مجرّد عدم رضایت آن‌ها، مجوز ترک عمل به نذر نمی شود؛ ولی اگر سفر باعث ایذاء قابل توجه آن‌ها شود، عمل به نذر، جایز نیست.

اگر در نذر، عبارت مذکور در سؤال را به زبان گفته اید، بنابر احتیاط واجب باید به نذرتان عمل می کردید و اگر امکان این کار وجود داشت و به نذر عمل نکرده باشید، بنا بر احتیاط واجب باید کفاره بدهید. کفاره عمل نکردن به نذر، اطعام ده فقیر و یا پوشاندن آنهاست و در صورتی که نتوانید، باید سه روز روزه بگیرید که بنابر احتیاط پشت سر هم باشد.

اگر صیغه مخصوص نذر را نخوانده‌اید، اختیار با خودتان است و اگر خوانده شده باید بر طبق نذر عمل شود و پرداخت پول آن در مورد سؤال کافی نیست.

هر چند ریا جایز نیست، ولی نذر مذکور، صحیح است.

در فرض سؤال، نذر منعقد می‌شود. البته باید توجه داشت که اعتکاف نباید کمتر از سه روز باشد و اعتکاف بیشتر از سه روز، نیز جایز و صحیح است؛ البته اگر پنج روز اعتکاف کند، واجب است روز ششم را کامل کند.

اگر صیغه مخصوص نذر* را نخوانده‌اید، اختیار آن با خود شما است و اگر صیغه نذر را خوانده اید باید طبق آن عمل کنید و تغییر آن صحیح نیست.
----------------------
* صیغه نذر عبارت است از «لله علیّ أن افعل کذا...» و می‌تواند ترجمه آن را بگوید که عبارت است از «برای خدا بر من است که فلان کار را انجام بدهم». و اگر بگوید: "برای خدا نذر می‌کنم فلان کار را انجام دهم" بنابر احتیاط واجب باید به آن عمل کنید.

اگر صیغه نذر* را به زبان جاری کرده‌اید و زمانی هم برای آن تعیین نکرده اید، در صورت فراهم شدن شغل در هر زمانی، ادای نذر بر شما واجب است و اگر صیغه مخصوص آن را به زبان جاری نکرده‌اید یا زمانی برای آن مد نظرتان بوده است و نذرتان بعد از زمان برآورده شده، ادای آن واجب نیست.
-----------------------
*صیغه مخصوص نذر «لله عَلَیَّ کذا...» یا لفظی مرادف آن می‌باشد مانند آن که بگوید: «برای خدا بر من است که چنین کاری بکنم».

اگر نذر کند روزه بگیرد و روز آن را معین نکند، نمی‌تواند آن را در سفر به جا آورد. ولی چنانچه نذر کند که روز معینی را در سفر روزه بگیرد باید آن را در سفر به جا آورد و نیز اگر نذر کند روز معینی را چه مسافر باشد یا نباشد، روزه بگیرد باید آن روز را اگر چه مسافر باشد روزه بگیرد. بنا بر این در فرض سوال، اگر نذر او با صیغه مخصوص نذر نبوده است و یا سه روز پی در پی غیر معین یا غیر پی در پی را نذر کرده باشد، نمی تواند در سفر بگیرد.

در فرض مذکور سفر اشکال ندارد ولی اگر در نذر، قید "روزه حتی در سفر" مد نظرتان نبوده، نباید در سفر روزه بگیرید ولی اگر نذر با تمام شرائط آن محقق شده باشد، قضای روزه آن روز را باید بگیرید.

ج1) اگر اعتکاف چهار روزه را با صیغه مخصوص، نذر کرده باشد، باید طبق نذر خود عمل کند.
ج2) اعتکاف در فرض سؤال، مانعی ندارد؛ هر چند مقدار زیادتر، یک روز، یا نصف روز، یا یک شب و یا نصف شب باشد.

به طور کلّی، اگر در وطن نذر کند که در سفر روزه مستحبی بگیرد، روزه مستحبی گرفتن در سفر و اعتکاف اشکال ندارد؛ حتی اگر روزه واجبی به عهده او باشد.

با داشتن روزه قضا، نذر روزه صحیح نیست، مگر آن که قصد داشته باشید روزه نذری را بعد از روزه قضا بجا آورید.

در فرض سؤال اگر یک اعتکاف ده روزه را در رمضان معین نذر کرده و روز دهم مصادف با عید شده، نذرش اصلاً صحیح نیست و اعتکافش هم قضا ندارد.

بدون نذر و یا قصد اقامت نمی توان در سفر روزه گرفت و فرقی بین مکان های مختلف وجود ندارد؛ البته در خصوص مدینه منوره، انسان می تواند برای حاجت، سه روز روزه گرفته و در ضمن معتکف هم بشود.

در فرض سؤال اگر در هنگام نذر، کیفیت خاص نماز (همراه با تعقیبات وارد شده) مد نظر نبوده است تنها نماز را ـ بدون تعقیبات ـ انجام دهد و کافی است.