همه
احکام بانوان
احکام سفر
احکام محتضر و اموات
احکام پزشکی
ازدواج و زناشویی
اعتکاف
اماکن مذهبی
امر به معروف و نهی از منکر
اموال پیدا شده و مجهول المالک، مظالم
تکلیف و تقلید
جهاد و دفاع
حج و عمره
حقوق
خمس
خوردنی ها و آشامیدنیها
روزه
زکات
شکار و ذبح حیوانات
صدقات و تبرعات
طلاق و عده
طهارت و نجاست
غصب
قوانین و مقررات و اموال بیت المال
مسائل فرهنگی و اجتماعی
مسائل قضایی
معاملات و شغلها
نذر، قسم و عهد
نماز
نگاه، پوشش و معاشرت
ورزش، مسابقات و تفریحات
وصیت و ارث
وضو، غسل و تیمم
وقف، مساجد و قبرستان
ولایت فقیه
گناهان
موضوعات
پرسش و پاسخ
ارتباط با پایگاه PDFبنده با قصد اینکه ده روز در تهران بمانم تا نماز و روزه هایم کامل باشد به تهران سفر کردم. در اثنای سفر و قبل از رسیدن به مقصد، خودرو بنده دارای اشکال شد؛ هنوز نماز چهار رکعتی روز اول را نخوانده بودم که تصمیم هایی در ذهنم آمد که برای تعمیر خودرو آیا به اهواز برگردم یا خیر، و مرتباً بعد از این سوالات ذهنی به نتیجه رسیدم که خیر بمانم تا نماز و روزه ام کامل باشد. آیا اینگونه سوالات ذهنی به معنای تردید است؟ یا تردید باید قطعیت پیدا کرده باشد؟
الآن با توجه به اینکه دو روز گذشته و در این دو روز نماز و روزه کامل گرفته ام، استفتائی دیدم مبنی بر اینکه:
"چنانچه قصد ده روز بعد از اولین نماز چهار رکعتی دچار انصراف یا تردید شود نمازها و روزه ها کامل است."
لطفا راهنمایی بفرمایید:
۱. آیا موردی که عرض کردم بمعنای تردید است؟
۲. در ادامه اقامتم اگر بعد از ۵ روز بخواهم برگردم باید نماز و روزه ام کامل باشد؟
۳. اگر تردید حساب می شده، آیا برای اینکه نماز روزه هایم کامل باشد می توانم باز هم به قصد اولیه ی ده روزه ام برگردم تا نماز و روزه ام کامل باشد؟
الآن با توجه به اینکه دو روز گذشته و در این دو روز نماز و روزه کامل گرفته ام، استفتائی دیدم مبنی بر اینکه:
"چنانچه قصد ده روز بعد از اولین نماز چهار رکعتی دچار انصراف یا تردید شود نمازها و روزه ها کامل است."
لطفا راهنمایی بفرمایید:
۱. آیا موردی که عرض کردم بمعنای تردید است؟
۲. در ادامه اقامتم اگر بعد از ۵ روز بخواهم برگردم باید نماز و روزه ام کامل باشد؟
۳. اگر تردید حساب می شده، آیا برای اینکه نماز روزه هایم کامل باشد می توانم باز هم به قصد اولیه ی ده روزه ام برگردم تا نماز و روزه ام کامل باشد؟
ج1) اگر به هر حال تصمیم گرفتید ده روز بمانید قصد دهه محقق می شود و صرف تردیدهای قبل از آن خللی به قصد ده روز نمی زند.
ج2) اگر بعد از خواندن یک نماز چهار رکعتی به هر دلیل منصرف شوید، زودتر برگشتن حتی در روز پنجم اشکالی ندارد.
ج3) به طور کلی اگر از زمانی که تصمیم به اقامت ده روز می گیرید و این قصد واقعی باشد یعنی واقعاً تصمیم داشته باشید از آن لحظه ده روز بمانید، قصد ده روز محقق می شود و صرف احتمالات ضعیف که مورد اعتنای عقلا نیست، ضرری به قصد اقامت نمی زند.
ج2) اگر بعد از خواندن یک نماز چهار رکعتی به هر دلیل منصرف شوید، زودتر برگشتن حتی در روز پنجم اشکالی ندارد.
ج3) به طور کلی اگر از زمانی که تصمیم به اقامت ده روز می گیرید و این قصد واقعی باشد یعنی واقعاً تصمیم داشته باشید از آن لحظه ده روز بمانید، قصد ده روز محقق می شود و صرف احتمالات ضعیف که مورد اعتنای عقلا نیست، ضرری به قصد اقامت نمی زند.
هنگام سجده اول متوجه وجود مانعی برای سجده شدم لذا بدون گفتن ذکر، سر را کمی بلند کرده، مانع را بر طرف و سپس مجدداً سر را روی مهر گذاشتم و ذکر سجده اول را گفتم؛ آیا با این فرض نماز من اشکال دارد؟
در فرض سؤال، وظیفه شما این بوده است که بدون برداشتن سر از زمین، پیشانی را حرکت دهید یا مانع را از زیر پیشانی برطرف کنید تا حداقل به اندازه سر انگشت روی مهر قرار بگیرد و اگر سر را از زمین بلند کنید و بعد از برطرف کردن مانع، دوباره بر مهر قرار دهید، چنانچه این کار بر اثر جهل یا فراموشی بوده و فقط در یکی از دو سجده یک رکعت، آن را انجام داده باشید، نماز صحیح است ولی اگر این کار از روی علم و عمد بوده و یا در هر دو سجده یک رکعت، آن را انجام دادید، نماز باطل است.
من یک طلبه هستم و هر هفته یک بار رفت و آمد دارم. خانه ما شهریار و حوزه علمیه، شهرک غرب است؛ حکم نماز و روزه من چیست؟
اگر معمولاً بین وطن و محل تحصیل در فاصله کمتر از ده روز سفر می کنید، سفرهای تحصیلی شما حکم سفر شغلی را دارد و نماز در بین راه و محل تحصیل کامل است و روزه صحیح است البته اگر در محل تحصیل به گونه ای اقامت دارید که عرفاً مسافر محسوب نمی شوید آنجا برای شما در حکم وطن می باشد.
اگر دست رنگی شده باشد، آیا باید برطرف کرد و بعد وضو گرفت؟ اگر رنگ با آب و صابون از بین نرود، آیا وضو و نماز خواندن با آن صحیح است؟
اگر رنگ مزبور مانع رسیدن آب به پوست نباشد، اشکال ندارد و الاّ باید برطرف شود، مگر آن که برطرف کردن آن در وقت نماز حرج و مشقت غیر قابل تحمل داشته باشد، که در این صورت باید وضو و غسل به صورت جبیره ای انجام شود، ولی پس از رفع عذر باید مانع را برطرف کند. بنا بر این اگر طبق وظیفه عمل ننموده باشد، نمازهای خوانده شده را باید قضا کند.
بنده در شهری غیر از محل زندگی ام مشغول به کار هستم. اگر مدت ده روز در یک مکان متوقف شوم، فتوای آقا این است که در سفر دوم نماز کامل و روزه صحیح است. سوال این است که تعریف سفر اول و دوم چیست؟ آیا هر طی مسیری از محل کار به وطن یا از وطن به محل کار یک سفر حساب می شود یا تعریف دیگری دارد؟ چون اگر اینطور باشد هرگاه بعد از توقف در محل کار، از محل کار به وطن سفر کنیم، این می شود سفر اول و وقتی برمی گردیم می شود سفر دوم و نماز و روزه کامل است. ولی اگر ده روز در وطن متوقف باشیم، وقتی سر کار می آییم می شود سفر اول، وقتی به وطن برگردیم می شود سفر دوم و وقتی دوباره سرکار می آییم می شود سفر سوم! در حالی که فتوا گفته در سفر دوم نماز کامل است. خواهش می کنم تعریف سفر را بصورت شفاف با توجه به موارد فوق مشخص فرمایید.
مسافری که از وطن یا محل اقامت ده روز خارج می شود، اگر یک مقصد داشته باشد، مجموع رفت و برگشت او یک سفر محسوب می شود، ولی اگر چند مقصد داشته باشد، سفرِ اول با رسیدن به مقصد اول تمام میشود و از هنگامی که به سمت مقصد دوم حرکت می کند، در صورتی که قصد پیمودن مسافت شرعی را داشته باشد، سفر دوم محسوب می شود و نماز تمام است.
1. هنگام نماز، برای رکوع، چه مقدار باید خم شد؟
2. اگر سهواً کمتر خم شویم، حکمش چیست؟
2. اگر سهواً کمتر خم شویم، حکمش چیست؟
ج1) در هر رکعت بعد از قرائت، باید به اندازه ای خم شد که بتوان دست را بر زانو گذاشت. و اگر سر انگشت ها هم به زانو برسد، کافی است؛ و این عمل را رکوع می گویند. و احتیاط آن است که دست ها بر زانو گذاشته شود.
ج2) اگر به حد رکوع نرسیده، گرچه سهواً باشد، نمازش باطل است؛ ولی اگر به اندازه رکوع خم شده، گر چه کمتر از همیشه بوده، رکوع و نماز، صحیح است.
ج2) اگر به حد رکوع نرسیده، گرچه سهواً باشد، نمازش باطل است؛ ولی اگر به اندازه رکوع خم شده، گر چه کمتر از همیشه بوده، رکوع و نماز، صحیح است.
اگر انسان به فرد معیّنی غیر از ولیّ، وصیت کند که آن فرد، خودش شخصاً فرد وصیت کننده را پس از فوت، غسل دهد یا کفن نماید یا بر بدنش نماز بخواند یا او را دفن کند و او هم قبول کند، آیا برای عمل به وصیت، نیاز به اجازه ولیّ میت دارد؟
اگر میت برای غسل و کفن و دفن و نماز خود غیر از ولیّ، فرد دیگری را معین و به او وصیت کند، احتیاط واجب آن است که آن شخص از ولیّ میت اجازه بگیرد و بر ولیّ هم بنابر احتیاط، واجب است که اجازه بدهد.
آیا بنده و همسرم، می توانیم نماز جماعت دو نفره در منزل بخوانیم؟ شرایط امام و مأموم و محل ایستادن امام و مأموم، کجا است؟
با وجود شرایط امامت در شوهر، اقتدای همسرش به او به صورت جماعت دو نفره جایز است. از جمله شرایط، این است که امام جماعت باید عاقل، عادل، شیعة دوازده امامی، حلال زاده و بنابر احتیاط بالغ باشد و نماز را صحیح بخواند.
نسبت به نحوه ایستادن در نماز جماعت، علاوه بر اینکه بنا بر احتیاط واجب باید بین زن و مرد حداقل یک وجب فاصله باشد، شرایط زیر نیز باید مراعات شود:
1. مأموم جلوتر از امام نایستد و احتیاط واجب آن است کمی عقب تر بایستد.
2. مکان امام از مکان مأموم بالاتر نباشد، البته اختلاف کم (کمتر از یک وجب) اشکال ندارد.
3. فاصلة میان امام و مأموم، زیاد نباشد.
نسبت به نحوه ایستادن در نماز جماعت، علاوه بر اینکه بنا بر احتیاط واجب باید بین زن و مرد حداقل یک وجب فاصله باشد، شرایط زیر نیز باید مراعات شود:
1. مأموم جلوتر از امام نایستد و احتیاط واجب آن است کمی عقب تر بایستد.
2. مکان امام از مکان مأموم بالاتر نباشد، البته اختلاف کم (کمتر از یک وجب) اشکال ندارد.
3. فاصلة میان امام و مأموم، زیاد نباشد.
1. آیا ذکر طولانی رکوع فقط در نماز فرادی توصیه شده است؟
2. طولانی کردن ذکر رکوع توسط امام جماعت؛ تا ماموم به رکوع جماعت برسد؛ تا چه اندازه باید باشد؟
2. طولانی کردن ذکر رکوع توسط امام جماعت؛ تا ماموم به رکوع جماعت برسد؛ تا چه اندازه باید باشد؟
ج1) طولانی کردن ذکر رکوع مطلقا مستحب است؛ لکن در نماز جماعت رعایت أضعف مأمومین شود.
ج2) اگر امام در رکوع بفهمد کسی تازه رسیده و می خواهد اقتدا کند، مستحب است رکوع را دو برابر همیشه طول بدهد و بعد برخیزد.
ج2) اگر امام در رکوع بفهمد کسی تازه رسیده و می خواهد اقتدا کند، مستحب است رکوع را دو برابر همیشه طول بدهد و بعد برخیزد.
محل کار بنده تا منزل به صورت رفت و برگشت 50 کلیومتر هست البته خروجی شهر را اگه در نظر بگیرم کلاً رفت و برگشت 45 کیلومتر بیشتر نمی شود. آیا دائم السفر محسوب می شوم؟ خانم بنده مریض است و دو سه هفته یکبار یا دوبار باید فاصله 200 کیلومتری بصورت رفت و برگشت بروم و الان مدت 4 سال است که این سفرها ادامه دارد. در هر دو حال تکلیف نماز و روزه من چه می شود؟
ج1) اگر در سفر کاری حدود سه ماه هر روز به غیر از تعطیلات و یا حدود یک سال حداقل هر ده روز یک سفر شغلی داشته باشد، نماز کامل و روزه صحیح است.
ج2) سفرهای مربوط به درمان در فرض سؤال سفر کاری نیست لذا در ترددها نماز شکسته است و روزه صحیح نیست.
ج2) سفرهای مربوط به درمان در فرض سؤال سفر کاری نیست لذا در ترددها نماز شکسته است و روزه صحیح نیست.
گمان می کردم هر کسی که به سن ۱۵ سالگی برسد نماز و روزه واجب می شود. اما نمی دانستم که جنب شدن قبل از ۱۵ سالگی، نیز باعث واجب شدن تکالیف شرعی می شود. آیا باید نماز و روزه را قضا کرده و کفاره هم بدهم؟
از زمانی که یقین به بلوغ و تکلیف دارید، چنانچه نماز یا روزه بجا نیاورده اید باید قضا کنید و چنانچه به مقدار آن شک دارید، همان حداقلی که یقین دارید از شما فوت شده است را باید قضا کنید و با توجه به اینکه یقین به تکلیف نداشته اید، کفاره عمد بر عهده شما نمی باشد؛ البته اگر قضای روزه ها یکسال بدون عذر تأخیر افتاده است، کفاره تاخیر* واجب است.
...........................
* به ازاء هر روز یک مد طعام یعنی 750 گرم نان یا گندم یا برنج و مانند اینها به فقیر پرداخت شود.
...........................
* به ازاء هر روز یک مد طعام یعنی 750 گرم نان یا گندم یا برنج و مانند اینها به فقیر پرداخت شود.
با توجه به اینکه انتصاب ائمه جمعه و تأیید صلاحیت آنها از طرف ولی فقیه می باشد، آیا عذر برخی از افراد تحت عنوان نداشتن عدالت یا طرفداری سیاسی ائمه جمعه از جناحی خاص جهت عدم شرکت در نماز جمعه، مقبول می باشد؟
مؤمنین نباید در اثر توهّمات و سوءظن بی وجه، خود را از درک فضیلت نماز سیاسی - عبادی جمعه محروم سازند، ولی در هر صورت احراز عدالت امام جماعت موکول به نظر شخص مکلف است.
چنین خوانده ام که در انتخاب مرجع تقلید باید نظر دو مجتهدشناس عادل را ملاک انتخاب قرار داد؛ آیا ائمه جماعات مساجد می توانند همان مجتهدشناسان عادل باشند؟ با این توضیح که بنده این ائمه جماعات را به طور خاص نمی شناسم. آیا به اعتبار این که ایشان روحانی هستند و مردم پشت سر ایشان نماز می خوانند، می توانم نظر ایشان را معیار انتخاب مرجع تقلید قرار دهم؟
امام جماعت بودن به تنهایی کافی نیست، بلکه باید احراز کنید و مطمئن شوید که پیش نماز مذکور علاوه بر عدالت، مجتهد شناس هم هست.
س1- در نماز جماعت و فرادا، اگر انسان در سجده به منظور درست قرار دادن پیشانی روی مهر، سر را به مقدار کمی، از مُهر جدا و جابجا کند، آیا اشکال دارد؟
س2- تکلیف نمازگزار در این وضعیت چیست؟
س3- آیا عمدی یا سهوی بودن این عمل، تفاوتی در مسأله ایجاد می کند؟
س2- تکلیف نمازگزار در این وضعیت چیست؟
س3- آیا عمدی یا سهوی بودن این عمل، تفاوتی در مسأله ایجاد می کند؟
ج1و3) اگر بلند کردن پیشانی از زمین برای سجده روی مُهر، بر اثر جهل یا فراموشی بوده، و این عمل را فقط در یکی از دو سجده یک رکعت، انجام داده باشد نمازش صحیح است و اعاده واجب نیست. ولی اگر این کار با علم و عمد بوده و یا در هر دو سجده یک رکعت آن را انجام داده، نمازش باطل و اعاده آن واجب است و در این حکم فرقی بین نماز جماعت و فرادا نیست.
ج2) اگر به مقدار سر انگشت، پیشانی بر مُهر قرار دارد، سجده و نماز صحیح است؛ و نیازی به جابجا کردن نیست؛ در غیر این صورت هم، بدون این که سر خود را از زمین بلند کند، پیشانیاش را حرکت دهد تا روی مُهر قرار گیرد.
ج2) اگر به مقدار سر انگشت، پیشانی بر مُهر قرار دارد، سجده و نماز صحیح است؛ و نیازی به جابجا کردن نیست؛ در غیر این صورت هم، بدون این که سر خود را از زمین بلند کند، پیشانیاش را حرکت دهد تا روی مُهر قرار گیرد.
آیا محل کار، حکم وطن را دارد یا نه؟ به عنوان مثال بنده از شهر الوند که با شهر قزوین 15 کیلومتر فاصله دارد به شهر قزوین که محل کارم هست می روم ولی قصد دارم بعد از وقت اداری به شهر قم سفر کنم نماز ظهر و عصرم در شهر قزوین شکسته است یا کامل؟
اگر با قصد سفر به قم از الوند خارج شوید، نمازتان در قزوین شکسته است؛ ولی اگر طبق معمول برای انجام شغل به قزوین رفته و از آنجا تصمیم بگیرید که به قم سفر کنید، نماز در قزوین، تمام است.
