موارد مختلف است و بستگی به نیت نذر کننده دارد. چنان چه موقع جاری کردن صیغه شرعی نذر با شرایط معتبر آن، قصدش شامل کمک گرفتن از غیر هم بوده، کمک گرفتن اشکالی ندارد؛ هرچند فرستادن صلوات بر دیگران واجب نمی شود. ولی اگر قصدش این بوده که خودش به تنهایی صلوات بفرستد، یا فقط تعداد صلوات را مشخص کرده است، نمی تواند از دیگران کمک بگیرد.

اگر صیغه مخصوص نذر* را نخوانده‌اند، اختیار آن با خود ایشان است؛ ولی اگر نذر شرعی همراه با صیغه مخصوص آن محقق شده و در نذر زمان خاصی برای ارسال فرش، تعیین نشده است باید هر زمان امکان ارسال فرش بود آن را ارسال کند و چنانچه زمان خاصی را تعیین کرده است و امکان ارسال فرش در آن زمان نیست، نذر منحل شده و ایشان وظیفه ای ندارد.

ج1) در صورتی که نذر شرعی کرده باشید که گوسفندی را عقیقه کنید، باید طبق آن عمل نمایید. همچنین اگر نذر کرده اید که گوسفندی قربانی کنید ، چنانچه آن را مقید به غیر از عقیقه نکرده باشید، (بلکه مطلق باشد که شامل عقیقه هم بشود) نیز می توانید یک گوسفند به نیت عقیقه ذبح کنید و کفایت از نذر هم می کند.
ج2) اگر خصوصیتی به لحاظ وزن و سن تعیین نکرده اید، وزن و سن خاصی واجب نیست.

در فرض سؤال، نذر صحیح است و هر وقت توانستید باید مبلغ مذکور را بپردازید.

اگر نذربا صیغه مخصوص* خوانده شود، عمل به آن واجب است و تخلّف از آن کفاره دارد چه معلّق به شرط و تحقق حاجتی باشد و چه منجّز و بدون شرط باشد.
----------------------
* صیغه نذر عبارت است از «لله علیّ أن افعل کذا...» و می‌تواند ترجمه آن را بگوید که عبارت است از « برای خدا بر من است که فلان کار را انجام بدهم». و اگر بگوید: "برای خدا نذر می کنم فلان کار را انجام دهم" بنابر احتیاط واجب باید به آن عمل کند. اما با صرف عبارت "نذر می کنم"، نذر شرعی محقق نمی شود.

اگر صیغه مخصوص نذر را خوانده باشید، و شرایط دیگر نذر مانند اذن شوهر برای نذر زن، مراعات شده باشد، باید هر کدام طبق نذر خود عمل نمایید و قربانی یک گوسفند کفایت نمی کند.

اگر صیغه مخصوص نذر را ـ که در رساله های عملیه ذکر شده است ـ نخوانده اید عمل به آن لازم نیست و می توانید تغییر دهید؛ ولی اگر با رعایت کلیه شرایط و به طور صحیح صیغه نذر را خوانده اید، حق ابطال یا تغییر نذر را ندارید.

اگر به صورت مطلق نذر کرده است که هر پنجشنبه روزه بگیرد، با انجام روزه ی کفاره نیز عمل به نذر محقق می شود.

عمل به نذر مذکور واجب نیست.

اگر صیغه* نذر خوانده نشده تکلیفی ندارد و اختیار با خود شخص است؛ ولی اگر صیغه مخصوص نذر را با رعایت همه شرایط آن خوانده است عمل به آن لازم است و در صورت تخلف از نذر کفاره دارد. کفاره شکستن نذر عبارت است از اطعام ده فقیر یا پوشاندن آنها و در صورت عدم تمکن سه روز، روزه گرفتن می‌باشد. بله اگر پشیمانی از نذر به خاطر آن باشد که دیگر انجامش کار نیک و خوبی محسوب نشود مثلاً باعث ترک واجبی شود یا موضوع نذر، از بین رفته باشد، در این موارد اشکالی ندارد.
----------------------
* صیغه نذر عبارت است از «لله علی أن افعل کذا...» و می تواند ترجمه آن را بگوید که عبارت است از «برای خدا بر من است که فلان کار را انجام بدهم». و اگر بگوید: برای خدا نذر می کنم فلان کار را انجام دهم، بنابر احتیاط واجب باید به آن عمل کند. اما با صرف عبارت نذر می کنم، نذر شرعی محقق نمی شود.

تابع چگونگی نذر است؛ اگر نذر، مقید به زمان خاصی نباشد، تأخیر آن تا زمانی که گمان به مرگ پیدا نشده است، اشکال ندارد و کفاره ندارد.

اگر نذر، شرعی و همراه صیغه باشد در صورتی که هنگام نذر، منظورش تمام جمعه‌ها به عنوان مجموعه واحد بوده است، به این معنا که اگر حتی یک جمعه هم شرکت نکند، مطلوب تأمین نشده است، در این صورت به خاطر یک بار تخلف، نذر منحل شده و کفاره بر او واجب می‌شود و هفته‌های بعد، دیگر واجب نیست. اما اگر هر جمعه جداگانه مد نظر است، در این صورت در ازای هر جمعه یک کفاره، واجب است.

در فرض سؤال اگر نذر معلّق بر اصل قبول شدن در مصاحبه بوده است، در صورتی که صیغه مخصوص نذر را خوانده باشید، بعد از قبول شدن ـ اگرچه با اعتراض باشدـ باید به نذر عمل کنید.

اگر صیغه مخصوص نذر* را ـ که در رساله های عملیه ذکر شده ـ نخوانده است، عمل به آن واجب نیست و اختیار آن با خود او است؛ اما اگر نذر را با صیغه شرعی انجام داده، در فرض سؤال، باید مال مورد نظر را بنابر احتیاط واجب به ورثه او بدهد.
----------------------
* صیغه نذر عبارت است از «لله علیّ أن افعل کذا...» و می‌تواند ترجمه آن را بگوید که عبارت است از « برای خدا بر من است که فلان کار را انجام بدهم». و اگر بگوید: "برای خدا نذر می کنم فلان کار را انجام دهم" بنابر احتیاط واجب باید به آن عمل کند. اما با صرف عبارت "نذر می کنم"، نذر شرعی محقق نمی شود.

ج1) باید پول مزبور را در کارهای خیر مصرف کرده و ثواب آن را به حضرت عباس (ع) اهدا کند.
ج2) کافی نیست و باید با نیت نذر انجام دهد.