاست، یک بار این کار انجام می شود.
ج2) در بول و غیر بول بعد از برطرف کردن عین نجاست، یک بار شسته و بنا بر احتیاط واجب، فشار یا تکان داده شود یا در زیر آب، آن را تکان دهند، تا آب درون آن حرکت کند یا از آن خارج شود.
ج3) بنا بر احتیاط واجب، باید آب از آن هر چند با کمک دست، خارج شود و اگر متصل به آب کر یا جاری باشد، جابجا شدن آب در آن هم کفایت می‌کند.

در تطهیر با آب قلیل، هرگاه پس از برطرف شدن عین نجاست در متنجس به بول دو مرتبه و در متنجس به غیر بول، اگر یک مرتبه شسته شود، پاک می‌شود ولی هر دفعه، آبی که روی آن می‌ریزند باید از آن جدا شود هر چند با پارچه یا ابر؛ و آبی که از نجس جدا شده نیز نجس محسوب می شود.

به طور کلی، در غسل ارتماسی بیرون بودن کل بدن از آب لازم نیست؛ بنا بر این همین که به قصد غسل ارتماسی، تمام بدن به صورت دفعی زیر آب قرار گیرد، کافی و صحیح است.