باید بعد از نماز قضای هر دو سجده را انجام دهد و بنا بر احتیاط واجب سجده های سهوی که برای آنها لازم است نیز بجا آورد و لازم نیست معین کند که قضای کدام یک از آنها است.

فی حد نفسه اشکال ندارد؛ مگر اینکه مانع سجده باشد.

لباس نمازگزار شش شرط دارد:
1. پاک باشد.
2. مباح باشد.
3. از اجزاء مردار نباشد.
4. از حیوان حرام گوشت نباشد.
5 و 6. اگر نمازگزار مرد است، لباس او ابریشم خالص و طلا بافت نباشد.

در حالت عادی و بدون ضرورت، اگر مانع از قرائت صحیح نشود، کراهت دارد.

خواندن دو قنوت (یکی در رکعت اول پیش از رکوع و دیگری در رکعت دوم پس از رکوع) مستحب است.

در فرض سؤال قضا بر کسی واجب نیست؛ هر چند احتیاط مستحب آن است که بین خودشان تقسیم کرده و انجام دهند و یا با قرعه یک نفر را برای انجام این کار مشخص کنند.

در مسافت شرعی، فرقی بین جاده و راه دریایی نیست.

قنوت در رکعت دوم همه نمازهای واجب و مستحب، مستحب است.

اگر مکلف احتمال دهد که با موعظه و ارشاد و گفتار نرم، مقصود، حاصل می شود، همان واجب است و تعدّی از آن جائز نیست.

بلند گفتن اذکار توسط مأموم به گونه‌ای که صدای ایشان به امام جماعت برسد، کراهت دارد؛ ولی اگر نامحرم صدای او را می شنود، بهتر است آهسته بخواند.

در فرض مذکور، احتیاطاً قضای نمازها را به صورت تمام، بخوانید؛ البته اگر با مراعات شرایط به مرجعی رجوع کنید که فتوا دارد، می توانید بر طبق فتوای ایشان عمل نمایید.

در فرض مذکور، اقتدا اشکال ندارد.

مانعی ندارد.

ج1) مسافر و کسی که برای او سخت است نافله شب را بعد از نصف شب بخواند، می تواند آن را در اول شب به جا آورد.
ج2) خواندن سوره در آن واجب نیست و اگر یک حمد بخواند صحیح است؛ همچنین می توان به خواندن یک سوره توحید بعد از حمد اکتفا کرد.

ج1) در هر یک از چهار سوره ی سجده (الم تنزیل)، فصّلت (حم سجده)، نجم و علق، یک آیه سجده واجب وجود دارد که اگر انسان آن­را بخواند یا به آن گوش دهد، باید پس از پایان آیه، فوراً سجده کند و اگر فراموش کند، هر وقت یادش آمد باید سجده را انجام دهد.
ج2) در سجده واجب قرآن باید بر چیزهایی سجده کند که در نماز می‌‌توان بر آنها سجده کرد، ولی دیگر شرایط سجده نماز، مانند رو به قبله بودن، با وضو بودن و داشتن حجاب و مانند آن لازم نیست.