ج1) در هر یک از دو خطبه، حمد خداوند واجب است؛ و احتیاط واجب آن است که حمد و صلوات را در خطبه با زبان عربی بگوید، اگر چه خطیب و شنونده، عرب زبان نباشند.
ج2) نماز امام و مأمومین ولو در فرض مذکور صحیح است.

اگر مأموم قرائت امام را صحیح نداند، نباید به او اقتدا کند و در صورت اقتداء، نماز او صحیح نیست و إعاده آن واجب است؛ ولی چنانچه هم مأموم و هم امام قرائتشان صحیح نیست، اگر در محلی که با هم مختلف است اشتباه داشته باشند، اقتدا جایز نیست و چنانچه در موردی که با هم متحد است اشتباه داشته باشند، اقتدا کردن بنا بر احتیاط واجب صحیح نیست.
البته ملاک صحّت قرائت رعایت حرکات و سکنات حروف و ادای آنها از مخارج شان است به گونه ای که عرب زبانان، آن را ادای آن حرف (نه حرف دیگری) بدانند و رعایت محسّنات تجویدی لازم نیست.

اگر زمان ادای قرض نرسیده و یا قرض دهنده برای پرداخت قرض به شما مهلت بدهد، اشکالی ندارد و در صورتی که زمان ادای آن رسیده و بتوانید بدهی خود را بدهید و طلبکار هم مطالبه می کند، اول باید قرض خود را پرداخت نمائید. در هر حال اگر سفر به قصد ترک ادای دین نباشد نماز در این سفر، شکسته است.

برای عمل به وصیت در فرض سؤال از ثلث مال برداشته می شود؛ ولی اگر صرف اطلاع باشد - با وجود شرایط وجوب قضا بر پسر بزرگ - بر پسر بزرگ واجب است نمار و روزه را انجام دهد و در فرض وجود وصیت، بعد از آنکه اجیر نماز و روزه او را به طور صحیح به جا آورد، بر پسر بزرگ چیزی واجب نیست.

خون‌هایی که کمتر از سه روز بوده، استحاضه است؛ بنا بر این قضای نماز و روزه‌های ترک شده واجب است، ولی کفاره ندارد.

در فرض مذکور، اگر بدون تغییر مسیر در آن محل بوده و عبور کرده تا به محل کار برود حکم سفر شغلی را دارد. اما اگر در غیر مسیر سفر شغلی و بیش از مسافت شرعی* باشد، نماز در آن مسیر و محل شکسته و روزه صحیح نمی‌شود.
---------------------------
* مسافت شرعی 41 کیلومتر است.

سجده‌ نماز باید بر زمین یا گیاهان غیر خوراکی و پوشیدنی که از زمین می‌روید انجام شود، مانند سنگ، خاک، چوب، برگ درختان و امثال آن و همچنین سجده بر چیزهایی که از زمین می‌روید و فقط خوراک حیوان است، مانند علف و کاه و چیزهای معدنی مانند آجر، سفال، گچ، آهک و سیمان و بر کاغذ و دستمال کاغذی که از چوب و گیاهان ـ غیر از کتان و پنبه ـ ساخته می‌شود، صحیح است. اما سجده بر چیزهای خوراکی و پوشیدنی هر چند از زمین بروید، مانند گندم و پنبه و چیزهای معدنی که از جنس زمین محسوب نمی‌شوند، مانند فلزات و شیشه و امثال آن صحیح نیست.

اگر نماز بر چند نفر مرد و زن به طور همزمان بخواند، بعد از تکبیر چهارم می گوید:
«اللَّهُمَّ انَّ هؤلاء عَبْیدُکَ وَ أبْنُاء عَبْیدِکَ وَ أبْنُاء إمائکَ، نَزَلُوا بِکَ، وَ أنْتَ خَیْرُ مَنْزُولٍ بِهِ. اللَّهُمَّ إنّا لا نَعْلَمُ مِنْهُم إلّا خَیْراً، وَ أنتَ أعْلَمُ بِهِم مِنّا، أللَّهُمَّ إنْ کانَوا مُحْسِنین فَزِدْ فِی إحسانِهِم، وَ إنْ کانَوا مُسِیئین، فَتَجَاوَزْ عَنْهُم، وَاغْفِرْ لَهُم، اللَّهُمَّ اجْعَلْهُم عِنْدَکَ فی أعلی علّیّین، و اخلُف علی أهلهم فی الغابرین، و ارحمهم برحمتک یا أرحم الرّاحمین».

به یادگیری ادامه بدهید و کوتاهی نکنید و تا زمان تصحیح کامل قرائت، اگر برای شما ممکن باشد، نماز را بنا بر احتیاط واجب به جماعت بخوانید و اگر ممکن نیست، همان نمازی که می‌خوانید کافی است؛ در ضمن توجه داشته باشید، ملاک صحّت قرائت، رعایت حرکات و سکنات حروف و ادای آن‌ها از مخارجشان است به‌گونه‌ای که عرب زبانان، آن را ادای آن حرف (نه حرف دیگری) بدانند و رعایت محسّنات تجویدی، لازم نیست.

ج1) امامت زن برای زنان اشکال ندارد.
ج2) در فرض سؤال هر چند جلو ایستادن امام اشکال ندارد، ولی مستحب است در یک صف و کمی جلو بایستد.
ج3) امام در فرض سؤال می‌تواند قرائت حمد و سوره ( نماز صبح و مغرب و عشاء) را بلند یا آهسته بخواند؛ ولی اگر نامحرم صدایش را می‌شنود، بهتر است آهسته بخواند.

در فرض مذکور، نماز شما در تهران و در مسیر رفت و برگشت، کامل و روزه صحیح می باشد؛ ولی تهران وطن دوم شما محسوب نمی شود؛ بله اگر قصد دارید برای همیشه یا سالیان متمادی سالی سه چهار ماه (هر چند به صورت پراکنده) در آنجا زندگی کنید، بعد از آنکه وسائل زندگی مانند خانه و امثال آن را فراهم کنید، آنجا وطن دوم شما محسوب می شود.

اگر عهد را شکسته اید کفاره آن کفاره افطار عمدی روزه ماه رمضان است؛ لذا یا 60 فقیر را اطعام کنید یا 60 روز روزه بگیرید که 31 روز اول آن پی در پی باشد. البته ادای کفاره فوریت ندارد و می توانید نماز و روزه های دیگر را انجام دهید ولی در ادای آن نباید سهل انگاری شود.

صِرف ترک نماز و روزه و سایر واجبات شرعی، باعث ارتداد *مسلمان و کافر شدن و نجاست وی نمی شود و تا زمانی که ارتداد وی احراز نشده، حکم سایر مسلمانان را دارد و ادامه زندگی با او شرعاً اشکال ندارد. البته وظیفۀ شما با وجود شرائط، امر به معروف و نهی از منکر زبانی است.
----------------------------------------------------------
* اگر توحید، نبوت یا یکی از ضروریات دین اسلام را انکار کند و انکار هر یک از ضروریات دین به انکار رسالت یا تکذیب پیامبر اکرم اسلام (صلّی الله علیه وآله) یا وارد کردن نقصی به شریعت منجر شود، باعث کفر و ارتداد است.

ج1و2) در هر یک از چهار سورۀ سجده (الم تنزیل)، فصّلت (حم سجده)، نجم و علق، یک آیه، سجده واجب وجود دارد که اگر انسان آن را بخواند یا به آن گوش دهد، باید پس از پایان آیه، فوراً سجده کند و اگر فراموش کند، هر وقت یادش آمد، باید سجده را انجام دهد.
ضمناً وجوب سجده، فقط در زمان خواندن همان آیه است.
آیات سجده عبارتند از:
1. آیه 15 از سوره 32 (سجده)
2. آیه 37 از سوره 41 (فصلت)
3. آیه 62 از سوره 53 (النجم)
4. آیه 19 از سوره 96 (علق)

مجرد آنچه در سؤال آمده موجب وطن شدن نمی شود و نماز شما در شهر مذکور بدون قصد ده روزه شکسته است.
لازم به ذکر است کسی که قصد دارد برای همیشه یا سالیان متمادی سالی سه چهار ماه (مانند تابستان و ایام تعطیل) در مکانی زندگی کند، چنانچه وسایل زندگی مانند خانه و امثال آن را فراهم کند، آنجا از نظر عرف وطن دوم او محسوب می‌شود، اما اگر صرفاً برای ییلاق و مانند آن، بدون قصد توطن و بدون فراهم آوردن لوازم زندگی آنجا برود، تحقق وطن، بعید است.