در فرض سؤال، روزه صحیح نیست؛ مگر این که در احتیاطی که معظّم له (در نماز جمع) دارند، به مرجع جامع الشرائطی رجوع کنید، که به تمام بودن نماز و صحت روزه، فتوا داده باشد.

نسبت به وضو اگر به هر صورت و حتی الامکان دسترسی به آب دارد و آب برای او ضرر ندارد، واجب است وضو بگیرد؛ در غیر این صورت، اگر می تواند باید از دیگران کمک بگیرد و الّا تیمم اشکال ندارد. نسبت به لباس هم اگر امکان تطهیر و یا تعویض لباس برای وی در وقت نماز نباشد و نتواند مانند برهنگان، نماز بخواند، می تواند با همان بدن و لباس نجس، نماز بخواند.

کسی که غیر از لباس نجس لباس دیگری ندارد و وقت تنگ است یا احتمال نمی دهد که لباس پاک پیدا کند، اگر به واسطه سرما یا عذر دیگر نمی تواند لباس را بیرون بیاورد، باید در همان لباس نماز بخواند و نمازش صحیح است. ولی چنانچه بتواند لباس را بیرون بیاورد، باید نماز را به دستوری که برای برهنگان گفته شد بجا آورد.

اگر به قصد انجام وظیفه ی فعلی خود نمازها را خوانده اید، فقط نماز روز آخری را که قبل از وقت خوانده (و بعد متوجه اشتباه شده) اید، باید قضا کنید و بقیه روزهایی که به اشتباه قبل از وقت نماز خوانده اید، نماز قضای روز قبل محسوب می شود و نیاز به تکرار ندارد.

در فرض سوال، نماز او تمام است.

چنانچه جهل او به أجزاء و شرایطی باشد که إخلال به آن ها از روی جهل، به صحت نماز ضرر نزند، آگاه کردن او واجب نیست؛ ولی اگر از أجزاء و شرایطی است که إخلال به آن ها هر چند از روی جهل، موجب بطلان نماز و لزوم إعاده شود، مثل وضو، غسل، وقت، رکوع و سجود، در این صورت باید حکم صحیح را به او بگویید.

قطع کردن نماز مستحبی، اشکال ندارد؛ اگر چه بهتر است بدون ضرورت قطع نشود.

اگر در حال سجدۀ اول یا بعد از آن و پیش از وارد شدن در سجدۀ دوم یادش بیاید که رکوع نکرده است، باید برخیزد و پس از ایستادن، رکوع کند و پس از آن، دو سجده را به جا آورد و نماز را تمام کند و بعد از نماز، بنابر احتیاط مستحب، دو سجدۀ سهو برای سجدۀ زیادی انجام دهد.

ج1) باید نماز عصر را بخواند.
ج2و3) لازم نیست نماز عصر را بخواند.

اگر قبل از رکوع یادش بیاید، باید برگردد و بعد از خواندن تشهد، نماز را ادامه دهد و اگر در رکوع رکعت بعد یا بعد از آن متوجه شود، بعد از سلام نماز، بنابر احتیاط واجب تشهد را قضا کند و بعد از آن برای تشهد فراموش شده، باید دو سجده سهو انجام دهد.

به طور کلی، بیدار کردن مکلفین برای نماز، فی نفسه اشکال ندارد و اگر به نحوی باشد که بیدار نکردن آنها، موجب سهل انگاری و سبک شمردن نماز باشد، بیدار کردن آنها لازم است؛ البته باید از اذیت کردن مؤمن، پرهیز شود.

قضای نماز تنها با خواندن آن انجام پذیر است و راه دیگری ندارد.

تعقیبات نماز که از جمله بهترین آنها تسبیحات حضرت زهرا (سلام الله علیها) است، باید بعد از فراغ از نماز واجب یا مستحب، متصل به نماز انجام شود به گونه ای که عرفاً تعقیبات آن نماز محسوب شود، و اگر بین نماز و تسبیحات حضرت زهرا (سلام الله علیها) تعقیبات دیگری مانند ذکر و دعا فاصله شود، اشکال ندارد.

ج 1و2) در فرض سؤال باید بلند شده رکعت بعد را کامل کند؛ در این صورت، نماز صحیح است.
البته به طور کلی اگر کسی در جایی که نباید سلام نماز را بگوید، سهواً بگوید: «السلام علینا و علی عباد اللَّه الصالحین» یا بگوید: «السلام علیکم و رحمة اللَّه و برکاته»، بنابر احتیاط واجب باید دو سجده سهو به جا آورد؛ ولی اگر سهواً مقداری از سلام را بگوید، احتیاط مستحب آن است که دو سجده سهو به جا آورد.

در فرض سؤال، وضو و نماز شما صحیح است.