مکلف در محلّی که قصد عشره کرده یا پس از سی روز که در جایی مردّد مانده است و همچنین در اماکن تخییر (اگر بخواهد نماز را به صورت تمام بخواند)، می تواند نوافل یومیه را نیز به نیت اداء بخواند.

احتیاط در وقوف عرفات، وقوف از اول زوال است تا مغرب، اگر چه جواز تأخیر از اول زوال بقدری که نماز ظهر و عصر و مقدمات آنها را در آن می توان بجا آورد، بعید نیست.

نمازگزار در نمازهای مستحبی لازم نیست سوره را تمام کند هر چند سوره توحید باشد؛ بلکه هر وقت متذکر شد می تواند سوره خاص آن نماز را تدارک کند، هر چند موجب زیادی سهوی رکن شود.

آیۀ اول کافی است، هرچند خواندن تا «هم فیها خالدون» مطابق احتیاط است.

هر گاه شخص با قصد توطّن، در محلی مستقر شود و کارهایی را انجام بدهد که معمولا انسان برای توطن در یک مکان انجام می دهد، مثل این که خانه‌ای اجاره کرده یا بخرد یا کسب و کاری پیدا کند، از همان موقع، وطن محقّق می‌شود و نمازش تمام است و گذشت یکی‌- دو ماه برای تحقّق وطن لازم نیست.

خوردن غذا در خانه مذکور فی نفسه اشکال ندارد.

استحباب آن معلوم نیست.

در خطبه ی اوّل، واجب است خطیب جمعه، حمد و ثنای الهی بگوید و سپس بر پیغمبر (صلی الله علیه وآله) درود بفرستد و مردم را به تقوا سفارش کند و یک سوره کوچک قرآن بخواند. در خطبه دوم نیز حمد و ثنای الهی را ایراد کند و بر پیغمبر اکرم (صلی الله علیه وآله) درود بفرستد. احتیاط واجب آن است که در خطبه دوم نیز مردم را به تقوا سفارش کند و سوره کوچکی از قرآن بخواند و احتیاط مستحب است که در خطبه دوم پس از درود بر پیغمبر (صلی الله علیه وآله)، بر امامان معصوم (علیهم السلام) نیز درود بفرستد و برای مؤمنین طلب مغفرت کند.

اشکال ندارد.

طواف است.

مجزی است.

تکبیره الاحرام به صورت آهسته هم می‌توان گفت.

انجام نمازهای مستحبی به نیابت از افراد زنده جائز است.

اشکالی ندارد؛ بلکه در سجده مستحب است نمازگزار بینی خود را بر چیزی که سجده بر آن صحیح است، بگذارد.

بله، صحیح است.