اگر بر اثر اشتباه یا غفلت نماز عصر را مقدّم داشته و بعد از تمام شدن نماز متوجه شدید، نماز شما صحیح است و باید نماز ظهر را بخوانید.

کسی که نماز قضا دارد، می‌تواند ابتدا نماز اداء را بخواند و صحیح است ولی احتیاط واجب آن است که اگر فقط یک نماز قضا دارد، ابتدا نماز قضا را بخواند، بخصوص اگر نماز قضا مربوط به همان روز باشد و در این صورت اگر عمداً احتیاط را ترک کند، احتیاط در عدم اکتفا به این نماز ادا است.

ج1) اشکال ندارد.
ج2) وضویی که در غیر وقت نماز به قصد "با طهارت بودن" گرفته می شود صحیح است و می توان با این وضو نماز واجب را خواند. البته وضو گرفتن به قصد "خواندن نماز واجب" اگر عرفاً نزدیک داخل شدن به وقت آن باشد هم اشکال ندارد. بنا بر این تفاوت وضو در وقت با وضو در خارج از وقت نماز این است که در خارج از وقت نمی توان به نیّت نماز واجب، وضو گرفت اما وضو گرفتن به نیّت طهارت چه در وقت و چه خارج از وقت صحیح است و می توان با آن نماز خواند.

مکلف باید مسائلی‌ را که انجام تکالیف شرعی روزمره وابسته به دانستن آن است فرا بگیرد، مانند مسائل اصلی نماز و روزه و طهارت و برخی معاملات و غیر آن. و اگر در اثنای نماز مسئله‌ای پیش بیاید که حکم آن را نمی‌داند، جایز است به یکی از دو طرفی که احتمال آن را می‌دهد عمل کند و نماز را به آخر برساند، ولی پس از نماز باید مسأله را بپرسد و اگر آنچه عمل کرده موجب بطلان نمازش شده باشد، نماز را دوباره بخواند.

اقدام به خواندن نماز فرادا اشکالی ندارد؛ اما اقامه نماز جماعت، افضل از نماز فرادا می باشد، هر چند نماز جماعت خارج از وقت فضیلت واقع شود.

اشکال ندارد، حتی اگر از اوّل نماز قصد مأموم همین باشد؛ البته احتیاط مستحب آن است که از ابتدای نماز چنین قصدی نداشته باشید.

مسافری که نمازش شکسته است، می تواند در نماز جمعه شرکت کند و به جای نماز ظهر، نماز جمعه را بخواند.

نماز دوم امام و افراد دیگری که تنها در نماز دوم امام به او اقتدا کرده اند در فرض سؤال صحیح است؛ ولی نماز کسی که در جماعت اول مأموم بوده و می خواهد همان نماز را برای بار دوم به جماعت بخواند، مشروع نیست؛ مگر اینکه احتمال خللی در نماز اول خود بدهد و بخواهد احتیاطاً نماز خود را اعاده کند.

ج1) امام جماعت باید نماز را رها کند و اگر در صف جلو، فرد واجد شرایطی بود و جلو ایستاد، مأمومین می‌توانند بقیه نماز را با او ادامه دهند.
ج2) جایز نیست مأمومین نماز خود را بشکنند و در فرض مزبور باید به فرادا نماز را ادامه دهند.
ج3) نماز امام جماعت باطل است؛ لکن نماز مأمومینی که اطلاع از وضعیت امام ندارند، صحیح است.

تکرار اذکار نماز غیر از تکبیرة الاحرام* -که صورت‌های مختلفی دارد- حتی اگر از روی وسواس باشد موجب بطلان نماز نیست؛ البته اگر تکرار ذکر به حدی برسد که موالات و یا صورت نماز را به هم بزند، موجب بطلان نماز می‌شود.
-------------
* گفتن تکبیرة الاحرام کامل برای بار دوم و چهارم و... (در عددهای زوج) موجب بطلان نماز است؛ ولی گفتن ناقص یا در عددهای فرد موجب بطلان نماز نمی‌شود.

موارد مختلف است؛ اگر در بین خطبه ها یا قبل از نماز متفرق شوند و برنگردند و امام و مأمومین کمتر از پنج نفر مرد شوند، نمی توانند نماز جمعه بخوانند و اگر در بین نماز جمعه متفرق شوند و تعدادشان از پنج مرد کمتر شود نماز باطل می شود؛ مگر اینکه بعد از رکوع رکعت دوم این اتفاق افتاده باشد که در این صورت نماز جمعه صحیح است، هر چند احتیاط مستحب است که نماز ظهر هم بخوانند.

در فرض مذکور، اشکال ندارد و به طور کلی رعایت ترتیب در خواندن نماز قضا واجب نیست؛ مگر در قضای نماز ظهر و عصر از یک روز و قضای نماز مغرب و عشای یک روز.

در فرض سؤال نماز، صحیح است و باید ابتدا نماز احتیاط و سپس سجده سهو را به جا آورد.

در فرض سؤال اگر هنگامی متوجه شوید که صورت نماز، به هم خورده است، نماز باطل است و باید از اول خوانده شود و اگر با این نماز، دفن شده، باید بر قبر او نماز صحیح خوانده شود.

نماز در فرض سؤال باطل نیست و بعد از اتمام نماز، دستور شرعی بر گفتن اذان و اقامه وارد نشده است؛ ولی اگر در رکعت اول پیش از آن که به اندازه رکوع خم شود یادش بیاید که اذان یا اقامه را فراموش کرده‌، چنانچه وقت نماز وسعت دارد مستحب است برای گفتن آنها نماز را بشکند.