چنانچه کسی قصد کند که تا روز معینی؛ مثلاً تا آخر ماه یا تا دوشنبه در جایی بماند و در واقع تا آن زمان ده روز باشد، اگر چه نداند که ده روز است، نمازش تمام است؛ هر چند احتیاط مستحب است که نماز را جمع (هم شکسته و هم کامل) بخواند.

اگر بر خلاف وظیفه نماز را تمام خوانده اند، بنا بر احتیاط واجب باید نمازها را اعاده یا قضا کنند. ضمناً این شخص باید به کسانی که حکم را اشتباه گفته، حکم صحیح را بگوید.

ج1) احتیاط واجب آن است که سوره ی حمد (حتی «بسم الله الرحمن الرحیم») در نماز احتیاط، آهسته خوانده شود.
ج2) سلام آخر کفایت می کند.

ملاک، اولین شب بعد از دفن است؛ لذا اگر دفن میت تأخیر بیفتد، نماز وحشت تا شب اول قبر او تأخیر انداخته شود.

نماز خواندن بر میت مسلمان، واجب کفایی است. البته در مورد بچه نابالغ باید پدر و مادر آن بچه یا یکی از آنان مسلمان باشند و شش سال بچه تمام شده باشد.

در فرض مذکور، اشکال ندارد؛ البته باید بدانید که پیشانی را نمی‌شود در حال نماز از مهر برداشت و دوباره گذاشت.

ج1) نماز احتیاط، سوره ندارد.
ج2) اگر سوره به طور سهوی خوانده شود، اشکال ندارد و تکلیفی نسبت به گذشته ندارید.

واجب است میان طواف و نماز طواف فاصله نیفتد و صدق فاصله امری عرفی است؛ اما فاصله بین بقیه اعمال اشکالی ندارد، ولی تأخیر انداختن سعی به روز بعد، بدون عذر جایز نیست. در هر صورت فاصله افتادن، لطمه ای به اعمال نمی رساند.

ج1) اگر کسی در اماکن تخییر بخواهد نماز را به صورت تمام بخواند، می‌تواند نوافل یومیه را نیز بخواند.
ج2) خواندن نافله‌های ظهر و عصر در سفری که نماز در آن قصر است (هر چند با قصد رجاء) جایز نیست ولی انجام نافله عشا (وتیره) در سفر با قصد رجاء و به امید ثواب اشکال ندارد، نافله شب و نافله صبح و مغرب و سایر نمازهای مستحبی از مسافر ساقط نیست.

به طور کلی اگر واسطۀ اتصال در جماعت، کودک نابالغ باشد، چنانچه بدانید نماز او صحیح است، می‌توانید اقتدا کنید و به جماعت، نماز بخوانید. در غیر اینصورت چنانچه بین شما و امام یا مأمومین دیگر که به واسطه ایشان به امام متصل هستید، بیشتر از یک گام بزرگ فاصله پیدا شود، اتصال به جماعت قطع و نمازتان فرادا می شود.

در انجام تکلیف شرعی، حیا معنی ندارد و عذر شرعی برای ترک غسل واجب محسوب نمی شود. بله اگر وقت برای غسل نباشد تیمم اشکال ندارد، هرچند عمداً غسل را به تأخیر بیندازند که وقت تنگ شود. البته در اینصورت مرتکب گناه شده اند، ولی نماز با تیمم در تنگی وقت صحیح است؛ اگر چه احتیاط مستحب آن است که قضای آن نماز را بخواند.

بر زنان واجب است در نماز تمام بدن و موی خود را به غیر از صورت به مقداری که شستن آن در وضو واجب است و دست‌ها تا مچ و پاها تا مفصل ساق با پوششی که کاملًا بدن را می‌پوشاند، بپوشانند و در حضور نامحرم پاها را نیز باید بپوشانند.

نماز و از جمله تشهد را همان طور که مراجع عظام شیعه (کثّرالله امثالهم) در رساله های عملیّه بیان نموده اند، بخوانید و چیزی بر آن اضافه نکنید، هر چند که کلام حق و صحیحی باشد.

ج1) در فرض سؤال نماز با لباس های مزبور اشکال ندارد.
ج2) به طور کلی، نماز خواندن با لباسی که دارای تمثال است، ولو در فرض مذکور، کراهت دارد.

در فرض سؤال اگر از زمانی که وضو می‌گیرد، خون حتی در باطن قطع شده باشد، لازم نیست دوباره وضو بگیرد؛ اما اگر خون - هر چند در باطن - باشد، باید برای نماز دوم وضو بگیرد.